Hoort humor thuis in muziek? Misschien klinkt de vraag wat vreemd. Maar dat is ze niet als ze wordt gesteld door de wijze Frank Zappa, die zijn slimme songs doorspekte met zelfspot en satirische maatschappijkritiek. Dus zocht Zaki een antwoord. De zoektocht leidt naar heerlijke grappige liedjes die iedereen kent. Zowel in de Nederlandstalige muziek (Urbanus, Toon Hermans, Clement Peerens...) als in het Engels- en Franstalige repertoire (Randy Newman, Jacques Dutronc, Monty Python...) zijn er vele nummers die je doen glimlachen. Hier en daar geeft Zaki een woordje uitleg, zoals bij de pompateuze woordkeuze van Steve Miller: 'Some people call me Maurice, cause I speak of the pompatus of love.' Zaki's onnavolgbare encyclopedische kennis van muziek brengt hem verrassend genoeg ook bij eerder ernstige rockgoden zoals Bob Dylan, Jim Morrison en David Bowie, van wie sommige lyrics een stevige portie humor blijken te bezitten. Of in eigen land: Will Tura, jawel. En dan zijn er nog de minder bekende maar daarom niet minder hilarische teksten van het West-Vlaamse Kenji Minogue, het Noorse duo Ylvis en de Amerikaanse jazzmuzikant Fats Waller. Humor voelt zich helemaal thuis in de muziekwereld.