A morte dun ancián que sostén na súa man un papel coa mensaxe «Dime que me queres» destapa unha pasional historia de amor que non se apaga co paso do tempo. Ambientada na confusa España de 1979, dous anos antes da Lei do divorcio, dúas familias vense arrastradas por ese vello segredo e pola necesidade de cambiar as súas vidas. “As horas roubadas” é unha novela de personaxes que nos leva a través dos sentimentos de varias xeracións nunha época onde vivir sen ataduras era unha tarefa pendente. Unha historia que demostra que non hai idade para o amor, e que cando non facemos nada por mudar as cousas, algo insospeitado pode facer que cambien. Para sempre.
María Solar naceu e vive en Santiago de Compostela. É presentadora do programa A revista fin de semana da TVG. Licenciouse en Xornalismo e Bioloxía ademáis de ser diplomada en Maxisterio e ter o título de Especialista en Información Ecolóxica e Medioambiental. A súa actividade profesional sempre se centrou no xornalismo e ten unha longa traxectoria en radio e televisión. Na Radio Galega presentou e dirixiu durante oito anos o magacine As tardes da Galega e na TVG presentou diversos programas de todos os xéneros como o cultural Zigzag Diario, Ciencianosa, En pé de festa, Arrampla con todo ou Os directos da Galega, entre outros. Ademais foi actriz de dobraxe.
Como autora, céntrase no público infantil. Ten publicado entre outros 'O Fillo do Pintamonas' (Tambre, 2010), 'Boa Sorte' (Baía, 2008), 'O tempo do revés' (Baía, 2008) e os libros divulgativos 'O libro do noso mar' (Lea, 1999), 'Ecoloxía na aula' (Lea, 1998).
No ano 2014 alzouse co Premio Lazarillo polo seu libro 'O meu pesadelo favorito'
Esta entrañable historia nos habla de un amor correspondido pero no vivido a plenitud, una relación secreta que optó por sacrificarse en favor de sus familias, del que dirán, lo que procedía hacer, lo que estaba bien y era correcto; pero la vida pasa y el amor, si es verdadero, encontrará una manera de seguir latiendo
Transcurre a finales de los años 70, ha caído el franquismo, la ley del divorcio está en miras de ser aprobada, la sociedad se ve reflejada en las dos familias principales de la trama; una progresista, de mente abierta, moderna, que ve venir un cambio y lo quiere, la otra más afianzada en el pasado, en lo conocido, reacios a nuevas tendencias y con pensamientos y costumbres familiares, donde el cabeza de familia manda, ordena y dirige; ambas se verán unidas ante un secreto que lleva años guardado
Toca temas que ubican pronto en la época, como la emigración, los cambios sociales, las apariencias, la vergüenza a ser señalado, la conveniencia de decir y hacer lo que se espera y la iglesia en su fiel papel de juez y parte en todas las decisiones de la vida
Me ha gustado mucho esta novela que se lee de forma tan rápida y sencilla. ¡Absolutamente todo me era familiar!. A través de la amistad de dos adolescentes que viven en el mismo barrio, la autora hace un recorrido por la España de los 70/80 en el que tienen cabida desde la llegada del divorcio hasta el amor, la muerte, el maltrato, el resentimiento, los amores imposibles... Reflexiona además sobre el peso de los secretos familiares ocultos y su influencia en los individuos y en sus relaciones con los demás. Muy recomendable, especialmente para todos los que a finales de los 70 éramos adolescentes ;) . Refleja perfectamente el pulso familiar en aquellos años.
W Hiszpanii roku 1979 nie istnieje instytucja rozwodu. Ten przywilej będzie dostępny dopiero za dwa lata. W takiej rzeczywistości poznajemy bohaterów tego dramatu. Z jednej strony mamy Rosę i Damiana. Małżeństwo, w którym to mąż rządzi twardą ręką, a reszta rodziny, łącznie z zastraszoną żoną, musi się dostosować do jego woli. Lecz nawet jeśli rozwody byłyby usankcjonowane prawnie, oni i tak nadal tkwili by w tym toksycznym układzie. Dlaczego? Ponieważ sam Bóg chciał, by tych dwoje było razem. Z drugiej strony poznajemy Lolę i Antonia, można powiedzieć, że sąsiadów pierwszej pary. Ich małżeństwo sprawia wrażenie idealnego, a w domu nigdy nie zagościła przemoc. W tych dwóch, tak różnych rodzinach, wychowało się dwóch chłopców: Ramon i Roberto. I to ich, choć nie tylko, przeżycia stanowią podstawę tej powieści.
