What do you think?
Rate this book
Κ. Π. Καβάφης: Ποίηση
Το νόημα της καβαφικής ποιητικής είναι βαθύτατα υπαρξιακό, καθώς αναδεικνύει την τραγική υπόσταση του ανθρώπου, την τραγική ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης, λόγος όπου θα μπορούσε να αναζητηθεί η απήχηση της καβαφικής ποίησης στον σύγχρονο άνθρωπο, τον μοντέρνο και μεταμοντέρνο άνθρωπο του 20ού και 21ου αιώνα. Θέματα που απασχολούν τον Καβάφη στο ίδιο υπαρξιακό πλαίσιο είναι ο εγκλεισμός του ανθρώπου, η μοναξιά του ατόμου που καταδεικνύει το βάθος της τραγικότητάς του αλλά και η έννοια του αμετάκλητου και του αναπότρεπτου που προσδιορίζει την ανθρώπινη παρουσία στον κόσμο.
- GenresPoetry
320 pages, Hardcover
Published May 1, 2015
4 people are currently reading
34 people want to read
About the author
Κ.Π. Καβάφης
56 books60 followersΟ Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (English: Constantinos P. Cavafis) γεννήθηκε το 1863 και πέθανε το 1933, την ημέρα των γενεθλίων του (29 Aπριλίου), στην Aλεξάνδρεια της Aιγύπτου. Στην ίδια αυτή πόλη έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του -εκτός από μια παιδική εξαετία στην Aγγλία, μιαν εφηβική υπερδιετία στην Kωνσταντινούπολη, και λιγοστά ταξίδια μεταγενέστερα, από τα οποία τα σπουδαιότερα, αλλά ολιγοήμερα, έγιναν με προορισμό την Aθήνα: το τελευταίο τους σχετίζεται με την περιπέτεια της υγείας, που τελικά οδήγησε τον Kαβάφη στον τάφο.
Γόνος οικογένειας μεγαλεμπόρων που ξέπεσε, ο Kαβάφης ζήτησε στα νιάτα του να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία και "να μπει στα πολιτικά", "μα τα παραίτησεν" για να να προσληφθεί τελικά, στα 29 του χρόνια, και να υπηρετήσει επί μια 30ετία (μέχρι το 1922) ως έμμισθος υπάλληλος "εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον από το Yπουργείον των Δημοσίων Έργων της Aιγύπτου", όπως ο ίδιος προσδιόρισε τη βιοποριστική του εργασία σ' ένα σύντομο αυτοβιογραφικό σημείωμά του.
Eξωτερικά τουλάχιστον, η ζωή του Kαβάφη κύλησε μοναχική, "τακτοποιημένη και πεζή", και "θεαματικά και φοβερά" δεν είχε. Aξιομνημόνευτες ίσως είναι μερικές ιδιορρυθμίες της ζωής του, όπως ότι ποτέ δεν έβαλε το ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι του, και φώτιζε με τα θρυλικά κεριά· ή ότι άφησε πεθαίνοντας μικρή αλλά όχι ασήμαντη περιουσία, καθώς και ένα συναφές μνημόνιο για τις χρηματιστηριακές δραστηριότητες -κυρίως όμως ένα ποιητικό Aρχείο τακτοποιημένο με τη φροντίδα άριστου υπαλλήλου, έτοιμο να δεχθεί τους μελετητές του έργου του. Tέλος είναι πασίγνωστη η ερωτική του ιδιαιτερότητα: τον υποπτεύονταν (κι άλλοι πάλι είσαν ή είναι βέβαιοι) για την ομοφυλοφιλία του, ενώ ο K.Θ. Δημαράς έγραψε για την "μονήρη ικανοποίηση". Δεν πρέπει ωστόσο να παραλειφθεί και μια άλλη φημολογία, κατά την οποία ο Aλέκος Σεγκόπουλος, θαυμαστής της ποίησης και βασικός κληρονόμος της διαθήκης, υπήρξε γιος του Kαβάφη. Aν κάτι εντυπωσιάζει στη ζωή του, είναι ότι αφοσιώθηκε απόλυτα στο έργο του. Tην ίδια εκείνην αφοσίωση υποδηλώνει και η εκδοτική ιδιοτυπία του: μολονότι δημοσίευε τακτικά, ποτέ ο Kαβάφης δεν εξέδωσε δικό του βιβλίο, παρά τύπωνε τα ποιήματά του σε μονόφυλλα που τα συνένωνε, και στη συνέχεια εκείνες τις αυτοσχέδιες "συλλογές" (άλλες χρονολογικές, άλλες με θεματική σειρά των ποιημάτων) τις ενεχείριζε στους γνωστούς και φίλους ή τις έστελνε στους ενδιαφερόμενους που ζητούσαν να γνωρίσουν το έργο του.
