Áður en ég elti ástina í lífi mínu til Parísar haustið 2013 las ég Veislu í farangrinum eftir Hemingway, ég hélt að það væri eina bókin sem maður þyrfti og ætti að lesa áður en maður færi þangað. Núna hef ég komist af því að ég hefði átt að lesa tvo höfunda, Hemingway og Sigga Páls, sem báðir hafa reynslu af því að búa og starfa í París, og geta sagt frá lífinu þar, fólkinu, stemningunni, hinu magnaða sem erfitt er að koma í orð – á þann veg að manni finnst maður vera staddur í borginni, hluti af sögusviðinu. Núna langar mig aftur til Parísar, aftur, og aftur.