What do you think?
Rate this book
Κάθαρση
Η ανθρωπότητα είναι υπό τον τυραννικό ζυγό μιας Αυτοκρατορίας Μαγισσών και Δαιμόνων. Κάθε δεκατρείς του μήνα σε κάθε γωνία του πλανήτη εμφανίζεται και από μια Τιμωρία, ένα τερατούργημα ενός ουράνιου Πατέρα, ο οποίος δε συγχώρεσε ποτέ τους ανθρώπους για την σταύρωση του γιού του. Δύο χιλιάδες χρόνια μετά, μια σειρά από διαφορετικούς ήρωες, κάθε στρατοπέδου, γίνεται είτε άθελά του είτε ηθελημένα το μέσο της θείας Κάθαρσης.
Μέσα στο χάος που επικρατεί σε ένα ήδη χαοτικό και σκοτεινό κόσμο, ο μυστήριος βρικόλακας Βίνσεντ βοηθά την αγαπημένη του Κάρεν να λύσει το μυστήριο πίσω από την επιστροφή της από τον κόσμο των νεκρών. Οι δυνάμεις της και ή απουσία της κατάρας από πάνω της μαρτυρά πως δεν είναι σαν τους υπόλοιπους που επιστρέφουν, αλλά γιατί; Είναι άραγε διαφορετική, ή είναι άλλη μια ψυχή γεννημένη στις 13ης;
Μέσα στο χάος που επικρατεί σε ένα ήδη χαοτικό και σκοτεινό κόσμο, ο μυστήριος βρικόλακας Βίνσεντ βοηθά την αγαπημένη του Κάρεν να λύσει το μυστήριο πίσω από την επιστροφή της από τον κόσμο των νεκρών. Οι δυνάμεις της και ή απουσία της κατάρας από πάνω της μαρτυρά πως δεν είναι σαν τους υπόλοιπους που επιστρέφουν, αλλά γιατί; Είναι άραγε διαφορετική, ή είναι άλλη μια ψυχή γεννημένη στις 13ης;
406 pages, Paperback
Published April 1, 2017
24 people want to read
About the author
Christos Antonaros
8 books23 followersΟ Χρήστος Αντώναρος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαΐου το 1982. Αν και μεγάλωσε στην Ελλάδα, πλέον ζει στις Η.Π.Α., και συγκεκριμένα στην Ουάσιγκτον, με την γυναίκα και τον γιό του. Σπουδάζει στο University of District of Columbia, ώστε μια μέρα να διδάξει Μυθολογία, και δημιουργική γραφή.
Από μικρή ηλικία έδειξε την κλίση του στη γραφή, όταν στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού άρχισε να γράφει τρομακτικές ιστορίες, εμπνευσμένος από ταινίες τρόμου ή επιστημονικής φαντασίας. Μέχρι σήμερα, έχει εκδώσει ιστορίες του σε Ελληνικά περιοδικά και ανθολογίες, έχει προκριθεί σε διαγωνισμούς συγγραφής και γράφει για το Nyctophilia.gr, καθώς και κριτικές για το Tangent Online, το οποίο και προτάθηκε για τα Hugo Awards του 2015.
Τα έργα του έως τώρα είναι:
2013 – «Ένα Τελευταίο Ποτήρι» - 2ο στο διαγωνισμό «Καταραμένη Γη» από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, εκδόθηκε στο 21ο τεύχος του περιοδικού του εν λόγω οίκου.
2014 – «Keep Calm and Let the Zombies Eat You» - συμμετέχει στην Ανθολογία «Θρύλοι του Σύμπαντος IV» από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.
2014 – «Μια Αλλόκοτη Επιβράβευση σε μια Απρόσμενη Ηρωική Πράξη» - συμμετέχει στην Ανθολογία «Θρύλοι του Σύμπαντος IV» από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.
2015 – «Άτλας εν Άδη» - 3η θέση στα Βραβεία Larry Niven, από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, κατηγορία Νουβελέτα επιστημονικής φαντασίας.
2016 – «Δεσμοί Αίματος» - συμμετέχει στην Ανθολογία «Ψίθυροι μέσα στη Νύχτα» από το Nyctophilia.gr.
2016 – «Χλευάζοντας την Αιωνιότητα» - συμμετέχει στην Ανθολογία «Το Άγνωστο» από τις εκδόσεις Ανάτυπο.
2017 – «Κάθαρση» - Νουβέλα, 1ο βιβλίο της τριλογίας «Γεννημένη στις 13» από τις εκδόσεις Ανάτυπο.
2017 - «Όλα για την Εξουσία των Επτά» - συμμετέχει στην Ανθολογία «Σκοτεινά Βασίλεια» από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.
Από μικρή ηλικία έδειξε την κλίση του στη γραφή, όταν στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού άρχισε να γράφει τρομακτικές ιστορίες, εμπνευσμένος από ταινίες τρόμου ή επιστημονικής φαντασίας. Μέχρι σήμερα, έχει εκδώσει ιστορίες του σε Ελληνικά περιοδικά και ανθολογίες, έχει προκριθεί σε διαγωνισμούς συγγραφής και γράφει για το Nyctophilia.gr, καθώς και κριτικές για το Tangent Online, το οποίο και προτάθηκε για τα Hugo Awards του 2015.
Τα έργα του έως τώρα είναι:
2013 – «Ένα Τελευταίο Ποτήρι» - 2ο στο διαγωνισμό «Καταραμένη Γη» από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, εκδόθηκε στο 21ο τεύχος του περιοδικού του εν λόγω οίκου.
2014 – «Keep Calm and Let the Zombies Eat You» - συμμετέχει στην Ανθολογία «Θρύλοι του Σύμπαντος IV» από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.
2014 – «Μια Αλλόκοτη Επιβράβευση σε μια Απρόσμενη Ηρωική Πράξη» - συμμετέχει στην Ανθολογία «Θρύλοι του Σύμπαντος IV» από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.
2015 – «Άτλας εν Άδη» - 3η θέση στα Βραβεία Larry Niven, από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές, κατηγορία Νουβελέτα επιστημονικής φαντασίας.
2016 – «Δεσμοί Αίματος» - συμμετέχει στην Ανθολογία «Ψίθυροι μέσα στη Νύχτα» από το Nyctophilia.gr.
2016 – «Χλευάζοντας την Αιωνιότητα» - συμμετέχει στην Ανθολογία «Το Άγνωστο» από τις εκδόσεις Ανάτυπο.
2017 – «Κάθαρση» - Νουβέλα, 1ο βιβλίο της τριλογίας «Γεννημένη στις 13» από τις εκδόσεις Ανάτυπο.
2017 - «Όλα για την Εξουσία των Επτά» - συμμετέχει στην Ανθολογία «Σκοτεινά Βασίλεια» από τις Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
April 26, 2017
Η ιδέα του βιβλίου απαντάει στο τι θα γινόταν εάν τα πράγματα στην σταύρωση του Χριστού δεν γίνονταν έτσι όπως έγιναν. Μια παράλληλη ιστορία της Γης απ’ αυτή που γνωρίζουμε καλά.
Περίληψη
Ο Θεός τελικά δεν θα συγχωρέσει τους ανθρώπους για τη σταύρωση του Υιού του. Καίγοντας τα όλα στην κορυφή του Γολγοθά.
Το βιβλίο ξεκινά την αφήγηση δυο χιλιάδες χρόνια μετά. Σε έναν κόσμο που η εκδίκηση του Θεού ακόμα επικρατεί. Κάθε 13 του μήνα μια καινούρια Τιμωρία γεννιέται στον κόσμο από τις στάχτες μιας ψυχής που ποτέ δεν έφυγε λόγω της οργής της και της έντονου δεσμού με τους ζωντανούς. Αυτό που θέλει είναι εκδίκηση και κάθε μήνα έχει τη δυνατότητα να αφεθεί ελεύθερη μέσα από το σώμα κάποιου άτυχου και να καταστρέψει τα πάντα γύρω της με τη μορφή συνήθως τέρατος.
Όταν ξεκίνησαν οι Τιμωρίες να μαστίζουν τους ανθρώπους παρουσιάστηκαν οι Μάγισσες και υποσχέθηκαν την αντιμετώπισή τους με τα ξόρκια τους και με τη βοήθεια των κυνηγών τους. Κάποιες τιμωρίες θα τις σκοτώσουν και κάποιες άλλες θα τις αιχμαλωτίσουν. Όμως θα χρειάζονταν οι άνθρωποι να υποταχθούν σε αυτές, και την αυτοκρατορία τους. Θα έπρεπε να δίνουν τα λεφτά τους, αλλά και κάθε επιλεγμένη οικογένεια την κόρη της ώστε να γίνει νύμφη του Αβράαμ και μέλλουσα Μάγισσα.
