Οι Λύκοι του Σκότους

by Jack Williamson

Αλλόκοτα πλάσματα του σκότους, προερχόμενα από το άγνωστο υπερπέραν, κατά τη διάρκεια ενός αποτυχημένου επιστημονικού πειράματος εισβάλλουν στη γη και επιχειρούν να την κατακτήσουν, εξαφανίζοντας κάθε είδος ζωής. Ένας νεαρός επιστήμονας ο δόκτορας Κλόβις ΜακΛόριν αντιλαμβάνεται πρώτος το τι ακριβώς συμβαίνει και μοιραία εμπλέκεται στον αγώνα ζωής και θανάτου με τα όντα του σκότους, αναλαμβάνοντας μόνος του το εγχείρημα της εξόντωσης των εισβολέων και τη διάσωση της ανθρώπινης ζωής.
"Οι λύκοι του σκότους" είναι μια συναρπαστική νουβέλα επιστημονικής φαντασίας που έντονα θυμίζει το κλίμα του H. R. Lovecraft.

Genres: Horror, Short Stories, Fantasy, Science Fiction, Fiction

143 pages, Paperback

First published December 14, 2013

About the author

John Stewart Williamson who wrote as Jack Williamson (and occasionally under the pseudonym Will Stewart) was a U.S. writer often referred to as the "Dean of Science Fiction".

Reviews

[Bobby Underwood · Rating 5 out of 5]

This weird tale from writer Jack Williamson, who became the Dean of Science Fiction when Heinlen passed away, is exciting and enthralling, and in the end, as was so often the case with a Williamson pulp tale, a bit romantic. I found it to be an incredibly enjoyable read. It first appeared in Strange Tales of Mystery and Terror in 1932, so is from Williamson’s early days in the pulps. It begins as an exciting pulp tale in the weird story vein, but Williamson smoothly transitions halfway through to science fiction, melding the fantastic horror elements with a tale not of this world.

Clovis McLaurin has received a strange telegram from his father in Texas, so in the middle of winter he arrives to find out what is wrong. Clovis persuades a man to take him out to his father’s ranch at night. It takes some convincing because of the strange howling of the wolves, and disappearances around the village. Williamson uses snow and cold to good effect as they set out for the ranch house and find evil waiting to ambush them. The narrative is both terrible and terribly exciting when they are attacked by wolves. But they do not seem like any wolves Clovis or anyone else has ever encountered. And strangely, there are humans running with the creatures. Clovis is about to discover that the girl with whom he is in love, Stella Jetton, is one of them. And yet, it is not her at all.

At this point, we expect this to be a werewolf tale, albeit a good and very atmospheric one. But when Clovis is taken to the subterranean cavern beneath the ranch, the things which are no longer human, including his father, torture him into helping build a gateway into another dimension. Along the way there are exciting attempts at escape which fail, and one which will lead to the possibility of saving Stella, and all of mankind.

While this tale is from the early 1930s, the scientific information concerning the building of the portal to a dark and horrific world is tremendously well done; this is the great Jack Williamson, after all. It is the overall explanation concerning lycanthropy and why it has cropped up around the globe which is fascinating and fantastical, however. At under a hundred pages, Wolves of Darkness is a novelette, so easy to read.

Even this early in his career, you can see why Williamson is so respected. Yes, it's definitely pulp, and might even seem a bit long for a pulp story of this type, but it has great scenes which are unforgettable. The ending is especially satisfying, as Williamson makes this as memorable as Stoker’s Dracula; with all the boring parts left out. This is a must-read for anyone who enjoys the old weird pulps, werewolf tales, the science mystery pulps, or just a rollicking good story. Highly recommended for pulp fans!

[George K. · Rating 4 out of 5]

Δεύτερο βιβλιαράκι του Τζακ Γουίλιαμσον που διαβάζω, μετά το παλιομοδίτικο αλλά ψυχαγωγικό space opera μυθιστόρημα "Η λεγεώνα του διαστήματος" που διάβασα το 2011. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια νουβέλα τρόμου με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, γραμμένη το μακρινό 1932, τότε που ο συγγραφέας ήταν εικοσιτεσσάρων χρονών!

Ο αφηγητής της ιστορίας μας, ένας νεαρός επιστήμονας ονόματι Κλόβις ΜακΛόριν, δέχεται ένα παράξενο τηλεγράφημα από τον πατέρα του. Έτσι, θ'αφήσει την Νέα Υόρκη και θα ταξιδέψει στο απομακρυσμένο ράντσο του επιστήμονα πατέρα του, κάπου στο Τέξας, μέσα στο καταχείμωνο και με ένα κάρο χιόνι. Εκεί θα βρεθεί αντιμέτωπος με τρομακτικά, αλλόκοτα πλάσματα, που μακελεύουν την περιοχή. Και θα καταλάβει ότι κάτι το διαβολικό έχει εισβάλλει σ'αυτό το κομμάτι της χώρας, κάπου από το Υπερπέραν, μετά από ένα πείραμα του πατέρα του. Μόνος του, θα πρέπει να αναλάβει δράση, πριν να είναι αργά για όλη την ανθρωπότητα...

Η ιστορία γράφτηκε πριν από ογδόντα και πλέον χρόνια, οπότε είναι λογικό να δείχνει τα χρονάκια της από άποψη γραφής και επιστημονικών λεπτομερειών. Όμως χωρίς αμφιβολία πρόκειται για μια αρκετά συναρπαστική, ενδιαφέρουσα και άκρως ατμοσφαιρική ιστορία τρόμου. Και η γραφή δεν είναι καθόλου κακή, απλά ίσως λιγάκι παλιομοδίτικη. Διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα και οι περιγραφές τοπίων και καταστάσεων είναι πολύ καλές. Γενικά έχουμε να κάνουμε με μια ωραία ιστορία τρόμου με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, ό,τι πρέπει για να περάσει γρήγορα και ευχάριστα η ώρα. Προσφέρει δράση και ανατριχίλες, ενώ το κλίμα της ιστορίας θυμίζει λιγάκι Χ. Φ. Λάβκραφτ.

[Gary Sites · Rating 5 out of 5]

This early story by Jack Williamson is a blast. Published in 1932, it’s an action-packed novelette from the pulp pages of Strange Tales of Mystery and Terror magazine. The story was given the cover of the January issue, and it’s a fantastic cover created by Hans Wesso, one of the most influential Science Fiction artists of the ‘30s.
The story itself is a fun combination of fantasy and science fiction that’s perfect for reading at night when you’re looking for just enough of a touch of terror and suspense to slide you to the edge of your seat, without pushing you into the world of nightmares.
I really enjoyed this, and plan to read more of Williamson’s work.

[Per · Rating 3 out of 5]

https://archive.org/details/StrangeTa...

[M · Rating 5 out of 5]

One of my favorite pulp era weird fiction stories

[Nick · Rating 3 out of 5]

Το παρόν διήγημα γράφτηκε το 1932. Ένα πόνημα που σαφώς δείχνει σε κάποια σημεία τα χρονάκια του και ίσως να φαντάζει κάπου αφελές, αλλά στο σύνολό του είναι μια συναρπαστική ιστορία που δεν κάνει καθόλου κοιλιά και κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο από την αρχή μέχρι το τέλος. Ίσως αυτό είναι το στοιχείο που κάνει για τον γράφοντα την κλασσική λογοτεχνία τρόμου τόσο ελκυστική. Δεν πλατειάζει, γιατί απλά πρέπει να γεμίσει σελίδες. Δεν διολισθαίνει σε πορνογραφικές ή ακραίες βίαιες περιγραφές με σκοπό το να σοκάρει τον αναγνώστη. Δημιουργεί έναν υπαινικτικό τρόμο που σιγά σιγά παγιδεύει τον αναγνώστη στα δίχτυα του.
Θα έλεγα ότι πρόκειται και για μια πρωτότυπη ιστορία που συνδυάζει στοιχεία επιστημονικής φαντασίας, κοσμικού τρόμου (Λαβκραφτ) και του λυκανθρωπικού μύθου.

[Joe · Rating 5 out of 5]

Extremely cool scifi/horror from the early 30s, this could have been filmed just as effectively as Who Goes There? was. Also, the evil aliens from another dimension seem to have invented 3D printing.

[Dan · Rating 3 out of 5]

This novella was originally published in the January 1932 issue of Strange Tales of Mystery and Terror, one of many short-lived pulp magazines of similar title popular at the time. Williamson's first story was published in 1928 and he lived all the way to 2006. So this is a very early story in a long writing career.

The story was about an invasion from another darker dimension. Beings from the other dimension mentally took over humans here and converted their human form into a superior werewolf form. These other dimensional nasties demanded the protagonist's help to upscale the scope of the invasion. Our protagonist would prefer to save the Earth. The story is well-told, creepy, and exciting, but very pulpy and firmly rooted in its time. It's a fun, easy read one can take one's time with and enjoy. Just don't demand a lot from the story in terms of literature.