در کل کتاب خوبی بود. دید خوبی از تاریخچهٔ فمنیسم درآمریکا میداد و ایدههای مختلفی رو به خوبی بیان میکرد. با این حال من دو تا مشکل عمده باهاش داشتم: ۱. پرگویی بیش از حد: بعضی اتفاقها رو بارها و بارهاتکرار می کرد که بعد از یک جا، دیگه واقعاً ادامهٔ کتاب رو حوصله سر بر و خسته کننده میکرد. ۲. توجّه بیش از حد به آمریکا: درسته که احتمالاً هدف نویسنده، فقط بررسی فمنیسم در آمریکا بوده، ولی نادیده گرفتن جنبش در جاهای دیگهٔ دنیا، به خصوص اروپا که بسیار پیشروتر از آمریکا در این زمینه حرکت میکرد، واقعاً جای تعجّب داشت.
میگن کتاب خوبه که بعد از خوندنش، به فکر بیفتی و این کتاب لااقل این یک کار رو خوب انجام داد. تفاوتهای بین فمنیسم برابری و فمنیم تفاوت، چیزی بود که لااقل تا پیش از این کتاب، از این زاویه بهش نگاه نکردم و از اونجا که خودم همیشه یک فمنیست برابریخواه بودم، آشنایی با بنیان فکری فمنیستهای تفاوتخواه، تفکّر در مورد اندیشههاشون و فهمیدن این که از دید خودشون، خیلی هم حرف نادرستی نمیزنن، برای خودم جالب بود.
کلیتش رو بخوام بگم برای شروع کتاب خوبیه. یه جاهایی سنگین و کسلکننده ممکنه به نظر بیاد ولی من زیاد نمیتونم در این زمینه نظر بدم چون از تاریخ خوشم میاد، دیگه چه برسه به تاریخ آمریکا با اون همه تناقض و هیجان. موج اول و سوم رو به نظرم منصفانهتر روایت کرده بود و مشخصه که نویسنده از پست مدرنیسم خوشش میاد. گستردگی مباحثی که پوشش داده هم نقطهی قوتشه و هم ضعف: از جهتی تقریبا تو همهی حوزهها یه جایی برات گذاشته که بری بیشتر بخونی، ارجاعها هم معمولا درستن. من چون همزمان موج سوم رو جای دیگه میخوندم میتونم بگم که سراغ همهچی رفته و حداقل یه اسم داری برای پیگیری بیشتر. از طرفی بیشتر کتاب معدود به آمریکاست که خودش جالبه ولی من خوشم میومد اگه میشد نگاه مقایسهای هم داشته باشیم. دیگه اون گستردگی اجازه رو نداده گویا به نویسنده،. به علاوه شاید اصلا دغدغهش هم نبوده.
کتاب خوبیه بهنظرم برای بهدستآوردن یک دید کلی نسبت به فرایندهایی که طی شده. با جزئیات مناسب توضیح میده. بیشازاندازه نظری و فلسفی حرف نمیزنه و تلاشش رو کرده که شامل نقاط عطف جنبش فمنیسم در آمریکا باشه. ولی یه مشکل با اسمش دارم و اونم اینه که خب این «تاریخ دو قرن فمنیسم» نیست. «تاریخ دو قرن فمنیسم در آمریکا»ست. قطعا توقع ندارم نویسنده کتابی بنویسه که شامل تاریخ فمنیسم در قسمتهای مختلف جهان باشه. این توقع نهتنها ابلهانهس بلکه اصلا ادعای بیپشتوانهایه، هر چقدر هم محقق توانمند باشه. اما شایستهتر بود در عنوان نوشته میشد «تاریخ دو قرن فمنیسم در آمریکا». بحث دیگهای که دارم اصلا از همین آغازکردن با روشنگری، غرب و پیگرفتن ادامهی ماجرا در آمریکاست. راستش بدبینانه بخوام نگاه بکنم این یک اشتباه سهوی نیست و مخصوص این کتاب هم نیست. کلا صحبتکردن از تاریخ فمنیسم بدون لحظهای تردید به سرعت با روشنگری و غرب پیوند داده میشه. توی کتاب دربارهی اعتراضاتی که زنان غیرسفیدپوست و غیر طبقهی مرفه به نادیدهشدن داشتند، اشاره شده. ولی خب بحث دربارهی نحوهی سخنگفتن از تاریخ خود فمنیسم هم سطح دیگهای از این خودانتقادگری میتونه باشه و آدمها هم دربارهش نوشتهن. درکل برای آشنایی بهقول مرحوم آزادیان «چیز» خوبیه. بقیهش هم که مخاطب خودش عاقله و میره دنبالش.