Αλλά υπάρχει και η Αντίσταση. Άνθρωποι και Τιμωρίες συσπειρώνονται κάτω από την ονομασία Γεράκια ώστε να εναντιωθούν στην Αυτοκρατορία εκ των έσω.
Αυτό όμως που θα απειλήσει την Αυτοκρατορία τώρα είναι οι προδοσίες κάποιων μαγισσών.
Μέχρι που μπορεί να φτάσει η Αυτοκρατορία για να προστατεύσει τον εαυτό της;
Γίγαντες, λυκάνθρωποι, βρικόλακες, άγγελοι, μύστες, μάγισσες, δαίμονες και κοινοί θνητοί θα πρέπει να διαλέξουν το στρατόπεδο τους για τη μεγάλη μάχη που θα επακολουθήσει.
Τεχνική
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε 7 κεφάλαια, ή καλύτερα 7 ενότητες. Κάθε ενότητα είναι χωρισμένη σε υποκεφάλαια που ξεκινάνε με την ονομασία της τοποθεσίας στην οποία εξελίσσεται η σκηνή. Κάθε σκηνή είναι γραμμένη στο τρίτο πρόσωπο, το οποίο ακολουθεί τις πράξεις και τις σκέψεις ενός συγκεκριμένου χαρακτήρα.
Κοσμοπλασία
Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος που είναι προφανές ότι δεν χωράει στο βιβλίο. Οι ήπειροι και οι χώρες θυμίζουν τη σημερινή Γη. Αρκετές πόλεις έχουν ίδια ονόματα, οι οποίες θυμίζουν πόλεις μεσαίωνα με πέτρινους δρόμους. Κάθε τμήμα, ανήκει και σε μια αρχιμάγισσα.
Χαρακτήρες και Πλοκές
Το βιβλίο ξεκινά παράλληλα από διαφορετικούς χαρακτήρες, οι οποίοι ακολουθούν τη δική τους πλοκή τους μέχρι να διασταυρωθούν μεταξύ τους. Αρκετοί χαρακτήρες προλαβαίνουν να συναντηθούν με άλλους σε αυτό το βιβλίο.
Οι ιστορίες που μας ενδιαφέρουν περισσότερο σε αυτό το βιβλίο, είναι:
Η ερωτική ιστορία του Βίνσεντ του καθαροαίμου, δηλαδή ενός πλάσματος που έχει σχεδόν ολα τα στοιχεία ενός βρικόλακα στη λογοτεχνία, και της Κάρεν. Η Κάρεν, η αγαπημένη του Βίνσεντ ξαναγεννιέται στον κόσμο μετά από τον άδοξο θάνατό της πριν 250 χρόνια όπως κάθε Τιμωρία. Αλλά το παράξενο είναι ότι δεν έχει τη μορφή του τέρατος, ούτε και τις καταστροφικές του ιδιότητες, ίσα-ίσα το αντίθετο. Ακολουθούμε τα βήματα τους κατά τη διαφυγή τους, μαθαίνουμε για τον έναν και τον άλλον, καθώς αυτοί ξαναγνωρίζονται και ερωτεύονται μέσα από τις απειλητικές καταστάσεις στις οποίες βρίσκονται, όπως ψυχοπαγίδες και κυνηγούς. Και σιγά-σιγά υποψιαζόμαστε ότι η Κάρεν προορίζεται για κάτι μεγάλο.
Η ιστορία του Καρλ Φρευχάιμ. Του φημισμένου κυνηγού, που έχει ως ψευδώνυμο το όνομα Μούσκετς, λόγω της άριστης χρήσης των μουσκέτων που κουβαλάει. Όποτε συναντάμε τον μονόφθαλμο ήρωα ξέρουμε ότι η δράση θα κορυφώνεται με την ανίχνευση των Τιμωριών και την εξολόθρευση τους.
Η ιστορία του Ίαν, ένας θνητός φρουρός και του αδερφού του Ζαβιέρ που του ζητάει να εκδικηθούν τον άνθρωπο που σκότωσε τον πατέρα τους.
Η ιστορία της Μαρβ, η ανερχόμενη μάγισσα και αρχι-ιέρισσα, της οποίας οι δυνάμεις της είναι μεγαλύτερες από κάθε άλλης μάγισσας και συγχρόνως διαβάζουμε για τον ερωτική της σχέση με την μια άλλη αρχι-ιέρισσα, τη Νιν.
Και μετά έχουμε τις μικρότερες ιστορίες, όπου διαβάζουμε μόνο τις αρχές τους και θα μάθουμε περισσότερα για αυτές στα επόμενα βιβλία όπως αυτή της μικρής Άνταλυν που προοριζόταν για νύμφη του Αβράαμ, αλλά διασώθηκε από τον Σάνσπλασντ σκοτώνοντας τη Μάγισσα που θα την άρπαζε. Της Ράγκμα που είναι η αργηγός όλων των μαγισσών. Ή της Σέρρυ που ήταν μια από τις μάγισσες που πρόδωσε το είδος της.
Ανάλυση
Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι είναι ένα βιβλίο πλούσιο σε ιστορίες και χαρακτήρες. Ο κάθε χαρακτήρας και κάθε ιστορία είναι ισότιμη γιατί έχει το δικό της λόγο και σημασία ύπαρξης. Και απ’ ότι φαίνεται ο κάθε ήρωας θα παίξει το δικό του ρόλο στα γεγονότα που θα έρθουν.
Αυτό που παρατηρούμε είναι ότι η ιστορία, δηλαδή η πλοκή οδηγεί τους ήρωες. Ο κάθε ήρωας βρίσκει τον εαυτό του σε μια περίσταση και με συγκεκριμένα εφόδια και θα πρέπει να ακολουθήσει μια πορεία ώστε να προστατεύσει τον εαυτό του και τις δικές του αξίες. Μάλιστα, για κάποιους τους έχει επιλέξει άλλος τον δρόμο.
Αλλά, οι αδυναμίες κάποιου χαρακτήρα είναι αυτές που μπορεί να μας κάνει να ταυτιστούμε μαζί του και να συμπάσχουμε. Κι αυτός που έχει τις περισσότερες αδυναμίες, είναι ο κοινός θνητός Ίαν. Λογικό εξάλλου, γιατί είναι ένας άνθρωπος που οδηγείται από την αγάπη, τον πόνο, τον φόβο, και την ανάγκη για εκδίκηση κάνοντας επιλογές που ίσως κάποιος άλλος δεν θα έκανε.
Όμως και οι μάγισσες δεν πάνε πίσω σε σχέση με τις πράξεις τους και το πως μπορεί να κυριαρχηθούν από τα συναισθήματά τους. Όπως η Μαρβ η οποία ναι μεν ανακαλύπτει ότι έχει τόσες δυνάμεις, αλλά ακόμα δεν ξέρει πως να τις χρησιμοποιήσει ή μπορεί να τις χρησιμοποιήσει λόγω κάποιου έντονου συναισθήματος.
Ο πιο ιδιαίτερος χαρακτήρας όμως είναι ο κυνηγός Καρλ. Μας τραβάει την προσοχή για την δυναμικότητά του, τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του, όπως το καλό του μάτι, αλλά και η δεξιότητά του με τα όπλα.
Το αρνητικό σε αυτήν την υπόθεση είναι ότι θα πρέπει να περιμένουμε για το δεύτερο βιβλίο. Το βιβλίο αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αυτοτελές, αλλά σαν ένα μεγαλύτερο κεφάλαιο. Η πρώτη πράξη για τη μεγάλη μάχη. Είναι ένα βιβλίο στο οποίο οι χαρακτήρες μας συστήνονται και μας ζητούν να τους ακολουθήσουμε.
Το θετικό είναι ότι η κάθε μια αντίπαλη πλευρά έχει τις αδυναμίες της, αλλά και τα προτερήματά της μη αφήνοντας στον αναγνώστη να επιλέξει εύκολα στρατόπεδο.
Μια μνεία πρέπει να γίνει για τη θέση της γυναίκας σε αυτό το βιβλίο. Η δυναμικότητά κάθε γυναίκας είναι εμφανή σε όλες τις πλοκές. Είτε είναι μάγισσα, σύζυγος, ή κορίτσι. Εξάλλου, μην ξεχνάμε ότι οι Μάγισσες αποτελούν την Αυτοκρατορία. Άρα έχουμε μια γυναικοκρατία σε έναν κόσμο που έρχεται η απειλή από τα στόματα ανδρών.
Περίληψη
Ο Θεός τελικά δεν θα συγχωρέσει τους ανθρώπους για τη σταύρωση του Υιού του. Καίγοντας τα όλα στην κορυφή του Γολγοθά.
Το βιβλίο ξεκινά την αφήγηση δυο χιλιάδες χρόνια μετά. Σε έναν κόσμο που η εκδίκηση του Θεού ακόμα επικρατεί. Κάθε 13 του μήνα μια καινούρια Τιμωρία γεννιέται στον κόσμο από τις στάχτες μιας ψυχής που ποτέ δεν έφυγε λόγω της οργής της και της έντονου δεσμού με τους ζωντανούς. Αυτό που θέλει είναι εκδίκηση και κάθε μήνα έχει τη δυνατότητα να αφεθεί ελεύθερη μέσα από το σώμα κάποιου άτυχου και να καταστρέψει τα πάντα γύρω της με τη μορφή συνήθως τέρατος.
Όταν ξεκίνησαν οι Τιμωρίες να μαστίζουν τους ανθρώπους παρουσιάστηκαν οι Μάγισσες και υποσχέθηκαν την αντιμετώπισή τους με τα ξόρκια τους και με τη βοήθεια των κυνηγών τους. Κάποιες τιμωρίες θα τις σκοτώσουν και κάποιες άλλες θα τις αιχμαλωτίσουν. Όμως θα χρειάζονταν οι άνθρωποι να υποταχθούν σε αυτές, και την αυτοκρατορία τους. Θα έπρεπε να δίνουν τα λεφτά τους, αλλά και κάθε επιλεγμένη οικογένεια την κόρη της ώστε να γίνει νύμφη του Αβράαμ και μέλλουσα Μάγισσα.
Αλλά υπάρχει και η Αντίσταση. Άνθρωποι και Τιμωρίες συσπειρώνονται κάτω από την ονομασία Γεράκια ώστε να εναντιωθούν στην Αυτοκρατορία εκ των έσω.
Αυτό όμως που θα απειλήσει την Αυτοκρατορία τώρα είναι οι προδοσίες κάποιων μαγισσών.
Μέχρι που μπορεί να φτάσει η Αυτοκρατορία για να προστατεύσει τον εαυτό της;
Γίγαντες, λυκάνθρωποι, βρικόλακες, άγγελοι, μύστες, μάγισσες, δαίμονες και κοινοί θνητοί θα πρέπει να διαλέξουν το στρατόπεδο τους για τη μεγάλη μάχη που θα επακολουθήσει.
Τεχνική
Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε 7 κεφάλαια, ή καλύτερα 7 ενότητες. Κάθε ενότητα είναι χωρισμένη σε υποκεφάλαια που ξεκινάνε με την ονομασία της τοποθεσίας στην οποία εξελίσσεται η σκηνή. Κάθε σκηνή είναι γραμμένη στο τρίτο πρόσωπο, το οποίο ακολουθεί τις πράξεις και τις σκέψεις ενός συγκεκριμένου χαρακτήρα.
Κοσμοπλασία
Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος που είναι προφανές ότι δεν χωράει στο βιβλίο. Οι ήπειροι και οι χώρες θυμίζουν τη σημερινή Γη. Αρκετές πόλεις έχουν ίδια ονόματα, οι οποίες θυμίζουν πόλεις μεσαίωνα με πέτρινους δρόμους. Κάθε τμήμα, ανήκει και σε μια αρχιμάγισσα.
Χαρακτήρες και Πλοκές
Το βιβλίο ξεκινά παράλληλα από διαφορετικούς χαρακτήρες, οι οποίοι ακολουθούν τη δική τους πλοκή τους μέχρι να διασταυρωθούν μεταξύ τους. Αρκετοί χαρακτήρες προλαβαίνουν να συναντηθούν με άλλους σε αυτό το βιβλίο.
Οι ιστορίες που μας ενδιαφέρουν περισσότερο σε αυτό το βιβλίο, είναι:
Η ερωτική ιστορία του Βίνσεντ του καθαροαίμου, δηλαδή ενός πλάσματος που έχει σχεδόν ολα τα στοιχεία ενός βρικόλακα στη λογοτεχνία, και της Κάρεν. Η Κάρεν, η αγαπημένη του Βίνσεντ ξαναγεννιέται στον κόσμο μετά από τον άδοξο θάνατό της πριν 250 χρόνια όπως κάθε Τιμωρία. Αλλά το παράξενο είναι ότι δεν έχει τη μορφή του τέρατος, ούτε και τις καταστροφικές του ιδιότητες, ίσα-ίσα το αντίθετο. Ακολουθούμε τα βήματα τους κατά τη διαφυγή τους, μαθαίνουμε για τον έναν και τον άλλον, καθώς αυτοί ξαναγνωρίζονται και ερωτεύονται μέσα από τις απειλητικές καταστάσεις στις οποίες βρίσκονται, όπως ψυχοπαγίδες και κυνηγούς. Και σιγά-σιγά υποψιαζόμαστε ότι η Κάρεν προορίζεται για κάτι μεγάλο.
Η ιστορία του Καρλ Φρευχάιμ. Του φημισμένου κυνηγού, που έχει ως ψευδώνυμο το όνομα Μούσκετς, λόγω της άριστης χρήσης των μουσκέτων που κουβαλάει. Όποτε συναντάμε τον μονόφθαλμο ήρωα ξέρουμε ότι η δράση θα κορυφώνεται με την ανίχνευση των Τιμωριών και την εξολόθρευση τους.
Η ιστορία του Ίαν, ένας θνητός φρουρός και του αδερφού του Ζαβιέρ που του ζητάει να εκδικηθούν τον άνθρωπο που σκότωσε τον πατέρα τους.
Η ιστορία της Μαρβ, η ανερχόμενη μάγισσα και αρχι-ιέρισσα, της οποίας οι δυνάμεις της είναι μεγαλύτερες από κάθε άλλης μάγισσας και συγχρόνως διαβάζουμε για τον ερωτική της σχέση με την μια άλλη αρχι-ιέρισσα, τη Νιν.
Και μετά έχουμε τις μικρότερες ιστορίες, όπου διαβάζουμε μόνο τις αρχές τους και θα μάθουμε περισσότερα για αυτές στα επόμενα βιβλία όπως αυτή της μικρής Άνταλυν που προοριζόταν για νύμφη του Αβράαμ, αλλά διασώθηκε από τον Σάνσπλασντ σκοτώνοντας τη Μάγισσα που θα την άρπαζε. Της Ράγκμα που είναι η αργηγός όλων των μαγισσών. Ή της Σέρρυ που ήταν μια από τις μάγισσες που πρόδωσε το είδος της.
Ανάλυση
Από τα παραπάνω καταλαβαίνουμε ότι είναι ένα βιβλίο πλούσιο σε ιστορίες και χαρακτήρες. Ο κάθε χαρακτήρας και κάθε ιστορία είναι ισότιμη γιατί έχει το δικό της λόγο και σημασία ύπαρξης. Και απ’ ότι φαίνεται ο κάθε ήρωας θα παίξει το δικό του ρόλο στα γεγονότα που θα έρθουν.
Αυτό που παρατηρούμε είναι ότι η ιστορία, δηλαδή η πλοκή οδηγεί τους ήρωες. Ο κάθε ήρωας βρίσκει τον εαυτό του σε μια περίσταση και με συγκεκριμένα εφόδια και θα πρέπει να ακολουθήσει μια πορεία ώστε να προστατεύσει τον εαυτό του και τις δικές του αξίες. Μάλιστα, για κάποιους τους έχει επιλέξει άλλος τον δρόμο.
Αλλά, οι αδυναμίες κάποιου χαρακτήρα είναι αυτές που μπορεί να μας κάνει να ταυτιστούμε μαζί του και να συμπάσχουμε. Κι αυτός που έχει τις περισσότερες αδυναμίες, είναι ο κοινός θνητός Ίαν. Λογικό εξάλλου, γιατί είναι ένας άνθρωπος που οδηγείται από την αγάπη, τον πόνο, τον φόβο, και την ανάγκη για εκδίκηση κάνοντας επιλογές που ίσως κάποιος άλλος δεν θα έκανε.
Όμως και οι μάγισσες δεν πάνε πίσω σε σχέση με τις πράξεις τους και το πως μπορεί να κυριαρχηθούν από τα συναισθήματά τους. Όπως η Μαρβ η οποία ναι μεν ανακαλύπτει ότι έχει τόσες δυνάμεις, αλλά ακόμα δεν ξέρει πως να τις χρησιμοποιήσει ή μπορεί να τις χρησιμοποιήσει λόγω κάποιου έντονου συναισθήματος.
Ο πιο ιδιαίτερος χαρακτήρας όμως είναι ο κυνηγός Καρλ. Μας τραβάει την προσοχή για την δυναμικότητά του, τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του, όπως το καλό του μάτι, αλλά και η δεξιότητά του με τα όπλα.
Το αρνητικό σε αυτήν την υπόθεση είναι ότι θα πρέπει να περιμένουμε για το δεύτερο βιβλίο. Το βιβλίο αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αυτοτελές, αλλά σαν ένα μεγαλύτερο κεφάλαιο. Η πρώτη πράξη για τη μεγάλη μάχη. Είναι ένα βιβλίο στο οποίο οι χαρακτήρες μας συστήνονται και μας ζητούν να τους ακολουθήσουμε.
Το θετικό είναι ότι η κάθε μια αντίπαλη πλευρά έχει τις αδυναμίες της, αλλά και τα προτερήματά της μη αφήνοντας στον αναγνώστη να επιλέξει εύκολα στρατόπεδο.
Μια μνεία πρέπει να γίνει για τη θέση της γυναίκας σε αυτό το βιβλίο. Η δυναμικότητά κάθε γυναίκας είναι εμφανή σε όλες τις πλοκές. Είτε είναι μάγισσα, σύζυγος, ή κορίτσι. Εξάλλου, μην ξεχνάμε ότι οι Μάγισσες αποτελούν την Αυτοκρατορία. Άρα έχουμε μια γυναικοκρατία σε έναν κόσμο που έρχεται η απειλή από τα στόματα ανδρών.
April 10, 2020
Δεν παιρνει κατι παραπανω(που ισως το αξιζει) για δυο λογους. Ο πρωτος, ειναι η επιμελεια που ΔΕΝ εκανε ο εκδοτικος. Πραγματικα ανυπαρκτη. Οχι τοσο σε ορθογραφικα/συντακτικα. Αλλα οσον αφορα την συνοχη του κειμενου σε σημεια. Οταν λεω σημεια, εννοω τους διαλογους. Παρα πολλες φορες, σε εναν διαλογο, δεν καταλαβαινεις που τελειωνει η ατακα και που ξεκιναει η περιγραφη. Και πρεπει να το ξαναδιαβαζεις για να καταλαβεις. Απαραδεκτη αντιμετωπιση προς τον δημιουργο και τους πελατες τους.
Ο δευτερος, ειναι οι παρα μα παρα πολλες πληροφοριες που σου δινει το βιβλιο σχεδον σε ολη του την εκταση. Τοποθεσιες, ονοματα, πλασματα, ξορκια. Χαμος. Το πιο πιθανο ειναι να εχει να κανει με εμενα ομως. Ακομα και στην πραγματικη ζωη, εχω προβλημα στο να θυμαμαι ονοματα. Οποτε αν δεν εχετε προβλημα σε αυτο, δεν θα σας επηρεασει.
Απο την αλλη βεβαια, ο συγγραφεας εχει δημιουργησει μια τεραστια και εντυπωσιακη κοσμοπλασια, οπου ειναι πραγματικα δυσκολο να την "απλωνε" περισσοτερο. Επρεπε να τελειωσει το βασικο και μεγαλυτερο μερος της στο πρωτο βιβλιο.
Οταν πιασω το επομενο, ελπιζω να θυμαμαι 4-5 ονοματα, για να βγαλω ακρη 🙂
Ο δευτερος, ειναι οι παρα μα παρα πολλες πληροφοριες που σου δινει το βιβλιο σχεδον σε ολη του την εκταση. Τοποθεσιες, ονοματα, πλασματα, ξορκια. Χαμος. Το πιο πιθανο ειναι να εχει να κανει με εμενα ομως. Ακομα και στην πραγματικη ζωη, εχω προβλημα στο να θυμαμαι ονοματα. Οποτε αν δεν εχετε προβλημα σε αυτο, δεν θα σας επηρεασει.
Απο την αλλη βεβαια, ο συγγραφεας εχει δημιουργησει μια τεραστια και εντυπωσιακη κοσμοπλασια, οπου ειναι πραγματικα δυσκολο να την "απλωνε" περισσοτερο. Επρεπε να τελειωσει το βασικο και μεγαλυτερο μερος της στο πρωτο βιβλιο.
Οταν πιασω το επομενο, ελπιζω να θυμαμαι 4-5 ονοματα, για να βγαλω ακρη 🙂
March 2, 2018
Ξεκινώντας το βιβλίο προσπαθούσα να σκεφτώ την κριτική μου ώστε να βοηθήσω όσο μπορώ τον φίλο Χρήστο. Η προσπάθεια μου ως και τώρα παραμένει άκαρπη. Τι θέλω να πω... Γενικά στα βιβλία μου είμαι πολύ επιλεκτική και δύσκολη. Και όσο περισσότερο μ αρέσει ένα είδος τόσο πιο δύσκολη γίνομαι. Η Κάθαρση ξεχωρίζει όχι μόνο γιατί είναι το πρώτο dark fantasy που διαβάζω, αλλά γιατί όσο κι αν προσπάθησα δε μπόρεσα να το συνδέσω με κανένα άλλο fantasy βιβλίο. και αυτό ειναι ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ υπέρ του συ��γραφέα.
Ρεαλιστικλη αφήγηση, σου δίνει την πλήρη εικόνα κάθε στιγμή, όμορφη επίσης καθώς περνάει τέλεια στον αναγνώστη την απελπισία, τον τρόμο και το σκοτάδι του κόσμου αυτού. Όσο για τους χαρ��κτήρες' το πιο δυνατό ίσως κομμάτι της ιστορίας. Τα κλασικά βιβλία με 1-2-3 πρωταγωνιστές είναι θεμιτά και η σωστή ψυχογράφηση σε δένει με τους χαρακτήρες αυτούς και στους κάνει πιο αγαπητούς ώστε να δένεσαι μαζί τους.
Ωστόσο εάν κάποιος σκεφτεί ένα γεγονός, γνωρίζει πως οι χαρακτήρες που δρουν και αλληλεπιδρούν μέσα σ αυτό το γεγονός είναι πρακτικά άπειροι. Η ικανότητα του συγγραφέα να δώσει τόσους χαρακτήρες χωρίς να χάσει το νήμα, ίσα ίσα μάλιστα να τους κάνει αναγκαίους για να καταλάβει κανείς την ολότητα της ιστορίας, είναι πράγματι αριστοτεχνία. Τόσους χαρακτήρες έχω να διαβάσω απο το Σιλμαρίλιον προσωπικά. Πέρα απο αυτό οι χαρακτήρες της Κάθαρσης δε μπορούν να γίνουν αγαπητοί (πέρα απο ελάχιστες εξαιρέσεις) και αυτό είναι κάτι ακόμα καλύτερο για μένα. Οι εξειδανικευμένοι χαρακτήρες είναι πολλοί σε πολλά βιβλία. Οι ρεαλιστικοί χαρακτήρες δύσκολα θα σου γίνουν αγαπητοί, όταν όμως αποφασίσεις ότι ναι εκεί βλέπεις τον εαυτό σου, θα σου δημιουργήσει ένα πολύ μεγαλύτερο συναίσθημα που θα σου μείνει αξέχαστο.
Δε θεωρώ αρνητικό το οτι δε δένεσαι τόσο με τους χαρακτήρες, η ψυχογράφηση τους υφίσταται για μένα εκεί και για όσους πρέπει. Ναι μπορεί να μην αισθάνθηκα στεναχώρια που πέθανε (σποιλ) η Νιν αρχικά, αλλά το ένιωσα αργότερα και πολύ πιο έντονα μέσα απο τι πράξεις και τις σκέψεις της Μαρβ. Ανατρίχιασα δε ολόκληρη στην τελευταία κουβέντα της Ζαγιάνα και της Μαρβ, κάτι που έχει να μου κάνει βιβλίο για πολλά χρόνια.
