What do you think?
Rate this book
Thuis bij de vijand: Moslims en joden in Nederland
Waarom roept het Israëlisch-Palestijns conflict ook in ons eigen land zoveel spanningen op? In hoeverre is moslimhaat vergelijkbaar met antisemitisme? Wat is het verschil tussen antizionisme en antisemitisme? En wat doe je als mensen uit de eigen gemeenschap je voor ‘nazi’, ‘verrader’ of ‘joodse zelfhater’ uitmaken, een alleraardigst Marokkaans meisje wil weten wat de Holocaust is en een groep Turkse tieners er heilig van overtuigd is dat de joden achter IS zitten?
Niet alleen internationaal, maar ook binnen Nederland zorgen de voortdurende conflicten in het Midden-Oosten voor een toenemende polarisatie. Tijdens de Gaza-oorlog in de zomer van 2014 bereikten het wantrouwen, het gescheld en de agressie tussen joden en moslims een dieptepunt. Juist omdat er geen enkele ruimte meer leek voor enige nuance, besloot Natascha van Weezel, een jonge, joodse vrouw, te onderzoeken of er niet tóch een brug tussen joden en moslims viel te slaan.
Aan de hand van haar ervaringen, aangevuld met interviews met onder andere oud-burgemeester van Amsterdam Ed van Thijn, Marokkaanse activist van het eerste uur Abdou Menebhi, opperrabbijn Binyomin Jacobs en de Palestijnse radicaliseringdeskundige Montasser AlDe’emeh, schetst van Weezel een eerlijk beeld van de relaties tussen moslims en joden in Nederland.
Niet alleen internationaal, maar ook binnen Nederland zorgen de voortdurende conflicten in het Midden-Oosten voor een toenemende polarisatie. Tijdens de Gaza-oorlog in de zomer van 2014 bereikten het wantrouwen, het gescheld en de agressie tussen joden en moslims een dieptepunt. Juist omdat er geen enkele ruimte meer leek voor enige nuance, besloot Natascha van Weezel, een jonge, joodse vrouw, te onderzoeken of er niet tóch een brug tussen joden en moslims viel te slaan.
Aan de hand van haar ervaringen, aangevuld met interviews met onder andere oud-burgemeester van Amsterdam Ed van Thijn, Marokkaanse activist van het eerste uur Abdou Menebhi, opperrabbijn Binyomin Jacobs en de Palestijnse radicaliseringdeskundige Montasser AlDe’emeh, schetst van Weezel een eerlijk beeld van de relaties tussen moslims en joden in Nederland.
272 pages, Paperback
First published January 1, 2017
17 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
July 24, 2023
Uit het boek:
"In beide groepen kwam ik mensen tegen die er keer op keer op hamerden dat zij het als jood of als moslim echt een stuk lastiger hadden dan de ander. Hoe meer men uitsluitend binnen de eigen groep verkeerde, hoe sterker deze neiging leek te worden. Joden, die vonden dat de Holocaust en het huidige antisemitisme erger waren dan moslimshaat, en moslims die meenden dat joden eens moesten stoppen met zeiken over de Tweede Wereldoorlog omdat moslimhaat tegenwoordig een veel groter probleem zou zijn, vlogen elkaar voortdurend in de haren. Rasactivist Abdou Menebhi gaf een krachtig weerwoord tegen dit haast tribale denken: 'De strijd tegen racisme, antisemitisme en fascisme moet gelijktijdig en gezamenlijk gevoerd worden, je saboteert dat als je daarbij de eigen groep zieliger vindt.'
Het is mij nog altijd een raadsel waarom men per se zielig gevonden zou willen worden. Gelukkig is dit lang niet bij iedereen het geval. Mensen als mijn vriendin Kyra Bououragane en Channa Walvisch, de joodse vrouw die iedere maandag muziek- les geeft aan peuters in AZC Katwijk, hebben me laten zien dat het ook anders kan.
Aan het einde van mijn speurtocht weet ik eindelijk waar ik thuishoor. Dat is niet per se bij joden of bij moslims, maar bij diegenen die in actie komen tegen de hokjesgeest en de polarisatie. Een van de effectiefste instrumenten om dit tegen te gaan is de regel dat je het lang niet altijd met elkaar eens hoeft te zijn, zolang je maar naar 'de ander' luistert."
Mooi boek over het belang van dialoog.
"In beide groepen kwam ik mensen tegen die er keer op keer op hamerden dat zij het als jood of als moslim echt een stuk lastiger hadden dan de ander. Hoe meer men uitsluitend binnen de eigen groep verkeerde, hoe sterker deze neiging leek te worden. Joden, die vonden dat de Holocaust en het huidige antisemitisme erger waren dan moslimshaat, en moslims die meenden dat joden eens moesten stoppen met zeiken over de Tweede Wereldoorlog omdat moslimhaat tegenwoordig een veel groter probleem zou zijn, vlogen elkaar voortdurend in de haren. Rasactivist Abdou Menebhi gaf een krachtig weerwoord tegen dit haast tribale denken: 'De strijd tegen racisme, antisemitisme en fascisme moet gelijktijdig en gezamenlijk gevoerd worden, je saboteert dat als je daarbij de eigen groep zieliger vindt.'
Het is mij nog altijd een raadsel waarom men per se zielig gevonden zou willen worden. Gelukkig is dit lang niet bij iedereen het geval. Mensen als mijn vriendin Kyra Bououragane en Channa Walvisch, de joodse vrouw die iedere maandag muziek- les geeft aan peuters in AZC Katwijk, hebben me laten zien dat het ook anders kan.
Aan het einde van mijn speurtocht weet ik eindelijk waar ik thuishoor. Dat is niet per se bij joden of bij moslims, maar bij diegenen die in actie komen tegen de hokjesgeest en de polarisatie. Een van de effectiefste instrumenten om dit tegen te gaan is de regel dat je het lang niet altijd met elkaar eens hoeft te zijn, zolang je maar naar 'de ander' luistert."
Mooi boek over het belang van dialoog.
March 29, 2021
Helder en leerzaam boek.
April 6, 2018
Ik was erg benieuwd naar dit boek. Ik las het in de hoop een breder en meer divers beeld te krijgen van wat er in Nederland aan de hand is tussen en voor een deel binnen de joodse gemeenschap en de moslimgemeenschap. Niet gehinderd door al te veel kennis van het Israël-Palestina conflict, bleek ik er ook nog veel van op te steken over de geschiedenis.
De eerste pakweg honderd pagina’s lezen iets te veel als een verhaal over haar leven en haar twijfels en dat vond ik het minst interessante aan het boek. Gaandeweg gaat het meer over de positie van joden en moslims in de maatschappij en veel minder over haar zelf. En daar wordt het interessant. Van Weezel kan prima schrijven, maar het boek was voor mij verder niet heel verheffend.
De eerste pakweg honderd pagina’s lezen iets te veel als een verhaal over haar leven en haar twijfels en dat vond ik het minst interessante aan het boek. Gaandeweg gaat het meer over de positie van joden en moslims in de maatschappij en veel minder over haar zelf. En daar wordt het interessant. Van Weezel kan prima schrijven, maar het boek was voor mij verder niet heel verheffend.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews