عبدالعظیم رضائی (زادهٔ ۲ فروردین ۱۳۱۱در یَبارَک، شهریار – درگذشتهٔ ۱۲ تیر ۱۳۸۷ در تهران) پژوهشگر در تاریخ ایران باستان بود.
او دوران ابتدائی را در شهریار گذراند. در رشتهٔ علوم معقول و منقول از دانشگاه تهران مدرک کارشناسی ارشد و در رشتهٔ حسابداری و زبان انگلیسی مدرک کارشناسی را دریافت کرد و همزمان پزشکیاری و زبان پهلوی را نیز آموخت. در سال ۱۳۳۰ به خدمت آموزش و پرورش در آمد. وی مدرک دکترای خود را در رشتهٔ ادیان از دانشگاه تهران گرفت. وی در سال ۱۳۸۵ از دانشگاه تاجیکستان دکترای افتخاری تاریخ گرفت.
از رضائی که سالها سمت استادی رشتهٔ تاریخ دانشگاه شهید بهشتی را بر عهده داشته، بیش از ۷۰ جلد کتاب، بر جای ماندهاست که کتاب ۴ جلدی «تاریخ دههزار سالهٔ ایران» از مهمترین آنهاست.
این کتاب، پوشینهی نخست یک مجموعهی چهار جلدیه که در اون به تاریخ ایران از آغاز تا قاجار پرداخته شده. در این جلد، اول جغرافیای تاریخی ایران بررسی میشه و بعد به دورههای اسطورهای تاریخ ایران (پیشدادی و کیانی) میپردازه. پس از اون کمی از تاریخ تمدن ایلام ( همون عیلام که قبلا مینوشتن./به نظر پرفسور ارفعی نوشتنش به شکل ایلام درستتره.) و دولتهای دیگهی پیش از مادها میگه. دربارهی مادها، هخامنشیان، سلوکیان و اشکانیان صحبت میکنه و تمام. بر خلاف تصوری عموم تاریخ باید هر چند سال یکبار بازنگری بشه. چون هم پژوهشهای تازهی تاریخی و باستانشناسی و... ممکنه نتایج جدیدی دربر داشته باشه و هم این که دید هر پژوهشگری به تاریخ متفاوت با نفر دیگه و تا حدی تحت تاثیر زمانهی خودشه. نکتهی مهم دربارهی تاریخ ده هزارساله ایران اینه که قدیمیه و از روش زمان خودش هم برای تاریخ نویسی استفاده میکرده. این کتاب در واقع گردآوری مطالب تاریخنویسان و تاریخپژوهان پیش از عبدالعظیم رضایی هست و نویسنده فقط اونها رو گردآوری کرده. هیچ تحلیلی از خودش ارائه نداده و هیچگونه بازنگری هم در مطالب پیشینیان نداشته. در نتیجه، درستی و اعتبار اونها با یافتههای جدید بررسی نشده. به همین دلیل بعضی از مطالبش ممکنه برای مخاطبی که کمی تاریخ تحلیلی خونده یا منابع معتبر جدیدتر رو مطالعه کرده عجیب به نظر بیاد؛ که حق داره. با این وجود، پژوهش عبدالعظیم رضایی کار جامع و کاملیه و شاید بشه اون رو تکمیلی بر کار سترگ پیرنیا دونست که به دلیل مرگش نیمه رها شد (صرفا نظر شخصیمه). اگر تازه وارد دنیای تاریخ شدید خواندن این مجموعه رو بهتون پیشنهاد میکنم. اگر هم از قدیمیهای دنیای تاریخ هستید، باز هم خواندنش رو پیشنهاد میکنم. این کتاب میتونه یک دید کلی از تمام تاریخ ایران بهتون بده. پس از اون میتونید منابعی رو مطالعه کنید که به موضوعات گوناگون جزئیتر پرداختند.
کتاب تاریخ ده هزار ساله ایران در چهار جلد،به برسی تاریخ یران از ابتدا تا دوران قاجار می پردازد،در فصول اول کتاب پادشاهان اساطیری که در شاهانامه به آنها اشاره شده است مورد برسی قرار می گیرند.و سپس به سلسله های باستانی سومر و بابل و ماد اشاره می شود.و درا دامه سلسله هخامنشیان مورد برسی قرار می گیرد.در جلد دوم سلسله ساسانیان و جنگ های ایران و روم و سپس سقوط ایران به دست اعراب و تاریخ اسلام و ائمه اطهار(ع) و خلفای اموی و عباسی و نهضت های ایرانی از جمله بابک خرمدین و ابومسلم پرداخته می شود.جلد سوم نیز به خوارزم شاهیان و مغول ها و جانشینان چنگیز می پردازد.جلد چهارم نیز دوران نادر شاه افشار و کریم خان زند و برآمدن قاجار تا دوره سقوط قاجار به دست رضا شاه را برسی می کند. در مجموع کتاب اطلاعات مفیدی را از همه دوره های تاریخی ایران از پیش از هخامنشیان تا یک قرن اخیر را ارائه می کند،و برای افرادی که می خواهند بطور یکجا و یک دایره المعارف ا از همه دوره های تاریخی ایران را داشته باشند مفید است.