What do you think?
Rate this book
Ο Παράδεισος των γάτων
Στην ανθολογία αυτή παρουσιάζονται ενδεικτικά έντεκα κορυφαίοι στην πλειονότητά τους εκπρόσωποι της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ο καθένας από τους οποίους αναδεικνύει με τον μοναδικό του τρόπο τη σχέση που αναπτύχθηκε ανάμεσα στον άνθρωπο και στη γάτα. Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των ιστοριών είναι η ενστικτώδης διάθεση ανεξαρτησίας του ζώου, που το κάνει να φαίνεται σαν να διεκδικεί από τον άνθρωπο μια σχέση αμοιβαιότητας. Έτσι περιγράφονται σχέσεις εξανθρωπισμένες που αναφέρονται στην τάση για ελευθερία, στον έρωτα, στη ζηλοτυπία, στη σεξουαλικότητα, στην εξυπνάδα. Η γάτα, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο ζώο, διατηρεί τον δικό της τρόπο ζωής, προσαρμοσμένη εντούτοις σε ένα περιβάλλον πέρα για πέρα ανθρώπινο, αλλά ταυτόχρονα γεμάτο απαιτητικά νιαουρίσματα και νωχελικά γουργουρητά!
- GenresShort StoriesCats
168 pages, Paperback
First published November 1, 2016
1 person is currently reading
63 people want to read
About the author
Rudyard Kipling
7,197 books3,726 followersJoseph Rudyard Kipling was a journalist, short-story writer, poet, and novelist.
Kipling's works of fiction include The Jungle Book (1894), Kim (1901), and many short stories, including The Man Who Would Be King (1888). His poems include Mandalay (1890), Gunga Din (1890), The Gods of the Copybook Headings (1919), The White Man's Burden (1899), and If— (1910). He is regarded as a major innovator in the art of the short story; his children's books are classics of children's literature; and one critic described his work as exhibiting "a versatile and luminous narrative gift".
Kipling was one of the most popular writers in the United Kingdom, in both prose and verse, in the late 19th and early 20th centuries. Henry James said: "Kipling strikes me personally as the most complete man of genius (as distinct from fine intelligence) that I have ever known." In 1907, at the age of 41, he was awarded the Nobel Prize in Literature, making him the first English-language writer to receive the prize, and its youngest recipient to date. He was also sounded out for the British Poet Laureateship and on several occasions for a knighthood, both of which he declined.
Awarded the Nobel Prize in Literature in 1907 "in consideration of the power of observation, originality of imagination, virility of ideas and remarkable talent for narration which characterize the creations of this world-famous author."
Kipling kept writing until the early 1930s, but at a slower pace and with much less success than before. On the night of 12 January 1936, Kipling suffered a haemorrhage in his small intestine. He underwent surgery, but died less than a week later on 18 January 1936 at the age of 70 of a perforated duodenal ulcer. Kipling's death had in fact previously been incorrectly announced in a magazine, to which he wrote, "I've just read that I am dead. Don't forget to delete me from your list of subscribers."
Kipling's works of fiction include The Jungle Book (1894), Kim (1901), and many short stories, including The Man Who Would Be King (1888). His poems include Mandalay (1890), Gunga Din (1890), The Gods of the Copybook Headings (1919), The White Man's Burden (1899), and If— (1910). He is regarded as a major innovator in the art of the short story; his children's books are classics of children's literature; and one critic described his work as exhibiting "a versatile and luminous narrative gift".
Kipling was one of the most popular writers in the United Kingdom, in both prose and verse, in the late 19th and early 20th centuries. Henry James said: "Kipling strikes me personally as the most complete man of genius (as distinct from fine intelligence) that I have ever known." In 1907, at the age of 41, he was awarded the Nobel Prize in Literature, making him the first English-language writer to receive the prize, and its youngest recipient to date. He was also sounded out for the British Poet Laureateship and on several occasions for a knighthood, both of which he declined.
Awarded the Nobel Prize in Literature in 1907 "in consideration of the power of observation, originality of imagination, virility of ideas and remarkable talent for narration which characterize the creations of this world-famous author."
Kipling kept writing until the early 1930s, but at a slower pace and with much less success than before. On the night of 12 January 1936, Kipling suffered a haemorrhage in his small intestine. He underwent surgery, but died less than a week later on 18 January 1936 at the age of 70 of a perforated duodenal ulcer. Kipling's death had in fact previously been incorrectly announced in a magazine, to which he wrote, "I've just read that I am dead. Don't forget to delete me from your list of subscribers."