Es una historia entrañable sobre una pareja que a pesar del tiempo y la distancia, consiguen no perderse. Aunque en ocasiones se hace un pelín lento, es muy cortito, se lee en un par de tardes y merece la pena.
Tenía fichada a esta autora por reseñas de su libro "La culpa" así que cuando pasé por la biblioteca y encontré con este libro suyo no dudé en cogerlo para ver qué tal. Y he decir que me ha gustado mucho la forma de escribir de María ( que para los que no la conozcáis, es una periodista y presentadora de la Televisión de Galicia) y ha conseguido mantenerme enganchada desde el principio al fin. Los personajes tienen carácter muy marcado y definido lo que hace que podamos empatizar con ellos . Además es una historia intergeneracional en la que abuelos, padres e hijos tienen protagonismo a lo largo de la narración ya que cada generación tiene su trama propia. Emigración, amores prohibidos, la ley del divorcio , los malos tratos o el papel de la iglesia en la vida cotidiana son algunos de los temas que se desarrollan a lo largo de poco más de 200 páginas que se me han hecho cortas. Ha sido todo un placer leer esta novela y está claro que repetiré pronto con la autora 😌
Está bien pero quizá llevaba la expectativa muy alta por lo que me habían comentado sobre el libro y se me ha quedado corto. Me parece una buena lectura para secundaria, pero para un público adulto, lo dicho, se queda corto.
Creo que queda bastante claro que mis géneros favoritos son distopía y fantasía, pero eso no quiere decir que no me gusta leer otros géneros y es otro género el que traigo hoy, es un libro realista ambientada en 1979 y donde la historia ocurre en un pequeño periodo de tiempo sin que parece que transcurre en poco tiempo.
No encontraremos muchos personajes pero sí que está contado desde el punto de vista de dos: con Roberto descubriremos una familia cariñosa y respetuosa a la vez que moderna y unos ideales bastante claros; la familia de Ramón es más conservadora donde el hombre es el manda más, aunque sea un maltratador (por esta razón es el personaje que más he odiado).
Roberto nos dará a conocer sin saber la historia de amor de Anselmo, su abuelo, y Carmen, la abuela de Ramón, pero será Ramón quien nos dará a conocer la historia de principio a fin, con Ramón y Damián, su padre.
El libro en sí me ha encantado, se lee muy rápido y cuenta una historia muy bonita a pesar de la época en el que transcurre, una época donde es normal que el padre maltrate de forma psicológica y físicamente a la mujer e hijos, pero conoceremos la razón casi al final del libro. No con ello justifico sus actos, porque esa no es razón para que trate a su familia como basura.
Por otro lado, los padres de Roberto sí que me han gustado. Dos personas que dejan de quererse pero no se odian, llevan todo con calma y tranquilidad y ayudándose entre ellos, un respeto que inculca a sus hijos. Sin embargo, eso no le enseña a Roberto quien es la persona de la que debe enamorarse, en este caso de Nuria, una chica que vive en una familia tradicional y que no quiere evolucionar.
Además de a Damián, también he odiado a Nuria, la cual hace creer que no está de acuerdo con la forma de pensar de sus padres, pero sin embargo en el último momento hace lo que es "correcto" y no lo que quiere su corazón. Un personaje que se contradice a sí misma.
Como digo, una obra muy realista donde los personajes son personas de a pie con sus secretos y sus dificultades.
