ฝากฟ้าเคียงดิน

รักเคียงใจ #1

by ภัสรสา

บ้านฝากใจ...สำหรับเธอ เปรียบดั่งความรักและความเข้าใจ
บ้านฝากใจ...สำหรับเขา เปรียบดั่งชีวิตและลมหายใจ
เมื่อบ้านฝากใจเปรียบดั่งทุกอย่างในชีวิตของคนสองคนที่มิอาจปล่อยให้หลุดลอยไป
ทำให้เธอตัดสินใจเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นี่ โดยยอมรับการขอแต่งงานของใครคนหนึ่ง
ซึ่งแทบจะเรียกได้ว่าเป็นคนแปลกหน้า หากเมื่อวันเวลาผ่านไป ความใกล้ชิดก่อเกิดเป็นความผูกพัน
ตามมาด้วยความรักที่เหมือนจะงดงาม แต่แล้วเธอก็ค้นพบ ‘ความลับ’
ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอกลับมาที่นี่เสียก่อน ...‘ความลับ’ ที่อาจทำให้ ‘ความรัก’
ของเธอกับเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป... แล้วความรักจะทำให้เธอยอมเป็นผู้กุมความลับต่อไป
หรือความลับจะค่อยๆ เปิดเผยความจริงโดยที่เธอไม่ทันได้ตั้งตัว

Genres: Novels

344 pages, Paperback

First published March 1, 2008

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ฝากฟ้าเคียงดิน ชุดรักเคียงใจ 1
ผู้แต่ง – ภัสรสา


ตัวละคร
วีธรา (วับวาว, ฟ้า) อายุ 26 ปี
ปถวี (ปัด) อายุ 31 ปี


รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้เป็นไม่กี่เรื่องที่เราหยิบมาอ่านรอบที่ 2 เพราะว่ามีเล่มภาคต่อรอคิวอยู่ ซึ่งถ้าไม่หยิบเล่มนี้มาอ่าน เราก็คงจะอ่านเล่มของมาตี้ได้โดยที่จำอะไรเกี่ยวกับเรื่องของวับวาวและพี่ปัดไม่ได้เลย เพราะจริงๆ เราจำได้แค่ชื่อพี่ปัด วับวาว มาตี้ แค่นี้เลยจริงๆ ส่วนรายละเอียดต่างๆ นั้นก็คือ ลืมไปหมดแล้ว

เหตุเพราะว่าได้อ่านเรื่องนี้ตั้งแต่สมัยเว็บพี่อ้น อาจจะ Bloggang หรือไม่นั้นก็ไม่แน่ใจ คิดว่าน่าจะเว็บพี่อ้นมากกว่า อ่านเมื่อปี 2550 และเรื่องนี้ได้ตีพิมพ์กับแจ่มใสเมื่อต้นปี 2551 ตอนนั้นยังเรียนอยู่มหาลัยอยู่เลย ซึ่งผ่านมาก็ 16 ปีแล้วอะ นานมาก นานมากจนจำรายละเอียดอะไรมากกว่านี้ไม่ได้เลย

ซึ่งเพราะจำอะไรไม่ได้นี่แหละ เลยทำให้อ่านสนุก แล้วก็ชอบชื่อวับวาวมากๆ แบบชื่อเพราะทั้งชื่อวีธรา ชื่อจริง และวับวาวชื่อเล่น แต่ก็ถือว่าโชคดีที่วับวาวชื่อวับวาว เพราะพี่สาวชื่อวุ่นวาย ซึ่งแม่ก็ตั้งตามความคิดของแม่ว่าตอนแรกเห็นลูกเป็นยังไง

นอกจากนี้ยังชอบชื่อเรื่องมากๆ เลยแหละ แบบคำมันลึกซึ้งกินใจดี และแฝงความหมายได้ครบถ้วนด้วย นี่ก็เพิ่งไปงานหนังสือแล้วแซวพี่อ้นอยู่ ว่าเขียนเรื่อง “ฝากดาวเคียงฟ้า” สิ จะได้วนกลับไปหาเล่มวับวาวได้เลย 555+

ด้วยความที่ช่วงเวลาของเรื่องนี้คือยุคที่ยังเขียนจดหมายกันอยู่มาก แล้วก็ใช้อินเตอร์เน็ตทำพวกเว็บไซต์มากกว่า โดยที่การติดต่อทางออนไลน์นั้นอาจจะยังไม่ใช่ตลอดเวลาเหมือนเช่นปัจจุบันนี้ จำได้เลยว่าแต่ก่อนจะต้องแบบกลับบ้านกลับห้องไปออน MSN 555+ ตอนเรียนมหาลัยก็เพิ่งเริ่มสมัครเฟซบุ๊ก

เน็ตมือถือก็ยังใช้ไม่เป็นเลย คือแบบมือถือที่เราถ่ายรูปก็คือดีแทคแบบที่ถ่ายรูปวันเดียวเมมเต็ม ต้องย้ายรูปลงคอมทุกวันอะ 555+ จำได้ว่าใช้เน็ตมือถือเป็นจริงๆ ก็ตอนสมัยเริ่มทำงานใหม่ๆ แล้ว น่าจะช่วงปี 2554 ซึ่งก็แบบว่าต้องมากลัวว่าใช้มากไป จะทำให้ใช้เกินจำนวนที่กำหนดไหม ลุ้นระทึกมากๆ เลย

อ่านเรื่องนี้ก็เหมือนได้ย้อนกลับไปคิดถึงช่วงเวลาเหล่านั้น ซึ่งมันก็ผ่านไปแล้ว และหลายๆ อย่างอาจจะหายไปในปัจจุบันแล้ว และเราก็คิดว่าการเขียนเรื่อง “ฝากดินเคียงดาว” ซึ่งเป็นภาคต่อของเรื่องนี้นั้น ก็แอบยากแหละ เพราะว่าจะต้อง Setting เวลาให้เป็นช่วงเดียวกัน แต่ก็ทำให้ได้อ่านและคิดถึงอะไรหลายๆ อย่างที่มีขึ้นในช่วงเวลานั้นๆ จริงๆ แหละ

