Очи со боја на чевли

by Петар Андоновски

102 pages, Paperback

Published January 1, 2016

About the author

Петар Андоновски е роден 1987 во Куманово. Студирал на Катедрата за општа и компаративна книжевност. Автор е на книгите “Ментален простор” (поезија, 2008), “Очи со боја на чевли” (роман, 2013). Неговиот роман “Очи со боја на чевли” беше во најтесен избор за Роман на годината на Утрински весник. Застапен е во антологијата Нов македонски хаику бран (СВП, 2011).

Reviews

[Stefani · Rating 4 out of 5]

Линк до рецензија https://readwithstefani.com/oci-so-bo...

[Eka · Rating 3 out of 5]

Убава мала книга, меѓу 3 и 4 ѕвездички. Приказната не е нова или необична, но нарацијата ѝ дава живот. Интересните описи исто така ми го разубавија читањето.

Мажот лета над улицата како птица која не сака со крилјата да ја допира нечистотијата на луѓето.

Единствена забелешка за нарацијата ми беа многуте членувани зборови, мозокот ми беше преполн со -от, -та. Настрана од тоа, навистина се осеќав како да го гледам Amélie.

[Andrei · Rating 4 out of 5]

Се чита во еден здив, одлична нарација со филмски тек, прекрасна и доста верна психолошка слика на прогонувач - жртва, како и нивните трауми од младост кои се главна причина на оноа што протагонистите се ден денес. Не би одел во деталест опис, да не расипам од уживањето. Не остава горкост, мислата е чиста но остава прашања за понатамошно развивање на прикаската.
4.5 - пола бод помалку од совршено, само затоа што некако стилот делуваше малку преедонставен. Топло препорачувам - 3-4 часовно уживање.

[Rowian · Rating 5 out of 5]

És la primera novel·la que llegeixo en macedoni i m'ha encantat. N'he après moltíssim i a més m'ho he passat d'allò més bé llegint-la. Tinc ganes de traduir-la al català per poder-la compartir amb la resta. La història és força interessant i original.

[Ike · Rating 4 out of 5]

3. Очи со боја на чевли - Петар Андоновски(Или или) - 4⭐️

Ова ми е трета прочитана негова книга и некако за нијанса помалку ми се допадна од другите.
Поделена на два дела, во првиот дел раскажува Ема за својот фетиш, чисти чевли, и следење на нивните сопственици(мажи). Раскажува за зародишот на нејзиниот фетиш, од таткото генерал за кого чистотата на чевлите е огледало на душата. Раскажува за траумите од животот покрај генерал кој и по дома наредува, но веќе инвалид; за својата осаменост, за мажот кој го следи....
Во вториот дел разкажува Нестор, писател кој лежел во затвор заради неговата прва и единствена издадена книга, која државата ја оценила дека е напишана против системот и власта. Раскажува за својата параноја дека некој (најверојатно власта) го следи додека тој се обидува да напише нова книга. Раскажува за траумите од детството поминато со неговата тетка зашто мајка му и татко му го напуштаат, секој фаќајќи си свој пат. Раскажува за жената што го прогонува и следи(Ема)...
И таман се навлеков на приказната и ликовите, новелата заврши....

[Kikiland · Rating 5 out of 5]

Во позадина оди една хармонична музика ..... од Ludovico Einaudi — The Earth Prelude [Homework Edit] ....ја читам „Очи со боја на чевли“ .... кој контраст на хармонија и хаос ... а толку има смисла ... огледот во очите многу кажува за душата .... исто и како чистите чевли за карактерот ... прекрасно Петар прекрасно!

[Ana · Rating 5 out of 5]

Се чита во еден здив, иако приказната не е новитет, ве држи до крај.
Колку само неискажаните работи се посилни од кажаното.

[Aleksandra Ilieva · Rating 1 out of 5]

Очекував многу повеќе од книгава. Не знам зошто, ама ме "здроби" стилот на пишување. Ми фалеше поинаков стил на изразување, а вака ми делуваше доста монотоно, млитаво..

[Aleksandra · Rating 5 out of 5]

Неверојатно возбудлива книгичка. Секоја реченица - слика, чувство, чиста опсервација без осуда. Сето склопено во приказна со две лица, невообичано вклопени и комплетно зависни едно од друго. Фантастично, оригинално развиено дејство, истовремено психолошки вознемирено, но и мирно и педантно раскажано, без непотребни украси и емоции. Ме потсети на мојот омилен Шлинк, но морам да признаам, некако подобро дури и од него.

Неверојатно генијално мало дело.

[OliZN · Rating 5 out of 5]

Втор роман од Андоновски што го читам. Стилот е уникатен и се надевам ќе го сретнам и во другите негови романи. Кусо, концизно, моќно и преполно четиво. Два лика заробени од сопственото детство, испреплетени со реалната приказна на многу Несторовци, а не и помалку Еми, за жал. Никогаш не знаеме што се крие зад очите на некој друг или, пак, каде ќе нѐ однесат чевлите.

[Ljupka Pop-Todorova · Rating 4 out of 5]

Книгава е WOW! Наизглед мала, но откако ќе ја прочитате уште долго ќе се прашувате "Што беше ова?". Мало книгиче кое во вас ќе разбуди големи чувства, кое ќе ве тера да размислувате уште долго откако сте го прочитале, а можеби ќе ве натера да ја препрочитате уште еднаш.

[Kiki Kokosova · Rating 4 out of 5]

3,5 звездички, иако многу убав ритам и темпо, навистина со осет, ама јазикот ми дојде малку несмасен на моменти. Во секој случај продолжувам со Андоновски.

[Lidija Jovanovska · Rating 4 out of 5]

Straightforward and unpretentious

[Jasminka · Rating 4 out of 5]

Првенецот на овој современ и квалитетен македонски писател е интересно замислен. Иако преедноставен стил, сепак е некако добро вклопен во целата замисла. Приказна раскажана во два дела – првиот ни раскажува за Ева, а другиот за Нестор. Два неповрзани лика, кои сосема случајно и напланирано се среќаваат, на грешка. Дури и не се срееќаваат, туку само попатно, со крајот на окото, се здогледуваат, дури и не истовремено. Чисти, негувани чевли како фетиш од една страна, а фобија и параноја дека постојано е следен од друга страна, сето тоа поврзано во една симпатична, но психички тешка приказна, малку конфузна на почеток, но на крај сè убаво „легнува“. Умешност е со толку малку зборови и на толку малку страници да се создаде мрачна и траорна атмосфера, проткаена со самотија, страв, трауми од детството кои се влечат како товар цел живот. Да не ја читав прво „Страв од варвари“ која ме воодушеви, можеби и оценката ќе беше повисока.

[Blagorodna Budzakoska · Rating 5 out of 5]

Haos precizno i pedantno sklopen so takva edna lesnotija i estetika, što vooduševuva. Ova mi beše poslednata misla koga go završiv romanov. Možebi ne e razbirlivo vaka iskažano, no koga ke se pročita knigata ke si "legne" rečenicava na mesto.
Dva lika dijametralno postaveni koi se dopiraat po svojata osakatenost, ne fizička i ne po svoja vina.
Ema kerka na penzioniran general vo JNA, ednas general sekogas general. I doma i nadvor. Ne znae da komunicira poinaku osven so naredbi, pa taka i kon kerka si. A taa ne znae da se odnesuva poinaku ako ne i se izdade naredba. Edna od mnogute e da ima čisti čevli, tie se ogledalo na pedantniot karakter. Čistite čevli na Ema i stanuvaat fetiš, pa sledi mazi koi imaat sovršeno isčisteni čevli.

Nestor vtoriot lik, isto so "falenka" od detstvoto. Majka mu go napušta, go polni kuferot so neprocitani knigi i bars ostrov kade može na mir da čita. Go odleduva tetka mu koja od nego po sekoja cena saka da napravi pisatel. I bi Nestor pisatel, no negoviot roman eden i edinstven togasniot režim go gleda kako kritika i go zatvara na šest godini. Isto kako tetka mu što go zatvorase vo škafot za da izmisli prikazna. Od tuka e negovata temnina koja go progonuva celiot život. I taa edna famozna prva rečenica so koja mora da go započne svojot nov roman
Mora da e vpečatliva, mu veli tetka mu, mora da e fascinantna, bidejki taa prva misla go definira celiot roman.
Ema go sledi Nestor, se vljubuva vo negovite grižlivo isčisteni čevli. Taa ne umee da se vljubuva vo čovek, taa ne znae kako e da se saka, nea nekoj mora da i izdade naredba.. Pa i za vljubuvanje.
Nesakajki bez nikakva namera taa kaj Nestor ja budi starata paranoja deka e sleden od režimot..
I tuka počnuva haosot, onoj bolniot del, žrtva i voajer, igra na mačka i glušec.
Dodeka ja čitav knigava, celo vreme bev vo grč, nemoj Holywood kraj, nemoj te molam, ne, ne mi rasipuvaj na kraj te molam... Si imam i jas bubački da se razbereme 😂

Odlična kniga, odlična. Perfektno izgradeni likovi. Na tolku malku stranici da se kaže tolku mnogu e umešnost. Poentira Andonovski bez mnogu opisi, bez izliteni frazi, čisto koncizno jasno gradi edno četivo koe se čita lesno, mazno, no so golem prizvuk na tegobnost.
Mene posebno me trogna samotijata na likovite. Kolku treba da bides sam najsam.. Kolku treba da bides ošteten za da ne možeš da se povrzeš so drugite na nieden sociološki način. Samotijata ovde najteško mi padna. Ne se tie osameni so kup luge okolu niv. Tie se bukvalno sami, bez nikogo, so hendikep za da možat da ostvarat bilo kakov odnos so drug čovek. Zatvoreni vo svoite emotivno osakateni tela , tie se bukvalno ostrovi pusti...
Andonovski bravo, sekoja čest.

[JJ · Rating 3 out of 5]

интересна ама кога ја прочитав осеќав ко да фали уште еден дел. можеби не сум навикната на кратки книги

[Aleksandra · Rating 4 out of 5]

Насловот на книгата отсекогаш ми изгледаше интересен. Преку јасното пишување и преку примерот на Ема и Нестор можеме да ја сретнеме тегобноста која што ја носиме со себе долго време. Петар, ни помага да ја согледаме комплексноста која што ни ја нанесува животот, и на тој начин ја прифаќаме како составен дел од секојдневието, значи таа е неизбежна. Ги среќаваме работите кои навидум ги занемаруваме, а можеби и уште полошо избегнуваме.