قشنگ بود . با اینکه مثل داستان های معمایی معروف نبود و قابل پیش بینی بود تا حدی ولی داستان زیبایی داشت توصیفات بسیار قشنگی از اسکاتلند و روح و داستان های عامیانه داشت و اینکه فضاسازی قصر در درون مه خیلی زیبا بود . نمی گم داستانیه که بخوام دوباره بخونمش ولی میدونم از یه بار خواندنش لذت بردم کتاب بعدی رو سعی میکنم کوتاه تر انتخاب کنم که سریع تر تموم بشه 1404/09/28 19/43
از همان یکی دو صفحهی اول کتاب میشد کل داستان را حدس زد. شخصیتها اگر یکی دو تا فیلم قبلش دیده بودند این همه برای حل معما(!) تلاش نمیکردند. تا آخر هم منتظر بودم نویسنده غافلگیرم کند و یک اتفاق غیر کلیشهای بیفتد. یا حداقل کمتر کلیشهای. مثلا دست پشت ماجرا پسر خوش قیافهی ظاهرا مهربان باشد نه پیر زن موذی و بد طینت. (اسپویلر آلارت نمیخواهد واقعا این کتاب!)
فقط سوالی که بعد از خواندن این کتاب برای من پیش آمده این است که وقتی این کتاب را میخریدم به چی فکر میکردم؟؟
《قصری در مه》 اول از همه بگم من از نشر پیدایش خوندم. داستان،کلاسیک،یکم ترسناک و یکم عاشقانه است. و شباهتش به دیو کوکی و دلبر فوقالعاده زیاد بود(مخصوصا قلم نویسنده و رومنسش🥲) نمیدونم معرفیش رو توی پیجم میذارم یا نه ولی یک توضیح کوتاه در موردش میدم. قلمنویسنده و شخصیتپردازی کامله و من کاملا فضای خاکستری کتاب رو حس میکردم.به عنوان یک کتاب کوتاه ضعفهای خیلی ریزی داشت ولی میشه چشمپوشی کرد.(بعضی جاها اصلا شخصیت رو درک نمیکردم) پایانش هم خوب بود به شخصه که دوست داشتم پایانش رو:) به نظرم نویسنده میتونست داستان رو یکم کشش بده و اینقدر زود تموم نشه🥲 ترجمه هم که خیلی روون بود،راضی بودم ازش*
در سالهای مدرسه به این سبک از کتابها علاقهی خاصی داشتم؛ طوری که ساعات زیادی رو به مطالعه اونها اختصاص میدادم. اما الان به هیچ عنوان سراغ این کتاب نمیرم و پیشنهادش نمیکنم.
I would give 10 stars if I could :) I can't even count how many times I've read this book over the last 20 years or so. It has just the right amount of mystery, romance with a bit of a goosebumps-factor. Love it!