Μετά το Εγχειρίδιο Βλακείας του Χαριτόπουλου βρήκα άλλο ενα βιβλιο που οταν είμαι ψιλοχάλια θα το ανοίγω σε ενα τυχαίο σημείο και θα διαβάζω δυο σελίδες.Ειναι σχεδόν θεραπευτικο:)
Αγόρασα το βιβλίο ως δώρο στην κολλητή μου και πήρα ένα αντίτυπο και για μένα.
Μου φάνηκε ενδιαφέρουσα η σύνοψη ... "Χωρίς προκαταρκτικά και περιττές ευγένειες, το Ευτυχείτε ξεγυμνώνει και περιεργάζεται την επιπολαιότητα, την καθιερωμένη ελαφρότητα της ζωής, την ψυχαναγκαστική αισιοδοξία."
Τελικά, ήταν ένα πεσσιμιστικό λεξικό για να αντιμετωπίζεις με κυνισμό την ζωή. Huge dislike!