Lichtmeters

by Ruth Lasters

Wie Ruth Lasters' tweede bundel openslaat, belandt in een zacht verlichte loketzaal zonder wachtrijen. Ieder gedicht uit Lichtmeters is een schuiflade waarin mensen uit alle tijden en situaties zichzelf proberen achter te laten voor elkaar. Het heden is er slechts een flinterdunne loketruit waar de dichter olijk tegen tikt, tot ze breekt en iedereen onverhuld oog in oog staat met elkaar.

Genres: Poetry

64 pages, Paperback

First published September 16, 2015

About the author

Ruth Lasters is een Vlaamse dichter en schrijfster.

Ruth Lasters in de Nederlandstalige Wikipedia

Ruth Lasters in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren


Ruth Lasters is a Flemish poet and writer.

Reviews

[Xavier Roelens · Rating 4 out of 5]

Denkende poëzie. Elk gedicht is een bonbonnetje dat je je hersenen cadeau moet doen.

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : Misschien is voetbal écht het enige doel,/ ook van het onderbewustzijn en het bewuste: twee delen/ enkel en alleen omdat een match twee ploegen/ vereist. Ooit stelt de helft van je neuronen bewust voor/ een bal, zo groot en zwaar als het hoofd zelf, waarin/ groeit buiten je zelf om de geurherinnering van / pasgemaaid gras: het veld. / uit veld
Review : Ruth Lasters ( 1979) studeerde in Brussel en volgde lessen aan de SchrijversAcademie. Later woonde zij enige tijd in Madrid en in Gent, om zich daarna weer in haar geboortestad Antwerpen te vestigen. Naast haar literaire werk is zij actief als docente Frans. Zij publiceerde gedichten en columns in onder meer Lava, Deus ex Machina, Revolver, En er is, Krakatau, NRC Handelsblad, Het Liegend Konijn en in de bloemlezing 21 dichters voor de 21ste eeuw. De redactie van het literair tijdschrift De Brakke Hond selecteerde in 2003 werk van de schrijfster voor de bundel Mooie jonge honden. Nieuw Vlaams literair talent. In 2005 bekroonde datzelfde tijdschrift haar verhaal Poolijs met de Brakke Hond-prijs 2005. Sinds september 2006 maakt Lasters zelf deel uit van de redactie van De Brakke Hond. Haar debuutroman kreeg eveneens de titel Poolijs en verscheen in 2006 bij uitgeverij Meulenhoff/Manteau. Voor deze roman ontving Lasters de Vlaamse Debuutprijs. In 2007 verscheen de dichtbundel Vouwplannen. Deze bundel werd in 2009 bekroond met de Debuutprijs Het Liegend Konijn (wat met zich meebrengt dat de bundel wordt vertaald in het Engels, Frans en Duits, en één gedicht in alle 23 officiële talen van de Europese Unie} en genomineerd voor de Jo Peters Poëzieprijs 2008.. In 2015 ontving ze de gedeelde Türingprijs. Naast het schrijven werkt ze als zorgcoördinator in het interculturele hart van Borgerhout. Lichtmeters is een bundel in vier onderverdelingen die ons meeneemt doorheen een wereld van voorwerpen, wezens, tijden, hoop en wanhoop. Je glijdt probleemloos van een zacht verlichte loketzaal zonder wachtrijen, naar tijd als een stukke aan fracties gevallen nachtkijker of naar een geurherinnering van pasgemaaid gras: het veld. Deze bundel schittert en sprankelt door zijn taalvirtuositeit en de prachtige beelden die ze oproept. Sommige zinnen wil je herlezen, zoals bijvoorbeeld: Bij grief groef ik mijn hand in een zak rijst. Het ritme dat de dichter aanwendt laat die rijst voelen, zien, ruiken, korrel voor korrel. Het is ook een bundel waar je regelmatig een gedicht hardop leest, om de rijkdom van klank en woord te voelen.

[Nanne Nauta · Rating 2 out of 5]

Ik trof de bundel aan in mijn minibieb en nam 'm natuurlijk mee naar binnen. De plasticgrijze omslag geeft m.i. de inhoud weer. Veel obligate teksten, vlak. Alsof er druk op gelegd is door de omgeving (uitgever) om snel na een succesvol debuut met een twee bundel te komen. Misschien nodig om tot volle bloei te komen. Dat hoop ik dan maar. Want ik mag de dichter, voor zover ik haar ken, graag.

NB Ik zag na deze review pas dat deze bundel de Herman de Coninckprijs 2016 gewonnen heeft. Daar ben ik even stil van.

[Chananja · Rating 3 out of 5]

originele ideeën, maar voor mij vaak weinig beeldend en weet in een te groot deel van de gedichten niet te raken, en soms dan opeens weer wel sterk. voelt niet echt "af" aan voor mij !

"Vaak kruipen wij elk
op een onderste schap, schreeuwend naar elkaar doorheen wanden
alle duizend zeventig dingen die mis kunnen gaan bij het uitvoeren
van wat wij planden, bijvoorbeeld de onweerstaanbare drang om
op een nacht te gaan stampen, breken
beide meubels tot een hoop hout voor één nieuwe kast, ruim genoeg
om er allebei gewoon tegen elkaar aan geleund
in te staan."

[Carla · Rating 3 out of 5]

Niet het beste werk van haar dat ik las, maar wel boeiend!

[Niki Vervaeke · Rating 3 out of 5]

Ik lees soms eens een gedicht
Uitzonderlijk eens een bundel
de titel lichtmeters, het beeld op de cover
spraken mij wel aan
ik las door elkaar, een heleboel gedichten
ik werd ontroerd
bleef verbaasd achter
knikte soms instemmend
bleef soms nastaren
dacht soms: dit snap ik niet, en herlas
om het nog steeds niet te snappen
ik kan niet oordelen over poëzie
maar als ik zeg
dat ik soms heel fijnbesnaarde zinnen las
die me deden glimlachen of stilstaan
en soms dacht ik, dit is niet mijn ding
is het gewoon hoe ik het beleef toch?
dat is niet goed, dat is niet slecht
dat is gewoon mijn beleving

dus, leest u het vooral zelf (vooral allen, stroper, rijst, verte, Schop, Land... maar daarom niet in die volgorde

http://www.polis.be/nieuws/ruth-laste...

[Yanni Ratajczyk · Rating 4 out of 5]

Sprankelende, conceptuele poëzie.