Tα 154 ποιήματα, το επίσημο ποιητικό σώμα, τυπώθηκε πρώτη φορά το 1935 στην Aλεξάνδρεια, σε πολυτελή έκδοση που την φρόντισαν οι κληρονόμοι του Kαβάφη. Tο έργο αποκαταστάθηκε φιλολογικά με τη γνωστή δίτομη έκδοση του "Ίκαρου" που επιμελήθηκε ο Γ.Π. Σαββίδης το 1963. Στο ελλαδικό αναγνωστικό κοινό ο Kαβάφης έγινε γνωστός με το ιστορικό άρθρο του Γρ. Ξενόπουλου στο περιοδικό "Παναθήναια" (1903), ενώ στο αγγλόφωνο κοινό τον πρωτοσύστησε (1919) ο Άγγλος μυθιστοριογράφος και φίλος του, E. M. Φόρστερ. Aπό τότε μέχρι σήμερα συντελέσθηκε η πανελλήνια και παγκόσμια, πλέον, αναγνώριση του έργου του, που έχει μεταφραστεί σε πολλές σύγχρονες φιλολογίες. Έμπρακτη εξάλλου αναγνώριση αποτελεί και το ότι ο μεγάλος ομότεχνός του, ο Mπέρτολντ Mπρεχτ, έγραψε και δημοσίευσε στα 1953 ένα ποίημα που ολοφάνερη πηγή του έχει τους καβαφικούς "Tρώες".
Γόνος οικογένειας μεγαλεμπόρων που ξέπεσε, ο Kαβάφης ζήτησε στα νιάτα του να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία και "να μπει στα πολιτικά", "μα τα παραίτησεν" για να να προσληφθεί τελικά, στα 29 του χρόνια, και να υπηρετήσει επί μια 30ετία (μέχρι το 1922) ως έμμισθος υπάλληλος "εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον από το Yπουργείον των Δημοσίων Έργων της Aιγύπτου", όπως ο ίδιος προσδιόρισε τη βιοποριστική του εργασία σ' ένα σύντομο αυτοβιογραφικό σημείωμά του.
Eξωτερικά τουλάχιστον, η ζωή του Kαβάφη κύλησε μοναχική, "τακτοποιημένη και πεζή", και "θεαματικά και φοβερά" δεν είχε. Aξιομνημόνευτες ίσως είναι μερικές ιδιορρυθμίες της ζωής του, όπως ότι ποτέ δεν έβαλε το ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι του, και φώτιζε με τα θρυλικά κεριά· ή ότι άφησε πεθαίνοντας μικρή αλλά όχι ασήμαντη περιουσία, καθώς και ένα συναφές μνημόνιο για τις χρηματιστηριακές δραστηριότητες -κυρίως όμως ένα ποιητικό Aρχείο τακτοποιημένο με τη φροντίδα άριστου υπαλλήλου, έτοιμο να δεχθεί τους μελετητές του έργου του. Tέλος είναι πασίγνωστη η ερωτική του ιδιαιτερότητα: τον υποπτεύονταν (κι άλλοι πάλι είσαν ή είναι βέβαιοι) για την ομοφυλοφιλία του, ενώ ο K.Θ. Δημαράς έγραψε για την "μονήρη ικανοποίηση". Δεν πρέπει ωστόσο να παραλειφθεί και μια άλλη φημολογία, κατά την οποία ο Aλέκος Σεγκόπουλος, θαυμαστής της ποίησης και βασικός κληρονόμος της διαθήκης, υπήρξε γιος του Kαβάφη. Aν κάτι εντυπωσιάζει στη ζωή του, είναι ότι αφοσιώθηκε απόλυτα στο έργο του. Tην ίδια εκείνην αφοσίωση υποδηλώνει και η εκδοτική ιδιοτυπία του: μολονότι δημοσίευε τακτικά, ποτέ ο Kαβάφης δεν εξέδωσε δικό του βιβλίο, παρά τύπωνε τα ποιήματά του σε μονόφυλλα που τα συνένωνε, και στη συνέχεια εκείνες τις αυτοσχέδιες "συλλογές" (άλλες χρονολογικές, άλλες με θεματική σειρά των ποιημάτων) τις ενεχείριζε στους γνωστούς και φίλους ή τις έστελνε στους ενδιαφερόμενους που ζητούσαν να γνωρίσουν το έργο του.
Tα 154 ποιήματα, το επίσημο ποιητικό σώμα, τυπώθηκε πρώτη φορά το 1935 στην Aλεξάνδρεια, σε πολυτελή έκδοση που την φρόντισαν οι κληρονόμοι του Kαβάφη. Tο έργο αποκαταστάθηκε φιλολογικά με τη γνωστή δίτομη έκδοση του "Ίκαρου" που επιμελήθηκε ο Γ.Π. Σαββίδης το 1963. Στο ελλαδικό αναγνωστικό κοινό ο Kαβάφης έγινε γνωστός με το ιστορικό άρθρο του Γρ. Ξενόπουλου στο περιοδικό "Παναθήναια" (1903), ενώ στο αγγλόφωνο κοινό τον πρωτοσύστησε (1919) ο Άγγλος μυθιστοριογράφος και φίλος του, E. M. Φόρστερ. Aπό τότε μέχρι σήμερα συντελέσθηκε η πανελλήνια και παγκόσμια, πλέον, αναγνώριση του έργου του, που έχει μεταφραστεί σε πολλές σύγχρονες φιλολογίες. Έμπρακτη εξάλλου αναγνώριση αποτελεί και το ότι ο μεγάλος ομότεχνός του, ο Mπέρτολντ Mπρεχτ, έγραψε και δημοσίευσε στα 1953 ένα ποίημα που ολοφάνερη πηγή του έχει τους καβαφικούς "Tρώες".
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
Read
August 2, 2019Διαβάστηκε από: 24 Μαΐου - 24 Ιουλίου 2016 Δύο μήνες καβαφικής (on & off) ανάγνωσης
Το βιβλίο:
Κατά ένα. . . περίεργο (?) τρόπο στις 24 Μαΐου μπήκα σ' ένα βιβλιοπωλείο και πήρα αυτό το βιβλιαράκι σε εξαιρετικότατη τιμή (€6,90) το οποίο περιέχει σχεδόν όλα τα ποιήματα του Καβάφη· (αναγνωρισμένα και αποκηρυγμένα), χειρόγραφα ποιημάτων του Καβάφη, φωτογραφίες του ποιητή, αποσπάσματα κειμένων για τον Καβάφη, εκτενής εισαγωγή στη ζωή και το έργο του Καβάφη, καθώς και το άρθρο του Καβάφη Τα Ελγίνεια Μάρμαρα, ένα σχεδόν αιώνα πριν την Μελίνα ο Καβάφης έδινε τη δική του 'μάχη' για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα.
Σ' αυτό το βιβλίο περιέχονται και τα 154 αναγνωρισμένα ποιήματα του Καβάφη, καθώς και 31 από τα 37 αποκηρυγμένα ποιήματά του (ποιήματα που δημοσιεύθηκαν στο παρελθόν αλλά αποκηρύχτηκαν από τον ποιητή ως μη αντιπροσωπευτικά ποιήματά του.) Στο βιβλίο αυτό δεν περιέχονται τα 75 κρυμμένα του ποιήματα (ποιήματα που δεν δημοσιεύθηκαν ποτέ), και τα 30 ατελή, αλλά αυτό δεν αποτέλεσε μειονέκτημα γιατί εφόσον έχεις στα χέρια σου τα 154 αναγνωρισμένα ποιήματα, νιώθεις ότι όντως διάβασες Καβάφη.
Τα ποιήματα
Για να πω την αλήθεια τα ποιήματα που μου άρεσαν περισσότερο ήταν τα αισθησιακά ή ερωτικά και τα φιλοσοφικά. Τα ιστορικά όχι πως δεν μ' άρεσαν αλλά δεν έχω ιδέα από ελληνιστική εποχή και υπήρχαν πολλές αναφορές σ' αυτήν την εποχή, έτσι έπρεπε να ανατρέχω εδώ κ' εκεί να δω ποιος ήταν ποιος και τι ήθελε να αναφέρει ο Καβάφης και γιατί, έτσι η ανάγνωση έπαιρνε χρόνο και δεν μου έκαναν αίσθηση ή να παραμείνουν στη μνήμη μου.
Τα φιλοσοφικά είναι από τα πιο γνωστά του και 4 από αυτά τα διδάχτηκα στο σχολείο όταν το μυαλό μου ήταν αλλού. Ιθάκη & Περιμένοντας τους Βαρβάρους στην Α' Λυκείου, και Απολείπειν ο θεός Αντώνιον & Η Πόλις στην Γ' λυκείου, καθώς και ποιήματα που τα έβλεπα στο βιβλίο αλλά δεν τα διδάχτηκα όπως τα Τείχη, Κεριά, Παράθυρα και άλλα. Από αυτόν τον θεματικό κύκλο μου άρεσαν Η Πόλις και τα Κεριά καθώς και το Ένας γέρος, ποιήματα που μιλούν για τη ζωή και τα σκληρά άθλια αλλά αναπόφευκτα γηρατειά.
Ένας γέρος
[...] Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει.
Κ’ εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει
σαν χθες. Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.
Και συλλογιέται η Φρόνησις πως τον εγέλα·
και πως την εμπιστεύονταν πάντα — τι τρέλλα! —
την ψεύτρα που έλεγε· «Aύριο. Έχεις πολύν καιρό.»
Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση
χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι
κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει. [...]
Τα ερωτικά ήταν αυτά που απόλαυσα περισσότερο, ποιήματα που απουσίαζαν από τα σχολικά βιβλία για ευνόητους λόγους, και από αυτά ξεχώρισα τα ακόλουθα:
Στου καφενείου την είσοδο
Την προσοχή μου κάτι που είπαν πλάγι μου
διεύθυνε στου καφενείου την είσοδο.
Κ’ είδα τ’ ωραίο σώμα που έμοιαζε
σαν απ’ την άκρα πείρα του να τώκαμεν ο Έρως —
πλάττοντας τα συμμετρικά του μέλη με χαρά·
υψώνοντας γλυπτό το ανάστημα· [...]
Το διπλανό τραπέζι
[...] A τώρα, να, που κάθησε στο διπλανό τραπέζι
γνωρίζω κάθε κίνησι που κάμνει — κι απ’ τα ρούχα κάτω
γυμνά τ’ αγαπημένα μέλη ξαναβλέπω.
Θυμήσου, σώμα
[...] Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες — πώς γυάλιζαν,
θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν·
πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.
και φυσικά το
Δύο νέοι, 23 έως 24 ετών
[...] Και σαν σωθήκαν τ’ ακριβά πιοτά,
και σαν πλησίαζε πια η ώρα τέσσερες,
στον έρωτα δοθήκαν ευτυχείς.
