Τα δάκρυα δεν στέγνωσαν ποτέ

by Μαρία Προδρόμου

«Κάθισε να σου πω μια ιστορία. Μια ιστορία που μοιάζει με όνειρο και εφιάλτη μαζί. Μια ιστορία δική μου και δική της. Εκείνης, που κρατάω σαν φυλακτό μέσα στη καρδιά μου και που είναι πάντα μέσα στη σκέψη μου. Ακόμη και τώρα. Ναι, ακόμη και τώρα. Εκείνης που ήταν ο θάνατος και η ζωή μου μαζί…»

Δυο φυλές που μισούνται θανάσιμα. Δυο κόσμοι τελείως διαφορετικοί. Δύο άνθρωποι που μάλλον δεν θα είχαν συναντηθεί ποτέ. Και όμως όταν η μοίρα αποφασίζει όλα τ’ άλλα ωχριούν μπροστά της.
Στην Κύπρο του 1974 δύο νέα παιδιά θα ανταμωθούν και θα ερωτευτούν. Η τραγική όμως τουρκική εισβολή και ο φριχτός πόλεμος που καταστρέφει θα αλλάξει τα πάντα.
Αρκετά χρόνια μετά μια άλλη ιστορία θα αρχίσει να εκτυλίσσεται. Η Αφροδίτη θα αγαπήσει παράφορα τον Γκόχαν χωρίς καν να τον έχει δει. Κι όταν θα αντιληφθεί πως τον έχει ερωτευτεί θα είναι πια αργά για να κάνει πίσω. Έτσι, με φόντο μια πλατιά, μπλε θάλασσα κι ένα πανέμορφο ελληνικό νησί, θα τον συναντήσει και θα απολαύσει την ευτυχία. Τι θα γίνει όμως τελικά; Ο έρωτας τους θα αντέξει τις θύελλες λησμονώντας ακόμη και τις μνήμες του παρελθόντος;
Έρωτας και πόλεμος. Αγάπη και μίσος. Σε ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα που θα σας συγκλονίσει.

