What do you think?
Rate this book
Τραγούδι δίχως λόγια
Η όμορφη Στεφανία είχε γεννηθεί κάτω από πολύ λαμπρό άστρο. Πολλά τα χαρίσματα που της έδωσε η φύση, αλλά εκείνο που την έκανε να ξεχωρίζει ήταν η μαγευτική φωνή της.
Με όπλα το πείσμα, την αποφασιστικότητα και την πίστη στο ταλέντο της, επιβάλλεται από πολύ νωρίς στον χώρο της μουσικής και συγχρόνως γνωρίζει τον μεγάλο έρωτα της ζωής της. Για τη Στεφανία δεν υπάρχουν όρια. Η ευτυχία της είναι απόλυτη. Αστέρι του τραγουδιού και βασίλισσα της καρδιάς του Μάριου, του εμπνευσμένου στιχουργού, φτάνει στο απόγειο της δόξας. Τώρα έχει τα πάντα: αγάπη, φήμη, χρήμα…
Κι όμως! Ο δαίμονας της απληστίας τη σπρώχνει σε ολοένα και πιο ολισθηρά μονοπάτια. Τυφλωμένη από τα φώτα της επιτυχίας, αρχίζει να παρασύρεται από το ύπουλο παιχνίδι του ανταγωνισμού που, αργά και σταθερά, την οδηγεί στην καταστροφή.
Ένας ένας αρχίζουν να απογοητεύονται όσοι πίστεψαν σ’ αυτήν και την αγάπησαν στ’ αλήθεια: ο Μάριος και η κόρη τους, ο δάσκαλός της, η μητέρα της, ο αδελφός της, η πιο καλή της φίλη…
Πόσο εύκολο είναι άραγε να ξεχωρίσει ο άνθρωπος αυτά που αξίζουν πραγματικά στη ζωή; Και τι συμβαίνει την ημέρα που η Στεφανία ανακαλύπτει ότι έχει χάσει τα πάντα;
Με όπλα το πείσμα, την αποφασιστικότητα και την πίστη στο ταλέντο της, επιβάλλεται από πολύ νωρίς στον χώρο της μουσικής και συγχρόνως γνωρίζει τον μεγάλο έρωτα της ζωής της. Για τη Στεφανία δεν υπάρχουν όρια. Η ευτυχία της είναι απόλυτη. Αστέρι του τραγουδιού και βασίλισσα της καρδιάς του Μάριου, του εμπνευσμένου στιχουργού, φτάνει στο απόγειο της δόξας. Τώρα έχει τα πάντα: αγάπη, φήμη, χρήμα…
Κι όμως! Ο δαίμονας της απληστίας τη σπρώχνει σε ολοένα και πιο ολισθηρά μονοπάτια. Τυφλωμένη από τα φώτα της επιτυχίας, αρχίζει να παρασύρεται από το ύπουλο παιχνίδι του ανταγωνισμού που, αργά και σταθερά, την οδηγεί στην καταστροφή.
Ένας ένας αρχίζουν να απογοητεύονται όσοι πίστεψαν σ’ αυτήν και την αγάπησαν στ’ αλήθεια: ο Μάριος και η κόρη τους, ο δάσκαλός της, η μητέρα της, ο αδελφός της, η πιο καλή της φίλη…
Πόσο εύκολο είναι άραγε να ξεχωρίσει ο άνθρωπος αυτά που αξίζουν πραγματικά στη ζωή; Και τι συμβαίνει την ημέρα που η Στεφανία ανακαλύπτει ότι έχει χάσει τα πάντα;
551 pages, Paperback
Published February 3, 2016
33 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
November 11, 2024
Η Φανή Πανταζή επέστρεψε φέτος με ένα νέο βιβλίο που, σε αντίθεση με το περσινό της πόνημα, κέντρισε το ενδιαφέρον μου από την πρώτη κιόλας στιγμή. Ίσως να φταίει το γεγονός πως η περίληψή του μου δημιούργησε την εντύπωση πως επρόκειτο να διαβάσω μία ιστορία περισσότερο οικεία, ανθρώπινη και ρεαλιστική, σε σχέση πάντα με αυτήν που μας παρουσίαση το “Η εκδίκηση έσταζε μέλι”. Ως αναγνώστρια, τις ιστορίες αυτές, αν έχουν να προσφέρουν αλήθεια και συναίσθημα, τις εκτιμώ ίσως και λίγο περισσότερο από εκείνες που έχουν να προσφέρουν κάτι το διαφορετικό ή το ιδιαίτερο, εφόσον έχουν διατηρηθεί οι ισορροπίες εκείνες που δεν θα μου επιτρέψουν να αμφιταλαντευτώ. Βέβαια, αυτό είναι κάτι που δεν συνέβη στον απόλυτο βαθμό στην προκειμένη περίπτωση.
