Εξυμνούνται τα μεγάλα κατορθώματα και οι ηρωισμοί του Διγενή Ακρίτα κατά των Σαρακηνών, οι οποίοι έκαναν συχνά επιδρομές στα σύνορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και λεηλατούσαν πόλεις και χωριά. Με την υπεράνθρωπη δύναμή του ο Διγενής τους αντιμετώπιζε μόνος του με ευκολία. Έγινε ο φόβος και ο τρόμος τους. Ποτέ δε νικήθηκε από κανέναν. Ο μόνος που τον νίκησε, τελικά, ήταν ο Χάρος, με τον οποίο πάλεψε στα «μαρμαρένια αλώνια ».
Αγόρασα το συγκεκριμένο βιβλίο για να διαβάσω το μύθο του Διγενή Ακρίτα όπως τον αποδίδει ο συγγραφέας, που είναι αρκετά καλός, αλλά η γραφή του απευθύνεται σε πιο παιδικές ηλικίες (ένιωθα ότι διάβαζα κατά κάποιο τρόπο τον Μικρό Ήρωα). Η δύναμη όμως αυτού του βιβλίου βρίσκεται στα 22 διηγήματα που το συμπληρώνουν. Είναι διηγήματα που κατά κύριο λόγο παρουσιάζουν την Ελλάδα κατά την εποχή που έζησε ο συγγραφέας. Μια Ελλάδα, με τα ήθη και τα έθιμα της που παραμένει μέχρι και σήμερα διαχρονική, αρκεί βέβαια να την αναζητήσεις