เรื่องนี้ได้เจอตัวละครที่คิดถึงอย่างเช่นอรอินทุ์ของพี่แพท จาก “ขอเพียงใจจันทร์” ซึ่งเดิมเรื่องนี้ก็มีอีกชื่อ แต่เราก็จำไม่ได้แล้ว ประมาณ “นางสาวจันทร์จ้า” ไหมนะ คุ้นๆ แหละ และเป็นเรื่องแรกที่เราตามอ่านใน Bloggang ของพี่อ้นอะ ซึ่งหนูอินก็ได้มาช่วยทำเว็บไซต์ให้วับวาว

นอกจากนี้ก็มีอีกตัวละครที่พอเห็นชื่อก็แบบว่าใครฟระ คุ้นมาก ชื่อสิตานัน หรือซีต้านั่นเอง พอเสิร์ทจากชื่อสิตานัน ก็พบว่ามาจาก “ใต้ฟ้าพร่างดาว” คือเราชอบชื่อนี้มากเลยนะ เพราะอะ แต่ก็จำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ เพราะเรื่องนี้เป็นรวมเรื่องสั้นหลายเรื่องเข้าด้วยกัน สงสัยจะได้ย้อนกลับไปอ่านใหม่ อิอิ ซึ่งตัวละครนี้ก็มาเป็นคอลัมนิสต์เขียนรีวิวบ้านฝากใจนั่นเอง

การได้เจอตัวละครจากเรื่องอื่นๆ มาแจมบ้างเล็กๆ น้อยๆ นี่ก็ทำเอามีความสุขมากๆ เหมือนได้เจอเพื่อนที่ห่างหายกันไปอีกครั้ง เมื่อได้เอ่ยถึงก็อยากจะกลับไปอ่านเรื่องราวของเธอและเขาเหล่านั้นอีกครั้งจริงๆ

วกกลับมาที่ฝากฟ้าเคียงดิน จริงๆ ถ้าถามว่าพระนางรักกันไวไหม เราก็ว่าไวแหละ แต่ก็เข้าใจและไม่ติดอะไร เพราะมีปู่ไทมาเป็นคนเชื่อมความสัมพันธ์ของสองคนนี้เข้าไว้ด้วยกัน แต่ช่วงท้ายๆ อ่านไปก็คือกรี๊ดดดด หนักหน่วงมากค่ะ 555+

แล้วก็คิดวนๆ ไปว่า จะมีตัวละครของพี่อ้นสักกี่คนที่ก่อนจะจบเรื่องราวนั้น จะไม่เจ็บตัวหนัก 555+ พี่ปัดนี่คือยอดคนถึก 2551 ลากยาวมายันปี 2565 ที่ได้ออกมาโลดแล่นกับปกใหม่อีกครั้งจริงๆ เจ็บตัวตั้งแต่ต้นเรื่อง ท้ายเรื่อง และท้ายๆ เรื่อง 555+ นี่สปอยล์ปะเนี่ย แต่ก็แบบว่า คนอะไรจะอึดถึกทนขนาดนี้ อ่านแล้วก็คือสงสารพี่ปัดมาก แล้วก็คิดว่าพี่แกก็คงจะแบบว่าน่าจะถึงคราวเคราะห์จริงๆ พี่ปัดทำผิดอะไร ถึงได้ต้องเจ็บตัวขนาดนี้นะ

จริงๆ ช่วงท้ายๆ ของเรื่องนั้น ก็คือจบได้อย่างลงตัวแหละ แต่ในใจเราตอนอ่านก็คือแบบว่ามีคำว่า “ถ้า” ในหัวเต็มไปหมดเลย “ถ้าตอนนั้น…” อย่างโน้นอย่างนี้ ก็คงจะไม่เป็นแบบนี้ คงไม่ต้องมากรีดร้องในใจว่าทำไมอะ ทำไมต้องหนักหน่วงขนาดนี้ด้วย

ใดๆ รักชื่อวับวาวมากๆ 555+ ส่วนใครสงสัยว่าพระนางเจอกันครั้งแรกนั้นเป็นยังไง คำตอบก็ดูได้จากปกใหม่นี้แหละค่ะ ปกใหม่สวยมาก ละมุนมาก เราเห็นแล้วก็ชอบ ลูบไปลูบมาตอนที่ไปงานหนังสือเมื่อวันศุกร์ที่แล้วนี่แหละ ภาพสวยมากจริงๆ

และก่อนจะอ่าน “ฝากดินเคียงดาว” นั้น ขอแนะนำว่าควรอ่าน “ฝากฟ้าเคียงดิน” ก่อนค่ะ แม้ว่าจะเป็นคนละเรื่องกัน แต่การได้เจอมาตี้ มะตี้ เพื่อนรักของวับวาว คู่กัดของพี่ปัด 555+ ก็คือจะทำให้ได้รู้จักตัวละครมาตี้ก่อนจะไปเจอกับเรื่องของมาตี้เองค่ะ ว่าแล้วเราก็ไปลุยอ่าน “ฝากดินเคียงดาว” ต่อดีกว่า ^_^

[สปอยล์]

วีธราหรือวับวาวได้จดหมายจากปู่ไทวะหรือปู่ไท ซึ่งเขียนมาให้ไปหาที่บ้านฝากใจ โดยปกติปู่ไทไม่เคยส่งจดหมายมาให้ วับวาวทำโรงเรียนสอนพิเศษกับมติมนต์หรือมาตี้ เพื่อนสนิทที่รักกันมากๆ แล้วก็อาศัยอยู่กับแม่ ที่ชอบออกไปไหนมาไหนตลอด ไม่เคยสนใจหรืออยู่บ้านเลย

