چوار نامیلکەی دکتۆر عەلی شەریعەتی

by Ali Shariati, هەژار موکریانی (وەڕگێڕ)

Unknown Binding

About the author

Ali Shariati was an Iranian revolutionary and sociologist who focused on the sociology of religion. He is held as one of the most influential Iranian intellectuals of the 20th century and has been called the ideologue of the Iranian Revolution. He was born in 1933 in Kahak (a village in Mazinan), a suburb of Sabzevar, found in northeastern Iran, to a family of clerics.

Shariati developed fully novice approach to Shi'ism and interpreted the religion in a revolutionary manner. His interpretation of Shi'ism encouraged revolution in the world and promised salvation after death. Shariati referred to his brand of Shi'ism as "Red Shi'ism" which he contrasted with clerical-dominated, unrevolutionary "Black Shi'ism" or Safavid Shi'ism. Shariati's works were highly influenced by the Third Worldism that he encountered as a student in Paris — ideas that class war and revolution would bring about a just and classless society. He believed Shia should not merely await the return of the 12th Imam but should actively work to hasten his return by fighting for social justice, "even to the point of embracing martyrdom", saying "everyday is Ashoura, every place is Karbala." Shariati had a dynamic view about Islam: his ideology about Islam is closely related to Allama Iqbal's ideology as according to both intellectuals, change is the greatest law of nature and Islam.

Persian:

دکتر شریعتی‌ در سا‌ل‌ ۱۳۱۲ در خا‌نواده‌ ای‌ مذهبی‌ چشم‌ به‌ جها‌ن‌ گشود پدر او استا‌د محمد تقی‌ شریعتی‌ مردی‌ پا‌ک‌ و پا‌رسا‌ و عا‌لم‌ به‌ علوم‌ .نقلی‌ و عقلی‌ و استا‌د دانشگا‌ه‌ مشهد بود علی‌ پس‌ از گذراندن‌ دوران‌ کودکی‌ وارد دبستا‌ن‌ شد و پس‌ از شش‌ سا‌ل‌ وارد دانشسرای‌ مقدما‌تی‌ در مشهد شد. علا‌وه‌ بر خواندن‌ دروس‌ دانشسرا در کلا‌سها‌ی‌ پدرش‌ به‌ کسب‌ علم‌ می‌ پرداخت‌. معلم‌ شهید پس‌ از پا‌یا‌ن‌ تحصیلا‌ت‌ در دانشسرا به‌ آموزگا‌ری‌ پرداخت‌ و کا‌ری‌ را شروع‌ کرد که‌ در تما‌می‌ دوران‌ زندگی‌ کوتا‌هش‌ سخت‌ به‌ آن‌ شوق‌ داشت‌ و با‌ ایما‌نی‌ خا‌لص‌ با‌ تما‌می‌ وجود آنرا دنبا‌ل‌ کرد.

در سا‌ل‌۱۳۵۲، رژیم‌، حسینیه‌ء ارشا‌د که‌ پا‌یگا‌ه‌ هدایت‌ و ارشا‌د مردم‌ بود را تعطیل‌ نمود، و معلم‌ مبا‌رز را بمدت ‌ ۱۸ما‌ه‌ روانه‌ زندان‌ میکند و درخ‌ خلوت‌ و تنها‌ ئی‌ است‌ که‌ علی‌ نگا‌هی‌ به‌ گذشته‌ خویش‌ می‌افکند و .استراتژی‌ مبا‌رزه‌ را با‌ر دیگر ورق‌ زده‌ و با‌ خدای‌ خویش‌ خلوت‌ میکند از این‌ به‌ بعد تا‌ سا‌ل‌ ۱۳۵۶ و هجرت‌ ، دکتر زندگی‌ سختی‌ را پشت‌ سرخ‌ گذاشت‌ . سا‌واک‌ نقشه‌ داشت‌ که‌ دکتر را به‌ هر صورت‌ ممکن‌ از پا‌ در آورد، ولی‌ شریعتی‌ که‌ از این‌ برنا‌مه‌ آگا‌ه‌ میشود ، آنرا لوث‌ میکند. در این‌ زما‌ن‌ استا‌د محمد تقی‌ شریعتی‌ را دستگیر و تحت‌ فشا‌ر و شکنجه‌ قرار داده‌ بودند تا‌ پسرش‌ را تکذیب‌ و محکوم‌ کند. اما‌ این‌ مسلما‌ن‌ راستین‌خ‌ سر با‌ز زد، دکتر شریعتی‌ در هما‌ن‌ روزها‌ و سا‌عا‌ت‌ خود را در اختیا‌ر آنها‌ میگذارد تا‌ اگر خواستند، وی‌ را از بین‌ ببرند و پدر را رها‌ کنند

سایت هواداران
انجمن دکتر شریعتی ــــــــــ فهرست مقالات ــــــــــ صفحه دکتر شریعتی

http://drshariati.org

Reviews

[Hêmin]

کتێب چوار نامیلکەی دوکتۆر شەریعەتی لە خۆ گرتووە کە لە هەر کامیان دا باسی بەشێک لە گرفت و هەڵەی کۆمەڵگای موسڵمان بە گشتی و کۆمەڵگای شیعەی ئێران بە تایبەتی دەکات. هەر ئەو جۆرەی مامۆستا هەژار دەفەرمێت ، ئەم پیاوە کاتی خۆی قسەیەکی بۆ کردن هەبووە و بۆ کاتی خۆی چ خراپ چ چاک جێگای سەرنج بووە بەڵام ئێستاکە دوای پەنجا ساڵ بە بڕوای من شەریعەتی بووە بە بەشێک لە مێژووی ڕابردوو و بیر و هزرەکانی بۆ ئێستا بە کەڵک نایەت با لەوەش گەڕێن کە کاتی خۆشی ڕەخنه لە سەر شەریعەتی زۆر بووە و تەنانەت عەبباس میلانی مامۆستای ناوداری بوواری مێژوو دەڵێ کە شەریعەتی یەکێک لەو ڕۆشنبیرانەیە کە هەر وەک زیاتری ڕۆشنبیرانی ئەو کاتی ئێران زیاتر لەوەی دەیزانی ، قسەی دەکرد. بەڵام من هیچ تێناگەم چۆن لە کۆمەڵگای کوردەواری لە کۆڵ ئەم کابرایە نابنەوە ، بە تایبەت لە باشووری کوردستان ؛ برای بەڕێزم لە وڵاتی خودی شەریعەتیش ئێستاکە نیوئەوەندەی لایەنگر نییە کە تۆ بەرۆکی بۆ دەدڕی. بە بڕوای من ئەگەر دەتانەوێت ئەم کتێبە بخوێننەوە تەنیا لەبەر وەرگێڕانە شیرین و بێ وێنەکەی هەژاری نەمر بیخوێننەوە و شایەدیش تۆزێک ئاشنا بوون لەگەڵ بیر و باوەڕەکانی نووسەر

سەرنج: بۆخۆم دوای یازده مانگ لە خوێندنەوەی سێ نامیلکە بە زۆری نامیلکەی چوارەمم خوێندنەوە

[Amir]

منداڵەکانمان دەیزانن؛
پیاوی هەژار، پیاوی بێهێز
با چاکیش بێ، با پاکیش بێ
بەرچاو نیە!
نەدار سوکە لە بەرچاوان،
ناخرێتە ناو ڕیزی پیاوان.
کەس فەقیری پێ پیاو نیە!
بەڵام هەرکێ؛
خاوەن زێرە، خاوەن زۆرە
ئەگەر پیسە، ئەگەر ڕەشە، ئەگەر بۆرە..
لەبەر چاوان زل و زۆرە!
دراوی دەمی ناخۆشبێ، دەم پیسبێ،
جنێو فرۆشبێ، دەڵێن؛
پیاوێکی زۆر زانە، لفت خۆش، گفت ڕەوانە..
قسەی جوانە، کاری جوانە..
شارەزای شارەزایانە..

(د. علی شریعەتی )
و؛ مامۆستا هەژار موکریانی

[Arash Amani]

مامۆستا هەژار بەڕاستی لەم وەرگێڕانەشدا شاکاری خولقاندووە ئەتۆ پێت وایە لە نووسەری کتێبەکە بەڕاستی کوردە و لە کۆمەڵگای کوردەواریدا ژیاوە.
دڵنیام ئەگەر ئەم کتێبە وە دەستەوە بگرن تاکوو بەتەواوی نەیخوێننەوە چاو ناتروکێنن.

[Shajwan Saed]

بەڵێ