از لحاظ محتوایی کتاب رو خیلی دوست داشتم. اما از لحاظ فرم، چون نمایشْ موزیکاله و تقریباً تمامش آهنگین نوشته شده، خوندنش کمی سخت بود و مقداری طول کشید تا بفهمم با چه ریتمی بخونمش.
از زیباترین تجربه های زندگیم، دو شبی بود که با عشق نافرجام و نیز خانواده گرامی به دیدن این نمایش رفتیم. نوستالژی نمایش خوبی که دیگر اجرا نخواهد شد، تا دم مرگ با انسان همراه است.
تمثیل ها قوی و داستان مثل شعر روان و دلنشین ، البته اجراش رو هم سه بار دیدم ، کارگردان و نویسنده هم استاد هاشمی بودند ، اونجا متوجه شدم سواد موسیقی چه کمک بزرگی به درخشش اثر می کند