Early Greek Philosophy, Volume IX: Sophists, Part 2

by André Laks (Translator), Glenn W. Most (Translator)

The fragments and testimonia of the early Greek philosophers (often labeled the Presocratics) have always been not only a fundamental source for understanding archaic Greek culture and ancient philosophy but also a perennially fresh resource that has stimulated Western thought until the present day. This new systematic conception and presentation of the evidence differs in three ways from Hermann Diels’s groundbreaking work, as well as from later it renders explicit the material’s thematic organization; it includes a selection from such related bodies of evidence as archaic poetry, classical drama, and the Hippocratic corpus; and it presents an overview of the reception of these thinkers until the end of antiquity.

Volume I contains introductory and reference materials essential for using all other parts of the edition. Volumes II–III include chapters on ancient doxography, background, and the Ionians from Pherecydes to Heraclitus. Volumes IV–V present western Greek thinkers from the Pythagoreans to Hippo. Volumes VI–VII comprise later philosophical systems and their aftermath in the fifth and early fourth centuries. Volumes VIII–IX present fifth-century reflections on language, rhetoric, ethics, and politics (the so-called sophists and Socrates) and conclude with an appendix on philosophy and philosophers in Greek drama.

Genres: Philosophy, Classics

384 pages, Hardcover

Published October 31, 2016

Reviews

[Ali Ahmadi]

پیدا کردن ایراد در تمام زندگی به شکل عجیبی ساده است، زیرا زندگی هیچ چیز استثنائی، عالی یا باابهتی ندارد و همه چیزِ آن کم، ضعیف، گذرا و آمیخته با رنج بسیار است.

– منسوب به آنتیفون

بعد از مرور چند سوفیست کمتر شناخته‌شده مثل آنتیفون، لیکروفون و زنیادس، کتاب سراغ متنی عجیب می‌رود که با عنوان «براهین دوگانه» یا pairs of arguments شناخته می‌شود. نویسنده‌ی ناشناسی که اندیشه‌ای بسیار شبیه به سوفیست‌ها دارد در هر بخش متن دو مفهوم مخالف انتزاعی مثل خوبی و بدی، یا زیبایی (زیبندگی) و زشتی (نکوهیدگی) را انتخاب می‌کند. ابتدا می‌گوید که چرا این دو می‌توانند یکی باشند و بعد اینکه چرا عکس این هم امکان‌پذیر است و در نهایت هم بدون نتیجه‌گیری قطعی موضوع را رها می‌کند. با این که استدلال‌ها چندان عمیق و پرمایه نیستند – مثلن دلیل اصلی که خوبی و بدی نباید یکی باشند عواقب خطرناک این برابر‌انگاری در زندگی روزمره است – اما در همین جا – و باوجود اشارات ضمنی پررنگ به برتری فکری یونانیان در برابر سایر نژادها – می‌توان اولین نشانه‌های مکتوب از رواداری در برابر فرهنگ‌های غیرخودی را دید:

(درباره‌ی اینکه چرا امر زیبنده و نکوهیده یکی‌ست)

