بیهوده می‌بارد این باران

by Aziz Nesin, مژگان دولت‌آبادی (Translator)

کتاب حاضر بگزیده ای است از کتاب دو جلدی Butun Siirlei

Genres: Poetry

157 pages, Paperback

Published January 1, 2014

About the author

Aziz Nesin was a Turkish humorist and author of more than 100 books.
Nesin was born in 1915 on Heybeliada, one of the Princes' Islands of Istanbul, in the days of the Ottoman Empire. After serving as a career officer for several years, he became the editor of a series of satirical periodicals with a socialist slant. He was jailed several times and placed under surveillance by the National Security Service (MAH in Turkish) for his political views. Among the incriminating pieces of evidence they found against him during his military service was his theft and sale for 35 Lira of two goats intended for his company—a violation of clause 131/2 of the Military Penal Code. One 98-year-old former MAH officer named Neşet Güriş alleged that Nesin was in fact a MAH member, but this has been disputed

Nesin provided a strong indictment of the oppression and brutalization of the common man. He satirized bureaucracy and exposed economic inequities in stories that effectively combine local color and universal truths. Aziz Nesin has been presented with numerous awards in Turkey, Italy, Bulgaria and the former Soviet Union. His works have been translated into over thirty languages. During latter parts of his life he was said to be the only Turkish author who made a living only out of his earnings from his books.

On 6 June 1956, he married a coworker from the Akbaba magazine, Meral Çelen.

In 1972, he founded the Nesin Foundation. The purpose of the Nesin Foundation is to take, each year, four poor and destitute children into the Foundation's home and provide every necessity - shelter, education and training, starting from elementary school - until they complete high school, a trade school, or until they acquire a vocation. Aziz Nesin has donated, gratis, to the Nesin Foundation his copyrights in their entirety for all his works in Turkey or other countries, including all of his published books, all plays to be staged, all copyrights for films, and all his works performed or used in radio or television.

Aziz Nesin was a political activist. After the 1980 military coup led by Kenan Evren, the intelligentsia was oppressed. Aziz Nesin led a number of intellectuals to take a stand against the military government, by issuing the Petition of Intellectuals (Turkish: Aydınlar Dilekçesi).

He championed free speech, especially the right to criticize Islam without compromise. In early 1990s he started a translation of Salman Rushdie's controversial novel, The Satanic Verses. This made him a target for radical Islamist organizations, who were gaining popularity throughout Turkey. On July 2, 1993 while attending a mostly Alevi cultural festival in the central Anatolian city of Sivas a mob organized by radical Islamists gathered around the Madimak Hotel, where the festival attendants were accommodated, calling for Sharia and death to infidels. After hours of siege, the mob set the hotel on fire. After flames engulfed several lower floors of the hotel, firetrucks managed to get close, and Aziz Nesin and many guests of the hotel escaped. However, 37 people were killed. This event, also known as the Sivas massacre, was seen as a major assault on free speech and human rights in Turkey, and it deepened the rift between religious- and secular-minded people.

He devoted his last years to fighting ignorance and religious fundamentalism.

Aziz Nesin died on July 6 1995 due to a heart attack, after a book signing event in Çeşme, İzmir. After his death, his body was buried in an unknown location in the land of Nesin Foundation without any ceremony, as suggested by his will.

Reviews

[Maryam Hosseini]

رسیده‌ام به دورانی از زندگی
که برای مرگ زود
و برای عشق دیر
...

[Ilgar Adeli]

تو نیستی و
این باران
چه بیهوده میبارد
چرا که خیس نخواهیم شد
با هم

[آرزو]

شاید اگر زبان ترکی بلد بودم پنج ستاره می‌دادم، ترجمه بد نبود ولی کلا ترجمه‌ی شعر بخش زیادی از زیبایی شعر رو ازش می‌گیره‌.
من تا به حال هیچ داستانی از عزیز نسین نخوندم. داشتم فکر می‌کردم چه‌قدر خوب شد که این دفتر شعر اولین اثری بود که از این نویسنده خوندم، چون تا حدود زیادی من رو با دنیای عزیز نسین آشنا کرد: عشق به انسان‌ها در عین عشق به تنهایی، عشق به صلح، عشق به کودکان و دغدغه‌ی فکری زیاد راجع به مرگ.
قطعا بازم از این انسان دوست‌داشتنی می‌خونم.

[Sadra Kharrazi]

تو نیستی و این باران، چه بیهوده می‌بارد؛
چرا که خیس نخواهیم شد با هم!

این رود چه بیهوده می‌خروشد؛
چرا که بر کرانه‌اش نخواهیم نشست، نگاه نخواهیم کرد با هم!

بیهوده دوستت دارم، بیهوده زنده‌ام؛
چرا که قسمت نخواهیم کرد زندگی را با هم...