โดยเมื่อตอนวัยรุ่นนั้นวับวาวเคยหนีออกจากบ้านนั่งรถข้ามจังหวัด จนได้มาเจอกับปู่ไท และบ้านฝากใจ ทำให้จากนั้นก็ไปทุกปี แต่สองปีมานี้ไม่ได้ไปเลย เมื่อกลับไปก็ได้เจอกับปถวี หรือพี่ปัด หลานชายคนเล็กของปู่ไท ซึ่งเจอกันครั้งแรกก็ตอนเธอกำลังปีนกระโปรงหน้ารถเพื่อปีนรั้วแหละ (ภาพปก) และขอให้เขาช่วยพาเธอลงมาหน่อย เพราะเธอลงมาไม่ได้

ตอนแรกพี่ปัดยังไม่ยอมบอกว่าปู่ไปไหน ต่อมาก็พาไปเพื่อพบว่าปู่จากไปเมื่อ 3 เดือนก่อน และกำลังจะทำบุญครบ 100 วันแล้ว จดหมายจากปู่นั้น ปู่บอกว่าไม่ให้บอกใคร จนกว่าจะถึงวันที่ไม่มีความลับในโลกใบนี้แล้ว วับวาวเลยได้แต่อัดอั้นตันใจว่าใครเป็นคนส่งอะ เพราะปู่จากไปเมื่อ 3 เดือนก่อน เป็นไปไม่ได้ที่เพิ่งจะมาถึงเธอ

พี่ปัดบอกว่ากลับมาอยู่ไทยได้สองปีแล้ว อยู่ดูแลตอนปู่ป่วยด้วย โดยที่แต่ก่อนนั้นก็คือเรียนที่เมืองนอกมาโดยตลอด แล้วจริงๆ ปู่มีหลานคนโตก็คืออั้ม อัมพุท แต่งงานกับสุวิชาดา หรือดา หรือพี่วุ่นวาย พี่สาวแท้ๆ ของวับวาว ที่ไม่มีใครรู้ความลับเรื่องนี้เลย และจริงๆ วับวาวก็ไม่รู้ว่าพี่วุ่นเป็นเมียพี่อั้มด้วยซ้ำ ส่วนพี่อั้มก็ตายจากไปแล้วตั้งแต่ตอนที่ปู่ยังมีชีวิตอยู่

โดยที่มีหลานสาวหนึ่งคน ซึ่งปถวีอยากได้สิทธิ��การเลี้ยงดู แต่ก็ไม่เคยได้มา และพยายามหาหนทางเพื่อที่จะได้สิทธิ์นั้น ปู่ไม่เคยได้เจอหน้าเหลนเลย แต่ทางฝั่งพี่วุ่นก็คือไม่ยอมให้ได้เจอกันอย่างแน่นอน แบบปิดกั้นทุกหนทางเลยแหละ

วับวาวช่วยงานทำบุญครบรอบ 100 วันของปู่ จากนั้นวันที่ส่งทุกคนที่มาร่วมงานกลับ ก็ได้อยู่ในเหตุการณ์ที่พี่ปัดโดนคนมารุมทำร้ายในรถ แล้วเธอก็ขับรถพุ่งชนคนมาทำร้าย และจากเหตุนั้นเอง พี่ปัดก็ขอเธอแต่งงาน แต่ไม่บอกเหตุผลอะไร และสักวันจะยอมบอก วับวาวแปลกใจ แต่ก็คิดไม่นานก็ตอบตกลง ทั้งๆ ที่ไม่ได้รักกันนี่แหละ มาตี้ก็แบบว่าจะดีเหรอแก แต่ก็ห้ามเพื่อนไม่ได้อยู่ดี

หลังจากแต่งงานก็คือต้องอยู่ห้องนอนเดียวกันตลอด เพราะแม่นวลตา ก็คือญาติของปู่ไท แล้วก็ยอแสง หรือลูกหยี ลูกสาวของแม่นวลก็อยู่ด้วย แม่นวลก็คือจับตามองตลอดไม่ให้สองคนนี้อยู่คนละห้องกัน ทำให้ไม่สามารถแยกห้องกันได้ แรกๆ ก็คือเขานอนเช้า เธอนอนกลางคืน เพราะปกติเขาจะแต่งเพลงและออกแบบต่างๆ

นานวันเขาก็เริ่มรู้สึกรักกันจริงๆ แล้วก็มีอะไรกัน จากนั้นก็ใช้ชีวิตในแบบของสามีภรรยากันจริงๆ ระหว่างนั้นวับวาวก็ช่วยพี่ปัดทำให้บ้านฝากใจนี้เป็นที่รู้จัก ได้ลงนิตยสาร โดยสิตานัน (ซีต้า) เป็นคนจัดการให้ (ชื่อคุ้นมาก เสิร์ทหาก็คือเรื่องใต้ฟ้าพร่างดาว เราชอบชื่อนี้ไง เลยรู้สึกคุ้น 555+) แล้วก็มีอรอินทุ์ (ของพี่แพทจากขอเพียงใจจันทร์) มาทำเว็บไซต์ให้ด้วย

หลังจากอยู่ด้วยกันมาสองปี วับวาวก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าพี่ปัดปกปิดอะไรเธออยู่ เธอเองก็พยายามคาดคั้น ระหว่างนั้นก็มีพี่หยก แฟนเก่าพี่ปัดโผล่มาพักใจที่นี่ เพราะว่าจริงๆ หัวหน้าที่ตัวเองแอบชอบนั้นแต่งงานไปแล้ว เลยรู้สึกไม่มีคุณค่าในตัวเอง แบบสไตล์แบบพี่หยกคงไม่มีคนชอบไรงี้ วับวาวก็ปลอบใจแบบใช้คำพูดที่แอบแรงแต่ก็ทำให้คิดได้แหละ

วับวาวนั้นได้บ้านฝากฟ้าจากปู่ แล้วก็ได้กุญแจที่มีลูกกุญแจ 3 ดอก หาไม่เจอว่าอีกดอกไว้ไขอะไร เลยแอบหาจนขุดพบต้นไม้ที่เคยปลูกร่วมกับปู่ไท ใต้นั้นมีกล่องใส่จดหมายและโปสการ์ดที่เธอเคยเขียนถึงปู่รวมไว้ รวมถึงจดหมายที่จะให้วับวาวได้อ่าน เลยทำให้รู้ว่าปู่ตั้งใจให้วับวาวมาเป็นตัวกลางระหว่างพี่สาวกับพี่ปัด เพราะจำนามสกุลเก่าของวับวาวได้

ซึ่งพอวับวาวได้อ่านก็คิดหนักว่าจะทำยังไง เพราะว่าตัวเองเหมือนมาอยู่ผิดที่ผิดทาง ตอนนี้ก็แต่งงานกับพี่ปัดไปแล้ว จะปกปิดยังไงไม่ให้ความลับนี้หลุดออกไปได้ ถ้าความลับนี้ถูกเปิดเผย พี่ปัดและคนอื่นๆ จะเกลียดเธอไหม

และเมื่อได้รู้ว่าจริงๆ พี่ปัดแต่งงานกับเธอ ก็เพื่อให้พร้อมสำหรับการรับหลานตัวเองมาเลี้ยง วับวาวก็คัดค้านและไม่เห็นด้วย แล้วก็หาทางพูดให้พี่วุ่นดูแลลูกให้ดีๆ และทำให้พี่ปัดเชื่อว่าพี่วุ่นเป็นแม่ที่ดีได้ ซึ่งพี่ปัดได้เจอพี่วุ่นและหลานก็แอบแปลกใจ แต่ก็คิดว่าน่าจะเป็นไปในทางที่ดีแล้ว

ต่อมาวับวาวตั้งท้องและมีลูกชายชื่อแทน โดยตอนที่ลูกอายุได้ 4 เดือน พี่ปัดก็นัดกับพี่วุ่นไปหาหลาน โดยที่ก่อนหน้านี้อะเคยพูดขู่ไว้ว่ามีคลิปในงานปาร์ตี้นะ ถ้าพี่วุ่นทำตัวไม่ดีพร้อมฟ้องศาลแน่ๆ และการไปหาครั้งนี้ก็คือซวยจริงๆ โดนพี่วุ่นสั่งให้พ่อช่วยจัดการกำจัดพี่ปัด เพราะคิดว่าพี่ปัดเป็นคนแบล็กเมล์ตัวเองด้วยคลิปนั้น พี่ปัดเลยโดนทำร้ายอย่างหนัก แล้วจับโยนถ่วงน้ำ

ยังดีที่ลูกหยีเอะใจ ว่าหายไปนาน เลยติดต่อกับวับวาว โดยรออยู่กับมาตี้ วับวาวเอะใจเลยโทรหาพี่ แล้วก็โดนด่ายับว่าทรยศ วับวาวคิดได้ทางเดียวก็คือติดต่อพ่อ เพราะพี่วุ่นพูดว่าให้คนอื่นทำ คนๆ นั้นก็คือพ่อแหละ ก็ต่อรองยอมไปอยู่ด้วยทั้งเธอและลูกชาย เพื่อให้พ่อช่วยพี่ปัด พ่อก็เลยให้คนที่โยนลงน้ำเอาขึ้นมา และส่งโรงพยาบาลในสภาพที่ใกล้ตายจริงๆ ต้องรักษาตัวอยู่นานเลยกว่าจะดีขึ้น

ก่อนวับวาวย้ายไปอยู่กับพ่อ ได้ฝากจดหมายปู่ทั้งสองฉบับให้พี่ปัด และบอกแม่นวลว่าตัวเองเป็นน้องสาวของพี่วุ่น เมื่อพี่ปัดได้อ่านก็ต้องวางแผนกับมาตี้ ว่าจะหาทางพาวับวาวกับลูกกลับมายังไง เพราะวับวาวโดนคนติดตามตลอด และขนาดมาตี้ไปหา ยังจำกัดเวลาในการเข้าพบ แม่ไปหาก็ช่วยอะไรเธอไม่ได้ แต่ก็ได้รู้ว่าจริงๆ แม่รักเธอ

และแล้วพี่ปัดก็ใช้หลักฐานเรื่องที่คลิปนั้นเขาไม่ได้ทำ โดยร่วมกับมาตี้ในการสืบหา ซึ่งตอนนั้นอะพี่วุ่นโมโหคนเอาคลิปมาขู่และจะเอาเงินสามล้าน และคิดว่ายังไงก็เป็นคนของพี่ปัดอยู่ดี เลยรอนัดเจอ แล้วขับรถไล่ตามจนตัวเองรถชนและเป็นอัมพาตไปเลย ซึ่งพบว่าคนทำจริงๆ ก็คือคนที่พี่ปัดสั่งให้เข้าไปสืบและถ่ายคลิปออกมาแหละ ร้อนเงินก็เลยทำ

พี่ปัดโทรหาพ่อวับวาว แล้วพ่อวับวาวก็ให้ไปหาที่บ้านในวันต่อมา เขาเลยได้พูดเรื่องนี้ ซึ่งพ่อวับวาวก็ขอข้อมูล แต่ก็ไม่ยอมให้วับวาวกับพี่ปัดได้กลับไปอยู่ด้วยกัน ยกเว้นแต่ว่าจะยกลูกชายให้สุวีร์ไป โดยที่วับวาวกับพี่ปัดก็คือไม่ยอม พ่อเลยให้คนซ้อมแล้วก็เอาปืนยิงเฉียดขาจนบาดเจ็บ

วับวาวทนไม่ไหว เลยเอามีดขู่ บอกว่าจะฆ่าลูกและฆ่าตัวตายตาม ถ้าหากพ่อฆ่าพี่ปัด พ่อบอกให้ลูกใจเย็นๆ วับวาวก็ขู่จนพ่อยอม แล้วพี่ปัดก็บอกว่าจะพาลูกมาหาพ่อทุกปี ส่วนการเลือกว่าจะยังไง ให้ลูกเป็นคนตัดสินใจเองเมื่อโตแล้ว พ่อวับวาวก็จำต้องยอมให้ไปแหละ เพราะรู้ว่าทำแบบนี้ไปก็ไม่น่าจะได้อะไร

ทั้งสามเลยได้กลับบ้านฝากใจกันอีกครั้ง และคิดไว้ว่ายังไงการอยู่บ้านฝากใจ ก็คงจะทำให้ลูกชายตัดสินใจได้ว่าจะเลือกทางไหน เพราะทางที่พ่อของวับวาวเป็นนั้น เป็นสิ่งที่วับวาวไม่ต้องการ เลยเลือกอยู่กับแม่นั่นเอง ทั้งสองไปหาปู่ด้วยกัน โดยเธอขี่หลังเขาเพื่อไปด้วยกัน ย้อนกลับไปคิดถึงวันแรกที่ได้เจอกันด้วย

Start 19.12 น. Sat 1 Apr 2023
End 21.02 น. Wed 5 Apr 2023
Review Date 22.07 น. Wed 5 Apr 2023

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

ส่วนนี้เขียนไว้ตอนที่มาแปะข้อมูลการอ่านเล่มแรกในปกเดิม เริ่มอ่านเมื่อปี 2007 อ่านจบ 19 มกราคม 2008

ฝากฟ้าเคียงดิน / ภัสรสา
วีธรา (วับวาว, ฟ้า)
ปถวี (ปัด)

น่าจะเป็นเล่มแรกที่ใช้นามปากกาภัสรสาของพี่อ้นจันทร์

[Patrawan Dear]

#ฝากฟ้าเคียงดิน / ภัสรสา

หยิบเรื่องนี้ที่ดองมานานเกินสิบปีขึ้นมาอ่าน เพราะมีเล่มต่อออกมาแล้ว โดยรวมจัดว่าอ่านได้สนุก มีปมให้สนใจ อยากรู้คำตอบ มีดราม่าในแบบที่ชอบ และสำนวนการเล่าเรื่องของผู้เขียนก็คุ้นเคยกันดี

อย่างไรก็ตาม ส่วนตัวไม่ค่อยอินกับความรักของพระนางเลย รู้สึกรักกันว่องไว แล้วก็ไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่กับการที่นางเอกยอมแต่งงานกับคนที่เพิ่งรู้จัก แถมยังเป็นคนที่น่าจะมีอะไรไม่เคลียร์อยู่เบื้องหลัง และเหตุผลที่จะลงไม้ลงมือฆ่ากัน มันก็ยังไม่ทำให้เชื่อได้สนิทใจ

แม้จะมีความไม่ค่อยลงตัว และมีความแปลกแปร่งอยู่บ้าง แต่ก็ยังจัดว่าอ่านได้สนุกดีค่ะ :)

[Afternoon · Rating 3 out of 5]

เมื่อวีธราหรือวับวาวต้องไปตามหาความจริงจากจดหมายปริศนาที่ส่งมาโดยชายชราที่เธอนับถือเค้าอย่างปู่ แม้จะไม่ใช่ญาติแท้ๆของเธอเอง แต่ปรากฏว่าปู่เสียชีวิตไปแล้ว! แล้วใครเป็นคนส่งจดหมายนี้มาล่ะ? แม้เนื้อความในจดหมายจะเป็นปู่แน่ๆที่เป็นคนเขียน จดหมายฉบับเดียวดึงเธอมาเจอเรื่องที่เต็มไปด้วยคำถาม และปถวีหลานแท้ๆของปู่ที่เป็นปริศนาใหญ่ยิ่งกว่า จุดหักมุมในเรื่องทำให้เข้าใจความลับในตัวพระนาง แต่ช่วงตอนจบอ่านแล้วอึดอัดมาก 555 เหมือนไปร่วมอยู่ในสถานการณ์ที่เลือกไปทาฃไหนไม่ได้สักทาง ไทม์ไลน์ก็งงนิดๆ พลิกหน้ามานางเอกไปมีลูกตอนไหน ไวแค่เปลี่ยนหน้ากระดาษมาก อ่านแล้วงงนิดหน่อย แต่โดยรวมแล้วนิยายของภัสรสาอ่านแล้วจะรู้สึกสบายๆ บีบอารมณ์นิดๆ แต่อ่านจบแล้วอิ่มใจเสมอ แต่ช่วงต้นของเรื่องนี้มันอืดๆไปหน่อยเลยอ่านแล้ววาง อ่านแล้ววาง แม้นิยายจะแค่สามร้อยนิดๆหน้าเอง

[Pika Cruz · Rating 3 out of 5]

ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรัก แต่เป็นการค่อยๆรัก โดยเรื่องทั้งหมดมีจุดเริ่มต้นที่จู่ๆนางเอกก็ได้จดหมายจากคุณปู่ที่เธอเคารพรัก ถึงท่านจะไม่ใช่ปู่ทางสายเลือด แต่ท่านก็ช่วยชีวิตเธอไว้ ช่วยให้เธอเห็นเเละรู้สึกถึงความรักที่แท้จริงของครอบครัว ที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน เมื่อได้จดหมายก็ตั้งใจจะไปเยี่ยมเยือนแต่กลับกลายว่าท่านเสียแล้วเมื่อไม่กี่เดือน แต่ใครกันที่เป็นคนส่งจดหมายให้เธอมาที่นี่ หลานชายคนเล็กที่ท่านรักมากที่สุดรักไม่ต่างจากเธอ กลับมาดูแลท่านในช่วงสุดท้ายของชีวิตและสานต่อความตั้งใจในธุรกิจ เธอรับรู้เรื่องราวของเขาจากคุณปู่มาโดยตลอดเช่นเดียวกับเขาแต่ไม่เคยเจอตัวจริง พระเอกตกอยู่ในอันตรายขอความช่วยเหลือจากเธอให้แต่งงานกับเขา ใครกันที่ส่งจดหมายให้เธอมาเจอเรื่องราวเหล่านี้เเละกลับออกจากบ้านหลังนี้ไปไม่ได้ และใครที่จ้องจะทำร้ายพระเอกเพราะอะไร เธอเป็นคนเดียวที่จะช่วยพวกเขาได้

[Panjiw Chiw · Rating 4 out of 5]

อ่านแล้วเมื่อนานมาแล้ว แล้วก็ลืมไปแล้วเห็นวางอยู่เลยหยิบขึ้นมาอ่านอีกที ด้วยความไม่มั่นใจว่าเคยอ่านมาแล้ว
นางเอกได้รับจดหมายฉบับหนึ่งจากปู่ไท นางเอกนึกได้ว่าต้องไปหาปู่ พอไปหาปู่ที่บ้าน
กลับต้องอยู่ยาวไม่ได้กลับอีกเลย

[Kris · Rating 4 out of 5]

คำโปรยปกหลัง
เพราะจดหมายของปู่ร่วมโลกฉบับนั้น วีธราจึงกลับไปบ้านฝากใจ แต่กลับพบว่าปู่เสียชีวิตแล้ว ไม่มีทางส่งจดหมายให้เธอได้แน่ ที่นั่นเธอได้เจอกับปถวี หลานรักของปู่ที่คลาดกันอยู่เรื่อย โชคร้าย เธอดันเห็นเขาโดนรุมทำร้าย ปถวีคงกลัวเธอจะสับสนไม่พอ เลยขอแต่งงาน โชคร้ายกว่า เธอตอบตกลง
วีธรา แน่ใจว่าทุกเหตุการณ์เกี่ยวโยงกัน และเธอต้องค้นหาจุดเกี่ยวโยงนั้นให้ได้ เพื่อแก้ไขให้ทุกปัญหาคลี่คลาย เพื่อให้บ้านฝากใจเป็นบ้านของหัวใจที่แท้จริง

“วีธรา หรือ วับวาว” เป็นลูกสาวของแม่ผู้เสเพล ส่วนพ่อที่แยกทางกันและนำ “วุ่นวาย” พี่สาวไปดูแล ก็เป็นมาเฟียธุรกิจสีเทา เมื่อครั้งวัยรุ่นและเจอปัญหา วับวาวหนีออกจากบ้านแม่ไปยังบ้านฝากใจ ของ ปู่ไท ซึ่งเป็นสถานที่ที่วับวาวได้พบกับความสงบ และ กลับคืนสู่ภาวะอารมณ์ที่กลับไปใช้ชีวิตตามปกติได้ และ การมาบำบัดใจครั้งนั้นทำให้วับวาวกลายเป็นเสมือนหลานนอกใส้ของปู่ไทไปโดยปริยาย

การห่างหายไปกว่า 2 ปี วับวาวได้รับจดหมายจากปู่ไท ให้ไปพบที่บ้านฝากใจ แต่เมื่อไปถึงกลับรู้ว่าปู่จากไปแล้ว พบแต่แม่นวล น้องสาวปู่ ลูกหยีลูกสาวแม่นวล และ ปถวี หรือ พี่ปัด หลานชายแท้ๆของปู่ หลังจากพยายามสอบถามว่าใครเป็นคนส่งจดหมายของปู่ไทถึงเธอ แต่ก็ไม่มีใครทราบเรื่อง จนกระทั่งเมื่อปถวีถูกลอบทำร้ายบาดเจ็บหนัก แขนหัก ยิ่งทำให้มีปมที่ต้องตามหามากขึ้น แค่นี้ไม่พอ อยู่ดีๆ ปถวีก็ขอให้วับวาวแต่งงานกับเขาแต่ในนาม โดยไม่บอกเหตุผลใดๆ แม้วับวาวจะสงสัย แต่คิดว่าต้องมีเบื้องหลังที่ต้องสืบหา เธอจึงตอบตกลง

ตัวละครเด่นอีกคนนอกจากพระนาง คือ “มาร์ตี้” เพื่อนสนิทของวับวาว ผู้คลั่งใคล้นิยายสืบสวน ฆาตกรรม ดังนั้นเมื่อวับวาวเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น นางก็มโนไปไกลสุดกู่ทุกครั้ง ช่วงแรกจะรำคาญนางเนื่องจากทำตัวเหมือนแม่ของนางเอกมากกว่าเพื่อน แต่อ่านไปเรื่อยๆก็จะรับรู้ได้ว่านางเป็นห่วงเพื่อน และ เป็นตัวช่วยนางเอกได้ในหลายๆเรื่อง แว่วว่ามีเรื่องของนางแยกต่างหากอีกเล่มด้วย

ความรู้สึกหลังอ่าน

ชอบชื่อ "วับวาว" น่ารักดี ส่วนเนื้อเรื่องก็สนุกพอประมาณ ไม่ถึงกับว้าว มีช่วงที่พระเอกแขนหักบอกว่าเข้าเฝือก 6 เดือนนี่มันผิดปกติไปนะ อย่างมากไม่เกิน 2 เดือนก็ต้องถอดแล้ว ความรักพระนาง ไม่มีที่มาที่ไป แต่งกันในนาม อยู่ไปด้วยกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุข จนเมื่อเจอปัญหาก็ปลอบกันไปมา จนรักกัน ซึ่งแม้นางเอกจะรู้สึกว่าพระเอกมีความลับ แต่ก็หวังเพียงว่าจะไม่เป็นเรื่องร้ายแรง พี่ปัดจะคอยย้ำว่า แม้การแต่งงานจะเริ่มต้นแบบแปลกๆ แต่ถึงวันนี้เขารักวับวาวจากใจจริง

ความวุ่นวายต่างๆเป็นเรื่องในครอบครัวของนางเอก และ พระเอกที่พัวพันกันแบบไม่รู้ตัว ระหว่างพี่สาวนางเอก กับ พี่ชายพระเอก ซึ่งตายไปแล้ว แถมยังมีพ่อมาเฟียจอมโหด ที่ทำพระเอกเกือบตาย ไปๆมาๆ ช่วงท้ายกลายเป็นดราม่าหนักซะงั้น
ชอบคำสอนของปู่ไท ที่บอกวับวาวเมื่อช่วงที่พบกันครั้งแรกว่า “ไม่มีใครย้อนเวลาได้ เช่นเดียวกับไม่มีใครรู้อนาคต ดังนั้นเราต้องอยู่กับปัจจุบันให้มากที่สุด เราเสียใจกับอดีตได้ แต่อย่าจมปลักกับมัน เรากังวลถึงเรื่องอนาคตได้ แต่อย่าหมกมุ่น การพลาดปัจจุบันมันเป็นเรื่องน่าเสียดาย”

ภัสรสา ยังคงงานเขียนที่บรรยายได้ลื่นไหล อ่านเพลิน มีปมให้เราตามเรื่องเพื่อหาจุดคลายปม แม้จะไม่หนักหนา แต่ก็ยังชวนติดตาม ถือเป็นนิยายอ่านสนุกกลางๆ เรื่องนึงของนักเขียน

[Wanyiwa · Rating 3 out of 5]

นางเอกเป็นหุ้นส่วนและครูโรงเรียนสอนพิเศษ เป็นเด็กครอบครัวมีปัญหาที่พ่อและแม่แยกทางกัน พี่สาวอยู่กับพ่อ ส่วนเธอเลือกอยู่กับแม่ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าแม่เป็นสาวเปรี้ยวรักสนุกที่ไม่คิดจะสนใจดูแลลูกเลยก็ตาม ซึ่งในวันที่เธอตัดสินใจเลือกไปอยู่กับแม่นั้น เธอก็เลือกที่จะหนีออกจากบ้านแบบไม่รู้จุดหมายปลายทางด้วย แต่โชคดีเหลือเกินที่เส้��ทางของเธอไปจบลงที่บ้านฝากใจของคุณปู่เทวะที่ดูแลและให้ความอบอุ่นกับเธอจนเธอแข็งแรงพอที่จะกลับบ้านไปใช้ชีวิตตัวเองต่อ แม้จะติดต่อกับคุณปู่สม่ำเสมอเพราะความรักและผูกพันระหว่างกัน แต่เธอก็ไม่ได้ไปพบคุณปู่เลยในช่วง 2 ปีล่าสุดที่เธอยุ่งมาก แต่อยู่ ๆ เธอก็ได้รับจดหมายขอร้องจากปู่ให้ช่วยเดินทางกลับไปที่บ้านฝากใจอีกครั้ง จนทำให้เธอได้พบกับหลานชายสุดที่รักของคุณปู่ คนที่เธอรู้จักเพียงการบอกเล่าแต่ไม่เคยมีโอกาสได้พบตัวจริงเลยจนกระทั่งคราวนี้ แถมยังได้รับการขอร้องประหลาดจากเขาอีกว่าให้ช่วยแต่งงาน (แบบหลอก ๆ) กับเขาที

นิยายที่เขียนมานานเกินสิบปี ในยุคที่ทัศนคติในเรื่องความรักต่างเพศยังมีความอนุรักษ์นิยมอยู่มาก จึงทำให้ยังมองเห็นค่านิยมเหล่านี้ผ่านความคิดของตัวละครอยู่ โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับความบริสุทธิ์ผุดผ่องของหญิงสาว แต่มันก็ทำให้เรามองเห็นพัฒนาการของยุคสมัยที่เปลี่ยนไปได้ชัดเจนดี นางเอกเป็นคนหัวอ่อนที่ดูเรียบ ๆ นิ่ง ๆ จนทำให้ในช่วงต้นนั้นเรารู้สึกว่าเป็นคาแร็คเตอร์ที่ถูกรัศมีของเพื่อนรักของเธอกลบจนแทบจะหมดออร่าความเป็นนางเอกได้เลย ดีที่หลังจากนั้นนักเขียนทำให้เธอโดดเด่นขึ้นมาได้ด้วยวุฒิภาวะที่เป็นผู้ใหญ่ของเธอ ส่วนพระเอกอายุมากกว่านางเอก 4-5 ปี มีความน้ำนิ่งไหลลึกแต่ก็เป็นตัวละครที่ค่อนข้างหัวเก่าพอสมควร

น่าจะเป็นเพราะเป็นงานเขียนยุคแรก ๆ ของนักเขียนด้วย จึงทำให้มีรายละเอียดบางอย่างที่ขาดหายไปบ้าง เช่น ขาดการบรรยายลักษณะของตัวละครที่ชัดเจนกว่านี้ ทำให้เราจินตนาการภาพของตัวละครในหัวได้ยากมาก หรือ รายละเอียดของครอบครัวในมิติที่ลึกกว่านี้ก็ยังดูขาดไป (โดยเฉพาะทางครอบครัวนางเอก) หรือ ความรักของคู่พระนางที่ดูปุบปับไปหน่อย แต่ถึงอย่างนั้น สิ่งที่เราชอบมากคือการถ่ายทอดอารมณ์และความรักจากสายใยครอบครัว รวมถึงการเปรียบเทียบที่เห็นภาพได้ชัดเจนระหว่างครอบครัวที่อบอุ่นกับครอบครัวที่แตกแยก

ยังคงเป็นอีกเรื่องของนักเขียนที่มีประเด็นสื่อสารชัดเจน วางพล็อตได้น่าสนใจ มีช่วงเซอร์ไพรส์ที่เราคิดไม่ถึง และยิ่งโดยเฉพาะช่วงหลัง ๆ ที่มีเรื่องตื่นเต้นให้ได้ลุ้นด้วย คือช่วงแรกอาจจะเนิบนาบไปหน่อย แต่ช่วงหลังคือลุ้นไม่น้อยอยู่นะ

[Gigi W · Rating 4 out of 5]

ดราม่าพอสมควร จริงๆ ตอนที่เราอ่าน นิยายเรื่องนี้ก็ถือว่าเก่าแล้ว คือพิมพ์ออกมานานพอสมควรกว่าเราจะไปเจอนิยายเรื่องนี้ นิยายเรื่องนี้พระเอกและนางเอกรักกันเพราะมีใครบางคนเชื่อมโยงทั้งสองคนไว้

พระนางก็แอบรักกันเร็ว แต่ไม่ขัดใจเรานะ มันเหมือนทั้งสองคนรู้จักกันมานานผ่านคุณปู่ที่เชื่อมทั้งสองคนไว้ อะไรประมาณนั้นมั้ง อีกอย่างความรักของทั้งสองคนก็ดูเป็นความรักแบบผู้ใหญ่อะ บอกไม่ถูกเหมือนกัน มันเหมือนทั้งสองคนต่างเป็นผู้ใหญ่มากกว่าอายุตัวเอง ผ่านอะไรมามากมายและมาเจอคนที่ใช่

มีสอดแทรกความรักในครอบครัว ความอบอุ่นของครอบครัวพระเอก ความบ้านแตกของครอบครัวนางเอก มีตัวละครอย่างแฟนเก่าพระเอกมาสร้างสีสัน แอบชอบนางอยู่นะ ทำไมเราไม่มีนิยายที่นางเอกเป็นคนกล้าได้กล้าเสียแบบนี้บ้าง ;-; (มันไม่ถูกขนบธรรมเนียมไทยหน่ะสิ)

ตอนท้ายๆ หลังจากพระนางมีลูก แล้วเกิดดราม่าบางอย่างขึ้นคือโอ้โหว ดราม่ามากจริงๆ ลุ้นด้วย คือเรารู้ว่าคนเขียนจะไม่ใจร้ายกับเราในตอนจบ แต่ก็อดลุ้นไปด้วยไม่ได้

สรุป อ่านเถอะ ดราม่า แต่ละมุนละไม รู้สึกว่าเค้ารักกันจริงๆ

ปล.คือการรีวิวย้อนหลัง หลังจากอ่านครั้งแรกเมื่อหลายปีมาแล้ว

[Rabhi · Rating 4 out of 5]

มีบรรยากาศขุนเขาและทะเลสาบคอยฮีลหัวใจ เนื้อเรื่องเดินเร็ว กระชับ เล่มก็ไม่หนามาก เล่มนี้ออกมานานมากกกกกแล้ว (พิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2551) นักเขียนเองก็ออกตัวไว้ในคำตามด้วยว่า "การปูพื้นฐานทางอารมณ์ การบรรยายบรรยากาศแวดล้อมในหัวออกมาเป็นตัวอักษรยังทำได้ไม่ละเอียดนัก" แต่อย่างไรก็ตาม นวนิยายเล่มนี้ก็เป็นนวนิยายน้ำดีอีกเล่มหนึ่ง ตัวละครหลักคือพระนางมีวุฒิภาวะทางอารมณ์สูงมาก และแง่มุมหนึ่งของเรื่องก็สอนให้เรารู้ว่า ผู้คนร่วมสายเลือดกับเรา ในบางครั้งก็ไม่ใช่เซฟโซนสำหรับเราเสมอไป และบางครั้งก็เป็นได้ถึงขั้น toxic relationship เลยด้วยซ้ำ

อ่านแล้วอยากแวะไปพักใจที่บ้านฝากใจของปู่ไทวะมาก ๆ ...
"เป็นที่ที่ไร้ซึ่งกาลเวลา... Timeless
เป็นที่ที่ความวุ่นวายหลบหนีหาย... Serenity
เป็นที่ที่อารมณ์จะผ่อนคลาย... Relaxation
เป็นที่ที่หัวใจจะพักวาง... It's your home"
นั่นแหละ นั่น (บทกวีข้างต้นซึ่งปรากฏบนเว็บไซต์ของบ้านฝากใจ) เป็นความจริงที่สุดแล้วของบ้านฝากใจ

ป.ล. ปกฝีมือ Artmeesri สวยมากกกกกกกกกกกกกก

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

จดหมายของปู่ทำให้เธอไปเจอเขาและถูกเขาขอแต่งงาน กับเขาที่แค่อยากแต่งงานกลับต้องผิดแผนเพราะดันตกหลุมรักแบบไม่คาดคิด
นิยายรักอบอุ่นหัวใจที่ทำให้ทุกคนเหม็นความรักไปกับความโรแมนติกและขี้งอนของพระเอก

#หลังอ่านของน้ำฝน → https://wp.me/p6yYEv-2Hs

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ส่วนนี้เขียนไว้ตอนที่มาแปะข้อมูลการอ่านเล่มแรกในปกเดิม เริ่มอ่านเมื่อปี 2007 อ่านจบ 19 มกราคม 2008

ฝากฟ้าเคียงดิน / ภัสรสา
วีธรา (วับวาว, ฟ้า)
ปถวี (ปัด)

น่าจะเป็นเล่มแรกที่ใช้นามปากกาภัสรสาของพี่อ้นจันทร์

[toogoodatgoodbyes · Rating 4 out of 5]

ลุ้นมากกกก เดาทางไม่ค่อยถูก นึกพลอตไม่ชัด จบแบบไม่หวานเท่าไหร่ 😭