What do you think?
Rate this book
Wie scheep gaat
Wat hebben een oude Haagse kleermaker, een meisje van vijftien, een oceanograaf in New York en een diepzeeduiker met elkaar te maken? Allen missen zij de vrouw wier scheepje twee jaar geleden verging op de Atlantische Oceaan. Haar lichaam is nog steeds niet geborgen. De achterblijvers leven verder, in beslag genomen door hun herinneringen en ambities; ze nemen beslissingen en worstelen met gevoelens van schuld en wraak. De liefde blijft een weerbarstige grootheid. En waar bemoeit die obscure insluiper in de huizen van aantrekkelijke dames zich eigenlijk mee?
480 pages, Hardcover
First published January 1, 2003
2 people are currently reading
138 people want to read
About the author
Rascha Peper
25 books30 followersRascha Peper (pseudoniem van Jenneke Strijland) studeerde Nederlandse taal- en letterkunde in Amsterdam. Na haar studie werkte ze enige tijd als lerares. Ze verhuisde in 1983 vanwege het werk van haar partner naar Wenen. Daar begon ze met schrijven. In 1990 debuteerde ze met de verhalenbundel De waterdame. Haar eerste roman, Oesters, verscheen in 1991. De roman Rico's vleugels werd in 1994 genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. In 1996 won ze de Multatuliprijs voor Russisch blauw. In het najaar van 1999 verhuisde ze naar New York. Haar roman Vingers van marsepein (2008) gaat over Frederik Ruysch (1638-1731). Ze schreef regelmatig columns in het NRC Handelsblad.
In 2010 stapte ze over van uitgeverij Nieuw Amsterdam naar Querido.
Enkele van haar boeken zijn in het Duits vertaald. De vertaling van Russisch blauw verscheen in 1997 onder de titel Russisch Blau. Van Oesters verscheen in 2002 een vertaling onder de titel Das Mädchen, das vom Himmel fiel; van Wie scheep gaat verscheen in 2006 een vertaling onder de titel Visions of Hanna.
In oktober 2012 gaf ze in een interview in het NRC aan een ongeneeslijke vorm van alvleesklierkanker te lijden. Ze overwoog een collega schrijver te vragen de tweedelige roman, waar al jaren werk in zat, te voltooien. Uiteindelijk heeft ze het eerste deel nog zelf kunnen omwerken tot zelfstandig te lezen roman en van het tweede deel maakte ze een synopsis gereed.
In 2010 stapte ze over van uitgeverij Nieuw Amsterdam naar Querido.
Enkele van haar boeken zijn in het Duits vertaald. De vertaling van Russisch blauw verscheen in 1997 onder de titel Russisch Blau. Van Oesters verscheen in 2002 een vertaling onder de titel Das Mädchen, das vom Himmel fiel; van Wie scheep gaat verscheen in 2006 een vertaling onder de titel Visions of Hanna.
In oktober 2012 gaf ze in een interview in het NRC aan een ongeneeslijke vorm van alvleesklierkanker te lijden. Ze overwoog een collega schrijver te vragen de tweedelige roman, waar al jaren werk in zat, te voltooien. Uiteindelijk heeft ze het eerste deel nog zelf kunnen omwerken tot zelfstandig te lezen roman en van het tweede deel maakte ze een synopsis gereed.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 20 of 20 reviews
October 20, 2011
Wie scheep gaat, moet varen, zo luidt het gezegde eigenlijk. Met andere woorden: als je ergens aan begint, kun je niet zonder meer stoppen. Dat klopt wel heel letterlijk voor Hanna, die met het scheepje waarop ze een pleziertochtje met haar Kaapverdiaanse minnaar maakt, vergaat voor de Afrikaanse kust. En in de minder letterlijke zin voor de mensen om Hanna heen:
- Haar gewezen partner, Gerard, de wat weltfremde onderzoeker die voor een grootscheeps onderzoek naar oceaanstromingen duizenden eendjes over de wereldzeeën laat zwerven. Tussen de verschillende delen door, leven we met een aantal van de eendjes mee.
- Diens ooit beste vriend Robin, woor wie Hanna Gerard aan de kant zette, de diepzeeduiker, die zich ten doel heeft gesteld het lijk van Hanna uit het gezonken scheepje te bergen.
- Alphons LeCoultre, de vader van Hanna, de kleermaker in ruste, die het pakken maken maar niet kan laten. En die 's avonds alle door hem gekende gestorvenen groet voor hij gaat slapen.
- Het nichtje van Hanna, de puber Emma, die verliefd is op Robin, maar eigenlijk ook wel weet dat dat zinloos is. Met enorm truttige ouders.
Maar die 'vieze man', die huizen binnendringt om zich af te trekken in het schone ondergoed van de vrouwe des huizes, wat heeft die er nou allemaal mee te maken? Dat hij niet kan stoppen met deze gewoonte klopt wel met het spreekwoord, maar wat heeft hij met Hanna en haar familie te maken?
Ja, het was weer een mooi boek. Eigenlijk had ik wat meer tijd moeten maken en het dus niet in één ruk uit te lezen, maar ja: wie scheep gaat, moet varen!
- Haar gewezen partner, Gerard, de wat weltfremde onderzoeker die voor een grootscheeps onderzoek naar oceaanstromingen duizenden eendjes over de wereldzeeën laat zwerven. Tussen de verschillende delen door, leven we met een aantal van de eendjes mee.
- Diens ooit beste vriend Robin, woor wie Hanna Gerard aan de kant zette, de diepzeeduiker, die zich ten doel heeft gesteld het lijk van Hanna uit het gezonken scheepje te bergen.
- Alphons LeCoultre, de vader van Hanna, de kleermaker in ruste, die het pakken maken maar niet kan laten. En die 's avonds alle door hem gekende gestorvenen groet voor hij gaat slapen.
- Het nichtje van Hanna, de puber Emma, die verliefd is op Robin, maar eigenlijk ook wel weet dat dat zinloos is. Met enorm truttige ouders.
Maar die 'vieze man', die huizen binnendringt om zich af te trekken in het schone ondergoed van de vrouwe des huizes, wat heeft die er nou allemaal mee te maken? Dat hij niet kan stoppen met deze gewoonte klopt wel met het spreekwoord, maar wat heeft hij met Hanna en haar familie te maken?
Ja, het was weer een mooi boek. Eigenlijk had ik wat meer tijd moeten maken en het dus niet in één ruk uit te lezen, maar ja: wie scheep gaat, moet varen!
February 26, 2020
Moeilijk! Ik vond het een fijn boek en was tevreden toen het uit was. Echter had ik er meer van verwacht. Het voelde alsof het ergens naar toe werkte maar dat was uiteindelijk niet zo, waardoor het verhaal gewoon doorkabbelde. Een fijne kabbel, dat wel maar het heeft op mij geen onuitwisbare indruk achter gelaten. Dat had ik wel verwacht, want ik hou heel veel van verhalen rondom de zee.
June 5, 2023
Oude liefde roest niet <3
August 18, 2025
Ook deze ooit voor de lijst gelezen voor Nederlands en man wat een plot. Enorm dikke pil maar ik was zo hooked in t verhaal dat ik er zo doorheen ging.
December 18, 2024
Rascha Peper, pennaam van Jenneke Strijland, overleed in 2013 veel te vroeg, op 64 jarige leeftijd. Naast dat zij natuurlijk door haar vrienden en familie wordt gemist, was haar verscheiden een groot gemis voor de Nederlandse literatuur. Zij schreef (naar ik meen) 11 romans, een aantal verhalenbundels en er zijn gebundelde columns verschenen. Wat ik tot nu toe van haar heb gelezen is erg de moeite waard en ik heb nog een aantal boeken te gaan.
Wie scheep gaat verscheen in 2003 en is tot nu toe het omvangrijste boek maar niet het beste dat ik van haar heb gelezen. Het is me echter nog steeds een dikke vier sterren waard en dus zeker een aanrader. Peper heeft weer een aantal boeiende personages neergezet die allemaal interessant zijn om te volgen. Heerlijk.
Alle personages op een na, zijn gelinkt aan Hanna, een jonge vrouw die bij een scheepsongeluk om het leven is gekomen. Het niet gelinkte personage is een leuke en ongebruikelijke vondst die weer gelinkt is aan een van de andere personages in het boek. Ach, lees het zelf zou ik zeggen want Rascha Peper lezen is sowieso fijn en dit boek is geen uitzondering.
Wie scheep gaat verscheen in 2003 en is tot nu toe het omvangrijste boek maar niet het beste dat ik van haar heb gelezen. Het is me echter nog steeds een dikke vier sterren waard en dus zeker een aanrader. Peper heeft weer een aantal boeiende personages neergezet die allemaal interessant zijn om te volgen. Heerlijk.
Alle personages op een na, zijn gelinkt aan Hanna, een jonge vrouw die bij een scheepsongeluk om het leven is gekomen. Het niet gelinkte personage is een leuke en ongebruikelijke vondst die weer gelinkt is aan een van de andere personages in het boek. Ach, lees het zelf zou ik zeggen want Rascha Peper lezen is sowieso fijn en dit boek is geen uitzondering.
February 11, 2018
Mehrfach war ich kurz davor, das Buch abzubrechen. Die gewollt skurrilen Protagonisten sind entweder schlicht überzogen, langweilig oder jenseits des guten Geschmacks - Feinheiten z. B. eines John Irving sucht man vergebens. Auch die Geschichte zieht sich, da einerseits wenig passiert und andererseits die zwischenmenschlichen Interaktionen zu flach sind. Zu guter Letzt war die Sprache ebenso langweilig und nervte durch gewollt kunstvolle Einsprängsel in (vermeintlich amerikanischem) Englisch. Die Idee, alle handelnden Personen durch die abwesende Hanna zu verbinden, rettet leider nichts.
Hätte ich besser abgebrochen...
Hätte ich besser abgebrochen...
October 17, 2018
Ik weet niet helemaal zeker wat ik van dit boek moet vinden. Het is prachtig geschreven, maar wat wilde Hanna eigenlijk bereiken en waar is ze nu heen gegaan. Heeft ze het overleefd? Heeft ze een kind? En al dat soort dingen eigenlijk, ik heb eigenlijk nog zo veel vragen.
July 15, 2019
Met veel plezier gelezen.
September 11, 2021
Mooi verhaal, je blijft lezen om te ontdekken hoe alle verhaallijnen elkaar gaan tegenkomen. Ietwat onbevredigend einde.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 16, 2022
Read it a very long time ago: in highschool as a recommendation of my Dutch teacher. She was lyrical about the book but it didn't get me. Can't remember too much about it either.
March 11, 2024
Eigenlijk wordt er een spanning opgebouwd die als een ballon, pff, leeg wordt.
Ontgoochelend.
Ontgoochelend.
September 12, 2014
Ik heb dit boek met heel veel plezier gelezen, het is een ontzettend leuk boek met veel verassende wendingen. Ik ben er met plezier in begonnen, het leek me een interessant boek, en ik heb het niet weg kunnen leggen voordat ik het uit had. Het boek werd steeds leuker omdat het een verassend plot heeft, en de originele gebeurtenissen, er gebeurd iedere keer wel iets waarvan je open plekken krijg zodat je aan het lezen blijft. Mijn eerste indruk van het boek is nog hetzelfde, alleen door het dieper nadenken over het boek heeft het boek voor mij wel meer inhoud gekregen. Ik vind het ook een heel grappig boek, de stukjes waarin Ernst van Waardenburg in huizen van dames sluipt om in hun ondergoedlades te kijken zijn hilarisch.
Van dit boek heb ik geleerd dat leven met vermissing van een dierbare heel moeilijk is, en dat het zeker een plaatsje moet krijgen. Sommige personen in het boek vinden het moeilijker om de dood van Hanna een plaatsje te geven, en willen naar haar gaan zoeken, maar bijvoorbeeld Emma’s ouders, Eva en Dirk de Wilde, heeft er vrede mee, terwijl Hanna’s exen Robin en Gerard wel heel graag willen weten wat er met haar gebeurd is, en ze willen graag een echt graf voor haar maken. Ook voor de oude LeCoultre is het mysterie van zijn dochter een onopgelost raadsel dat hij graag op wil lossen. Iedereen verwerkt het op zijn of haar eigen manier en dat is iets waar mensen rekening mee zouden moeten houden, dat heb ik wel geleerd van dit boek.
Van dit boek heb ik meer geleerd over mezelf als lezer van literatuur, ik leer eigenlijk bij ieder boek meer over mezelf als lezer van literatuur. Ik merk wel dat ik het veel leuker vind als een boek wisselt tussen de hoofdpersonen, ik vind de afwisseling verfrissend en leuk. Ook heb ik geleerd dat je wel vooruit kan kijken naar een doel, en je kunt je nog zo goed voorbereiden, er is nog kans op mislukking.
Al met al vond ik het een ontzettend leuk en leerzaam boek, en ik vind het zeker een aanrader voor mensen die graag lezen.
Van dit boek heb ik geleerd dat leven met vermissing van een dierbare heel moeilijk is, en dat het zeker een plaatsje moet krijgen. Sommige personen in het boek vinden het moeilijker om de dood van Hanna een plaatsje te geven, en willen naar haar gaan zoeken, maar bijvoorbeeld Emma’s ouders, Eva en Dirk de Wilde, heeft er vrede mee, terwijl Hanna’s exen Robin en Gerard wel heel graag willen weten wat er met haar gebeurd is, en ze willen graag een echt graf voor haar maken. Ook voor de oude LeCoultre is het mysterie van zijn dochter een onopgelost raadsel dat hij graag op wil lossen. Iedereen verwerkt het op zijn of haar eigen manier en dat is iets waar mensen rekening mee zouden moeten houden, dat heb ik wel geleerd van dit boek.
Van dit boek heb ik meer geleerd over mezelf als lezer van literatuur, ik leer eigenlijk bij ieder boek meer over mezelf als lezer van literatuur. Ik merk wel dat ik het veel leuker vind als een boek wisselt tussen de hoofdpersonen, ik vind de afwisseling verfrissend en leuk. Ook heb ik geleerd dat je wel vooruit kan kijken naar een doel, en je kunt je nog zo goed voorbereiden, er is nog kans op mislukking.
Al met al vond ik het een ontzettend leuk en leerzaam boek, en ik vind het zeker een aanrader voor mensen die graag lezen.
June 19, 2009
Achterflap: Wat hebben een oude Haagse kleermaker, een dweperig meisje van vijftien, een wereldvreemde oceanograaf die in New York zijn draai moet zien te vinden en een man die toeleeft naar een duik in de angstaanjagende diepten van de Atlantische Oceaan met elkaar te maken? Ze zijn verbonden door hun gedachten aan de vrouw wier lichaam nu al twee jaar lang op de zeebodem ligt - nog steeds niet geborgen uit het scheepje waarmee ze een nieuw leven tegemoet dacht te varen. De achterblijvers leven verder, in beslag genomen door hun eigen dagdromen, herinneringen en ambities; ze nemen beslissingen of denken die te nemen en zijn in verwarring door gevoelens van schuld en wraak. De liefde blijkt een weerbarstige grootheid. Hoe goed kan men een ander kennen, zelfs iemand die heel nabij lijkt te zijn? En waar bemoeit die obscure man die het insluipen in de huizen van aantrekkelijke dames maar niet kan laten zich eigenlijk mee?
Wat een heerlijk boek! Leest als een trein. Goed verhaal dat tot het eind blijft boeien. Levensechte personen. Ik moest vooral vaak lachen om de 15-jarige Emma, ik zou graag zo'n vader/opa als Alphons LeCoultre hebben en het verhaal rondom Ernst van Waardenburg (de insluiper) is natuurlijk helemaal hilarisch (en triest tegelijkertijd). En wat te denken van die arme Gerard in New York met zijn nooit echt vertrekkende huisgenoten. Het onderliggende thema, geillustreerd door het verhaal van de badeendjes, dat je in je leven wel beslissingen kunt nemen maar dat je uiteindelijk door de stroom der dingen wordt meegesleurd en dat je maar moet afwachten waar je terecht komt, vind ik een mooi gegeven. Degene die de grootste ontwikkeling doormaakt is Emma. Zij is aan het eind van het verhaal een stuk volwassener geworden. Echt een aanrader dit boek.
Wat een heerlijk boek! Leest als een trein. Goed verhaal dat tot het eind blijft boeien. Levensechte personen. Ik moest vooral vaak lachen om de 15-jarige Emma, ik zou graag zo'n vader/opa als Alphons LeCoultre hebben en het verhaal rondom Ernst van Waardenburg (de insluiper) is natuurlijk helemaal hilarisch (en triest tegelijkertijd). En wat te denken van die arme Gerard in New York met zijn nooit echt vertrekkende huisgenoten. Het onderliggende thema, geillustreerd door het verhaal van de badeendjes, dat je in je leven wel beslissingen kunt nemen maar dat je uiteindelijk door de stroom der dingen wordt meegesleurd en dat je maar moet afwachten waar je terecht komt, vind ik een mooi gegeven. Degene die de grootste ontwikkeling doormaakt is Emma. Zij is aan het eind van het verhaal een stuk volwassener geworden. Echt een aanrader dit boek.
April 20, 2013
Ein tolles Buch! Ich wusste vorweg ehrlich gesagt gar nicht wirklich worauf ich mich einlasse. So war mir z.B. auch gar nicht bewusst, dass das Buch überwiegend in dem Teil von Holland spielt, der bei mir direkt um die Ecke ist. Sowas mag ich. Störend fand ich anfangs die vielen verschiedenen Erzählperspektiven, denn so brauchte ich etwas bis ich in die Geschichte eintauchen konnte. Das verflog dann aber nach und nach, denn diese verschiedenen Sichtweisen waren rückwirkend sehr bereichernd.
February 28, 2014
Leseeindruck
Dafür, dass der Beginn sehr langatmig und einführend war, war das Ende zu kurz und unbefriedigend. Das enizige für mich freudige war, das Enten-endig.
Als ide zusammenhänge, der Familienmitglieder auch in Buch und nicht nur in meinem Gehirn ersichtlich wurden, gab es kurze Passagen leichter Spannung. Dies ist ein sehr gemächliches Buch. Wer damit nicht umgehen kann, sollte die Finger von lassen. Genauso Leute, die Familiebgeschichten nicht intressieren, lasst euch da auch nicht vom Klappentext verwirren. Es geht ganz allein, um dich Familie von Hanna
Dafür, dass der Beginn sehr langatmig und einführend war, war das Ende zu kurz und unbefriedigend. Das enizige für mich freudige war, das Enten-endig.
Als ide zusammenhänge, der Familienmitglieder auch in Buch und nicht nur in meinem Gehirn ersichtlich wurden, gab es kurze Passagen leichter Spannung. Dies ist ein sehr gemächliches Buch. Wer damit nicht umgehen kann, sollte die Finger von lassen. Genauso Leute, die Familiebgeschichten nicht intressieren, lasst euch da auch nicht vom Klappentext verwirren. Es geht ganz allein, um dich Familie von Hanna
June 2, 2017
We waren onverdeeld positief over dit boek. Heerlijk om te lezen met levensechte personages. Wel vonden we het niet zo diepgravend en bleef het inhoudelijk daardoor niet zo lang hangen of nawerken. Ook hadden we sommige draadjes graag beter afgewerkt gezien, maar dan zijn we ook aan het kniesoren.
December 7, 2015
Ik vond het een heerlijk boek om te lezen maar aan het eind had ik heel wat "En wat gebeurde er verder met ..." vragen. Ietwat teleurstellend. De drie stukjes verteld door het eendje waren schitterend.
July 26, 2013
Mijn favoriet!
March 28, 2017
Was war gut:
+ Die interessanten, ungewöhnlichen Hauptcharaktere
+ die Komposition des Plots
Was war weniger gut:
- zum Teil schwache Dialoge, vor allem im ersten Drittel in den Interaktionen zwischen Robin und Emma
- gelegentlicher unterschwelliger Alltags-Rassismus, zum Bsp. in Form der betrügerischen polnischen Vermieter, des begabten Streber-Chinesen, und in Beschreibungen wie: "Außer der einen Frau streiften ein kleiner alter Herr und ein alter Japaner durch diese Räume." (S. 399) oder "tapfere Alte, japsende Mädchen, leptosome Schwarze, die aussahen, als könnten sie auch die doppelte Strecke durchhalten" (S. 515). Vereinzelt nicht weiter auffällig, scheint solchen Beschreibungen ein sehr stereotypes Menschenbild zugrunde zu liegen, in dem Angehörige einer bestimmten Ethnie automatisch ähnliche Merkmale zukommen, sodass es zu ihrer Beschreibung (wie hier im Falle das Japaners) ausreicht, sie auf eben diese Ethnie zu beschränken.
+ Die interessanten, ungewöhnlichen Hauptcharaktere
+ die Komposition des Plots
Was war weniger gut:
- zum Teil schwache Dialoge, vor allem im ersten Drittel in den Interaktionen zwischen Robin und Emma
- gelegentlicher unterschwelliger Alltags-Rassismus, zum Bsp. in Form der betrügerischen polnischen Vermieter, des begabten Streber-Chinesen, und in Beschreibungen wie: "Außer der einen Frau streiften ein kleiner alter Herr und ein alter Japaner durch diese Räume." (S. 399) oder "tapfere Alte, japsende Mädchen, leptosome Schwarze, die aussahen, als könnten sie auch die doppelte Strecke durchhalten" (S. 515). Vereinzelt nicht weiter auffällig, scheint solchen Beschreibungen ein sehr stereotypes Menschenbild zugrunde zu liegen, in dem Angehörige einer bestimmten Ethnie automatisch ähnliche Merkmale zukommen, sodass es zu ihrer Beschreibung (wie hier im Falle das Japaners) ausreicht, sie auf eben diese Ethnie zu beschränken.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 20 of 20 reviews