孤城闭

孤城闭 #1

by 米兰lady

《孤城闭》讲述了北宋仁宗长女福康公主和内侍梁怀吉的缱绻爱情故事。
阶上雪，庭前月，犹在残梦中明灭。燕分飞，音尘绝，懒顾年华芳时歇。
原是清俊的少年，穿梭于名臣和高士之间，人生拟是采采流水，蓬蓬远春，他却逃不过命运的渊薮。琉璃易碎重门掩，隔尘缘。
幸而有她，同品银烛秋光，共渡天阶微凉，倏忽十年。
“我爱看公主的明亮笑颜，为她服役也令我满心喜悦。在这清凉的暗夜，她比那一弯上弦月更像是我唯一的光源。”
锦上繁花，天家宠溺，无法开启紧闭孤城。紫陌红尘，若爱若恨，只是由不得认真。
“怀吉，我们都被困在这里了。”儿时戏言，一语成谶。
一壁宫墙，两处离索。更漏声远，捣不碎一句承诺：“若你是荷花，那我就做花叶底下的波浪，岁岁年年，随风逐雨长来往。”
枕上空衫身下影，终成三春梦魇。捧着故事的画卷，走出芳菲正盛的深院、将缱绻红尘锁于遗失的空间。唯冀望，来生陌上，拾到她遗落的花钿。

Genres: Romance

528 pages, Paperback

First published November 1, 2008

Reviews

[Patrawan Dear]

#วังเดียวดาย (เล่ม 1/3)

วังเดียวดายเป็นนิยายแปลจีนแนววังหลังที่แปลกออกไปจากเรื่องอื่น ๆ เพราะจะเล่าเรื่องผ่านมุมมองของขันทีคนสนิทขององค์หญิง ซึ่งเรายังไม่เคยเจอมาก่อนค่ะ

ผู้เขียนนำเสนอเรื่องราวแบบเล่าไปเรื่อย ๆ จากบทสั้น ๆ ร้อยเรียงเข้าเป็นเรื่องราวในภาพใหญ่ จัดว่ามีรายละเอียดค่อนข้างเยอะ ยังเดาทางไม่ถูกว่าจะไปพีคตรงไหน แต่ว่าแปลได้ไหลลื่นดี ทำให้อ่านเพลิดเพลินกว่าที่คิดไว้

ถ้าไม่คาดหวังความหน่วง ความดราม่าตั้งแต่เล่มแรก ก็คิดว่าสนุกใช้ได้เลยทีเดียว :)

[Kristen Zhang · Rating 5 out of 5]

这本书前期读起来十分乏味，大概是从冯京一张开始，剧情渐渐高潮迭起，文笔却又沉静，仿佛在渐渐带着你走向最后无可挽回的结局。

作者一看就是宋史知识雄厚，所以下笔丝毫不怯场，但有时一章用典故太多难免有掉书袋之感。所以直到后面公主出嫁后，作者敞开写情，暂时抛却对家国的叙述，却又不着笔墨带过“怀吉，我们都被困在这儿了”的历史大悲大悟之感，才让人眼前一亮。

我希望《孤城闭》能作为这个时代网文的精品有所留存。

[Somebody · Rating 5 out of 5]

精神恋爱的最高境界了

[桂英 吴 · Rating 4 out of 5]

หลังจากอ่านนิยายมาหลายค่าย และคนแปลหลายคน

ต้องรีบล็อกอินเข้ามาชม คุณ เกาเฟย เลย

แปลได้สละสลวยมาก แม้โคลงกลอนของจีน ก็สามารถหาคำไทยมาผูกเป็นกลอนได้สละสลวยได้เนื้อหา

ซึ่งจุดนี้ นักแปลสำนักพิมพ์อื่น ทำไม่ได้ หลายคนใช้สำนวนซ้ำ พยายามใช้คำราชาศัพท์พร่ำเพรื่อ อ่านแล้วหงุดหงิด

แต่นักแปลท่านนี้ ไม่มีตรงนั้นให้ขัดใจ

มีที่ปรับปรุงนิดนึง คือ พิมพ์ชื่อคนผิดบ้าง การเขียนตำแหน่งขุนนางจีนที่เยอะจนคนอ่านจำไม่ได้สับสน ต้องหยุดชะงัก

ยอมรับว่า รอบแรก อ่านได้แค่ 27 หน้า แล้วหลับ ทิ้งเรื่องนี้ไปอ่านเรื่องอื่นเป็นปี

จนกลับมาอ่านใหม่ คราวนี้ ฉลุยเลย (เลือกอ่านข้ามตรงส่วนขันที ที่ตำแหน่งชวนงงงวย)

เนื้อเรื่องอ้างอิงประวัติศาสตร์ อ่านแล้วแอบไปเสิร์ชกูเกิ้ลหาข้อมูลเพิ่มเป็นระยะ ๆ

เดี๋ยวไปต่อเล่ม 2

[Opalla · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวมสามเล่มนะคะ
เรื่องนี้เล่มแรกสำหรับเราค่อนข้างน่าเบื่อ มีช่วงเล่าเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับตัวเอกเยอะ เเต่เหมือนเป็นเหตุการณ์บ้านเมืองในช่วงนั้นๆ เพราะนิยายเรื่องนี้อิงเรื่องจริงในประวัติศาสตร์ด้วย พระนางจะเริ่มมาดราม่ากันตอนครึ่งหลังเล่มสอง ดราม่าจัดหนักจัดเต็มด้วยสถานความสัมพันธ์ที่ไม่อาจเป็นคนรักกันระหว่างองค์หญิงและขันที เรื่องนี้ไม่มีใครไม่น่าสงสาร แต่ในความน่าสงสารยังมีความเห็นอกเห็นใจกันระหว่างเพื่อนมนุษย์อยู่ในเรื่อง
เราว่าเค้าเขียนดี ละมุนและละเมียดละไม เนื้อเรื่องดูเรื่อยๆ แต่ในความเรื่อยมันดูมีอะไรซ่อนอยู่ ใครชอบแนวดราม่า เล่มนี้กินขาด หนักหน่วงสมใจ โดยเฉพาะฉากหวานๆที่เราอ่านเเล้วปวดใจมาก
แต่รวมๆแล้วชอบค่ะ คิดว่าได้กลับไปอ่านอีกแน่นอน ไม่เสียดายเงินเลย

[Jacqueline · Rating 4 out of 5]

因为从一开始便猜出注定是悲剧的结尾，全文有些冗长，很多章节都过于在乎细节，全书都在讲爱情，格局不够大。但在网络小说中已经算是写得出众的了。

公主对怀吉近乎病态的爱恋、依赖和任性，令人分不清这是真正的爱情还是已经把怀吉视为最后可以拉住的救命稻草。

比起公主与怀吉，我更加喜欢崔白与董秋和，秋和很像是男版的怀吉，为了心中的善良，不惜伤害牺牲自己。

似乎书中所有的人都活在痛苦之中，每个人都在压抑些什么，每个人都在徘徊、犹豫不觉、患得患失，难道宋朝真的是如此压抑？

[Ploy · Rating 3 out of 5]

3.5 stars. Interesting and entertaining enough.

[Hammu · Rating 2 out of 5]

Eunuch diaries

[Chenchenga07 · Rating 5 out of 5]

Can’t hold myself not feeling pity about the hero and heroine.
This book raised my interest about Chinese ancient history, poems, and art works. Very rare.

[苍妤 · Rating 3 out of 5]

文笔不错，设定少见，其他不行。

以宋朝公主为主角的作品很少，在宋仁宗朝的就更少见了。
作者好像是想徽柔和怀吉的爱情故事为主线，通过他们的视角，展现一个她想象中的宋仁宗朝堂。
「每个人都被孤城困住了」，这个孤城可以是皇帝公主的责任，也可以仅代指九重宫阙深深。
只是作者写的太零散了。前半部里朝堂的部分太多，读下来太累，而其中好一部分都是与主线无关的闲笔。比如苏轼出场那一段……和主线毫无关系，主角只是想拉这个名人出来溜溜罢了。
后期转为公主内宅的争斗，一波波变故却又是围绕着杨夫人闹事。把这么一个宏大的叙事缩减为婆媳冲突，格局太小。
就算是以爱情故事为主线，做的也不合格。两人的感情更像是两小无猜互相依偎，没有爱情和情欲。就算说公主不同怀吉去势，两人之间「爱情」的戏份也太少太少了，甚至不如公主和曹评的情窦初开。怀吉一直都是以一个第一人称旁观者的角度来看这个故事，不管是朝堂、后宫，还是他和公主的爱情。太单薄。

这本书应该拆出来一部分写宋朝风物和朝堂（事实上这一部分正是米兰lady洗稿洗出来的……），另一部分的言情单拆出来是不够的，再多写一点两人的心理活动才更像一个能让人kswl的言情小说吧。

文笔是真的很好啊。
不知道第几次重读，现在觉得可能前面对于朝堂的描写太多了，不感兴趣。
宋仁宗背景的设定很少见，但是作者写的也很好。从朝堂后宫的描写也是能窥见一些仁宗和皇后本人性格的一部分。
怀吉、公主的人设真好。和冯京、曹评的那几段也未免太可惜。
都太可怜。每个人都有自己的理由和动机，都没错，但是结局就是这样的。太无奈。