What do you think?
Rate this book
Одбројување
...уште десетина минути и целиот кошмар конечно ќе добие крај...
Токму во тој темен агол од собата каде што си постојав уште малку откако овие двете заминаа, ми се крена една огромна завеса, како простум да сонувам, и пред мене се појави цела сцена. На неа имаше полн декор, предмети испорасфрлани навидум безредно, кои беше тешко да се идентификуваат, наликуваа на темни партали во купишта оставени кај се нашле, а на средината на таквото необично окружување стоеше мојот маж замислен. Тој не ги гледаше парталите околу себе, но тие се кренаа, се движеа, веќе земаа и форми како сеништа кои кружеа околу него во поголем радиус, а тој сѐ уште не ги гледаше, не ги слушаше ниту кога се приближија сосем блиску до него, а испуштаа звуци на ветер и продолжуваа да кружат
околу него сѐ додека едно по едно, а ги имаше повеќе од стотина, не влегоа во него и така исчезнуваа, во него, сѐ до последното кога тој седна омалаксан на празната сцена и заспа сосе многуте посетители во себе или, којзнае, можеби тие не спиеја.
Токму во тој темен агол од собата каде што си постојав уште малку откако овие двете заминаа, ми се крена една огромна завеса, како простум да сонувам, и пред мене се појави цела сцена. На неа имаше полн декор, предмети испорасфрлани навидум безредно, кои беше тешко да се идентификуваат, наликуваа на темни партали во купишта оставени кај се нашле, а на средината на таквото необично окружување стоеше мојот маж замислен. Тој не ги гледаше парталите околу себе, но тие се кренаа, се движеа, веќе земаа и форми како сеништа кои кружеа околу него во поголем радиус, а тој сѐ уште не ги гледаше, не ги слушаше ниту кога се приближија сосем блиску до него, а испуштаа звуци на ветер и продолжуваа да кружат
околу него сѐ додека едно по едно, а ги имаше повеќе од стотина, не влегоа во него и така исчезнуваа, во него, сѐ до последното кога тој седна омалаксан на празната сцена и заспа сосе многуте посетители во себе или, којзнае, можеби тие не спиеја.
211 pages, Paperback
First published April 3, 2017
1 person is currently reading
52 people want to read
About the author
Фросина Пармаковска
7 books35 followersФросина Пармаковска е родена во Скопје во 1985 година. Дипломирала на Филолошки факултет, катедра за Општа и компаративна книжевност. Магистрирала на Институт за македонска литература, на Културолошки студии, тема „Варијации на магичниот реализам во светскиот и македонскиот роман“.
Има објавувано раскази во книжевни списанија, а во 2013 го објави романот „Пишувајќи ги изгубените топки“ (Култура). „Вишнова хроника“ (Или Или, 2014) е нејзин втор роман, а „Одбројување" (Или Или, 2017), трет. „Вишнова хроника“ стана финалист за престижната награда Роман на годината за 2014, која ја доделува Утрински весник, а истиот роман подоцна доживеа преводи на бугарски и украински јазик.
Има објавувано раскази во книжевни списанија, а во 2013 го објави романот „Пишувајќи ги изгубените топки“ (Култура). „Вишнова хроника“ (Или Или, 2014) е нејзин втор роман, а „Одбројување" (Или Или, 2017), трет. „Вишнова хроника“ стана финалист за престижната награда Роман на годината за 2014, која ја доделува Утрински весник, а истиот роман подоцна доживеа преводи на бугарски и украински јазик.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
November 10, 2017
Новиот роман на Фросина отпрвин го доживеав како убаво додворување. Откако го купив на саем, го оставив на полицата и го погледнував одвреме навреме, одолговлекувајќи ја конечната средба затоа што сакав сето тоа да потрае.
Се сеќавам дека случајно налетав на Вишнова Хроника пред неколку години и го прочитав во ден-два. Немам обичај да се интересирам за авторите на страна од нивните дела, односно во принцип ме интересираат делата сами по себе затоа што мислам дека се доволни. Но тоа беше прв и последен пат да напишам порака на некој автор и да му кажам дека едноставно направил да доживеам нешто убаво.
Беше некоја ноќ слична на оваа каде ако бев пушач, ќе запалев цигара после читање. И со Одбројување се се случи во еден здив. Превртувајќи ги страниците, се прашував како авторот знае некои работи за мене и тоа е најпосебното чувство што го доживеав читајќи го Одбројување.
На крајот ме потсети на стиховите од Underwear на Pulp 'If fashion is your trade, then when you are naked, I guess you must be unemployed'.
Ја прочитав пред неколку месеци, но се уште го остава истиот оној вкус на бакнување убаво женско тело кое не може да затрепери.
Се сеќавам дека случајно налетав на Вишнова Хроника пред неколку години и го прочитав во ден-два. Немам обичај да се интересирам за авторите на страна од нивните дела, односно во принцип ме интересираат делата сами по себе затоа што мислам дека се доволни. Но тоа беше прв и последен пат да напишам порака на некој автор и да му кажам дека едноставно направил да доживеам нешто убаво.
Беше некоја ноќ слична на оваа каде ако бев пушач, ќе запалев цигара после читање. И со Одбројување се се случи во еден здив. Превртувајќи ги страниците, се прашував како авторот знае некои работи за мене и тоа е најпосебното чувство што го доживеав читајќи го Одбројување.
На крајот ме потсети на стиховите од Underwear на Pulp 'If fashion is your trade, then when you are naked, I guess you must be unemployed'.
Ја прочитав пред неколку месеци, но се уште го остава истиот оној вкус на бакнување убаво женско тело кое не може да затрепери.
February 22, 2022
Стоев таму скриена во најмрачниот агол од собата и дишев заедно со неа, треперејќи на секој шум и стискајќи ги рацете како да сакав да се молам за таа да се спаси, да му избега, да излезе од таа куќа, која никогаш не ја нарече свој дом. Одбројував и чекав...
Ја затворив книгата кога почувствував како ми снемува здив и како да не сум дишела неколку минути, вртејќи ги страните со желба да дознаам дали ќе успее во тоа. Целото тело ми се грчеше од болката која главната хероина ја преживува, не само физичката, туку и онаа другата-душевната, која ги замира сите сетила и која те тера и во најмалиот зрак светлина да го бараш излезот од мрачните тунели на душата. Токму заради тоа немоќни сме да судиме и да ја осудуваме за правилноста на нејзините одлуки. Често пати ми доаѓаше да извикам-оди, не размислувај, ништо повеќе не те врзува тука, за веднаш после тоа да се јави гласот на човечноста и сожалувањето, мислејќи дека таа сепак не може туку-така да си замине од мажот, каков и да е!
Се чини ја чувствувате нејзината полетност и наивност при заљубувањето кога раскажува за нејзината таканаречена „бајка“, која доаѓа токму кога и` е најпотребна, во миговите на најголема осаменост и тага. Токму нејзините години и` даваат за право така да се однесува и слепо да верува на секој збор од нејзиниот сакан, воздигнувајќи го во своите очи и чувствувајќи се почестена што тој токму нејзе ја одбрал да биде со него.
Нејзиниот погрешен избор е многу скапа цена што таа треба да ја плати низ сите години на живот со него, истовремено барајќи излез од реалноста во туѓа прегратка, додека му дозволува на срцето повторно да заживее и да му даде барем ронка надеж дека тоа уште умее да љуби и да биде љубено.
Може ли срцето да залечи без љубов?
Може. Ако таа е онаа најчистата, полнокрвната-кон чедото за кое вреди и планина да се помести.
Кога ликовите остануваат во мене, а приказната ја носам како дел од мене, како нешто кое толку ме допрело како да сум посведочила на истото, тогаш знам дека сум прочитала врвно уметничко дело, кое заслужува секакви пофалби. Токму такво дело е „Одбројување“ на Фросина Пармаковска! Иако е ова прво нејзино дело кое го читам, со задоволство ќе продолжам да ја читам и понатаму.
Ја затворив книгата кога почувствував како ми снемува здив и како да не сум дишела неколку минути, вртејќи ги страните со желба да дознаам дали ќе успее во тоа. Целото тело ми се грчеше од болката која главната хероина ја преживува, не само физичката, туку и онаа другата-душевната, која ги замира сите сетила и која те тера и во најмалиот зрак светлина да го бараш излезот од мрачните тунели на душата. Токму заради тоа немоќни сме да судиме и да ја осудуваме за правилноста на нејзините одлуки. Често пати ми доаѓаше да извикам-оди, не размислувај, ништо повеќе не те врзува тука, за веднаш после тоа да се јави гласот на човечноста и сожалувањето, мислејќи дека таа сепак не може туку-така да си замине од мажот, каков и да е!