📚 As horas Roubadas 📚 . Autor: @mariasolarn . Estou tan cansa de dicir que o importante e VIVIR... Non chega con deixar pasar os días e deixar morrer o tempo ata que o tempo nos mate a nós. Hai que VIVIR. . Unha novela preciosa. Chea de contido que no meu caso, levoume a nenez mais primaria. Eu ainda non nacera no 79, pero algunas cousas as recordo igual... Coma os televisores en Branco e negro, as antenas de cornos e ata o machismo normalizado daqueles anos. Tiña mais lonxano a lei de divorcio, ou o comezo dos pagos a prazos. Esas cousas que pensas que sempre foron así e resulta que fai dous días que as temos incorporadas. . Anselmo morre na casa, e na sua man, o neto atopa un papel cunha mensaxe "Dime que me queres ". Este feito fai que se remova o pasado, e se destape unha preciosa historia de amor que ninguen foi quen de apagar a pesar dos anos e as distancias doutra época. . Unha persoa morre cando morre, pero para os que quedan segue morrendo un pouco cada día que pasa. Morre co velorio, morre co soterramento, morre coa ausencia, morre co papelame, morre cando hai que tirar a roupa que enche os armarios e remexer nas suas cousas. Morre e segue morrendo e doendo, ata que un día, moito tiempo despois, un dase conta que deixou de doer, ou que doe diferente, sen bágoas, incluso co sorriso da lembranza. . Encantoume esta novela, e recomendoa moito. Un descobremento ler a #MariaSolar #Ashorasroubadas o meu 17 #martasdfnlibros2021 . #leoengalego #librosengalego #xerais #novela @edicionsxeraisdegalicia #recomendo
“Nadie puede juzgar a otra persona. Nadie puede entender las decisiones, el comportamiento, el pensamiento de otro. Nadie puede criticarlo, ni censurarlo sin estar en su piel, sin haber vivido su pasado y su presente” ~ Las horas robadas.
Maria Solar presenta dos matrimonios totalmente diferentes. Ambientada a finales de los 70, esta novela coral refleja el comportamiento de la época. Por un lado una pareja liberal, por otro, un matrimonio basado en el miedo, en los malos tratos físicos y psicológicos, y de trasfondo la religión y el qué dirán.
La trama comienza con el fallecimiento de Anselmo, abuelo de una de las familias y el descubrimiento de un papel que aferraba en su mano con la frase “dime que me quieres”. A partir de ese momento vamos descubriendo a los personajes, sus miedos, sus ilusiones pasadas y presentes y el porqué de su comportamiento.
3,25/5 Wybrana w bibliotece pod kątem połączenia dwóch akcji czytelniczych - hiszpańskiego tygodnia Natalii kursywa i czytania obyczajówek Karoliny bookyinstyle Całkiem przyjemna lektura, wciągająca, bez epickiego rozmachu, dużo wydarzeń jak na 254 ale zmieszane zaskakująco dobrze. Czułam hiszpański klimat Nie jestem wielką wielbicielką tego gatunku więc nie będę punktować uproszczeń i schematów na których trochę ten gatunek się opiera. Doceniam to że czytało się szybko przyjemnie, byłam zaangażowana i wciągnięta w fabułę a sama lektura nie przyniosła frustracji tylko rozrywkę - miły lekki przerywnik Czytałam oczywiście po polsku
El libro lo cogí con bastante interés. Pero luego me pareció un poco flojo. Es interesante porque te cuenta un poco la forma de vida y de pensar de la España de los años 70. Es un libro para entretenerte un rato y poco más.
Muy buenas las historias de sus personajes y muy buenos los personaje. Pero le falta profundizar en sus historias. Le faltan páginas para ser un libro excelente.
En "Las horas robadas" nos encontramos con una historia coral, ambientada en la Galicia de los 70, en la que dos familias y amigos se ven envueltos en el misterio de la vida de sus abuelos emigrados en Argentina décadas antes y los secretos que guardaban durante años. Además de la trama principal, se desarrollan tramas secundarias como el maltrato, los primeros amores de adolescencia, la novedosa ley de divorcio y empoderamiento de la mujer en varios aspectos de la vida cotidiana, los cuales marcaron un antes y un después en la época.
Es una novela de poca densidad y de narrativa fácil que hace que se lea en una tarde, lo cual siempre es de agradecer.
Encantoume esta novela de amores imposibles, de tempos escuros que se opoñen a tempos novos. María Solar percorre o amor, a morte e os sentimentos humanos para crear unha historia que emociona dende a primeira páxina. Encantoume :)
Demasiado me ha removido esta historia ... Es una novela magnifica aunque escrita desde una perspectiva actual ... se nota. Porque hay cosas que cuando creces con miedo a ... es imposible decir o hacer.