Ο βιογράφος

by Ελεάννα Βλαστού

Το οικογενειακό χρονικό των Χριστοδούλου (των γνωστών κλωστοϋφαντουργών) πρέπει να αναδεικνύει τα επιτεύγματά τους - και, προφανώς, να αποσιωπά διακριτικά τα μελανά τους σημεία. Αυτή είναι, εμμέσως πλην σαφώς, η εντολή του πατριάρχη της οικογένειας προς τον επίσημο βιογράφο.

Βιογράφος και αφηγητής συγχρόνως, ο Θωμάς Καμπέρης, άνεργος δημοσιογράφος, βρίσκεται στο πατρικό της οικογένειας, στην Κέρκυρα, ανάμεσα στον επιβλητικό Πρόεδρο και την καθωσπρέπει σύζυγό του, τον γιο τους, τα ανίψια τους και τη γιαγιά.

Στην κεκλεισμένων των θυρών συζήτηση γνωριμίας δεν αναφέρεται, βεβαίως, τίποτα για το σκοτεινό παρελθόν στα χρόνια της Κατοχής, ούτε για τον αδίστακτο ιδρυτή της επιχείρησης. Λείπει το αληθινό και το αυθεντικό, ενώ, αντιθέτως, περισσεύουν η αυταρέσκεια, η ιδιοτέλεια και η υποκρισία.

Ο βιογράφος ακούει, αναγκαστικά, τις κοινοτοπίες που λέγονται, κρίνοντας και κατακρίνοντας τα λόγια και τη νοοτροπία των συνομιλητών του, ανυποψίαστος για τις εκπλήξεις που του επιφυλάσσει η συζήτηση...

Μια νουβέλα για τη μεταπολεμική και τη μεταπολιτευτική ελληνική κοινωνία, γι’ αυτούς που επιβίωσαν και αυτούς που κυριάρχησαν, με τις ικανότητες, τον κυνισμό και τις συναλλαγές τους, προσωπικές και οικονομικές, δοσμένη με αμεσότητα, χιούμορ και κριτική ματιά.

168 pages, Paperback

Published June 22, 2016

About the author

Η Ελεάννα Βλαστού γεννήθηκε στην Αθήνα το 1975. Σπούδασε Ιστορία και αρχαιολογία στη Σορβόννη και ιστορία της τέχνης στη Σχολή του Λούβρου, στο Παρίσι (οι γνώσεις της γύρω από αυτά τα θέματα είναι πλέον ατροφικές). Γύρισε στην Ελλάδα το 2000 -για τους λάθους λόγους- και έκτοτε ασχολείται με το χόμπι της, το διάβασμα. Γρήγορα συνειδητοποίησε ότι η ανάγνωση μπορεί να γίνει επάγγελμα και έτσι έγινε επαγγελματίας αναγνώστρια σε εκδοτικούς οίκους, δούλεψε στο greekbooks.gr και τώρα αρθρογραφεί στην "Athens Voice" και στο γυναικείο περιοδικό "Look", γράφει για βιβλία αλλά και για θέματα της πόλης. Επίσης, είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής του ηλεκτρονικού περιοδικού κριτικής για τα γράμματα και τις τέχνες, www.critique.gr. Το δεύτερο αγαπημένο της χόμπι είναι να περπατάει, χωρίς προορισμό, στις πόλεις του κόσμου. Πάντα ταξιδεύει με 2.500 σελίδες στις αποσκευές (και πληρώνει υπέρβαρο φυσικά) από φόβο μήπως ξεμείνει και δεν έχει κάτι να διαβάσει. Η συλλογή διηγημάτων "Εξαφανίσεις" (Πόλις, 2013) αποτέλεσε το πρώτο της βιβλίο.

Reviews

[. . . _ _ _ . . . · Rating 1 out of 5]

Καλαίσθητο-και σχεδόν ανάγλυφο- εξώφυλλο των εκδόσεων Πόλις (οι οποίες αποτελούν εγγύηση στα βιβλία που εκδίδουν) και μια ιστορία που με κέρδισε διαβάζοντας την υπόθεση στο πίσω μέρος του βιβλίου, παίρνοντας το σχεδόν μηχανικά : what could go wrong ?
Η ιστορία που με κέρδισε -στα χαρτιά- (άνεργος δημοσιογράφος αναλαμβάνει να γράψει την βιογραφία μιας πλούσιας και ισχυρής οικογένειας εν Ελλάδι) κάτι μου θύμιζε. Ταινία ; Άλλο βιβλίο ; Ναι, τελικά ήταν Το Πάρτι Γενεθλίων του (αγαπημένου μου) Καρνέζη. Σε αντίθεση όμως με εκείνη την εξιστόρηση της family saga (ο Καρνέζης κράτησε ελάχιστα τα προσχήματα, κάνοντας σχεδόν προφανές ότι μιλάει για την οικογένεια Ωνάση) και στην πολυσυλλεκτικότητα ονομάτων και ιστοριών ενός Χωμενίδη, η Βλαστού δεν έχει ούτε το μισό ταλέντο των ανωτέρω : αν και μικρό-στην ουσία μια νουβέλα- βαρετό ήδη από τις 20 σελίδες, κάποιες βινιέτες της ζωής της οικογένειας Χριστοδούλου έχουν ενδιαφέρον, αλλά είναι τόσο αποστασιοποιημένος ο τρόπος που γράφει παραβιάζοντας τον πρωταρχικό κανόνα "show, don't tell", κάτι "όμορφες" λέξεις ατάκτως ερριμμένες, κατι τσιτάτα περί Τέχνης, κάτι αναφορές στον Καμύ και σε άλλα βιβλία του στυλ κοιτάξτε-έχω-διαβάσει-Καμύ-και-τον-πετάω-στην-πλοκή-έχει-και-παραπομπή, πόσο βαριέμαι.
Α! Στο τέλος μαζί με τις παραπομπές στον Καμύ (και άλλους) αναφέρει ότι δύο χαρακτήρες του βιβλίου (τον ένα τον είχα ήδη ξεχάσει) είναι υπαρκτά πρόσωπα. Δεν αμφέβαλλα καθόλου : η συγγραφεύς μου θυμίζει έντονα κυρία ΒΠ, που περιγράφει "τα πράγματα από μέσα" χωρίς όμως το ανάλογο ταλέντο. Γκουγκλάροντας την είδα ανάμεσα στα άλλα ότι είναι βιβλιοκριτικός, θυμίζοντας την ρήση "Those who can't do, teach". Και στο σινεμά οι κριτικοί είναι -λένε-αποτυχημένοι σκηνοθέτες : κακίες των ατάλαντων, δεν είδα τον πχ τον Κουτσογιαννόπουλο να σκηνοθετεί, αλλά αυτό το βιβλίο ένα ακόμη επιχείρημα υπέρ της πλευράς των κρινόμενων.

[Anastasia Ts. · Rating 3 out of 5]

"Ο βιογράφος" είναι το δεύτερο βιβλίο της Ελεάννας Βλαστού από τις εκδόσεις Πόλις. Βασική υπόθεση του βιβλίου είναι η πρόσληψη του Θωμά Καμπέρη για την συγγραφή της βιογραφίας της οικογένειας Χριστοδούλου, γεγονός που αιτιολογεί και τον τίτλο του βιβλίου. Στο πρώτο κεφάλαιο συστήνεται ο Θωμάς Καμπέρης στους αναγνώστες και στην συνέχεια ακολουθούν τα κεφάλαια όπου ο δημοσιογράφος/βιογράφος είναι και ο αφηγητής της ιστορίας. Από το σημείο αυτό και έπειτα καταγράφονται πληροφορίες που σχετίζονται με τις δραστηριότητες της οικογένειας χωρίς ωστόσο να δίνεται έμφαση σε αυτές. Η συγγραφέας φαίνεται να επιθυμεί περισσότερο την ψυχογράφηση των ηρώων καθώς περιγράφονται τόσο με επίθετα όσο κ μέσω των ενεργειών τους. Προς το τέλος του βιβλίου η συγγραφέας αποφασίζει να επιστρέψει στην γ προσωπη αφήγηση για να παρουσιάσει πρόσθετα στοιχεία που αφορούν την ζωή του δημοσιογραφου κ σχετίζονται με την ανάθεση της βιογραφίας των Χριστοδούλου. Γλωσσικά στοιχεία που με ξένισαν στο βιβλίο ήταν κάποιες εκφράσεις με τις οποίες η συγγραφέας επεδίωκε να προετοιμάσει τον αναγνώστη για τις μελλοντικές πράξεις των επιχειρηματιών δημιουργώντας μια αντίθεση με το εκλεπτισμένο λεξιλόγιο που είχε χρησιμοποιήσει στο σύνολο του έργου.