Се чини ја чувствувате нејзината полетност и наивност при заљубувањето кога раскажува за нејзината таканаречена „бајка“, која доаѓа токму кога и` е најпотребна, во миговите на најголема осаменост и тага. Токму нејзините години и` даваат за право така да се однесува и слепо да верува на секој збор од нејзиниот сакан, воздигнувајќи го во своите очи и чувствувајќи се почестена што тој токму нејзе ја одбрал да биде со него.
Нејзиниот погрешен избор е многу скапа цена што таа треба да ја плати низ сите години на живот со него, истовремено барајќи излез од реалноста во туѓа прегратка, додека му дозволува на срцето повторно да заживее и да му даде барем ронка надеж дека тоа уште умее да љуби и да биде љубено.
Може ли срцето да залечи без љубов?
Може. Ако таа е онаа најчистата, полнокрвната-кон чедото за кое вреди и планина да се помести.
Кога ликовите остануваат во мене, а приказната ја носам како дел од мене, како нешто кое толку ме допрело како да сум посведочила на истото, тогаш знам дека сум прочитала врвно уметничко дело, кое заслужува секакви пофалби. Токму такво дело е „Одбројување“ на Фросина Пармаковска! Иако е ова прво нејзино дело кое го читам, со задоволство ќе продолжам да ја читам и понатаму.
December 1, 2017
4.5
Одлична. Како и со „Вишнова хроника“, така и овојпат уживав во стилот на пишување. Интересна тема, длабока книга, со многу емоции. Многу ми се допаѓа меланхолијата, може да се почувствува тага на една несреќна млада жена на чии рамена паднала преголема тежина за тие нејзини кревки години.
Топло препорачувам!
4.5 е само поради тоа што Вишнова хроника за нијанса повеќе ми се допадна, но квалитетот на напишаното е за чиста 5ка!
Одлична. Како и со „Вишнова хроника“, така и овојпат уживав во стилот на пишување. Интересна тема, длабока книга, со многу емоции. Многу ми се допаѓа меланхолијата, може да се почувствува тага на една несреќна млада жена на чии рамена паднала преголема тежина за тие нејзини кревки години.
Топло препорачувам!
4.5 е само поради тоа што Вишнова хроника за нијанса повеќе ми се допадна, но квалитетот на напишаното е за чиста 5ка!
February 15, 2024
Мојата омилена авторка повторно ме освои со својот стил и јазик кои се надевам никогаш нема да ги промени. Одбројувам до следниот роман, Фрос!
March 14, 2021
Semejna drama koja suptilno, hrabro i direktno obrabotuva nekolku temi koi nekako vo naševo opstestvo se uste tabu : mentalnite bolesti, semejnoto nasilstvo začineti so partijalhalnoto kjuti trpi, da ne doznaat komšiite, da ne pukne bruka.
Ovde ne se zboruva od aspekt na bolniot tuku od strana na onie koi so nego ziveat kako roditelite bratot i soprugata so akcent na soprugata. Taa raskazuva kako e da se živee so maž koj e bolen, koj odbiva da go priznae istoto i ja vleče i nea kon dnoto, kon svoite mračni nespokoi cvrsto i nepokoleblivo ja drži do sebe.
Majkata koja odbiva isto i kako sinot da i pogledne na negovata bolest vo oči pa si go teši svoeto majčino srce deka e se moment na stres, na blokada, na nešto što e minlovio i faza
Gi zatvora očite i slepo veruva vo nadežta deka ete ke pomine.
Tatkoto koj soočen so nesovršenosta na svoeto dete, bidejki mora toj da e super intelegenten za da i dokaže na svojata poranešna ljubov deka toj uspeal, a taa ne. Koga se soočuva so konečniot neuspeh toj rešava da si presudi sebesi.
I na krajot soprugata i njezinata dvojba da ostane i da mu pomogne ili da otide i da se spasi barem sebe, koga nego ne može.
Ljubovta koja blednee i se pretvora vo izmačuvanje, gubenjeto na svojot identitet i postoenje za smetka na nečija bolest.. Borbata koja taa vo sebe ja vodi, da ostane i da bide del od toj kvazi brak, da se osudi na bleda senka ili da se otrgne i prodolzi da bide svoja i sakana i srekna.
Sovesta na ona izrečenoto vo dobro i zlo, vo zdravje i bolest.. Što e pravilno? Što e život pominat vo strav i senka, ispolnet so navredi i omalovažuvanje se zaradi ova vetenoto vo zdravje i vo bolest.
Čašata se preleva, i se krši taa si odi, izmačena, so nula samodoverba, no so dete od drug vo stomakot koj i toj ja otfrla, sama potpolno sama no žedna za sloboda i novi možnosti. No dete? Baš sega koga i porasnaa krilja?
Mi se dopadna posebno stilot na pišuvanje, vo koj nema patetika, vo koj neka "kukanje i žalopojki" za edna tolku delikatna tema.
Se e tolku umešno raskazano so site dilemi kršenja, sovset i čustvo na vina koja sekako ke ja progonuva ovaa mlada žena i ponatamu vo životot, da ostanev ke go izvlečev li mojot maž, da ostanev ke potonev i jas si nego? No bez dramatičnost, samata situacija vo koja e zatečena e dovolno dramatična i teška pa samoto pišuvanje ne e nakiteno so eftini metafori i epiteti.
Naprotiv raskazano e mnogu avtentično i izvadeno nekako od dlabočinata na edna žena koja saka i da pomogne, ama koga naiduva na zid ne udira vo nego tvrdoglavo tuku ednostavno go zaobikoluva i prodolzuva barem da se spasi sebe.
E krajot mi beše nekako mnogu Holywood, ama jas ne sakam movie kraevi bidejki vo mene nema mesto za čuda, jas ne veruvam vo niv.
No koga ke razmislam malku poveke krajot i ne e suštinata na ovaa kniga, da možebi e simbol na nov početok, no ne e poentata vo nego.
Celata suština na ovaa kniga e borbata na edna žena pred se, da pomogne od prvin za da nekoj se izlekuva, a podocna borbata i hrabrosta da se spasi samata od taa zandana i temnina, da go pronajde svoeto svetlo na krajot od tugjiot tunel.
Ovde ne se zboruva od aspekt na bolniot tuku od strana na onie koi so nego ziveat kako roditelite bratot i soprugata so akcent na soprugata. Taa raskazuva kako e da se živee so maž koj e bolen, koj odbiva da go priznae istoto i ja vleče i nea kon dnoto, kon svoite mračni nespokoi cvrsto i nepokoleblivo ja drži do sebe.
Majkata koja odbiva isto i kako sinot da i pogledne na negovata bolest vo oči pa si go teši svoeto majčino srce deka e se moment na stres, na blokada, na nešto što e minlovio i faza
Gi zatvora očite i slepo veruva vo nadežta deka ete ke pomine.
Tatkoto koj soočen so nesovršenosta na svoeto dete, bidejki mora toj da e super intelegenten za da i dokaže na svojata poranešna ljubov deka toj uspeal, a taa ne. Koga se soočuva so konečniot neuspeh toj rešava da si presudi sebesi.
I na krajot soprugata i njezinata dvojba da ostane i da mu pomogne ili da otide i da se spasi barem sebe, koga nego ne može.
Ljubovta koja blednee i se pretvora vo izmačuvanje, gubenjeto na svojot identitet i postoenje za smetka na nečija bolest.. Borbata koja taa vo sebe ja vodi, da ostane i da bide del od toj kvazi brak, da se osudi na bleda senka ili da se otrgne i prodolzi da bide svoja i sakana i srekna.
Sovesta na ona izrečenoto vo dobro i zlo, vo zdravje i bolest.. Što e pravilno? Što e život pominat vo strav i senka, ispolnet so navredi i omalovažuvanje se zaradi ova vetenoto vo zdravje i vo bolest.
Čašata se preleva, i se krši taa si odi, izmačena, so nula samodoverba, no so dete od drug vo stomakot koj i toj ja otfrla, sama potpolno sama no žedna za sloboda i novi možnosti. No dete? Baš sega koga i porasnaa krilja?
Mi se dopadna posebno stilot na pišuvanje, vo koj nema patetika, vo koj neka "kukanje i žalopojki" za edna tolku delikatna tema.
Se e tolku umešno raskazano so site dilemi kršenja, sovset i čustvo na vina koja sekako ke ja progonuva ovaa mlada žena i ponatamu vo životot, da ostanev ke go izvlečev li mojot maž, da ostanev ke potonev i jas si nego? No bez dramatičnost, samata situacija vo koja e zatečena e dovolno dramatična i teška pa samoto pišuvanje ne e nakiteno so eftini metafori i epiteti.
Naprotiv raskazano e mnogu avtentično i izvadeno nekako od dlabočinata na edna žena koja saka i da pomogne, ama koga naiduva na zid ne udira vo nego tvrdoglavo tuku ednostavno go zaobikoluva i prodolzuva barem da se spasi sebe.
E krajot mi beše nekako mnogu Holywood, ama jas ne sakam movie kraevi bidejki vo mene nema mesto za čuda, jas ne veruvam vo niv.
No koga ke razmislam malku poveke krajot i ne e suštinata na ovaa kniga, da možebi e simbol na nov početok, no ne e poentata vo nego.
Celata suština na ovaa kniga e borbata na edna žena pred se, da pomogne od prvin za da nekoj se izlekuva, a podocna borbata i hrabrosta da se spasi samata od taa zandana i temnina, da go pronajde svoeto svetlo na krajot od tugjiot tunel.
March 3, 2019
3.5
Годинава активно се трудам да читам повеќе македонски автори. Пармаковска е една од нив, за која пријатели чие мислење го ценам и кои го познаваат мојот вкус во книги ми рекле дека најверојатно нема да се допадне. Па така, книгава почнав да ја читам во неколку наврати со одредена доза на скептицизам. Конечно ја дочитав денес. Првиот дел дефинитивно не помачи, вториот ми стана интересен, а крајот со одбројувањето како и последниот пасус абсолутно ме воодушеви. Севкупно, ја оценувам книгата со 3.5. Мило ми е што конечно ја прочитав и очекувам уште предизвикувачки наслови од Фросина.
Го разменив мојот примерок за и други да имаат можност да ја прочитаат.
Годинава активно се трудам да читам повеќе македонски автори. Пармаковска е една од нив, за која пријатели чие мислење го ценам и кои го познаваат мојот вкус во книги ми рекле дека најверојатно нема да се допадне. Па така, книгава почнав да ја читам во неколку наврати со одредена доза на скептицизам. Конечно ја дочитав денес. Првиот дел дефинитивно не помачи, вториот ми стана интересен, а крајот со одбројувањето како и последниот пасус абсолутно ме воодушеви. Севкупно, ја оценувам книгата со 3.5. Мило ми е што конечно ја прочитав и очекувам уште предизвикувачки наслови од Фросина.
Го разменив мојот примерок за и други да имаат можност да ја прочитаат.
October 25, 2020
Феноменален роман.
May 25, 2024
Одбројување - Фросина Пармаковска
Одбројувањето на задолжително читање од Ваша страна нека започне сега !
Прескокнете ред сите Вие што ја имате по дома, а не сте ја прочитале.
А Вие другите што ја немате, е па ...
Ви препорачувам со трчање да отидете до издавачки центар Или - Или, или да си ја позајмите од роднини, пријатели, познаници, библиотеки ... има начини, секој нека се снајде како умее.
Затоа што, ОВА НЕ СМЕЕ ДА СЕ ПРОПУШТИ !!!
Збор, два за книгава да споделам со Вас, ќе бидам ептен кратка, сакам да ја поттикнам Вашата желба и да го привлечам Вашето внимание за да си ја прочитате.
,, Морав неколку пати вистински да се осигурам дека мојот маж спие, па со сандалите в рака, на прсти, додека целото тело силно ми трепереше, го одвртив клучот од бравата, тивко, најтивко што можев ја отворив вратата и исто толку тивко ја затворив, и тоа што го почувствував, што ме преплави веднаш штом се најдов од другата страна, беше слобода. А за момент, и возбуда од убавото далечно детство ".
Уште на почеток ова е приказна за изневерувањето на една жена, која е заробена во своите стеги и во тоа што би рекле другите, тие околу нас, но и тие другите пошироко, а таа нека пати. Нормално и очекувано веднаш се јавуваат нашите предрасуди : Да, да, еве уште една книга каде изневерувањето треба да го прифатиме дека е негативно и не треба да се случи, но, никогаш не се запрашуваме : А зошто е тоа така?
Приказната како таква, никогаш не е доволна од едната страна, секогаш треба да се чујат двете страни. Но, ајде тука да оставиме таа да Ви ја раскаже, а последните десет минути кога ќе ја завршувате да подголтнувате на грутките кој се насобрале и тежат ... уште десетина минути и целиот кошмар конечно ќе добие крај.
А потоа ....
Оставам на Вас да ја откриете приказната на оваа жена и нејзиниот маж и на сите други околу нив.
Вдишете длабоко, соголете ја Вашата душа и земајте кратки воздишки, а на самиот крај издишете, потребно ни е.
Почувствувајте го животот потоа ❤️
Одбројувањето на задолжително читање од Ваша страна нека започне сега !
Прескокнете ред сите Вие што ја имате по дома, а не сте ја прочитале.
А Вие другите што ја немате, е па ...
Ви препорачувам со трчање да отидете до издавачки центар Или - Или, или да си ја позајмите од роднини, пријатели, познаници, библиотеки ... има начини, секој нека се снајде како умее.
Затоа што, ОВА НЕ СМЕЕ ДА СЕ ПРОПУШТИ !!!
Збор, два за книгава да споделам со Вас, ќе бидам ептен кратка, сакам да ја поттикнам Вашата желба и да го привлечам Вашето внимание за да си ја прочитате.
,, Морав неколку пати вистински да се осигурам дека мојот маж спие, па со сандалите в рака, на прсти, додека целото тело силно ми трепереше, го одвртив клучот од бравата, тивко, најтивко што можев ја отворив вратата и исто толку тивко ја затворив, и тоа што го почувствував, што ме преплави веднаш штом се најдов од другата страна, беше слобода. А за момент, и возбуда од убавото далечно детство ".
Уште на почеток ова е приказна за изневерувањето на една жена, која е заробена во своите стеги и во тоа што би рекле другите, тие околу нас, но и тие другите пошироко, а таа нека пати. Нормално и очекувано веднаш се јавуваат нашите предрасуди : Да, да, еве уште една книга каде изневерувањето треба да го прифатиме дека е негативно и не треба да се случи, но, никогаш не се запрашуваме : А зошто е тоа така?
Приказната како таква, никогаш не е доволна од едната страна, секогаш треба да се чујат двете страни. Но, ајде тука да оставиме таа да Ви ја раскаже, а последните десет минути кога ќе ја завршувате да подголтнувате на грутките кој се насобрале и тежат ... уште десетина минути и целиот кошмар конечно ќе добие крај.
А потоа ....
Оставам на Вас да ја откриете приказната на оваа жена и нејзиниот маж и на сите други околу нив.
Вдишете длабоко, соголете ја Вашата душа и земајте кратки воздишки, а на самиот крај издишете, потребно ни е.
Почувствувајте го животот потоа ❤️
March 29, 2018
И по втор пат, по неполна година од првото нурнување во романов, одново се запознавам со длабочините на една душа кои Фросина умее така ненаметливо и недвосмислено да ги долови на читателот.
September 21, 2025
Една млада жена е заглавена во несреќен брак со нејзиниот неименуван маж кој е всушност психијатриски случај. Го следиме нејзиниот пат кон излезот од тој брак, додека добива храброст да се стави себеси на прво место, и покрај тортурата од него и неговото семејсто, како и недостатокот на поддршка од останатиот свет.
Книгава начнува неколку важни теми, како ментално здравје, смрт на блиска личност, семејно насилство, женска сексуалност… Моето чувство беше дека женското пријателство е можеби најважната тема која ја обработува овој роман, бидејќи се провлекуваше низ сите случувања и ја одржа младата жена на површина до самиот крај.
Стилот на Пармаковска е заразен, остар и прецизен. Во ниту еден момент не посакав да прескокнам некој дел, книгава ме голтна од почеток до крај. Со оглед на тоа дека ова ми беше прва нејзина книга, дефинитивно ќе ги барам останатите.
Книгава начнува неколку важни теми, како ментално здравје, смрт на блиска личност, семејно насилство, женска сексуалност… Моето чувство беше дека женското пријателство е можеби најважната тема која ја обработува овој роман, бидејќи се провлекуваше низ сите случувања и ја одржа младата жена на површина до самиот крај.
Стилот на Пармаковска е заразен, остар и прецизен. Во ниту еден момент не посакав да прескокнам некој дел, книгава ме голтна од почеток до крај. Со оглед на тоа дека ова ми беше прва нејзина книга, дефинитивно ќе ги барам останатите.
September 30, 2019
Ова нешто треба да се чита задолжително!
Displaying 1 - 11 of 11 reviews