560 pages, Paperback

First published January 1, 2006

About the author

Κάποτε, αρκετά χρόνια πριν – όχι πολλά μα αρκετά - γεννήθηκε ένα κορίτσι, ευαίσθητο και ονειροπόλο που λάτρευε να παρατηρεί τις δροσοσταλίδες στα λουλούδια, πιότερο όταν έμπαινε ο Μάρτης και η ανοιξιάτικη του μυρωδιά πλημμύριζε την ατμόσφαιρα. Μεγάλωσε σε ένα μέρος μαγευτικό, σε μια από εκείνες τις γειτονιές με τα πέτρινα σπίτια, τους μοσχομυρωδάτους κήπους, τα γιασεμιά και τις ευωδιές από τις τριανταφυλλιές στα παρτέρια. Τα παιδικά της χρόνια ανέμελα, κυριευμένα από χρώματα. Από πολύ μικρή οι γονείς της διαπίστωσαν την αγάπη της για το γράψιμο. Πρώτος ο πατέρας της επειδή έγραφε κι εκείνος. Είχε μια παλιά γραφομηχανή και αρκετά βράδια, πολύ αργά, μια - δυο ώρες πριν από το χάραμα, άκουγε τους χτύπους της. Στην αρχή δεν κατάλαβε τι ήταν εκείνο που έφτανε στα αυτιά του. Ένα βράδυ όμως που σηκώθηκε είδε το κοριτσάκι να κάθεται και να πληκτρολογεί. Και μπορεί στο λευκό χαρτί να υπήρχαν απλά σύμφωνα και φωνήεντα, χωρίς καμιά απολύτως σημασία, αφού στην ηλικία των τεσσάρων χρόνων δεν ήξερε ακόμη να γράφει, ο πατέρας όμως αισθάνθηκε περήφανος για τη μικρή του κόρη. Γι’ αυτό και όταν πήγε σχολείο και άρχισε επιτέλους να διαβάζει, σεβόμενος την λατρεία της για τα βιβλία, την πήγε στο κεντρικό βιβλιοπωλείο της πόλης και της αγόρασε παραμύθια, αλλά και κλασικά αριστουργήματα, ανάμεσα σε αυτά τον Οδυσσέα, τον Ιβανόη, την Καλύβα του Μπάρμπα Θωμά και την Παναγία των Παρισίων, πλημμυρίζοντας την καρδούλα της με ευτυχία. Πόσο της άρεσε η μυρωδιά του χαρτιού και τα ονειρεμένα εκείνα ταξίδια τα οποία βίωνε μέσα από το διάβασμα. Τα λάτρευε. Στην ηλικία των 9 χρονών βρέθηκε στο χωριό του πατέρα της για τις διακοπές του Πάσχα. Και ήταν εκεί, κάτω από τον ήλιο που έλουζε λαμπρός ολάκερη την πλάση, με θέα μια κυματιστή πεδιάδα, κατακλυσμένη από δεκάδες κίτρινες κουκκίδες, χαραγμένες με πράσινο, που από κοντά θα μπορούσε άνετα κανείς να διακρίνει πως ήταν μαργαρίτες και καμπυλωτούς λόφους οι οποίοι έσμιγαν δαντελωτά με την άκρη του απαλού, γαλάζιου ουρανού που θα δημιουργούσε την πρώτη της ιστορία. Μια ιστορία που είχε να κάνει με μια πανέμορφη κοπέλα της οποίας ο αγαπημένος είχε μετατραπεί, εξαιτίας μια κατάρας, σε πέτρα κι έπρεπε εκείνη να τον έσωζε. Τα δαχτυλάκια της λοιπόν κινήθηκαν στο χαρτί κι έγραψε το πρώτο της παραμύθι σε ένα τετράδιο με ξύλινο εξώφυλλο, το οποίο κιόλας εικονογράφησε και μόνη της με εικόνες που είχε ζωγραφίσει η ίδια. Κάποια χρόνια αργότερα θα το έπιανε ξανά και θα δημιουργείτο το παιδικό της μυθιστόρημα η Αυγή και το Μυστικό του μαύρου διαμαντιού. Η αρχή είχε γίνει. Στην ηλικία των 14 ετών ολοκλήρωσε το πρώτο της βιβλίο, ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα που παραμένει ανέκδοτο στη βιβλιοθήκη της μέχρι σήμερα, ενώ στην ηλικία των 18 χρόνων κι ενώ σπούδαζε δημοσιογραφία στην Αθήνα άρχισε να γράφει το Πέρα Απ’ Τους Αμμόλοφους, ένα βιβλίο που ολοκλήρωσε μερικά χρόνια αργότερα και ήταν το πρώτο της που έχει εκδοθεί. Ακολούθησαν τα: Τα δάκρυα δεν στέγνωσαν ποτέ, Ο άγγελος της ομίχλης, το μονοπάτι των ονείρων, Και ύστερα σου λένε έφταιγε η Εύα, Άγριος Γαλάζιος Ουρανός, Υπάρχουν στιγμές που κρατάνε για πάντα, το αρχοντικό της λίμνης, Όπου πάει η καρδιά, το μπλε ρόδο και η κατάρα της μάγισσας (μόνο e book). Το Τριαντάφυλλα του ανέμου είναι το δωδέκατο σε σειρά βιβλίο της.

Reviews

[Φιλιω Ταλατανιδου · Rating 4 out of 5]

ΤΑ ΔΆΚΡΥΑ ΔΕΝ ΣΤΈΓΝΩΣΑΝ ΠΟΤΕ"
🌷Η άποψη μου 🌷

Καλησπέρα σας, άλλο ένα ταξίδι έφτασε στο τέλος του.
Έχω διαβάσει κι άλλα βιβλία της συγγραφέας και τελειώνοντας το κατάλαβα ότι είναι διαφορετικό από τα άλλα γιατί το συγκεκριμένο μας μιλάει για τον πόλεμο.Για δύο φυλές που μισούνται θανάσιμα.Δυο κόσμοι διαφορετικοί. Όμως η μοίρα αποφασίζει να συναντηθούν δύο άνθρωποι ,δύο νέα παιδιά στην Κύπρο του 1974 και να ερωτευτούν. Ο φρικτός πόλεμος θα τα αλλάξει όλα.
Αρκετά χρόνια μετά ,η Αφροδίτη θα αγαπήσει τον Γκόχαν χωρίς όμως να έχει δει ο ένας τον άλλον από κοντά. Μετά από πολλά εμπόδια θα συναντηθούν σε κάποιο νησί και θα νιώσουν την πραγματική ευτυχία!!!
Όμως η μοίρα τους παίζει περίεργα παιχνίδια...
Τι θα γίνει όμως τελικά? Ο έρωτας τους θα αντέξει τις δυσκολίες?

[Poph Delhgiannakh · Rating 5 out of 5]

Τα δάκρυα δεν στέγνωσαν ποτέ.... και τα δικά μου σε σταματούν να τρέχουν...!!! Τα 5 αστέρια είναι λίγα για αυτό τον θησαυρό!!!!! Με μάγεψε από την αρχή εως το τέλος. Με έκανε να ψάξω γεγονότα για την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο. Με συγκίνησε απίστευτα... Κεμάλ και Ζωή, Γκόχαν και Αφροδίτη... παρελθόν και παρόν... γιατί " όταν η αγάπη είναι πραγματική, δεν ορίζεται από εμπόδια, μόνο από την καρδιά και κρατάει για πάντα..."

[Valentini Georgopoulou · Rating 4 out of 5]

Με φόντο την Κύπρο του 1974, δυο νέα παιδιά θα ερωτευθούν και θα αγαπηθούν αληθινά. Ανήκουν σε δυο φυλές που μισιούνται θανάσιμα. Δυο κόσμοι εντελώς διαφορετικοί. Είναι αποφασισμένοι όμως να προσπεράσουν κάθε εμπόδιο. Η δύναμη της αγάπης τους είναι το μεγαλύτερο όπλο τους. Έτσι τουλάχιστον πίστευαν. Ώσπου η μοίρα αναλαμβάνει ενεργό ρόλο και θα παίξει με τους ανθρώπους, χωρίς κανένα έλεος, χωρίς λύπηση και δίχως οίκτο. Η τραγική τουρκική εισβολή και ο φριχτός πόλεμος που καταστρέφει οτιδήποτε στο διάβα του, θα αλλάξει οριστικά τα πάντα.

Σχεδόν 30 χρόνια αργότερα, μια άλλη ιστορία αγάπης ξεδιπλώνεται, με πρωταγωνιστές την Αφροδίτη και τον Γκόχαν. Θα αγαπηθούν παράφορα και το πιο παράξενο είναι πως δεν έχουν καν ειδωθεί. Μέρα με τη μέρα όμως αντιλαμβάνονται πως αυτό που τους ενώνει είναι κάτι βαθύ, αγνό και αληθινό. Και όταν επιτέλους συναντηθούν σε ένα πανέμορφο ελληνικό νησί, θα απολαύσουν σε όλο της το μεγαλείο την ευτυχία.

Τι θα γίνει όμως τελικά; Ο έρωτάς τους θα αντέξει τις θύελλες και τα παιχνίδια της μοίρας; Οι μνήμες του παρελθόντος θα λησμονηθούν;

Ένα καθηλωτικό βιβλίο βασισμένο σε αληθινά γεγονότα. Εξαιρετική ατμόσφαιρα, προσεγμένο κείμενο έως και την τελευταία λεπτομέρεια. Η πένα της κ. Προδρόμου δυνατή, οι λέξεις της γεμάτες χρώματα, τοπία, αρώματα και κυρίως συναισθήματα. Βιώνεις κάθε συναίσθημα, κάθε σκέψη, αγωνία και προβληματισμό. Η γραφή της σε μαγεύει και σε παρασύρει σε μονοπάτια μοναδικά. Σας το συστήνω.

* …η αγάπη δε μιλάει με το μυαλό αλλά με την καρδιά που τη σκέπει και την κάνει δυνατότερη. Και όταν δυο άνθρωποι ενώνονται με αυτή που είναι πραγματική και απόλυτη, κανείς μα κανείς δεν μπορεί να τους χωρίσει. Μήτε νιος μήτε γέρος μήτε φίλος ή ξένος. Γιατί τα μάτια τους κατακλύζει ένα μαγικό φως, ένα πέπλο σταλμένο από τον Αλλάχ και βλέπουν ο ένας μόνο την όψη του αλλουνού και τίποτα άλλο γύρω τους. --------------> σελίδα 361

** …όταν το πεπρωμένο αποφασίζει να παίξει με τους ανθρώπους κάνοντάς τους υποχείρια στα χέρια του, το πράττει δίχως οίκτο και χωρίς καμία απολύτως λύπηση.-------------> σελίδα 368