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
September 29, 2018
Ωραία ανθολογία για τους λάτρεις των γατών 😺 Λάτρεψα την ιστορία του Κίπλινγκ... μου άρεσε πολύ η "Σάχα" της Κολέτ και η ιστορία του Βάις... κλασσικά και ο "Μαύρος γάτος" του Πόε... Τέλος, λατρεύω την γραφή του Εμμανουήλ Ροΐδη και το ιδιαίτερο πνεύμα του, που φαίνεται και στην "Ιστορία μιας γάτας" . Οι υπόλοιπες ιστορίες μου φάνηκαν αδιάφορες, έως και βαρετές... παρά ταύτα είναι μια όμορφη δουλειά , για αυτά τα τόσο αξιολατρευτα και αινιγματικά πλάσματα , και χαίρομαι που έχω το συγκεκριμένο βιβλίο στην βιβλιοθήκη μου..ps πολύ ενδιαφέρον και το παράρτημα 😺😺😺
December 26, 2016
5 αστεράκια γιατί η ιστορία του Κίπλινγκ και του δικού μας, του Εμμανουήλ Ροίδη (αριστουργηματικό το διήγημά του Ιστορία μιας γάτας), μ' έκαναν να συνειδητοποιήσω για ποιο λόγο αγαπώ τόσο πολύ τις γάτες :)
August 25, 2017
11 ιστορίες με πρωταγωνιστή τις γάτες από καταξιωμένους συγγραφείς. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω μεγάλη σχέση με τις γάτες καθώς είχα πάντοτε σκύλους αλλά θα ήθελα να τις γνωρίσω καλύτερα. Τα διηγήματα αυτά είναι αριστοτεχνικά διαλεγμένα, τα έχουν όλα. Καταδεικνύουν και την ανεξαρτησία των γάτων, την τεμπελιά τους, την πονηριά, τη γοητεία και τη λατρεία που τους τρεφουν οι άνθρωποι. Το καλύτερο ήταν του Εμμανουήλ Ροΐδη και έπονται αυτά του Σκάζα-Βάις με την εξίσωση της καταπνιγμένης σεξουαλικότητας του ανθρώπου με την ελευθερία των γάτων, η κλασική, τρομερή ιστορία του Πόε και τελευταίος ο Ζολά με τον "Παράδεισο των Γάτων". Μια πολύ έξυπνη ιδέα αυτή η συλλογή που ταίριαξε τόσους συγγραφείς και τόσα διηγήματα εξαιρετικά.
January 1, 2022
Όπως φαίνεται λοιπόν, είναι γραπτό μου να ξεκινάω κάθε έτος με Ανθολογία. Πέρυσι για βιβλιοθήκες, φέτος για γάτες, του χρόνου τι; τσαγιού; κρασιού; I'm open to suggestions (και δώρα).
Το συγκεκριμένο βιβλιαράκι, μου το πήρε ο αγαπημένος φίλος Αντώνης, πριν λίγες μέρες, κατά πως προτείνει το έθιμο μας. Πρόκειται για μια εξαιρετική επιλογή γατοϊστοριών, που έχουν μεταφραστεί και επιμεληθεί με κάθε όρεξη και φροντίδα και είναι σίγουρο πως κάθε φυσιολογικ-, κάθε γατομάνιακ θα λατρέψει.
Διαβάζεται μέσα σε ένα απόγευμα, ιδανικά με τις γάτες σας, the more the better.
Το συγκεκριμένο βιβλιαράκι, μου το πήρε ο αγαπημένος φίλος Αντώνης, πριν λίγες μέρες, κατά πως προτείνει το έθιμο μας. Πρόκειται για μια εξαιρετική επιλογή γατοϊστοριών, που έχουν μεταφραστεί και επιμεληθεί με κάθε όρεξη και φροντίδα και είναι σίγουρο πως κάθε φυσιολογικ-, κάθε γατομάνιακ θα λατρέψει.
Διαβάζεται μέσα σε ένα απόγευμα, ιδανικά με τις γάτες σας, the more the better.
January 6, 2017
3,5 για την ακριβεια. Ιδανικό ανάγνωσμα για γατογονείς και μη.
April 24, 2019
Μια γλυκιά γατοανθολογία. Οι ιστορίες έχουν κοινό θέμα θεωρητικά, αλλά δεν έχουν όλες τη γάτα ως πρωταγωνίστρια αλλά και τη ψυχοσύνθεση των ανθρώπινων χαρακτήρων που βγάζουν στην επιφάνεια τα απωθημένα τους με αφορμή μια γάτα. Άλλες είναι κανονικές μικρές ιστορίες και άλλες απλά δύο σελίδες. Η αλήθεια είναι ότι χάνουν από άποψη συνοχής και "ταιριάσματος" μεταξύ τους.
Σίγουρα οι πιο ενδιαφέρουσες ήταν η "Σάχα" της Κολέτ, "Ο μαύρος γάτος" του Πόε και το "Η γάτα πορεύεται στους δικούς της δρόμους του Κίπλινγκ". Μου άρεσαν επίσης "Η γάτα και ο διάβολος" του Τζόυς, το "Γάτα στη βροχή" του Χέμινγουεϊ και πλέον "Το μαγεμένο κάστρο" του Μωπασάν μετά την ξαφνική επίσκεψη μιας γάτας.
Όχι κάτι ιδιαίτερο, σίγουρα κάτι ευχάριστο και γρήγορο.
Σίγουρα οι πιο ενδιαφέρουσες ήταν η "Σάχα" της Κολέτ, "Ο μαύρος γάτος" του Πόε και το "Η γάτα πορεύεται στους δικούς της δρόμους του Κίπλινγκ". Μου άρεσαν επίσης "Η γάτα και ο διάβολος" του Τζόυς, το "Γάτα στη βροχή" του Χέμινγουεϊ και πλέον "Το μαγεμένο κάστρο" του Μωπασάν μετά την ξαφνική επίσκεψη μιας γάτας.
Όχι κάτι ιδιαίτερο, σίγουρα κάτι ευχάριστο και γρήγορο.
May 7, 2017
Μια υπέροχη συλλογή διηγημάτων από σπουδαίους λογοτέχνες όπως ο Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, ο Εμίλ Ζολά, ο Έντγκαρ Άλαν Πόε, ο Τζαίημς Τζόυς, ο Έρνεστ Χέμινγουέι, ο δικός μας Εμμανουήλ Ροίδης, η Κολέτ κλπ, κοινό όλων των διηγημάτων η ενασχόλησή τους με το συμπαθέστατο τετράποδο: την γάτα. Ιστορίες ειπωμένες σαν παραμύθια, ιστορίες γεμάτες με μυστήριο, σαρκασμό, τρυφερότητα. Όλοι οι συγγραφείς μας ήταν κάτοχοι γατιών και έχουν αφιερώσει τα διηγήματά τους στα αγαπημένα τους τετράποδα. Ένα βιβλίο γεμάτο πατουσάκια! Αν αγαπάτε τα γατιά, αν αγαπάτε τα ζώα γενικά, αν αγαπάτε τις μικρές ιστορίες να το διαβάσετε!
April 12, 2019
Δυστυχώς αυτο το ανθολογιο δεν με ικανοποίησε καθόλου. Ανάμεσα στις ιστορίες το μόνο κοινό ήταν το θέμα τους, δηλαδή οι γάτες, κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην έχει συνοχή ούτε θεματικά ούτε στο υφος.
Αυτό δεν θα ήταν τόσο σημαντικό για εμένα αν ήταν το μόνο πρόβλημα. Οι ιστορίες όμως ξεχωριστα δεν είχαν κάποιο ενδιαφέρον. Οι περισσότερες ήταν ανούσιες με απότομο και παράξενο τέλος ή ήταν εντελώς ανιαρές. Οι καλύτερες ιστορίες αυτής της συλλογής δεν ήταν ιδιαίτερα καλές.
Αυτό δεν θα ήταν τόσο σημαντικό για εμένα αν ήταν το μόνο πρόβλημα. Οι ιστορίες όμως ξεχωριστα δεν είχαν κάποιο ενδιαφέρον. Οι περισσότερες ήταν ανούσιες με απότομο και παράξενο τέλος ή ήταν εντελώς ανιαρές. Οι καλύτερες ιστορίες αυτής της συλλογής δεν ήταν ιδιαίτερα καλές.
August 15, 2023
Μια πολύ ευχάριστη συλλογή σύντομων κειμένων με αντικείμενο τη γάτα. Κάποια είναι πραγματικά εντυπωσιακά, το δε κείμενο του Εμμανουήλ Ροΐδη ήταν αναπάντεχα διασκεδαστικό.
Η έκδοση είναι φροντισμένη με πολλές σημειώσεις στο τέλος του βιβλίου, οι οποίες προσθέτουν στην εμπειρία δίχως να ενοχλούν κατά την διάρκεια του διαβάσματος.
Συστήνεται, δίχως επιφυλάξεις.
Η έκδοση είναι φροντισμένη με πολλές σημειώσεις στο τέλος του βιβλίου, οι οποίες προσθέτουν στην εμπειρία δίχως να ενοχλούν κατά την διάρκεια του διαβάσματος.
Συστήνεται, δίχως επιφυλάξεις.
July 21, 2017
Πολύ καλή ανθολογία και καλή μετάφραση όλων των ιστοριών. Ένα ανάγνωσμα που διαβάζεται ευχάριστα, από όσους-ες αγαπούν τις γάτες και όχι μόνο.
September 1, 2020
Υπέροχη ανθολογία που θα λατρέψουν οι γατομαμάδες και οι γατομπαμπάδες. Ξεχειλίζει χαριτωμενια. Όμορφη επιμέλεια, ευχάριστο artwork. Μου έλειψε η παρουσία περισσότερων Ελλήνων συγγραφέων.
June 1, 2017
Από την βιβλιοπαρουσίαση που έκανα για την Πάστα Φλώρα :
Ο παράδεισος των γάτων μπορεί να βρίσκεται σε έναν ακάλυπτο κάποιας πολυκατοικίας χαμένης κάπου σε μια μητρόπολη. Μπορεί ακόμα να είναι η αυλή ενός υπό κατάληψη νεοκλασικού (για κάποιο λόγο οι γάτες εκτιμούν πολύ αυτό τον αρχιτεκτονικό ρυθμό). Μπορεί να είναι μια αποθήκη σε κάποια προβλήτα, ή ένα υπόστεγο στην ψαραγορά. Με λίγα λόγια ο παράδεισος των γάτων μπορεί να βρίσκεται οπουδήποτε. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει. Στις σελίδες αυτής της ανθολογίας πάντως σίγουρα βρίσκεται ο παράδεισος (ή μια γερή δόση αυτού) για κάθε γατοβιβλιοφιλο.
Η Γιούλη Τσίρου επιλέγει και ανθολογεί έντεκα ιστορίες αγαπημένων και κλασικών συγγραφέων. Από τον Πόε ως τον Ροΐδη, διαφορετικές ιστορίες με μόνο κοινό στοιχείο τους τετράποδους χνουδωτούς πρωταγωνιστές. Μέσα από αυτές τις σελίδες λοιπόν αναδεικνύεται η συμπεριφορά αυτών των αξιαγάπητων αλλά ταυτόχρονα ανυπόφορων τετράποδων, όπως εξαιρετικά γράφει και ο Κίπλινγκ στην ιστορία του: «Εγώ δεν είμαι ούτε φίλος ούτε δούλος. Εγώ είμαι η Γάτα που πορεύεται μον��χιά της…»
Οι σχέσεις ανάμεσα σε ανθρώπους και γάτες είναι πάντα ιδιαίτερες, καθώς κάθε γάτα θεωρεί την εαυτή της ιδιοκτήτρια των ανθρώπων με τους οποίους μοιράζεται τη στέγη της. Όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται η γάτα είναι ένα αυτόνομο ζώο που δεν δέχεται να μπει σε καμία άλλη νόρμα πέραν αυτής της αυτοδιάθεσης. Έτσι λοιπόν και μέσα σε αυτή την ανθολο��ία θα ανακαλύψουμε σχέσεις ανάμεσα στα δύο διαφορετικά είδη (ίσως και κάπως πιο εξανθρωπισμένες σε ορισμένες περιπτώσεις) που ωστόσο θα μπορούσαν αν είναι και ανάμεσα στο ίδιο είδος. Ή τάση για την ελευθερία που οδηγεί μία γάτα να το σκάσει από το «πλούσιο» σπίτι της, ο έρωτας και η ζηλοτυπία που μπορεί να νιώσει κάποια για μία γάτα, η σεξουαλικότητα που αναδύεται από τα όνειρα που κάνει κανείς όταν κοιμάται σε ένα «Μεγάλο Κάστρο», και τέλος η εξυπνάδα που μπορεί να οδηγήσει την γάτα στο να κερδίσει την αναγνώριση από την γυναίκα και «εχθρά της, και γυναίκα του εχθρού της και μάνα του εχθρού της», είναι μόνο ορισμένες εκφάνσεις που αποδίδουν τον χαρακτήρα αυτού του «κατοικίδιου». τέτοιες σχέσεις είναι και αυτές των ίδιων των συγγραφέων όπως θα δούμε και στο παράρτημα του βιβλίου.
Ίσως είναι η πιο σύντομη παρουσίαση που έχω γράψει, όμως αφού αφορά τις γάτες, και όπως ξέρει το κάθε γατόφιλο άτομο που διαβάζει αυτές τις γραμμές, το ζώο αυτό δεν είναι για πολλά-πολλά. Όποτε το μόνο που θα προσθέσω κλείνοντας είναι ότι πρόκειται για μια άκρως ενδιαφέρουσα συλλογή που θα ικανοποιήσει όποιον τη διαβάσει, εχθρό ή φίλο των γάτων. Εξάλλου αυτοί οι δύο πόλοι σε μια σχέση που εμπλέκονται γατοπατούσες είναι απόλυτα ρευστοί.
