“Ο Καπετάν-Νυχτερίδας πάντα ήθελε να γίνει ήρωας στην πιάτσα και τώρα είναι η ευκαιρία του. Μπορεί να μη «φοράει παντελόνια» αλλά από δω και μπρος θα κυκλοφοράει με το κεφάλι ψηλά και με το κούτελό του καθαρό. Πρώτα όμως πρέπει να περάσει από το πανηγύρι στα Ταμπούρια. Ποιoς ξέρει τι μυστήριους τύπους θα αντιμετωπίσει εκεί. Κάπου άκουσε ότι έχει και τον «Γύρο του Θανάτου». Δεν πειράζει όμως, γιατί του Νυχτερίδα του αρέσει να γυρνά.”
Το τρίτο μέρος της τριλογίας του νυχτερίδα, Πειραιάς και Ταμπούρια του '60, ρεμπέτικο, κουμουνιστές και ασφαλίτες. Παρωδία Batman με άλλα λόγια. Πολύ πετυχημένος ο αντίστοιχος "superman", μου φάνηκε ότι τα αστεία είναι λίγο λιγότερα από ότι στα προηγούμενα δύο τεύχη, αλλά σε όσους μας άρεσαν τα δύο προηγούμενα τεύχη, δε θα μείνουμε παραπονεμένοι.
Σαν ποιον μοιάζει βρε σαν ποιον μοιάζει..! Και στην τελευταία σελίδα μου ήρθε! Ο Μπλακ Μπάρον από Πανδώρα και Πλάτωνας. Τι σας λέω τώρα εσάς τους πιο πριν και τους πιο μετά ε; Λοιπόν τώρα συνειδητοποιώ γιατί μου άρεσε τόσο πολύ και μου φάνηκε τόσο οικείο το χιούμορ και το στήσιμο. Ο Νυχτεριδάς γίνεται παλι ντετέκτιβ. Ψάχνει να βρει κάποιον που έχει εξαφανιστεί. Το σουρεάλ της υπόθεσης είναι που το κάνει τόσο ωραίο! Πραγματικά χάνομαι στο κάθε σκίτσο και κλείνει το κουμπί του έξω κόσμου.