برای مثال در اسپارتا این که دختران ورزش کنند و با لباس بدون آستین بیرون بیایند زیبنده است، اما در آیونیا نه؛ برای کودکان اسپارتی یاد نگرفتن الفبا و موسیقی نکوهیده نیست، اما برای کودک آیونیایی چرا؛ برای مردی از تسالی زیبنده است که اسب یا گاوی انتخاب، و خود آن را قربانی کند و پوستش را بکند، اما در سیسیل این کار نکوهیده و وظیفه‌‌ی بردگان است؛ اهالی مقدونیه در این مشکلی نمی‌بینند که دختری عاشق مردی شود و قبل از ازدواج با او بیامیزد در حالی که این برای یونانیان زیبنده نیست؛ خالکوبی برای دختران تراس زیباست، اما هر جای دیگری آن را نشانه‌ای از مجازات ارتکاب جرم می‌بینند؛ برای سکاها زیبنده است که بعد از کشتن کسی، سر او را ببرند، جمجمه‌اش را بر پیشانی اسبشان‌ بگذارند، آن را با روکش طلا و نقره بپوشانند و از داخلش بنوشند، اما در یونان کسی حاضر نیست با چنین فردی حتا لحظه‌ای در یک خانه باشد؛ ماساژت‌ها والدین‌شان را پس از مرگ قطعه‌قطعه‌ می‌کنند و می‌خورند زیرا معتقدند بهترین خاکسپاری برای آن‌ها در بدن فرزندانشان است، اما هر کس در یونان چنین کاری کند از کشور بیرون خواهد شد؛ برای مردان پارسی زیبنده است که مانند زنان خود را بیارایند و با دختر، مادر و خواهر خود بیامیزند، اما در یونان نکوهیده و غیرقانونی‌ست؛ اهالی لیدی کسب درآمد دختران با تن‌فروشی و بعد ازدواج از این راه را نکوهیده نمی‌دانند، در حالی که در یونان کسی با چنین دختری ازدواج نمی‌کند.

و بلاخره بخش جذاب پایان کتاب که به اشارات پرشمار فلسفی در کمدی و تراژدی یونان می‌پردازد، از هجو سقراط و شرکا در ابرهای آریستوفانس تا نمایشنامه‌ی گمشده‌ سیزیفوس (منسوب به اوریپیدس یا کریتیاس) که تنها بریده‌ای از آن باقی‌مانده و یکی از اولین متن‌هایی‌ست که دلیلی این‌جهانی و اجتماعی برای به‌وجود آمدن قانون و خدا بیان می‌کند:

زمانی بود که بی‌نظمی حکم‌ می‌راند
و زندگی مردان، چون حیوانات
برده‌ی طبیعت بود، نه پاداشی بود
برای مرد خوب و نه مجازاتی برای شریر
این چنین بود که قانون به وجود آمد
.....
قانون بود که بازمی‌داشت مردان را
از خشونت بی‌پرده، اما چنین کارهایی
همچنان در خفا رخ میداد و اینگونه بود
که مردی زیرک و باتدبیر
ترس از خدایان را در فانیان یافت، تا که
عامل وحشت مرد شریر باشد، حتا اگر در خفا
مرتکب کاری شود، حرفی بزند یا فکری کند.
این چنین بود که یزدان ساخته شد
خدایی با زندگی جاودانی
که با ذهن خود می‌بیند و می‌شنود
.....
و به گمانم اینگونه بود که کسی برای اولین بار
فانیان را متقاعد کرد که به وجود نژادی از خدایان ایمان بیاورند

متن کامل

[Nathan Casebolt · Rating 5 out of 5]

In the final two volumes of Laks's and Most's fine collection of Presocratic fragments and testimonia, they cover the sprawling set of thinkers collectively known as the Sophists. Thanks largely to Plato, these expensive itinerant teachers still have a bad reputation today, to the point that we label it 'sophistry' when someone argues in a way we find skillful but disingenuous. I leave it to the reader to decide if Plato's disgust for their fluid morality is justified or not, but these are the first Greek thinkers to devote lengthy treatises not to speculation on the natural world, but to subjects we would recognize today as philosophy: truth, morality, and the power of language.

This second volume closes out the series with selections from the lesser-known sophistic lights of Antiphon, Lycophron, and Xeniades; as well as surviving texts of Iamblichus's Anonymous and the Dissoi Logoi ("Pairs of Arguments"), which offer in compressed form fine examples of late-stage Greek philosophy before the double punch of Plato and Aristotle transformed Western philosophy forever. In my opinion, the best part of this final volume is the appendix of selections from Greek comedy and tragedy, which offer examples of how thoroughly the rationalizing and demythologizing power of Presocratic and Sophistic thought had transformed Greek culture, and through the Greeks and Romans the entire Western world.