[Ramin Azodi]

می‌دونید من همیشه با تردید به شعر بیگانه نزدیک شدم. به نظرم شعر شاید یگانه چیزی باشه که بخاطر ظرافت و نازکی طبع‌اش فقط در همون زبانی که سروده شده زیبا و قابل فهم می‌تونه باشه. اما خوندن این دفتر شعر از عزیز نسین تجربه‌ای متفاوت بود. سطر به سطرش برای شخص من طوری بود که انگار خودم همه این‌ها رو نوشتم. احساس نزدیکی عجیبی به اندیشه‌اش می‌کنم و خب ترجمه هم مانع از این نزدیکی نشده.
در مجموع من از ترجمۀ کتاب راضی بودم خصوصا این که متوجه شدم نشر چشمه به صورت قانونی اجازه ترجمه این کتاب رو ازبنیاد عزیز نسین گرفته خیلی به نظر شکیل‌تر و تر و تمیز‌تر اومد. اما برای دو شعر خاص که توی این مجموعه هست، من دو تا ترجمۀ بهتر هم سراغ دارم. جز این‌ها حرف دیگه‌ای نیست.

[Bahareh]

«این تنهایی ضخیم در همهمه‌ی مردمان»

البته که بیشتر لطف شعر خوندن به بازی شاعر با کلمات و آواهاست و به همین دلیل من همیشه در خوندن شعر زبان‌های دیگه تردید میکنم.
اما (احتمالا به واسطه ترجمه خوب) تا حد زیادی میشه با اشعار این کتاب همراه شد و لذت برد.

[Alireza Heydari]

"زمانی همه چیزی را از آن خود می‌دانستم
اکنون چنان زندگی میکنم
که می دانم
هیچ چیز از آنِ من نیست
دنیا که ترکم کند
نانوشته‌هایم با من می‌میرند
اما از آنِ شماست
هرآنچه گفتم
هر آن‌چه نوشتم
"
- از متن کتاب
به شخصه آدمی نیستم که شعر مدرن رو دنبال کنم و عقیده دارم معمولا شعر اون هم از نوع غیروطنی‌اش بیشتر به سلایق و زبان مردم همون جامعه نزدیکتره. اما عزیز نسین واقعا شروع خوبی برای وارد شدن به این دنیا بود و باعث شد اونقدر هم نسبت به این نوع شعرها حالت تدافعی نداشته باشم.

[Roya]

《نگاه می‌کنم به تمامی نقشه‌ها
خانه در هیچ‌کدام نداری
در هیچ دانشنامه‌ای، عکست
و در هیچ واژه‌نامه‌ای، نامت
نگاه می‌کنم به خودم
تو را می‌بینم
تو جایی جز من نداری》

[Fateme Ahmadi]

کاش ترجمه‌ی روانتری ازش می‌خوندم...۳/۵

[Marziye]

ترجمه خوب نبود.

[Mohsen Arabha]

لطافت و زیبایی شعر معمولا با ترجمه نابود میشه و از بین میره. در این بین فقط شعرایی دووم میارند و بازهم حس خوبی میدن به آدم که واقعا پشتشون احساس و عواطف زیادی نهفته باشه. توی این دفتر شعر که اشعار عزیز نسین، طنزنویس مشهور ترک، رو به صورت گلچین آورده، حداقل ۱۰-۱۵ مورد از این طیف شعرها پیدا میشه که حداقل برای من خیلی تاثیرگذار و لذت بخش بود خوندنشون و می‌ارزه بخاطر همین چند شعر، کل کتاب رو خرید و لذت برد ازش.

[Payam Nazari]

《 ناشناس 》
تصویرت را در هیچ قابی نمی‌توانم جای دهم
عشقم به تو را هیچ‌کس نمی‌داند
حتی تو
کجایی؟ که هستی؟
هستی یا نیستی؟
هیچ‌کس نمی‌داند
حتی من

《 اکنون 》
تجربه زندگی در بی‌فردایی
در مرز گذشته و آینده
از این روست که زیباست اکنون
طعم درد را چشیدن و زندگی در اکنونی بی فردا

[Zahra]

آن زمان که دیگر نباشم
ابری با توست
سایه اش بر سرت
آن ابر منم
نخواهی شناخت

پیراهنت با نسیمی رقصان
گیسوانت پریشان
یک دست بر دامن و
‌دست دیگر بر گیسوان
آن نسیم منم
نخواهی شناخت

شبانگاهی بر بالین
به این سو و آن‌سو
نه‌ در خواب و نه در بیداری
آن رؤیا منم
نخواهی شناخت

در تنهایی سخن می‌گویی
با آن که نیست
باز می‌گویی هر آن‌چه را
تا کنون نگفته‌ای
با تمام جان به تو گوش می‌سپارد
آن که نیست منم
نخواهی شناخت

به ناگاه سوزشی ‌در جانت
بی آن‌ که بدانی از کجاست
قلبت به تپش در می‌آید از خاطرات
آن سوزش منم
نخواهی شناخت

عزیز نسین
مترجم : مژگان دولت آبادی

[Mehrnaz]

یه دیالوگ هست تو فیلم Paterson که می‌گه: وقتی شعری ترجمه می‌شه مثل این می‌مونه که آدم با بارونی بره زیر دوش!
درسته که لذت شعر خوندن به زبان اصلی خیلی بیش‌تره اما از خواندن این کتاب بسیار لذت بردم، نمی‌دونم این به خاطر خود شعرهای عزیز نسین بود یا ترجمه‌ی خوب اثر اما بسیار تجربه‌ی شیرینی بود.

[امیرمحمد]

آزیز نسینِ عزیز که توی شعراش تراژدیِ تمام طنزهاشو حمل می‌کنه؛ دیگه همه می‌دونن شاعرای ترک/آذری چه‌قدر برام عزیزن. آزیز نسین یکی از عزیزترین‌هاست.