นาคี

นาคี #1

by ตรี อภิรุม

'คำแก้ว' สาวสวยแห่งบ้านดอนไม้ป่าผู้มีสัญชาติกำเนิดที่ลึกลับ มิมีใครล่วงรู้แม้แต่ตัวเธอเองว่า เธอมีพลังพิเศษเหนือมนุษย์ ! ทศพล นักศึกษาโบราณคดีที่บังเอิญไปขุดพบรูปสลักของ 'นาคี' และเขาต้องมนต์เสน่ห์ของ 'เจ้าแม่นาคี' จนมิอาจถอนตัว เขายอมสละสิ้นทุกอย่างเพื่อรัก และให้ได้อยู่เคียงข้างเธอ แต่ความรักของเขาและเธอนั้นมีอุปสรรคใหญ่หลวงนัก หมออ่วม-กำนันแย้ม-บุญส่ง-นายกอ-เมืองอินทร์ และอีกหลายคนที่ได้เจออิทธิฤทธิ์ของเจ้าแม่นาคี

จึงพยายามอย่างยิ่งที่จะกำจัดนาคี รวมถึง ลำเจียก สาวสวยสุดเซ็กซี่ที่หวังปองทศพล การต่อสู้กับอำนาจลึกลับ และชิงรักหักเหลี่ยม ดำเนินไปในวิธีของมนุษย์และด้วยมนตร์คาถา โดยทั้งหมดไม่อาจล่วงรู้ว่า นี่คือพลังแห่งความอาฆาตพยาบาทจากอดีตชาติ และผลแห่งกรรมของแต่ละคนจะเป็นเช่นไร พญานาคจะยังคงเป็นปริศนาต่อไปอีกหรือไม่

704 pages, Paperback

Reviews

[RMN · Rating 2 out of 5]

สมัยเด็กๆ ชอบอ่านนิยายตรี อภิรุมมาก แต่มาตอนนี้อ่านไม่สนุกเสียแล้ว อาจจะเป็นเพราะนิยายเขียนออกมาแบบละครมากๆ เน้นบทสนทนาโต้ตอบกัน ทำให้รู้สึกว่าดำเนินเรื่องเชื่องช้ามาก เนื้อเรื่องหลักๆ ไม่มีอะไรเลย สาระ+แง่คิดน้อยมาก ตัวละครไม่มีมิติใดๆ คนที่ร้ายก็ร้ายสุดๆ ฝักใฝ่แต่มุ่งร้าย ไม่มีอะไรดีสักอย่าง เกิดเหตุอะไรก็ไม่สามารถแจ้งความเอาผิดได้ เพราะกำนันมีอิทธิพล สามารถปั้นเรื่องจริงให้เป็นเท็จได้ ต้องอยู่เฉยๆ ทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรไปซะ ไม่มีใครฉลาดเลยให้ตายสิ ... รู้สึกเสียดายเงินเหมือนกันนะ กว่าจะอ่านจบได้ก็ฝืนใจแทบแย่ :(

[Jerawan Meesangnilverakul · Rating 2 out of 5]

อยากจะบอกว่าไม่ได้ดูละครนาคีแบบจริงๆจัง แต่ดูจากฉากที่ตัดมาจากละครอีกทีนึง
ที่ยืมเล่มนี้มาจากห้องสมุดเพราะกระแสจากละครด้วยส่วนหนึ่ง

รีวิวหลังอ่าน
หลังจากที่อ่าน ทำให้รู้ว่าบทละครแตกต่างจากนิยายเยอะมาก
ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้ดูนาคีจริงๆจังๆ แต่เรารู้สึกว่านิยายให้อารมณ์อีกแบบนึง ซึ่งแตกต่างจากละครโดยสิ้นเชิง

นาคี เป็นเรื่องของหญิงสาวชาวป่า "คำแก้ว" ผู้ที่มีร่างเจ้าแม่นาคีสิงสถิตอยู่
เรื่องราวในอดีตชาตินำพาเธอให้พบกับ "ทศพล" หนุ่มเมืองกรุงคณะโบราณคดี
โชคชะตามิได้นำพามาแต่คู่ครองเท่านั้น แต่ยังชักพาศัตรูคู่กรรมในอดีตชาติอีกด้วย

จากที่อ่านมา ฉบับนิยายจะเน้นหลักๆ ตรงที่ศัตรูเจ้าแม่นาคีพยายามทำร้ายและทำลายเจ้าแม่นาคี
พยายามให้คำแก้วเผยธาตุแท้เป็นเจ้าแม่นาคี เพื่อจะได้กำจัดให้รู้แล้วรู้รอด

ส่วนตัวแล้ว คิดว่านิยายเล่มนี้ไม่ค่อยมีพลอตเรื่องที่ซับซ้อนสักเท่าไหร่
นิยายจะโฟกัสที่ศัตรูพยายามกำจัดเจ้าแม่นาคี

คือทั้งเรื่องที่อ่านมา พลอตเรื่องก็จะวนอยู่แค่นี้แหละ

ไม่มีอะไรมากมายจริงๆ จนเรารู้สึกว่าเรื่องมันก็วนมาลูปเดิม คือปราบเจ้าแม่นาคีไม่ได้ หาวิธีใหม่อีกแล้ว วนไปวนมาซ้ำๆ

ความสัมพันธ์ระหว่างทศพลและคำแก้ว
เราว่าความรักระหว่างทั้งสองคน เราไม่ค่อยจะอินซะเท่าไหร่
เรารู้สึกว่า ทุกอย่างมันดูรวบรัด ตัดตอนมากเกินไป

อย่างเช่นตอนที่คำแก้วแปลงร่างเป็นเทพธิดาไพร ซึ่งก็คือร่างเจ้าแม่นาคี
เจ้าแม่นาคีพาทศพลไปเมืองเนรมิตที่อยู่ที่เทวาลัยร้าง
พอตื่นขึ้นมาเช้าวันรุ่งขึ้น เจ้าแม่นาคีก็เปลี่ยนร่างกลับมาเป็นคำแก้วเช่นเดิม
แล้ววันนั้น ทั้งสองคนก็แต่งงานกันเลย
เราก็แบบ เฮ้ย แบบนี้ก็ได้เหรอ เร็วไปไหม

ส่วนเรื่องภาษา เราคิดว่าผู้แต่งต้องการใช้ภาษาให้เข้ากับการพูดของสมัยก่อน
เราก็พอเข้าใจในเรื่องของการใช้ภาษา แต่เพราะว่านิยายถูกตีพิมพ์ในยุคสมัยใหม่ ซึ่งไม่ได้มีการใช้ภาษาสมัยก่อนแล้ว
เราเลยรู้สึกว่า เราไม่คุ้นเคยกับภาษาที่ใช้ในนิยายเล่มนี้สักเท่าไหร่

อารมณ์ประมาณเด็กยุคใหม่ไปอ่านวรรณคดีเก่าๆ แบบดั้งเดิม
อารมณ์แบบคนสมัยพ่อแม่เรา มาอ่านนิยายสมัยใหม่ ทำนองนั้น

ยกตัวอย่างแบบ เราไปอ่านกลอนสุนทรภู่ล่ะกัน (แต่ภาษาไม่ได้เก่าขนาดนั้นนะ)

และท้ายที่สุดเลย เราว่านิยายนี้ ถูกแต่งมากึ่งๆนิยาย กึ่งๆบทละคร
เพราะในนิยาย มีคำบรรยายแบบให้ผู้อ่านได้ยินเสียงประกอบ อย่างเช่น เปรี้ยง ตุ๊บ

โดยรวม นิยายเล่มนี้ ถ้าใครที่เรียนเอกภาษาไทย น่าจะอ่านได้สนุกกว่านี้ (ประสบการณ์จากเพื่อนที่เรียนเอกไทย นางคงเคยชินนิยายแนวนี้ไปแล้ว)
แต่คนที่อ่านนิยายในยุคสมัยใหม่ (เช่นเรา) อาจจะยังไม่ชิน
ถ้าใครคิดว่านิยายจะซับซ้อนซ่อนเงื่อนแบบในละคร อาจจะต้องผิดหวังเล็กน้อย
เพราะอย่างที่บอก นิยายวนลูปเดิมมาก และถ้าใครดูละครมาก่อน จะรู้ว่านิยายนั้นแตกต่างจากละครมาก
ใครอยากอ่านเพราะเป็นแฟนละครนาคี ก็สามารถอ่านได้ค่ะ เราว่าคงอ่านสนุกกว่าเราเยอะ

ก็ฝากไว้แค่นี้ค่ะ ^^

[MT]

ชอบมากๆทีเดียว ตรี อภิรุม horrorนิยูนีกจริงๆได้หลายอารมณ์ หางานอื่นๆแกมาอ่านแน่นอน แต่ไม่ค่อยชอบความเป็นmale gazeของแกเลย มันออกไปทางหนังเรทอาร์มากกว่าหนังHitchcock(หื้มม มาไง)