Univers, univers

by Régis Jauffret

Quatrième de couverture:
«univers, univers est un roman, mille romans. Il raconte une histoire, mille histoires. Il plonge dans les profondeurs du cerveau d'une femme qui fait cuire un gigot tout au long du récit, sans savoir s'il est destiné à sa famille dont elle ne se souvient plus, ou à des amis monstrueux, les Pierrot, qui organisent dans leur propriété des réceptions où l'on tire à balles réelles sur les invités. Devant son four, sur sa terrasse, elle se laisse emporter dans l'espace, le temps, elle visite les continents, les planètes, s'invente des destins à des époques lointaines, dans d'autres galaxies, ou à l'étage du dessus au milieu de ses voisins improbables. Pourtant, elle ne cesse de ressembler étrangement à une de ces femmes banales qu'on s'excuse d'avoir bousculée dans la foule.»Régis Jauffret.

Genres: France

610 pages, Paperback

First published September 15, 2003

About the author

Régis Jauffret is the author of numerous novels, including "Universe, Universe" (2003) for which he was awarded the "Prix Décember" and "Insane Asylum" (2005) for which he won the "Prix Femina". In 2007, his book "Microfictions" was awarded the "Prix France Culture / Telerama" and the grand prize of black humor Forneret Xavier.


Régis Jauffret est l’auteur de plusieurs romans, dont Histoire d’amour, Clémence Picot, Fragments de la vie des gens, Univers, univers, prix Décembre 2003, Asiles de fous, prix Femina 2005, Microfictions, prix France Culture-Télérama 2007, et Lacrimosa (2008). Il a également publié une pièce de théâtre, Les gouttes.

http://www.folio-lesite.fr/Folio/aute...

Reviews

[Brenda · Rating 2 out of 5]

"Ze heeft te veel namen gekregen, niemand weet meer wie ze is." Absurde roman, of zoals Le Monde het zegt: "een onmetelijk reservoir van verhalen". De enige houvast is het lam in de oven. Ik vond het moeilijk om te volgen en niet altijd even aangenaam om te lezen. Toch heb ik doorgezet om te kijken of de auteur de absurditeit in zijn verhalen kon volharden.

[Xavier Roelens · Rating 3 out of 5]

Heeft ooit iemand het aantal namen en transformaties in deze roman geteld? Het is duizelingwekkend hoeveel mogelijke levens het hoofdpersonage krijgt en dat ondanks, of net dankzij, het feit dat ze zich niet meer herinnert wie de man is waarvoor ze een lamsbout in de oven heeft gezet. Of haar eigen leven. Of zelfs haar eigen naam. In een sprankelend Nederlands (met dank aan het vertaalduo Haan&Hofstede) krijg je een overdaad aan levens voorgeschoteld die ze zou kunnen leven. Op de ene bladzijde is ze 'Charlotte Grimal [...] met haar goedkope jas en haar zalfjesverkoopsterkop' (163), op een andere 'Mélanie Deriaud [...], een piloot van achtendertig die privéjets van het ene continent naar het andere vliegt' (271). Enzovoort, enzovoort. Sommige levens krijgen maar één zin, andere enkele bladzijden. Maar telkens zijn ze heel levendig beschreven.
En toch gaat het boek na verloop van tijd vermoeien. Daar waren twee redenen voor. Ten eerste eindigt elk mogelijk leven in dit boek desastreus. Na verloop van tijd gaat die neerslachtigheid het sprankelende overheersen. Ten tweede gaat het op een bepaald ogenblik niet meer over mogelijke, verzonnen levens die met het uiterste realisme verbeeld worden, maar het personage stapt ook letterlijk van het ene leven in het andere over. Die 'zielsverhuizing' is me een stap te veel. Er zit iets descartiaans, iets essentialistisch aan dit werk dat me stoort.

In het eerste hoofdstuk spreekt de auteur rechtstreeks de lezer aan: 'Ik heb geen behoefte aan uw blik die zich als twee toortsen op me richt, wat mijn schrijven voortdrijft is het loutere genoegen dat het tot stand komt, dat het bestaat in plaats van niets, een vluchtig ogenblik lang, verloren in de eeuwigheid.' Dat doet het zeker: het bestaat en zowel als conceptuele roman, als in zijn taal- en wereldrijkdom ben ik blijer dat dit boek bestaat dan niet bestaat. Tegelijkertijd is de visie op verbeelding problematisch. Door de lezer buiten te sluiten, ontneem je haar het gesprek met de wereld én de mogelijkheid om daar iets te te betekenen. In een boek krijg je al de kans, als schrijver, om voor meer dan 400 pagina's aan het woord te zijn. Neem dan ook de verantwoordelijkheid die daarbij hoort. Nu wordt de rijke verbeeldingstaal afgebakend door de beperkte, wat cynische verbeeldingskracht van de auteur.

[Katrin Josephine Van de Velde · Rating 3 out of 5]

Ik vind wat er geschreven staat niet slecht, zeker niet. Eens ik me erin had ondergedompeld, was het soms echt genieten, maar op een gegeven moment ging het me toch vermoeien. En toen had ik nog maar een vierde (van de meer dan 400 pagina's) achter de rug. Of ik het boek helemaal ga uitlezen, geen idee ...

[scylla ☾ · Rating 4 out of 5]

j'ai lu ce livre en 2018 je l'avais emprunté dans une bibliothèque à la Réunion et waw
j'avais mis tellement de temps à le lire mais t'es plongé dans l'(les?)histoire(s?)

le plat dans le four il est cuit ou pas du coup??????