Η ανημπόρια μου τέλος να ταχθώ ξεκάθαρα με μία πλευρά με ενθουσίασε ακόμα περισσότερο καθώς εντείνει το ρεαλιστικό της υπόθεσης. Σε έναν πόλεμο, σε μια κατάσταση τίποτα δεν είναι άσπρο-μαύρο. Στην Κάθαρση όλοι είναι λεκιασμένοι και όλοι προσπαθούν για το δικό τους συμφέρον. Σε μία εναλλακτική ζοφερή πραγματικότητα δεν θα μπορούσε να αποδοθεί καλύτερα.
Όχι...μπράβο! Μόνο αυτό μπορώ να πω και δεν έχω να σχολιάσω κάτι παραπάνω. Αναμένω την συνέχεια.
Ρεαλιστικλη αφήγηση, σου δίνει την πλήρη εικόνα κάθε στιγμή, όμορφη επίσης καθώς περνάει τέλεια στον αναγνώστη την απελπισία, τον τρόμο και το σκοτάδι του κόσμου αυτού. Όσο για τους χαρ��κτήρες' το πιο δυνατό ίσως κομμάτι της ιστορίας. Τα κλασικά βιβλία με 1-2-3 πρωταγωνιστές είναι θεμιτά και η σωστή ψυχογράφηση σε δένει με τους χαρακτήρες αυτούς και στους κάνει πιο αγαπητούς ώστε να δένεσαι μαζί τους.
Ωστόσο εάν κάποιος σκεφτεί ένα γεγονός, γνωρίζει πως οι χαρακτήρες που δρουν και αλληλεπιδρούν μέσα σ αυτό το γεγονός είναι πρακτικά άπειροι. Η ικανότητα του συγγραφέα να δώσει τόσους χαρακτήρες χωρίς να χάσει το νήμα, ίσα ίσα μάλιστα να τους κάνει αναγκαίους για να καταλάβει κανείς την ολότητα της ιστορίας, είναι πράγματι αριστοτεχνία. Τόσους χαρακτήρες έχω να διαβάσω απο το Σιλμαρίλιον προσωπικά. Πέρα απο αυτό οι χαρακτήρες της Κάθαρσης δε μπορούν να γίνουν αγαπητοί (πέρα απο ελάχιστες εξαιρέσεις) και αυτό είναι κάτι ακόμα καλύτερο για μένα. Οι εξειδανικευμένοι χαρακτήρες είναι πολλοί σε πολλά βιβλία. Οι ρεαλιστικοί χαρακτήρες δύσκολα θα σου γίνουν αγαπητοί, όταν όμως αποφασίσεις ότι ναι εκεί βλέπεις τον εαυτό σου, θα σου δημιουργήσει ένα πολύ μεγαλύτερο συναίσθημα που θα σου μείνει αξέχαστο.
Δε θεωρώ αρνητικό το οτι δε δένεσαι τόσο με τους χαρακτήρες, η ψυχογράφηση τους υφίσταται για μένα εκεί και για όσους πρέπει. Ναι μπορεί να μην αισθάνθηκα στεναχώρια που πέθανε (σποιλ) η Νιν αρχικά, αλλά το ένιωσα αργότερα και πολύ πιο έντονα μέσα απο τι πράξεις και τις σκέψεις της Μαρβ. Ανατρίχιασα δε ολόκληρη στην τελευταία κουβέντα της Ζαγιάνα και της Μαρβ, κάτι που έχει να μου κάνει βιβλίο για πολλά χρόνια.
Η ανημπόρια μου τέλος να ταχθώ ξεκάθαρα με μία πλευρά με ενθουσίασε ακόμα περισσότερο καθώς εντείνει το ρεαλιστικό της υπόθεσης. Σε έναν πόλεμο, σε μια κατάσταση τίποτα δεν είναι άσπρο-μαύρο. Στην Κάθαρση όλοι είναι λεκιασμένοι και όλοι προσπαθούν για το δικό τους συμφέρον. Σε μία εναλλακτική ζοφερή πραγματικότητα δεν θα μπορούσε να αποδοθεί καλύτερα.
Όχι...μπράβο! Μόνο αυτό μπορώ να πω και δεν έχω να σχολιάσω κάτι παραπάνω. Αναμένω την συνέχεια.
April 18, 2017
Apocalyptic twist! Punishments, witches, demons and magic! Well build characters with a blend of mystery , darkly narrated scenery and stories, all combined to a solid book that keeps you on your toes. The only bad about it is that I should now wait for book no 2. Well Done!
February 24, 2018
Θα είναι από τις πιο περίεργες κριτικεές σε βιβλίο που θα έχω κάνει - όχι πώς έχω κάνει πολλές- αλλά αξίζει τον κόπο για έναν φίλο συγγραφέα, που δεν τον έχω γνωρίσει από κοντά ποτέ, αλλά έχουμε ξημεροβραδιάσει παρέα αμέτρητες φορές με την βοήθεια της τεχνολογίας. Στο προκείμενο:
Η Κάθαρση είναι ένα βιβλίο τρόμου και φαντασίας επικών διαστάσεων. Οι πρώτες 2-3 σελίδες της "Μεγάλης Τιμωρίας" είναι από τις πιο έξυπνες που έχω διαβάσει. "Τι θα γινόταν εάν.." είναι το κυρίαρχο ερώτημα, και πάνω σ' αυτό πλάθεται μια ιστορία στην οποία εμπλέκονται άμεσα κι έμμεσα ένα σωρό χαρακτήρες (μεγάλο συν η ανάπτυξη αρκετών χαρακτήρων, εντελώς διαφορετικών μεταξύ τους). Άνετα θα μπορούσε κάποιος να διαβάσει την αρχή υπό τους ήχους του The Host of Seraphim των Dead Can Dance, καθώς τονίζει το δράμα των ανθρώπων. Το πρώτο αυτό κομμάτι του βιβλίου καταπιάνεται με την απορία του ανθρώπου σχετικά με τα Θεία, με τα υπερφυσικά, και κατά πόσο μπορεί - ο άνθρωπος- να ορίσει την μοίρα του για καλό και για κακό.
Μετά το αρχικό ξάφνιασμα από την ιδέα που προσφέρει ο συγγραφέας και που αναφέρεται στο παρελθόν, μπαίνουμε στο παρόν ή μάλλον στο εναλλακτικό παρόν. Μια κοινωνία στην οποία κυριαρχούν τα γκρίζα και τα μαύρα χρώματα, καθώς και το κόκκινο της φωτιάς, κυριολεκτικά, τόσο στις περιγραφές των τοπίων όσο και των ψυχών των ανθρώπων. Στον τρόπο περιγραφής υποβόσκει ένας industrial τόνος, κάτι που θα αναμέναμε σε καθαρά επιστημονικής φαντασίας βιβλίο, που όμως του ταιριάζει υπέροχα. Αν οπτικοποιούσαμε την περιγραφή θα μιλούσαμε για μια εν μέρει μεσαιωνική κοινωνία στο σήμερα, γεμάτη προκαταλήψεις, δεισιδαιμονίες και φόβους. Εξαιρετικό παραλληλισμό βρίσκουμε με την περιγραφή των σπιτιών χωρίς παράθυρα, που δηλώνει τόσο τον φόβο προς τον εξωτερικό κόσμο, όσο και την ανούσια ασφάλεια που νιώθει κάποιος (ή μήπως κάποιο ζώο;) στο κλουβί του. Κι αν βάζαμε ήχο, σε όλη αυτήν την κατάσταση, τότε αυτός θα ήταν το Sonne των Rammstein ("Όλοι περιμένουν το φως,Φοβάστε, μην φοβάστε,Ο ήλιος λάμπει από τα μάτια μου..).
Η ιστορία μιλάει για μια Αυτοκρατορία που κυριαρχεί στον κόσμο καθοδηγούμενη από κοκκινομάλλλες μάγισσες, νέες στην όψη, αρχαίες στην ψυχή. Με το πρόσχημα της βοήθειας προς την ανθρωπότητα, ώστε να επιβιώσει του τρομερού μαρτυρίου που υπέστη (δεν θα πω τί), εγκαθίδρυσαν, οι τζίντζερ αυτές μάγισσες, μια δικτατορία δεινή, τρομερή και αμείλικτη. Στο έλεος της μοναξιάς, η ανθρωπότητα απλά υπομένει τα βάσανα. Δεν ελπίζει τίποτα, αλλά φοβάται τα πάντα. Ώσπου όλα άλλαξαν ή άρχισαν να αλλάζουν σε μια "εκρηκτική στιγμή" και τα θηράματα γίνονται θηρευτές. Δεν πρόκειται να αποκαλύψω κάτι από την πλοκή αυτήν καθαυτήν καθώς αυτό ίσως χαλάσει την χαρά του να ανακαλύπτεις την υπόθεση ενός βιβλίου από μόνος σου. Μπορώ όμως να πω ότι μια σειρά χαρακτήρων του βιβλίου όλων των πλευρών μπλέκεται σε μια υπόθεση όπου το κακό και καλό δεν έχουν προκαθορισμένα όρια. Ήρωες αλλάζουν στρατόπεδα, ισχυροί γίνονται ανίσχυροι και οι θεωρητικά αδύναμοι κρατούν την μοίρα του κόσμου στα χέρια τους. Ή μήπως όλα αυτά εν τέλει αποτελούν μέρος ενός Σχεδίου εξαιρετικά λεπτομερούς; Αφήστε δε, που το κακό δεν είναι τίποτα μπροστά στην Κόλαση που ψάχνει να βρει διέξοδο να ξεχυθεί στην Γη.
ΤΟ πρώτο βιβλίο της τριλογίας αυτής ουσιαστικά επιχειρεί να μας μπάσει στον κόσμο που δημιούργησε ο συγγραφέας και να μας γνωρίσει τους ήρωες που θα μας απασχολήσουν καθόλη την διάρκεια του έργου. Το καταφέρνει με μεγάλη επιτυχία ενώ παράλληλα ο τρόπος γραφής σε βοηθά ώστε να αφοσιωθείς στη περιγραφή των τοπίων και των ανθρώπων. Στα συν είναι ότι η πλοκή ξεκινά αμέσως και συνεχώς ξεδιπλώνεται, χωρίς να κάνει κοιλιά. Βέβαια, θέλει και καλή μνήμη για να θυμάσαι όλες τις ομάδες και τις Συνάξεις που κυκλοφορούν στην πιάτσα, αλλά αυτό είναι μικρό κακό, καθώς στην πορεία σού ξεδιαλύνονται απορίες που τυχόν έχεις στην αρχή.
Το τέλος του πρώτο αυτού βιβλίου είναι τόσο επικό όσο η αρχή- περίπου, γιατι η αρχή, οπως προείπα, είναι εξαιρετική-. Δίνει το έναυσμα για το τί θα ακολουθήσει στον 2ο τόμο, όπου πλέον η πάλη μεταξύ του καλού και του κακού ξεφεύγει από τα όρια της παρούσας διάστασης. Άνετα ηχητικά δένει με πιο σκληρά ακούσματα, όπως το Dark Art των Septicflesh ,έτσι για το επικό της στιγμής..
Η Κάθαρση είναι ένα βιβλίο τρόμου και φαντασίας επικών διαστάσεων. Οι πρώτες 2-3 σελίδες της "Μεγάλης Τιμωρίας" είναι από τις πιο έξυπνες που έχω διαβάσει. "Τι θα γινόταν εάν.." είναι το κυρίαρχο ερώτημα, και πάνω σ' αυτό πλάθεται μια ιστορία στην οποία εμπλέκονται άμεσα κι έμμεσα ένα σωρό χαρακτήρες (μεγάλο συν η ανάπτυξη αρκετών χαρακτήρων, εντελώς διαφορετικών μεταξύ τους). Άνετα θα μπορούσε κάποιος να διαβάσει την αρχή υπό τους ήχους του The Host of Seraphim των Dead Can Dance, καθώς τονίζει το δράμα των ανθρώπων. Το πρώτο αυτό κομμάτι του βιβλίου καταπιάνεται με την απορία του ανθρώπου σχετικά με τα Θεία, με τα υπερφυσικά, και κατά πόσο μπορεί - ο άνθρωπος- να ορίσει την μοίρα του για καλό και για κακό.
Μετά το αρχικό ξάφνιασμα από την ιδέα που προσφέρει ο συγγραφέας και που αναφέρεται στο παρελθόν, μπαίνουμε στο παρόν ή μάλλον στο εναλλακτικό παρόν. Μια κοινωνία στην οποία κυριαρχούν τα γκρίζα και τα μαύρα χρώματα, καθώς και το κόκκινο της φωτιάς, κυριολεκτικά, τόσο στις περιγραφές των τοπίων όσο και των ψυχών των ανθρώπων. Στον τρόπο περιγραφής υποβόσκει ένας industrial τόνος, κάτι που θα αναμέναμε σε καθαρά επιστημονικής φαντασίας βιβλίο, που όμως του ταιριάζει υπέροχα. Αν οπτικοποιούσαμε την περιγραφή θα μιλούσαμε για μια εν μέρει μεσαιωνική κοινωνία στο σήμερα, γεμάτη προκαταλήψεις, δεισιδαιμονίες και φόβους. Εξαιρετικό παραλληλισμό βρίσκουμε με την περιγραφή των σπιτιών χωρίς παράθυρα, που δηλώνει τόσο τον φόβο προς τον εξωτερικό κόσμο, όσο και την ανούσια ασφάλεια που νιώθει κάποιος (ή μήπως κάποιο ζώο;) στο κλουβί του. Κι αν βάζαμε ήχο, σε όλη αυτήν την κατάσταση, τότε αυτός θα ήταν το Sonne των Rammstein ("Όλοι περιμένουν το φως,Φοβάστε, μην φοβάστε,Ο ήλιος λάμπει από τα μάτια μου..).
Η ιστορία μιλάει για μια Αυτοκρατορία που κυριαρχεί στον κόσμο καθοδηγούμενη από κοκκινομάλλλες μάγισσες, νέες στην όψη, αρχαίες στην ψυχή. Με το πρόσχημα της βοήθειας προς την ανθρωπότητα, ώστε να επιβιώσει του τρομερού μαρτυρίου που υπέστη (δεν θα πω τί), εγκαθίδρυσαν, οι τζίντζερ αυτές μάγισσες, μια δικτατορία δεινή, τρομερή και αμείλικτη. Στο έλεος της μοναξιάς, η ανθρωπότητα απλά υπομένει τα βάσανα. Δεν ελπίζει τίποτα, αλλά φοβάται τα πάντα. Ώσπου όλα άλλαξαν ή άρχισαν να αλλάζουν σε μια "εκρηκτική στιγμή" και τα θηράματα γίνονται θηρευτές. Δεν πρόκειται να αποκαλύψω κάτι από την πλοκή αυτήν καθαυτήν καθώς αυτό ίσως χαλάσει την χαρά του να ανακαλύπτεις την υπόθεση ενός βιβλίου από μόνος σου. Μπορώ όμως να πω ότι μια σειρά χαρακτήρων του βιβλίου όλων των πλευρών μπλέκεται σε μια υπόθεση όπου το κακό και καλό δεν έχουν προκαθορισμένα όρια. Ήρωες αλλάζουν στρατόπεδα, ισχυροί γίνονται ανίσχυροι και οι θεωρητικά αδύναμοι κρατούν την μοίρα του κόσμου στα χέρια τους. Ή μήπως όλα αυτά εν τέλει αποτελούν μέρος ενός Σχεδίου εξαιρετικά λεπτομερούς; Αφήστε δε, που το κακό δεν είναι τίποτα μπροστά στην Κόλαση που ψάχνει να βρει διέξοδο να ξεχυθεί στην Γη.
ΤΟ πρώτο βιβλίο της τριλογίας αυτής ουσιαστικά επιχειρεί να μας μπάσει στον κόσμο που δημιούργησε ο συγγραφέας και να μας γνωρίσει τους ήρωες που θα μας απασχολήσουν καθόλη την διάρκεια του έργου. Το καταφέρνει με μεγάλη επιτυχία ενώ παράλληλα ο τρόπος γραφής σε βοηθά ώστε να αφοσιωθείς στη περιγραφή των τοπίων και των ανθρώπων. Στα συν είναι ότι η πλοκή ξεκινά αμέσως και συνεχώς ξεδιπλώνεται, χωρίς να κάνει κοιλιά. Βέβαια, θέλει και καλή μνήμη για να θυμάσαι όλες τις ομάδες και τις Συνάξεις που κυκλοφορούν στην πιάτσα, αλλά αυτό είναι μικρό κακό, καθώς στην πορεία σού ξεδιαλύνονται απορίες που τυχόν έχεις στην αρχή.
Το τέλος του πρώτο αυτού βιβλίου είναι τόσο επικό όσο η αρχή- περίπου, γιατι η αρχή, οπως προείπα, είναι εξαιρετική-. Δίνει το έναυσμα για το τί θα ακολουθήσει στον 2ο τόμο, όπου πλέον η πάλη μεταξύ του καλού και του κακού ξεφεύγει από τα όρια της παρούσας διάστασης. Άνετα ηχητικά δένει με πιο σκληρά ακούσματα, όπως το Dark Art των Septicflesh ,έτσι για το επικό της στιγμής..
