“To want and to want, and not to have…” is de motto van deze welbekende en gedetailleerd verhaal. Een verhaal dat je meeneemt naar de andere kant van de wereld en jou laat verdwalen in de pagina’s.
“Zuiderkruis” vertelt het verhaal over Emma dat twee jaar geleden haar vriendin Floor in een ongeluk verloor. Floor was op dat moment alleen aan het reizen door Australië, Nieuw-Zeeland en de Fiji-eilanden waarna ze bij haar laatste bestemming verdronk.
Emma begon zich meer met Floor en haar dood bezig te houden dan voor zichzelf te zorgen. Ze keek vaak terug en wou dat ze net zo avontuurlijk en tevreden met het leven zoals Floor kon zijn. Maar ze had toch het vermoeden dat Floor wellicht misschien weg was gegaan om niet meer terug te keren.
Daardoor besloot ze om door middel van de dagboeken en de geschreven brieven van Floor haar voetstappen na te bootsen en haar weggevaagde schaduw te volgen om zo misschien wat meer duidelijkheid te krijgen op hun vriendschap en haar dood.
Ongeveer een jaar lang zal Emma onderweg zijn, zoekend naar de antwoorden die verborgen zitten in de natuur van Australië, Nieuw-Zeeland en de Fiji-eilanden.
Het verhaal wordt op een prachtige manier verteld door Pauline Slot die zelf ook een tijd heeft gereisd door Australië, Nieuw-Zeeland, Fiji-eilanden, Canada, enzovoorts. Je ziet het ook weer terug in haar omschrijvingen van de omgevingen. In het verhaal stuurde Floor Emma altijd brieven vol met de omschrijvingen waardoor je gewoon af kunt lezen dat ze het niet zomaar een keer heeft gezien op televisie of zoiets dergelijks.
Het is heel gemakkelijk en duidelijk omschreven waardoor je in de herinneringen van Pauline komt te zitten, waardoor het makkelijker is om alles te zien via haar ogen die zulke plekken hebben bewonderd.
Pauline Slot werd in 1960 in Den Haag geboren, waar ze een tijd opgroeide, ze groeide ook op in Zoetermeer. Ze studeerde Nederlands in Leiden, waarna ze vanaf 1988 bij de Universiteit in Amsterdam begon te werken. Ze schreef Zuiderkruis binnen drie jaar nadat ze 10.000 kilometer had afgelegd op de fiets in het verre Australië.
Haar woorden blijven vers op de pagina’s staan en je raakt er in verdiept. Ze schreef onder andere nog een paar boeken zoals Blauwbaard die ook geprezen zijn door de pers.
Haar schrijfstijl is overzichtelijk, niet te moeilijk alleen je moet wel van details houden mocht je het willen lezen. Het is een echte ‘pageturner’ en het is altijd handig mee op reis.