Υπέροχος ο Καβάφης, δεν έχω να πω τίποτ' άλλο. Είμαι σίγουρος ότι τα ποιήματά του και αυτή η συγκεκριμένη έκδοση θα με συντροφεύουν για πάντα. 4,6 αστέρια
Το βιβλίο:
Κατά ένα. . . περίεργο (?) τρόπο στις 24 Μαΐου μπήκα σ' ένα βιβλιοπωλείο και πήρα αυτό το βιβλιαράκι σε εξαιρετικότατη τιμή (€6,90) το οποίο περιέχει σχεδόν όλα τα ποιήματα του Καβάφη· (αναγνωρισμένα και αποκηρυγμένα), χειρόγραφα ποιημάτων του Καβάφη, φωτογραφίες του ποιητή, αποσπάσματα κειμένων για τον Καβάφη, εκτενής εισαγωγή στη ζωή και το έργο του Καβάφη, καθώς και το άρθρο του Καβάφη Τα Ελγίνεια Μάρμαρα, ένα σχεδόν αιώνα πριν την Μελίνα ο Καβάφης έδινε τη δική του 'μάχη' για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα.
Σ' αυτό το βιβλίο περιέχονται και τα 154 αναγνωρισμένα ποιήματα του Καβάφη, καθώς και 31 από τα 37 αποκηρυγμένα ποιήματά του (ποιήματα που δημοσιεύθηκαν στο παρελθόν αλλά αποκηρύχτηκαν από τον ποιητή ως μη αντιπροσωπευτικά ποιήματά του.) Στο βιβλίο αυτό δεν περιέχονται τα 75 κρυμμένα του ποιήματα (ποιήματα που δεν δημοσιεύθηκαν ποτέ), και τα 30 ατελή, αλλά αυτό δεν αποτέλεσε μειονέκτημα γιατί εφόσον έχεις στα χέρια σου τα 154 αναγνωρισμένα ποιήματα, νιώθεις ότι όντως διάβασες Καβάφη.
Τα ποιήματα
Για να πω την αλήθεια τα ποιήματα που μου άρεσαν περισσότερο ήταν τα αισθησιακά ή ερωτικά και τα φιλοσοφικά. Τα ιστορικά όχι πως δεν μ' άρεσαν αλλά δεν έχω ιδέα από ελληνιστική εποχή και υπήρχαν πολλές αναφορές σ' αυτήν την εποχή, έτσι έπρεπε να ανατρέχω εδώ κ' εκεί να δω ποιος ήταν ποιος και τι ήθελε να αναφέρει ο Καβάφης και γιατί, έτσι η ανάγνωση έπαιρνε χρόνο και δεν μου έκαναν αίσθηση ή να παραμείνουν στη μνήμη μου.
Τα φιλοσοφικά είναι από τα πιο γνωστά του και 4 από αυτά τα διδάχτηκα στο σχολείο όταν το μυαλό μου ήταν αλλού. Ιθάκη & Περιμένοντας τους Βαρβάρους στην Α' Λυκείου, και Απολείπειν ο θεός Αντώνιον & Η Πόλις στην Γ' λυκείου, καθώς και ποιήματα που τα έβλεπα στο βιβλίο αλλά δεν τα διδάχτηκα όπως τα Τείχη, Κεριά, Παράθυρα και άλλα. Από αυτόν τον θεματικό κύκλο μου άρεσαν Η Πόλις και τα Κεριά καθώς και το Ένας γέρος, ποιήματα που μιλούν για τη ζωή και τα σκληρά άθλια αλλά αναπόφευκτα γηρατειά.
Ένας γέρος
[...] Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει.
Κ’ εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει
σαν χθες. Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.
Και συλλογιέται η Φρόνησις πως τον εγέλα·
και πως την εμπιστεύονταν πάντα — τι τρέλλα! —
την ψεύτρα που έλεγε· «Aύριο. Έχεις πολύν καιρό.»
Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση
χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι
κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει. [...]
Τα ερωτικά ήταν αυτά που απόλαυσα περισσότερο, ποιήματα που απουσίαζαν από τα σχολικά βιβλία για ευνόητους λόγους, και από αυτά ξεχώρισα τα ακόλουθα:
Στου καφενείου την είσοδο
Την προσοχή μου κάτι που είπαν πλάγι μου
διεύθυνε στου καφενείου την είσοδο.
Κ’ είδα τ’ ωραίο σώμα που έμοιαζε
σαν απ’ την άκρα πείρα του να τώκαμεν ο Έρως —
πλάττοντας τα συμμετρικά του μέλη με χαρά·
υψώνοντας γλυπτό το ανάστημα· [...]
Το διπλανό τραπέζι
[...] A τώρα, να, που κάθησε στο διπλανό τραπέζι
γνωρίζω κάθε κίνησι που κάμνει — κι απ’ τα ρούχα κάτω
γυμνά τ’ αγαπημένα μέλη ξαναβλέπω.
Θυμήσου, σώμα
[...] Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες — πώς γυάλιζαν,
θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν·
πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.
και φυσικά το
Δύο νέοι, 23 έως 24 ετών
[...] Και σαν σωθήκαν τ’ ακριβά πιοτά,
και σαν πλησίαζε πια η ώρα τέσσερες,
στον έρωτα δοθήκαν ευτυχείς.
Υπέροχος ο Καβάφης, δεν έχω να πω τίποτ' άλλο. Είμαι σίγουρος ότι τα ποιήματά του και αυτή η συγκεκριμένη έκδοση θα με συντροφεύουν για πάντα. 4,6 αστέρια
November 26, 2017
Καταπληκτικά ποιήματα, καταπληκτικός ποιητής.
April 12, 2020
πολύ καλός ο Καβάφης τρία όμως διαμάντια ξεχωρίζουμε στο βιβλίο 1.Όσο Μπορείς 2. Ιθάκη 3. Περιμένοντας Τους Βαρβάρους.
February 22, 2018
5.0
"Δεν λιγοστεύ’ η συμφορά όσω και αν την λέγης.
Aλλ’ είναι πόνοι που ήσυχα μες στην καρδιά δεν μένουν.
Διψούν με το παράπονο να βγουν να ξεθυμάνουν"
H ποιηση του Καβαφη για μενα ειναι κατι πολυ ξεχωριστο. Νιωθω οτι διαβαζοντας καθε ποιημα του Καβαφη μεταφερεσαι σε εναν αλλο χωρο-χρονο, γεγονος που με γοητευσε πολυ. Τα ποιηματα διακρινονται σε ερωτικα, φιλοσοφικα και ιστορια. Καθε ειδους ποιημα του μου αρεσε με διαφορετικο τροπο ομως τα αγαπημενα μου ηταν τα ερωτικα, τα οποια μια μελαγχολια, μια θλιψη για το ανεκπληρωτο και μια προσδοκια να εκπληρωθουν τα απωθημενα του ποιητη. Οσον φορα τα ιστορικα του ποιηματα, κρυβουν μεσα τους μια διαχρονικοτητα και με εντυπωσιασαν οι ιστορικες γνωσεις του ποιητη. Η γλωσσα του ειναι κυριως η δημοτικη ομως περιεχει στοιχεια της καθαρευουσας. Επιπλεον, τα ποιηματα του Καβαφη ειναι κυριως συντομα, λακωνικα θα ελεγα, που αποτυπωνουν με τις καταλληλες λεξεις αυτα που θελει να πει ο ποιητης. Δεν "φτιασιδωνεται" ο λογος του, δεν χρησιμοποιει περιττες λεξεις και αυτο ειναι ακριβως που κανει την ποιηση του ιδιαιτερη και ελκυστικη.
Η συγκεκριμενη εκδοση με ικανοποιησε πολυ καθως εκτος απο ολα τα Αναγνωρισμενα ποιηματα, ειχε και την πλειοψηφια των Αποκηρυγμενων καθως επισης και μια εκτενεστατη εισαγωγη για την ζωη του Καβαφη, κριτικες του εργου του και ενα αρθρο του για τα Ελγινεια Μαρμαρα. Ολα αυτα συνοδευονταν ακομα απο φωτογραφιες του ποιητη και χειρογραφα. Νομιζω ειναι η καλυτερη επιλογη που μπορει να κανει κανεις μιας και η τιμη του ειναι επισης πολυ καλη.
Τα ποιηματα που ξεχωρισα ηταν:(δεν συμπεριλαμβανονται τα πιο γνωστα οπως Η Πολις, Ιθακη κτλ)
Τα παραθυρα
Πριν τους αλλαξει ο χρονος
Φωνες
Μονοτονια
Καλος και κακος καιρος
Μακρυα
Ηδονη
Μερες του 1903
Του πλοιου
Στα 200π.Χ.
"Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική."
"Δεν λιγοστεύ’ η συμφορά όσω και αν την λέγης.
Aλλ’ είναι πόνοι που ήσυχα μες στην καρδιά δεν μένουν.
Διψούν με το παράπονο να βγουν να ξεθυμάνουν"
H ποιηση του Καβαφη για μενα ειναι κατι πολυ ξεχωριστο. Νιωθω οτι διαβαζοντας καθε ποιημα του Καβαφη μεταφερεσαι σε εναν αλλο χωρο-χρονο, γεγονος που με γοητευσε πολυ. Τα ποιηματα διακρινονται σε ερωτικα, φιλοσοφικα και ιστορια. Καθε ειδους ποιημα του μου αρεσε με διαφορετικο τροπο ομως τα αγαπημενα μου ηταν τα ερωτικα, τα οποια μια μελαγχολια, μια θλιψη για το ανεκπληρωτο και μια προσδοκια να εκπληρωθουν τα απωθημενα του ποιητη. Οσον φορα τα ιστορικα του ποιηματα, κρυβουν μεσα τους μια διαχρονικοτητα και με εντυπωσιασαν οι ιστορικες γνωσεις του ποιητη. Η γλωσσα του ειναι κυριως η δημοτικη ομως περιεχει στοιχεια της καθαρευουσας. Επιπλεον, τα ποιηματα του Καβαφη ειναι κυριως συντομα, λακωνικα θα ελεγα, που αποτυπωνουν με τις καταλληλες λεξεις αυτα που θελει να πει ο ποιητης. Δεν "φτιασιδωνεται" ο λογος του, δεν χρησιμοποιει περιττες λεξεις και αυτο ειναι ακριβως που κανει την ποιηση του ιδιαιτερη και ελκυστικη.
Η συγκεκριμενη εκδοση με ικανοποιησε πολυ καθως εκτος απο ολα τα Αναγνωρισμενα ποιηματα, ειχε και την πλειοψηφια των Αποκηρυγμενων καθως επισης και μια εκτενεστατη εισαγωγη για την ζωη του Καβαφη, κριτικες του εργου του και ενα αρθρο του για τα Ελγινεια Μαρμαρα. Ολα αυτα συνοδευονταν ακομα απο φωτογραφιες του ποιητη και χειρογραφα. Νομιζω ειναι η καλυτερη επιλογη που μπορει να κανει κανεις μιας και η τιμη του ειναι επισης πολυ καλη.
Τα ποιηματα που ξεχωρισα ηταν:(δεν συμπεριλαμβανονται τα πιο γνωστα οπως Η Πολις, Ιθακη κτλ)
Τα παραθυρα
Πριν τους αλλαξει ο χρονος
Φωνες
Μονοτονια
Καλος και κακος καιρος
Μακρυα
Ηδονη
Μερες του 1903
Του πλοιου
Στα 200π.Χ.
"Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική."
November 29, 2022
Δεν μπορώ εγω να αξιολογήσω το έργο αυτού του τεράστιου ποιητή. Απλά υποκλίνομαι
March 13, 2024
Πολύ καλό βιβλίο. Περιέχει τα αναγνωρισμένα αλλά και τα αποκηρυγμένα από τον ποιητή ποιήματα του. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν κείμενα Ελλήνων και ξένων λογοτεχνών σχετικά με το μεγάλο ποιητή.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews