جرم زمانه ساز

by آرش آذرپناه

رمانِ کوتاهِ «جرمِ زمانه‌ساز» نوشته‌ی «آرش آذرپناه» (1359) یک عاشقانه‌ی سیاسی‌ست.این نویسنده‌ی جنوبی که سال‌هاست در مطبوعات جدی قلم می زند و داستان می‌نویسد در این رمان سراغِ روزهای انقلابِ فرهنگی در اوایلِ دهه‌ی شصت رفته است. عشقی که در آن روزهای پر از آرمان و شور در جبرِ اتفاق‌ها گم می‌شود و ناگهان سال‌های سال بعد در یک دیدارِ اتفاقی جان می‌گیرد. آذرپناه روایتِ خود را در بازیابی زمانی استوار می‌کند که گذشته، تلف‌شده و حالا همان آدم‌های گم‌شده در سال‌های دهه‌ی شصت آرام‌شده و سر درگریبان هم‌دیگر را می‌یابند. در فضاهایی نامتعین. در قطار، کافه یا دانشگاه. سوال مهم در همین فرایند شکل می‌گیرد و آن این‌که رفتارهای سیاسی و حزبی چه‌قدر بر سرنوشتِ یک نسل تاثیر گذاشت و از آن‌ها چه ساخت؟ این احتمالا مهم‌ترین گره داستان است که خاطرات و واقعیت‌هایی تکان‌دهنده را رقم می‌زند. نویسنده‌ی جوان رمان در فصل‌های کوتاه و با استفاده از اتفاق‌های سیاسی و تاریخی در عمقِ صحنه‌اش از عشقی ناکام می‌نویسد که انگار می‌خواهد از نو شروع کند. آیا می‌توان زمان را دوباره احیاء کرد؟ رمان پاسخِ تازه‌ای به این پرسش همیشه‌گی دارد.

104 pages, Paperback

Published January 1, 1395

Reviews

[Khashi · Rating 1 out of 5]

اصلا با نثر نویسنده نمی‌شه ارتباط برقرار کرد. فکر نکنم خیلی هم از لحاظ تاریخی تطابق داشته باشه.

[ZaRi]

وقتی وارد شد در یک نگاه دریافت که هیچ‌چیز تغییر نکرده است؛ حتا میز و صندلی‌ها. پیشخدمت‌ها تک‌وتوکی جدید آمده بودند یا شاید قیافه‌ها یادش نمانده بود. چهار سال پیش البته یک‌بار سرزده آمده بود. ربع ساعتی بیشتر نشسته بود. قهوه‌ای نوشیده بود و به حالی گریز از آن‌جا رمیده بود. حالا پیش خودش می‌گفت که آبدیده‌تر شده است. خاطره‌ها دیگر خاطرش را نمی‌آزردند...

[Hami · Rating 1 out of 5]

داستان های عاشقانه که در بستر تاریخی روایت می‌شوند جذابیت بسیاری دارند خاصه داستان‌هایی که از لحاظ تاریخی نزدیکتر و شبیه‌تر به دنیای خواننده باشند. اما داستان در جذب خواننده و درگیر کردن او با راوی، شوکت و رضا و بقیه شخصیت ‌ها چندان موفق عمل نمی‌کرد. همچنین زبان روایت و حتی دیالوگ‌ها نه روانی و سیالیت نثر معاصر را دارد نه زیبایی و صناعت پیشین را و در این بین وامانده است.