Bestia najgorsza

by Michał Cetnarowski

Bestia najgorsza i inne sny o wolności i miłości to literacki concept album: zbiór sześciu długich nowel, dowcipnych, ale nie ironicznych, pisanych na serio i bez taryfy ulgowej, odmiennych stylistycznie, ale krążących wokół tych samych tematów.
Tytułowa Bestia najgorsza - to historia najsłynniejszego polskiego świętego i terrorysty w jednym, Jana Marii Korwina Pałuby, który wysadził Pałac Kultury, Pustynia rośnie -poruszające studium męskiego kryzysu, kronika niezasłużonego upadku, RP Productions - historia wytwórni filmowej specjalizującej się w kręceniu polskiego porno historycznego, Kwantowi kochankowie - romans kwantowy, dzieje pary akademików, których życie rozmazało się w superpozycji stanów, Strach. Historia rodzinna - saga rodziny Strachów, zrodzonych przez Potwora, i Żadna na Ziemi rzecz - dostojewszczyzna young adult, czyli rozmowy o duszy nieśmiertelnej rozpisane na nastolatki, opowiadanie, które wygląda jak gotowy scenariusz do filmu.

384 pages, Hardcover

First published April 7, 2017

About the author

Michał Cetnarowski: redaktor, pisarz, krytyk, tłumacz. Współpracownik "Czasu Fantastyki”, "Nowej Fantastyki”, e-zinu "„Creatio Fantastica”; artykuły popularyzatorskie i okołoliterackie publikował także m.in. w "Polityce”, "Wiedzy i Źyciu”, "Focusie: Historia”, "Odkrywcy”, "Archeologii Źywej”. Redaktor-selekcjoner antologii Nowe idzie, próbującej odpowiedzieć na pytanie, jak wygląda młoda polska fantastyka A.D. 2008, Głos Lema, zbioru na 90. rocznicę urodzin Stanisława Lema oraz Science fiction (2011), w którym polscy autorzy piszą "nowe science fiction". W latach 2010–2012 szef działu z literaturą polską w rodzimej edycji magazynu "Fantasy & Science Fiction”. Od 2013 redaktor działu polskiego "Nowej Fantastyki”. Autor zbioru opowiadań Labirynty (2009).

Reviews

[Jakub · Rating 4 out of 5]

Niezwykle sugestywna proza i szeroki sztafaż stylistycznych popisów - od kibolskiego streszczenia "Potopu" po świetne oddanie psychologicznego rozpadu jednostki. Niektórych może drażnić brak wyrazistej puenty, ale według mnie są to po prostu opowiadania, w których znaczenia tworzy sobie bardziej czytelnik niż autor.