March 25, 2018
Ορίστε ένας καλός λόγος να εμπιστευτούμε περισσότερο τους Έλληνες συγγραφείς. Ένα βιβλίο που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα μεγάλα ονόματα του χώρου.
Μόνο και μόνο για την εισαγωγή και την κεντρική ιδέα που πυροδότησε αυτήν την εναλλακτική πραγματικότητα 10 αστέρια (και λίγα είναι).
Η συνέχεια κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη και σταδιακά ξεδιπλώνονται οι λεπτομέρειες αυτού του νέου σύμπαντος. Ωραία γραφή, πλούσιοι χαρακτήρες και μια ιστορία που όχι μόνο δεν εμφανίζει κάποια καμπή αλλά συνεχώς εμπλουτίζεται με νέα στοιχεία και δεν σου επιτρέπει να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια. Το τέλος, προμηνύει μια ακόμα καλύτερη συνέχεια.
Έν κατακλείδι, ένα βιβλίο που αξίζει να βρίσκεται στη βιβλιοθήκη σου, ειδικά αν είσαι φαν του είδους.
Περιμένω πώς και πώς για τη συνέχεια.
ΥΓ. Πληροφορήθηκα την ύπαρξη αυτού του βιβλίου 9 ολόκληρους μήνες μετά την κυκλοφορία του. Θα το είχα απολαύσει 9 μήνες νωρίτερα.
Μόνο και μόνο για την εισαγωγή και την κεντρική ιδέα που πυροδότησε αυτήν την εναλλακτική πραγματικότητα 10 αστέρια (και λίγα είναι).
Η συνέχεια κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη και σταδιακά ξεδιπλώνονται οι λεπτομέρειες αυτού του νέου σύμπαντος. Ωραία γραφή, πλούσιοι χαρακτήρες και μια ιστορία που όχι μόνο δεν εμφανίζει κάποια καμπή αλλά συνεχώς εμπλουτίζεται με νέα στοιχεία και δεν σου επιτρέπει να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια. Το τέλος, προμηνύει μια ακόμα καλύτερη συνέχεια.
Έν κατακλείδι, ένα βιβλίο που αξίζει να βρίσκεται στη βιβλιοθήκη σου, ειδικά αν είσαι φαν του είδους.
Περιμένω πώς και πώς για τη συνέχεια.
ΥΓ. Πληροφορήθηκα την ύπαρξη αυτού του βιβλίου 9 ολόκληρους μήνες μετά την κυκλοφορία του. Θα το είχα απολαύσει 9 μήνες νωρίτερα.
May 26, 2017
Αναλυτικο και περιγραφικο σαν να βλεπεις ταινια.Μ ενα καλο σκιτσογραφο θα γινοταν και εξαιρετικο Comic.Φαντασια,δραση,δραμα και αγωνια σε ενα κοσμο που ξεκινα απο το μηδεν.Ανυπομονουμε για το δευτερο μερος!!!
June 3, 2020
Πολύ πλούσιο σε τοποθεσίες και χαρακτήρες βιβλίο και συναισθηματικά απόμακρο από τον αναγνώστη. Έχει δοθεί τόση πολύ προσοχή στην περιγραφή του ζοφερού κόσμου που οι χαρακτήρες καταντάνε σχεδόν παθητικοί θεατές. Επειδή αποτελεί πλοκή όπου η ιστορία οδηγεί τους χαρακτήρες, σου δίνεται ασταμάτητα η ιδέα ότι δεν έχουνε έλεγχο του τι κάνουνε. Το ότι όλα τα κινεί ο Θεός από τα παρασκήνια το κάνει ακόμα χειρότερο γιατί όλα είναι μέρος ενός θεϊκού σχεδίου που κανένας από τους χαρακτήρες δεν μπορεί να αλλάξει.
Υπάρχει επίσης πάρα πολύ σφαξίδι και θάνατος, συχνά χωρίς να δικαιολογούν την ύπαρξή τους. Είναι εκεί για να σοκάρουνε τον αναγνώστη παρά για να επηρεάζουν την ψυχολογία των χαρακτήρων. Μπορείς δηλαδή να αφαιρέσεις το περισσότερο φονικό και όλα τα αηδιαστικά χωρίς να αλλάξει τίποτα στην πλοκή, γιατί όπως είπαμε οι χαρακτήρες δεν την ελέγχουν ούτε σου δίνεται η εντύπωση ότι νοιάζονται ιδιαίτερα. Οπότε έχουμε ουσιαστικά ένα βιβλίο όπου όλα είναι μαύρα κι άραχνα έτσι για να λέμε, το μεγαλύτερο κομμάτι του σπαταλιέται στο να σου τονίζει γιατί όλα είναι μαύρα κι άραχνα, και το υπόλοιπο για να βάζει τους χαρακτήρες να πηγαινοέρχονται σε ένα θεϊκό σχέδιο από το οποίο ούτε μπορούνε να διαφύγουν, ούτε μπορούνε να αλλάξουν.
Ουδέποτε ένοιωσα απειλή από τις κακές μάγισσες γιατί δεν έχουν καμία ελπίδα μπροστά στον Θεό που αποφάσισε για κάποιο λόγο να τις ξεκάνει μετά από 2000 χρόνια. Σαν το κέντρο της αυτοκρατορίας τους ανατινάχτηκε πανεύκολα μέσα στις πρώτες 100 σελίδες, τις έκανε να φαντάζουν αδύναμες και άκακες. Με την ίδια λογική, ποτέ μου δεν γούσταρα κάποιον από τους κύριους χαρακτήρες, γιατί είναι τόσοι πολλοί που κανείς τους δεν ξεχωρίζει κάπως για όσα κατορθώνει με τις πράξεις του. Όλα είναι ένας αχταρμάς από μαγείες, κατάρες, ξόρκια, θανάτους χωρίς κάποιον να βγαίνει από πάνω.
Διάβασα το βιβλίο με απόλυτη αδιαφορία από αρχή μέχρι τέλος. Η κοσμοπλασία του είναι ενδιαφέρουσα αλλά δεν πήγαινε πέρα από το να είναι μακάβρια και εφιαλτική για ένα μάτσο χαρακτήρες που περισσότερο μιλούσανε για τον κόσμο παρά για τους εαυτούς τους και τα ενδόμυχα τους. Τι να τα κάνω όλα αυτά αν δε μου δίνουνε κάποιο κίνητρο για να μη τα θεωρώ αηδιαστικά έτσι για να λέμε; Καλογραμμένο αλλά παντελώς απόμακρο.
Υπάρχει επίσης πάρα πολύ σφαξίδι και θάνατος, συχνά χωρίς να δικαιολογούν την ύπαρξή τους. Είναι εκεί για να σοκάρουνε τον αναγνώστη παρά για να επηρεάζουν την ψυχολογία των χαρακτήρων. Μπορείς δηλαδή να αφαιρέσεις το περισσότερο φονικό και όλα τα αηδιαστικά χωρίς να αλλάξει τίποτα στην πλοκή, γιατί όπως είπαμε οι χαρακτήρες δεν την ελέγχουν ούτε σου δίνεται η εντύπωση ότι νοιάζονται ιδιαίτερα. Οπότε έχουμε ουσιαστικά ένα βιβλίο όπου όλα είναι μαύρα κι άραχνα έτσι για να λέμε, το μεγαλύτερο κομμάτι του σπαταλιέται στο να σου τονίζει γιατί όλα είναι μαύρα κι άραχνα, και το υπόλοιπο για να βάζει τους χαρακτήρες να πηγαινοέρχονται σε ένα θεϊκό σχέδιο από το οποίο ούτε μπορούνε να διαφύγουν, ούτε μπορούνε να αλλάξουν.
Ουδέποτε ένοιωσα απειλή από τις κακές μάγισσες γιατί δεν έχουν καμία ελπίδα μπροστά στον Θεό που αποφάσισε για κάποιο λόγο να τις ξεκάνει μετά από 2000 χρόνια. Σαν το κέντρο της αυτοκρατορίας τους ανατινάχτηκε πανεύκολα μέσα στις πρώτες 100 σελίδες, τις έκανε να φαντάζουν αδύναμες και άκακες. Με την ίδια λογική, ποτέ μου δεν γούσταρα κάποιον από τους κύριους χαρακτήρες, γιατί είναι τόσοι πολλοί που κανείς τους δεν ξεχωρίζει κάπως για όσα κατορθώνει με τις πράξεις του. Όλα είναι ένας αχταρμάς από μαγείες, κατάρες, ξόρκια, θανάτους χωρίς κάποιον να βγαίνει από πάνω.
Διάβασα το βιβλίο με απόλυτη αδιαφορία από αρχή μέχρι τέλος. Η κοσμοπλασία του είναι ενδιαφέρουσα αλλά δεν πήγαινε πέρα από το να είναι μακάβρια και εφιαλτική για ένα μάτσο χαρακτήρες που περισσότερο μιλούσανε για τον κόσμο παρά για τους εαυτούς τους και τα ενδόμυχα τους. Τι να τα κάνω όλα αυτά αν δε μου δίνουνε κάποιο κίνητρο για να μη τα θεωρώ αηδιαστικά έτσι για να λέμε; Καλογραμμένο αλλά παντελώς απόμακρο.
July 30, 2019
Μια ιστορία αγάπης προσπαθεί να ανθίσει σε μια εναλλακτική πραγματικότητα στην οποία, η αγάπη δεν μας διδάχθηκε ποτέ.
Η αρχή μιας συγκλονιστικής τριλογίας από τον υπέροχο Χρήστο με πολλή αγάπη και με ατελείωτο πάθος!
Η αρχή μιας συγκλονιστικής τριλογίας από τον υπέροχο Χρήστο με πολλή αγάπη και με ατελείωτο πάθος!
September 3, 2018
Το πρώτο μέρος της τριλογίας! Ένα πρωτοποριακό, ασυνήθιστο, καλοδουλεμένο διήγημα του Χρήστου Αντώναρου!
Οι λάτρεις του φανταστικού θα το λατρέψουν!
Ένα καλοδουλεμένο διήγημα που δεν αφήνει κενά. Είναι εμφανές πως ο συγγραφέας έχει κάνει μεγάλη έρευνα και συνδύασε γεγονότα με μυθοπλασία, δίνοντάς μας μια πρωτοποριακή ιστορία για την ελληνική λογοτεχνία. Ανυπομονώ για το δεύτερο και το τρίτο βιβλίο!
BookLoverGR
Οι λάτρεις του φανταστικού θα το λατρέψουν!
Ένα καλοδουλεμένο διήγημα που δεν αφήνει κενά. Είναι εμφανές πως ο συγγραφέας έχει κάνει μεγάλη έρευνα και συνδύασε γεγονότα με μυθοπλασία, δίνοντάς μας μια πρωτοποριακή ιστορία για την ελληνική λογοτεχνία. Ανυπομονώ για το δεύτερο και το τρίτο βιβλίο!
BookLoverGR
July 29, 2017
Το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα αποτελεί μία πρωτότυπη και όμορφη ιδέα. Η ιστορία της Κάρεν, της Τιμωρίας που φέρνει την ελπίδα στον κόσμο, και του βρικόλακα Βίνσεντ, ταξιδεύει τον αναγνώστη σε πολλά γνωστά μέρη της Γης και μας εισάγει μία πληθώρα χαρακτήρων οι οποίοι παίζουν το δικό τους ρόλο στην «Κάθαρση». Εξαιρετικά δουλεμένη ιστορία, χωρίς κενά στην πλοκή, η οποία κυλάει όμορφα από την πρώτη μέχρι και την τελευταία σελίδα του βιβλίου.
Ο συμβολισμός παίζει μεγάλο ρόλο στο βιβλίο και προς το τέλος του οι αποκαλύψεις διαδέχονται η μία την άλλη, αφήνοντας ταυτόχρονα πολλά ερωτήματα για τα επόμενα βιβλία. Ο συγγραφέας μας έδωσε μία πολύ όμορφη εισαγωγή στον κόσμο του, ο οποίος φαίνεται να κρύβει πολλά ακόμα μυστικά.
Όπως είναι λογικό η «Κάθαρση» μας εισήγαγε πολλούς χαρακτήρες. Κάποιοι από αυτούς έμειναν ανεκμετάλλευτοι, αλλά οι περισσότεροι ήταν εικονικοί και εντυπωσιακοί. Οι Τιμωρίες, αλλά και όλα τα υπόλοιπα πλάσματα που κατοικούν στον εναλλακτικό αυτό κόσμο, συνθέτουν έναν όμορφο φανταστικό σύμπαν, στο οποίο τα πάντα μπορούν να συμβούν και οι πρωταγωνιστές ποτέ δεν μπορούν να νιώθουν ασφαλείς.
Σε αυτό συμβάλει και η «δομή της μαγείας» στον κόσμο του «13». Πιστή στο dark fantasy στυλ του βιβλίου, η μαγεία είναι δυνατή, καταστροφική και προκαλεί φόβο. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την Κάρεν και το Θείο φως το οποίο κρύβει μέσα της, οδηγώντας σε μία μάχη του καλού με το κακό, διαφορετική από το συνηθισμένο. Η γραφή του συγγραφέα είναι αρκετά κινηματογραφική και τη βρήκα εξαιρετική στα κομβικά σημεία του βιβλίου. Προσωπικά με έκανε να βυθιστώ στον κόσμο τον οποίο γνώριζα για πρώτη φορά και τα περισσότερες περιοχές και σκηνές του βιβλίου είναι ακόμα ζωντανές στο μυαλό μου.
Γενικότερα, η «Κάθαρση» αποτελεί μία πολύ πρωτότυπη και έξυπνη ιδέα. Ένα dark fantasy βιβλίο που διαφέρει, αλλά και μοιάζει με τα υπόλοιπα βιβλία του είδους. Είναι απολαυστικό και το τέλος του σε κάνει να ανυπομονείς για τη συνέχεια. Σίγουρα, έχει κάποιες από τις αδυναμίες που συναντούμε στα περισσότερα πρώτα βιβλία τριλογιών, αλλά είναι αμελητέες μπροστά στη γενικότερη απόλαυση που προσφέρει η ανάγνωσή του.
Ο συμβολισμός παίζει μεγάλο ρόλο στο βιβλίο και προς το τέλος του οι αποκαλύψεις διαδέχονται η μία την άλλη, αφήνοντας ταυτόχρονα πολλά ερωτήματα για τα επόμενα βιβλία. Ο συγγραφέας μας έδωσε μία πολύ όμορφη εισαγωγή στον κόσμο του, ο οποίος φαίνεται να κρύβει πολλά ακόμα μυστικά.
Όπως είναι λογικό η «Κάθαρση» μας εισήγαγε πολλούς χαρακτήρες. Κάποιοι από αυτούς έμειναν ανεκμετάλλευτοι, αλλά οι περισσότεροι ήταν εικονικοί και εντυπωσιακοί. Οι Τιμωρίες, αλλά και όλα τα υπόλοιπα πλάσματα που κατοικούν στον εναλλακτικό αυτό κόσμο, συνθέτουν έναν όμορφο φανταστικό σύμπαν, στο οποίο τα πάντα μπορούν να συμβούν και οι πρωταγωνιστές ποτέ δεν μπορούν να νιώθουν ασφαλείς.
Σε αυτό συμβάλει και η «δομή της μαγείας» στον κόσμο του «13». Πιστή στο dark fantasy στυλ του βιβλίου, η μαγεία είναι δυνατή, καταστροφική και προκαλεί φόβο. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την Κάρεν και το Θείο φως το οποίο κρύβει μέσα της, οδηγώντας σε μία μάχη του καλού με το κακό, διαφορετική από το συνηθισμένο. Η γραφή του συγγραφέα είναι αρκετά κινηματογραφική και τη βρήκα εξαιρετική στα κομβικά σημεία του βιβλίου. Προσωπικά με έκανε να βυθιστώ στον κόσμο τον οποίο γνώριζα για πρώτη φορά και τα περισσότερες περιοχές και σκηνές του βιβλίου είναι ακόμα ζωντανές στο μυαλό μου.
Γενικότερα, η «Κάθαρση» αποτελεί μία πολύ πρωτότυπη και έξυπνη ιδέα. Ένα dark fantasy βιβλίο που διαφέρει, αλλά και μοιάζει με τα υπόλοιπα βιβλία του είδους. Είναι απολαυστικό και το τέλος του σε κάνει να ανυπομονείς για τη συνέχεια. Σίγουρα, έχει κάποιες από τις αδυναμίες που συναντούμε στα περισσότερα πρώτα βιβλία τριλογιών, αλλά είναι αμελητέες μπροστά στη γενικότερη απόλαυση που προσφέρει η ανάγνωσή του.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews