3/5 όχι τόσο γιατί ήταν κακό το βιβλίο, αλλά γιατί είχα μάλλον θέσει τον πήχη αρκετά ψιλά πριν το διαβάσω.
θα ήθελα κάτι περισσότερο διεισδυτικό στα ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται. Σε αυτό το βιβλίο, θα έλεγα ότι ο Ευτ. Μπιτσάκης γίνεται περισσότερο πολιτικός και λιγότερο φιλοσοφικός (τουλάχιστον από όσο θα ήθελα). Προφανώς κρατάει την πολύ καλή φιλοσοφική του θεμελίωση, ενώ επανέρχεται σε διάφορα ζητήματα με τα οποία έχει καταπιαστεί (ανθρώπινη φύση, κομμουνισμός του πεπερασμένου, κριτική επισκόπηση του Σοβιετικού σχηματισμού κλπ).
Γενικώς το βιβλίο έχει αρκετές αναφορές στον προηγούμενο αιώνα, αλλά ξεκινάει από τις απαρχές του μοντερνιστικού πνεύματος στο διαφωτισμό και τη γέννηση της αστικής τάξης. Είναι ένα βιβλίο το οποίο θα δώσει στον αναγνώστη πολλά και ιδιαίτερα γόνιμα ερωτήματα, ενώ θα σχεδιάσει και μια αδρομερής κατεύθυνση ως προς τις απαντήσεις. Είναι αρκετά εύκολο και κατανοητό, και φαίνεται να επιδιώκεται μια μαζική απεύθυνση. Όμως για τον προσεκτικό αναγνώστη που έχει γενικά υπόψιν το έργο του, και που θέλει να ανακαλύψει πιο βαθιά τα θέματα τις προόδου, της σχέσης με την φύση, τις δυνατότητες τις επιστήμης κλπ δυστυχώς το κείμενο δεν πηγαίνει και τόσο βαθιά.
Παρόλα αυτά, παρόλα της προσωπικής μου απογοήτευσης, το κείμενο δε σταματά να είναι ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον κείμενο, το οποίο το προτείνω με χαρά σε όποιον ενδιαφέρετε στη θεματική και δεν έχει ξανά διαβάσει Μπιτσάκη!