(https://pastaflorawr.wordpress.com/20...)
Ο παράδεισος των γάτων μπορεί να βρίσκεται σε έναν ακάλυπτο κάποιας πολυκατοικίας χαμένης κάπου σε μια μητρόπολη. Μπορεί ακόμα να είναι η αυλή ενός υπό κατάληψη νεοκλασικού (για κάποιο λόγο οι γάτες εκτιμούν πολύ αυτό τον αρχιτεκτονικό ρυθμό). Μπορεί να είναι μια αποθήκη σε κάποια προβλήτα, ή ένα υπόστεγο στην ψαραγορά. Με λίγα λόγια ο παράδεισος των γάτων μπορεί να βρίσκεται οπουδήποτε. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει. Στις σελίδες αυτής της ανθολογίας πάντως σίγουρα βρίσκεται ο παράδεισος (ή μια γερή δόση αυτού) για κάθε γατοβιβλιοφιλο.
Η Γιούλη Τσίρου επιλέγει και ανθολογεί έντεκα ιστορίες αγαπημένων και κλασικών συγγραφέων. Από τον Πόε ως τον Ροΐδη, διαφορετικές ιστορίες με μόνο κοινό στοιχείο τους τετράποδους χνουδωτούς πρωταγωνιστές. Μέσα από αυτές τις σελίδες λοιπόν αναδεικνύεται η συμπεριφορά αυτών των αξιαγάπητων αλλά ταυτόχρονα ανυπόφορων τετράποδων, όπως εξαιρετικά γράφει και ο Κίπλινγκ στην ιστορία του: «Εγώ δεν είμαι ούτε φίλος ούτε δούλος. Εγώ είμαι η Γάτα που πορεύεται μον��χιά της…»
Οι σχέσεις ανάμεσα σε ανθρώπους και γάτες είναι πάντα ιδιαίτερες, καθώς κάθε γάτα θεωρεί την εαυτή της ιδιοκτήτρια των ανθρώπων με τους οποίους μοιράζεται τη στέγη της. Όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται η γάτα είναι ένα αυτόνομο ζώο που δεν δέχεται να μπει σε καμία άλλη νόρμα πέραν αυτής της αυτοδιάθεσης. Έτσι λοιπόν και μέσα σε αυτή την ανθολο��ία θα ανακαλύψουμε σχέσεις ανάμεσα στα δύο διαφορετικά είδη (ίσως και κάπως πιο εξανθρωπισμένες σε ορισμένες περιπτώσεις) που ωστόσο θα μπορούσαν αν είναι και ανάμεσα στο ίδιο είδος. Ή τάση για την ελευθερία που οδηγεί μία γάτα να το σκάσει από το «πλούσιο» σπίτι της, ο έρωτας και η ζηλοτυπία που μπορεί να νιώσει κάποια για μία γάτα, η σεξουαλικότητα που αναδύεται από τα όνειρα που κάνει κανείς όταν κοιμάται σε ένα «Μεγάλο Κάστρο», και τέλος η εξυπνάδα που μπορεί να οδηγήσει την γάτα στο να κερδίσει την αναγνώριση από την γυναίκα και «εχθρά της, και γυναίκα του εχθρού της και μάνα του εχθρού της», είναι μόνο ορισμένες εκφάνσεις που αποδίδουν τον χαρακτήρα αυτού του «κατοικίδιου». τέτοιες σχέσεις είναι και αυτές των ίδιων των συγγραφέων όπως θα δούμε και στο παράρτημα του βιβλίου.
Ίσως είναι η πιο σύντομη παρουσίαση που έχω γράψει, όμως αφού αφορά τις γάτες, και όπως ξέρει το κάθε γατόφιλο άτομο που διαβάζει αυτές τις γραμμές, το ζώο αυτό δεν είναι για πολλά-πολλά. Όποτε το μόνο που θα προσθέσω κλείνοντας είναι ότι πρόκειται για μια άκρως ενδιαφέρουσα συλλογή που θα ικανοποιήσει όποιον τη διαβάσει, εχθρό ή φίλο των γάτων. Εξάλλου αυτοί οι δύο πόλοι σε μια σχέση που εμπλέκονται γατοπατούσες είναι απόλυτα ρευστοί.
(https://pastaflorawr.wordpress.com/20...)
Displaying 1 - 12 of 12 reviews