Η Στεφανία μοιάζει να είναι ευλογημένη από το Θεό από την πρώτη κιόλας στιγμή που γεννήθηκε. Όμορφη, με έντονη και ισχυρή προσωπικότητα, με αστείρευτο ταλέντο και με μια φωνή αγγελική, αλλά και με πείσμα ασύγκριτο, έχει αποφασίσει από πολύ νωρίς τι θέλει να πετύχει στη ζωή της. Δουλεύει σκληρά και πράγματι, καταφέρνει να αποκτήσει όλα όσα ονειρευόταν, έχοντας μία τέλεια ζωή, μια υπερεπιτυχημένη καριέρα, έναν άντρα που την λατρεύει σαν θεά και μια οικογένεια που πολλοί θα ζήλευαν. Παρ' όλα ταύτα, ξημερώνει η μέρα που η απληστία της και ο εγωισμός της αρχίζουν να την τυφλώνουν, παρασύρεται από τον δαίμονα του ανταγωνισμού και της αμφιβολίας, και ο τέλειος κόσμος της αρχίζει να καταρρέει γύρω της, με εκείνη να βυθίζεται στην προσωπική της κόλαση όλο και περισσότερο, μέχρι που καταλήγει να χάσει τα πάντα και πρέπει να αποφασίσει αν θα επιτρέψει στον εαυτό της να χαθεί και η ίδια.
Η αλήθεια είναι πως το συγκεκριμένο βιβλίο με δίχασε. Η συγγραφέας καταφέρνει με αρκετά πετυχημένο τρόπο να ξεδιπλώσει την προσωπικότητα μιας ηρωίδας που στην αρχή της πορείας της ζωής της σου είναι κάπως συμπαθής, και που καταφέρνει τελικά, όσο η ιστορία εξελίσσεται, να περάσει στην αντίπερα όχθη και να γεννήσει μέσα σου βαθιά συναισθήματα αντιπάθειας, ειδικά αν είσαι μάνα. Είναι μια γυναίκα που βάζει το εγώ της πάνω απ' όλους και απ' όλα, που αδυνατεί να εκτιμήσει όλα όσα της προσέφερε απλόχερα η ζωή, και που μένει συνεχώς ανικανοποίητη ζητώντας κάθε φορά κάτι παραπάνω. Είναι το πρότυπο εκείνο του ανθρώπου που αν και έχει πετύχει τους στόχους του, πάντα θα θέλει το κάτι παραπάνω, έστω και αν στην πραγματικότητα δεν υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο. Και, καλώς ή κακώς, τέτοιους ανθρώπους συναντάμε καθημερινά γύρω μας. Είναι βγαλμένοι μέσα από τη ζωή, και αυτό είναι που καθιστά την ύπαρξη της Στεφανίας τόσο ρεαλιστική, μα και τόσο αντιπαθητική συνάμα.
Όσον αφορά την ίδια την ιστορία, είναι δοσμένη με τρόπο απλό και άμεσο, κάτι που την κάνει να είναι ευκολοδιάβαστη, αν και όχι τόσο ευχάριστη, κυρίως εξαιτίας όλων των θεμάτων που θίγονται μέσα από αυτήν. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει πως τα θέματα αυτά είναι αδιάφορα, παρά που είναι κάπως ενοχλητικά, γιατί έστω κι αν δίνονται μέσα από ένα όχι και τόσο συνηθισμένο πλαίσιο, δεν παύουν να υφίστανται ως πραγματικότητα. Η αφήγηση, βέβαια, είναι κάπως άνευρη στα σημεία, και παρά που δεν θα έλεγε κανείς πως η συγγραφέας πλατειάζει, δίνει την αίσθηση πως αρκετές φορές επαναλαμβάνεται, ενώ η συναισθηματική και ψυχολογική απόδοση θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί με τρόπο περισσότερο στοχευμένο και κατά συνέπεια, πιο ουσιώδη και ουσιαστικό.
Εν κατακλείδι, το “Τραγούδι δίχως λόγια” είναι ένα βιβλίο που οι αναγνώστες είτε θα μισήσουν είτε θα αγαπήσουν. Το να σταθεί κάποιος με ουδέτερο τρόπο απέναντι στο θέμα του και το πως αυτό αποδίδεται, φαντάζει κάπως απίθανο, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια. Προσωπικά, δεν εντυπωσιάστηκα, αλλά οφείλω να ομολογήσω πως το διάβασα εύκολα, γρήγορα και με περισσότερο ενδιαφέρον απ' ότι το προηγούμενο βιβλίο της συγγραφέως. Προβληματίστηκα σε ορισμένα σημεία, θύμωσα σε κάποια άλλα, ενώ ένιωσα μια βαθιά θλίψη για τη γυναίκα εκείνη που όσο αντιπαθής κι αν είναι, δεν μπορεί να μην σε συγκινήσει το γεγονός πως επέτρεψε να παρασυρθεί από τα πάθη και τις εμμονές της, γκρεμίζοντας όλα εκείνα για τα οποία άλλη μοχθούν μια ζωή χωρίς να πετύχουν ούτε τα μισά. Ωστόσο, είναι μια απόδειξη πως η μοίρα τιμωρεί τους πλεονέκτες και πως η ζωή, καμιά φορά, καλείται να σου δώσει τα πιο σκληρά μαθήματα.
Η Στεφανία μοιάζει να είναι ευλογημένη από το Θεό από την πρώτη κιόλας στιγμή που γεννήθηκε. Όμορφη, με έντονη και ισχυρή προσωπικότητα, με αστείρευτο ταλέντο και με μια φωνή αγγελική, αλλά και με πείσμα ασύγκριτο, έχει αποφασίσει από πολύ νωρίς τι θέλει να πετύχει στη ζωή της. Δουλεύει σκληρά και πράγματι, καταφέρνει να αποκτήσει όλα όσα ονειρευόταν, έχοντας μία τέλεια ζωή, μια υπερεπιτυχημένη καριέρα, έναν άντρα που την λατρεύει σαν θεά και μια οικογένεια που πολλοί θα ζήλευαν. Παρ' όλα ταύτα, ξημερώνει η μέρα που η απληστία της και ο εγωισμός της αρχίζουν να την τυφλώνουν, παρασύρεται από τον δαίμονα του ανταγωνισμού και της αμφιβολίας, και ο τέλειος κόσμος της αρχίζει να καταρρέει γύρω της, με εκείνη να βυθίζεται στην προσωπική της κόλαση όλο και περισσότερο, μέχρι που καταλήγει να χάσει τα πάντα και πρέπει να αποφασίσει αν θα επιτρέψει στον εαυτό της να χαθεί και η ίδια.
Η αλήθεια είναι πως το συγκεκριμένο βιβλίο με δίχασε. Η συγγραφέας καταφέρνει με αρκετά πετυχημένο τρόπο να ξεδιπλώσει την προσωπικότητα μιας ηρωίδας που στην αρχή της πορείας της ζωής της σου είναι κάπως συμπαθής, και που καταφέρνει τελικά, όσο η ιστορία εξελίσσεται, να περάσει στην αντίπερα όχθη και να γεννήσει μέσα σου βαθιά συναισθήματα αντιπάθειας, ειδικά αν είσαι μάνα. Είναι μια γυναίκα που βάζει το εγώ της πάνω απ' όλους και απ' όλα, που αδυνατεί να εκτιμήσει όλα όσα της προσέφερε απλόχερα η ζωή, και που μένει συνεχώς ανικανοποίητη ζητώντας κάθε φορά κάτι παραπάνω. Είναι το πρότυπο εκείνο του ανθρώπου που αν και έχει πετύχει τους στόχους του, πάντα θα θέλει το κάτι παραπάνω, έστω και αν στην πραγματικότητα δεν υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο. Και, καλώς ή κακώς, τέτοιους ανθρώπους συναντάμε καθημερινά γύρω μας. Είναι βγαλμένοι μέσα από τη ζωή, και αυτό είναι που καθιστά την ύπαρξη της Στεφανίας τόσο ρεαλιστική, μα και τόσο αντιπαθητική συνάμα.
Όσον αφορά την ίδια την ιστορία, είναι δοσμένη με τρόπο απλό και άμεσο, κάτι που την κάνει να είναι ευκολοδιάβαστη, αν και όχι τόσο ευχάριστη, κυρίως εξαιτίας όλων των θεμάτων που θίγονται μέσα από αυτήν. Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει πως τα θέματα αυτά είναι αδιάφορα, παρά που είναι κάπως ενοχλητικά, γιατί έστω κι αν δίνονται μέσα από ένα όχι και τόσο συνηθισμένο πλαίσιο, δεν παύουν να υφίστανται ως πραγματικότητα. Η αφήγηση, βέβαια, είναι κάπως άνευρη στα σημεία, και παρά που δεν θα έλεγε κανείς πως η συγγραφέας πλατειάζει, δίνει την αίσθηση πως αρκετές φορές επαναλαμβάνεται, ενώ η συναισθηματική και ψυχολογική απόδοση θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί με τρόπο περισσότερο στοχευμένο και κατά συνέπεια, πιο ουσιώδη και ουσιαστικό.
Εν κατακλείδι, το “Τραγούδι δίχως λόγια” είναι ένα βιβλίο που οι αναγνώστες είτε θα μισήσουν είτε θα αγαπήσουν. Το να σταθεί κάποιος με ουδέτερο τρόπο απέναντι στο θέμα του και το πως αυτό αποδίδεται, φαντάζει κάπως απίθανο, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια. Προσωπικά, δεν εντυπωσιάστηκα, αλλά οφείλω να ομολογήσω πως το διάβασα εύκολα, γρήγορα και με περισσότερο ενδιαφέρον απ' ότι το προηγούμενο βιβλίο της συγγραφέως. Προβληματίστηκα σε ορισμένα σημεία, θύμωσα σε κάποια άλλα, ενώ ένιωσα μια βαθιά θλίψη για τη γυναίκα εκείνη που όσο αντιπαθής κι αν είναι, δεν μπορεί να μην σε συγκινήσει το γεγονός πως επέτρεψε να παρασυρθεί από τα πάθη και τις εμμονές της, γκρεμίζοντας όλα εκείνα για τα οποία άλλη μοχθούν μια ζωή χωρίς να πετύχουν ούτε τα μισά. Ωστόσο, είναι μια απόδειξη πως η μοίρα τιμωρεί τους πλεονέκτες και πως η ζωή, καμιά φορά, καλείται να σου δώσει τα πιο σκληρά μαθήματα.
February 15, 2016
Διαβάζεται ευχάριστα δεν κουράζει δεν πλατειάζει η επιμέλειά του σωστή καμιά σχέση με το προηγούμενο της συγγραφέως η ηρωίδα μου έβγαλε έντονα συναισθήματα αντιπάθειας αυτό από μόνο του λέει πολλά αλλά από τη μέση και μετά ήταν σαν να έβλεπα το when a man loves a woman.Για αυτό και μόνο 3,5 αστεράκια από εμένα.
April 30, 2018
"ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΔΙΧΩΣ ΛΟΓΙΑ"
Πόσο εύκολο είναι να ξεχωρίσει ο άνθρωπος όσα αξίζουν πραγματικά στη ζωή;Σ αυτό το ερώτημα μας απαντά η Φ.Πανταζή μέσω της Στεφανίας,της κεντρικής της ηρωίδας στο μυθιστόρημα "τραγούδι δίχως λόγια".Η Στεφανία,λοιπόν, ένα κορίτσι μεγαλωμένο μ αρχες από τη μητέρα της,καθώς ο πατέρας της τους εγκατέλειψε γεννιέται με ένα χάρισμα Διαθέτει φωνή που μαγεύει στο άκουσμα της.
Μετά από δουλειά και γεμάτη πείσμα η ίδια κατορθώνει να επιβληθεί στο μουσικό στερέωμα και να γνωρίσει το Μάριο,τον ταλαντούχο στιχουργό&να γίνει η μούσα του.Ένας έρωτας παράφορος θα τους ενώσει.Θα καταφέρουν όμως να μείνουν μαζί όταν η Στεφανία θα καταξιωθεί&θα γίνει μεγάλο αστέρι του πενταγράμμου;Ή η απληστία της και η εγωπάθεια της θα απομακρύνουν από κοντά της όσους την νοιάζονται αληθινά;
Η Στεφανία,είναι μια γυναίκα που στην αρχή σε συγκινεί η απλότητα,η καλοσύνη,η τρυφερή της ψυχή και το πείσμα της να πετύχει.Σιγά σιγά εξελίσσεται σε μια υστερική με την επιτυχία και την καταξίωση της αντιπαθητική ηρωίδα που σε ωθεί να τη μισήσεις.Αυτοσκοπός της η ικανοποίηση του εγώ της και πάντα χωρίς αιδώ και ηθικές αντιστάσεις.Δε διστάζει πουθένα.Δεν έχει όρια.Η απληστία της χτυπά κόκκινο και απομακρύνει τους πάντες από κοντά της.Το ποτό γίνεται ο καλύτερός της φίλος και μένει μόνη.Τρέχει ιλιγγιωδώς στο δρόμο της αυτοκαταστροφής.Χάνεται σε λαβυρίνθους και θλίβεσαι που βλέπεις ένα αστέρι,ένα πλάσμα χαρισματικό να τα διαλύει όλα όσα έφτιαξε με κόπο.!Άραγε,θα ξυπνήσει από αυτόν τον λήθαργο;Θα επανέλθει και θα αποτοξινωθεί; Θα κερδίσει την χαμένη εμπιστοσύνη των δικών της και των θαυμαστών της;
Η Στεφανία μου θύμισε την Amy Whinehouse.Το ίδιο τραγική,το ίδιο ταλαντούχα .Σαφώς βέβαια πιο τυχερή.Στα θετικά του βιβλίου είναι πως η ηρωίδα σκιαγραφείται επαρκώς από τη συγγραφέα και στο κομμάτι της αυτοκαταστροφής βλέπουμε ολοζώντανα την αντίστροφη μέτρηση.Θα ήθελα ωστόσο μεγαλύτερη εμβάθυνση στα αίτια που την οδήγησαν να ξεστρατίσει από το δρόμο της σύνεσης .Μου άρεσε που το τέλος του επιφέρει την κάθαρση για όλους τους ήρωες γιατί μπορεί να κάνουμε οι άνθρωποι λάθη ολέθρια αλλά η ουσιαστική μεταμέλεια και ο πάτος που πιάνει ο καθένας μας μπορούν να μας κάνουν να ανακτήσουμε τη χαμένη αυτοκυριαρχία μας. Ποτέ δεν είναι αργά για συγγνώμη.Ποτέ δεν ειναι λάθος να παραδεχτείς πως είσαι αδύναμος.Ακόμα και όταν πιάνουμε πάτο,η αληθινή αγάπη θα μας ανασύρει από το βυθό και θα μας δώσει το φιλί της ζωής ακόμα και όταν όλα δείχνουν πως πνιγόμαστε.Ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται εύκολα,γρήγορα και δείχνει το πως η αληθινή αγάπη πάντα συγχωρεί...άλλωστε δεν είναι αργά για την άδολη ,βαθιά αγάπη δίχως όρια και πείσματα.Όσα "χαστούκια"και να φάμε ,αυτά θα μας συνεφέρουν και θα μας οδηγήσουν στο καλό,αν όμως εμείς το θέλουμε πραγματικά.
Πόσο εύκολο είναι να ξεχωρίσει ο άνθρωπος όσα αξίζουν πραγματικά στη ζωή;Σ αυτό το ερώτημα μας απαντά η Φ.Πανταζή μέσω της Στεφανίας,της κεντρικής της ηρωίδας στο μυθιστόρημα "τραγούδι δίχως λόγια".Η Στεφανία,λοιπόν, ένα κορίτσι μεγαλωμένο μ αρχες από τη μητέρα της,καθώς ο πατέρας της τους εγκατέλειψε γεννιέται με ένα χάρισμα Διαθέτει φωνή που μαγεύει στο άκουσμα της.
Μετά από δουλειά και γεμάτη πείσμα η ίδια κατορθώνει να επιβληθεί στο μουσικό στερέωμα και να γνωρίσει το Μάριο,τον ταλαντούχο στιχουργό&να γίνει η μούσα του.Ένας έρωτας παράφορος θα τους ενώσει.Θα καταφέρουν όμως να μείνουν μαζί όταν η Στεφανία θα καταξιωθεί&θα γίνει μεγάλο αστέρι του πενταγράμμου;Ή η απληστία της και η εγωπάθεια της θα απομακρύνουν από κοντά της όσους την νοιάζονται αληθινά;
Η Στεφανία,είναι μια γυναίκα που στην αρχή σε συγκινεί η απλότητα,η καλοσύνη,η τρυφερή της ψυχή και το πείσμα της να πετύχει.Σιγά σιγά εξελίσσεται σε μια υστερική με την επιτυχία και την καταξίωση της αντιπαθητική ηρωίδα που σε ωθεί να τη μισήσεις.Αυτοσκοπός της η ικανοποίηση του εγώ της και πάντα χωρίς αιδώ και ηθικές αντιστάσεις.Δε διστάζει πουθένα.Δεν έχει όρια.Η απληστία της χτυπά κόκκινο και απομακρύνει τους πάντες από κοντά της.Το ποτό γίνεται ο καλύτερός της φίλος και μένει μόνη.Τρέχει ιλιγγιωδώς στο δρόμο της αυτοκαταστροφής.Χάνεται σε λαβυρίνθους και θλίβεσαι που βλέπεις ένα αστέρι,ένα πλάσμα χαρισματικό να τα διαλύει όλα όσα έφτιαξε με κόπο.!Άραγε,θα ξυπνήσει από αυτόν τον λήθαργο;Θα επανέλθει και θα αποτοξινωθεί; Θα κερδίσει την χαμένη εμπιστοσύνη των δικών της και των θαυμαστών της;
Η Στεφανία μου θύμισε την Amy Whinehouse.Το ίδιο τραγική,το ίδιο ταλαντούχα .Σαφώς βέβαια πιο τυχερή.Στα θετικά του βιβλίου είναι πως η ηρωίδα σκιαγραφείται επαρκώς από τη συγγραφέα και στο κομμάτι της αυτοκαταστροφής βλέπουμε ολοζώντανα την αντίστροφη μέτρηση.Θα ήθελα ωστόσο μεγαλύτερη εμβάθυνση στα αίτια που την οδήγησαν να ξεστρατίσει από το δρόμο της σύνεσης .Μου άρεσε που το τέλος του επιφέρει την κάθαρση για όλους τους ήρωες γιατί μπορεί να κάνουμε οι άνθρωποι λάθη ολέθρια αλλά η ουσιαστική μεταμέλεια και ο πάτος που πιάνει ο καθένας μας μπορούν να μας κάνουν να ανακτήσουμε τη χαμένη αυτοκυριαρχία μας. Ποτέ δεν είναι αργά για συγγνώμη.Ποτέ δεν ειναι λάθος να παραδεχτείς πως είσαι αδύναμος.Ακόμα και όταν πιάνουμε πάτο,η αληθινή αγάπη θα μας ανασύρει από το βυθό και θα μας δώσει το φιλί της ζωής ακόμα και όταν όλα δείχνουν πως πνιγόμαστε.Ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται εύκολα,γρήγορα και δείχνει το πως η αληθινή αγάπη πάντα συγχωρεί...άλλωστε δεν είναι αργά για την άδολη ,βαθιά αγάπη δίχως όρια και πείσματα.Όσα "χαστούκια"και να φάμε ,αυτά θα μας συνεφέρουν και θα μας οδηγήσουν στο καλό,αν όμως εμείς το θέλουμε πραγματικά.
February 8, 2018
Αν και το εξώφυλλο με παρακίνησε να το ξεκινήσω, στην αρχή απογοητεύτηκα.
Λεπτομέρειες, αδικαιολόγητοι πλεονασμοί, χαρακτήρες στατικοί, χωρίς ενδιαφέρον, τίποτε το ιδιαίτερο σκέφτηκα.
Ωστόσο, καθώς ξεδιπλώνεται η πλοκή η συγγραφέας δομεί προσεχτικά το σκηνικό και τους ήρωες της, οι οποίοι μέσα από το παρόν και τις επιλογές τους διαμορφώνουν το μέλλον, όχι μόνο το δικό τους, αλλά και των γύρω τους.
Μου άρεσε πολύ ο τρόπος με τον οποίο αποδόθηκε η αλαζονεία, η απληστία και το αδιέξοδο της ηρωϊδας, το οποίο κατέληξε -δυστυχώς για τις δικές μου προτιμήσεις-σε ένα αποτέλεσμα επαρκώς διδακτικό και ικανοποιητικό. Μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερο.
www.vivliakaioneira.blogspot.com
Λεπτομέρειες, αδικαιολόγητοι πλεονασμοί, χαρακτήρες στατικοί, χωρίς ενδιαφέρον, τίποτε το ιδιαίτερο σκέφτηκα.
Ωστόσο, καθώς ξεδιπλώνεται η πλοκή η συγγραφέας δομεί προσεχτικά το σκηνικό και τους ήρωες της, οι οποίοι μέσα από το παρόν και τις επιλογές τους διαμορφώνουν το μέλλον, όχι μόνο το δικό τους, αλλά και των γύρω τους.
Μου άρεσε πολύ ο τρόπος με τον οποίο αποδόθηκε η αλαζονεία, η απληστία και το αδιέξοδο της ηρωϊδας, το οποίο κατέληξε -δυστυχώς για τις δικές μου προτιμήσεις-σε ένα αποτέλεσμα επαρκώς διδακτικό και ικανοποιητικό. Μπορούσε να ήταν πολύ καλύτερο.
www.vivliakaioneira.blogspot.com
June 13, 2019
Όπως πάντα η κυρία Πανταζή με την μαγική της πένα καταφέρνει να ταξιδέψει τους αναγνώστες της και να αγγίξει κάθε ευαίσθητη χορδή. Η απληστία και η ζήλεια ήταν τα μέσα με τα οποία η Στεφανία οδηγήθηκε με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή, μια ηρωίδα άκρος αντιπαθής και εγωίστρια. Στις πρώτες σελίδες του βιβλίου είναι λες και πρόκειται για έναν άλλο άνθρωπο, συνεσταλμένο, γλυκό, τρυφερό. Μετά την «μετάλλαξη» της ομολογώ πως δεν κατάφερα στιγμή να την συμπαθήσω το αντίθετο μάλιστα! Ίσως είναι η πρώτη φορά που μου είναι τόσο αντίπαθής η βασική ηρωίδα, και εχω αγαπήσει τόσο τους χαρακτήρες που την πλαισίωναν. Έχει τόση αγάπη γύρω της και εκείνη συμπεριφέρεται σε όλους αισχρά. Είναι όμως η αγάπη πάντα αρκετή για να λύσει όλα τα προβλήματα να γιατρέψει πληγές και να τις επουλώσει; Μπορεί ναι μπορεί και όχι!
Ένα βιβλίο που απόλαυσα. Μου άφησε όμως την αίσθηση πως ένα μεγάλο, πλούσιο σε περιγραφές και συναισθήματα βιβλιο σαν και αυτό σε 30 μόνο σελίδες να δίνετε το τέλος ήταν λίγες, το αδικεί.
Ένα βιβλίο που απόλαυσα. Μου άφησε όμως την αίσθηση πως ένα μεγάλο, πλούσιο σε περιγραφές και συναισθήματα βιβλιο σαν και αυτό σε 30 μόνο σελίδες να δίνετε το τέλος ήταν λίγες, το αδικεί.
July 18, 2016
Πρωτη φορα διαβαζω βιβλιο της κυριας Φανη Πανταζη! Μπορω να πω πως με διαδεχτηκαν πολλα συναισθηματα...Αγαπησα, σιχαθηκα και συχωρεσα την ηρωιδα η οποια περασε απο σαραντα κυμματα για να νιωσει την απολυτη εξιλεωση. Μεσω της πλοκης του βιβλιου η συγγραφεας φερνει στο φως ενα πολυ σημαντικο μηνυμα. Αγγιζει της ευαισθητες πτυχες μας και μας κανει ενα με το βιβλιο. Γρηγορες ανατροπες και καταιγισμος συναισθηματων! Μια ιστορια ενος κοριτσιου το οποιο παρασυρθηκε αλλα ευτυχως σωθηκε την τελευταια στιγμη. Η πολυταραχη ζωη της Στεφανιας αξιζει να διαδοθει... Πολλα μπραβο!
April 18, 2016
Ενδιαφέρουσα πλοκή και αληθοφανείς χαρακτήρες, αλλά αρκετοί πλεονασμοί και ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΟΙ διάλογοι. Για μένα αυτό είναι κουραστικό και λάθος επιμέλειας. Προσπερνούσα σελίδες και γεγονότα, που θα μπορούσαν είτε να παραλειφθούν είτε να συνοψιστούν.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews