กุหลาบเลือด

by Aya Imamura, 今邑 彩, ฉัตรขวัญ อดิศัย (Translator)

นิยายสืบสวนสอบสวนหลอนระทึก ผลงานของ อิมะมุระ อายะ (Aya Imamura) นักเขียนหญิงชื่อดังชาวญี่ปุ่นที่เคยสร้างความประทับใจให้นักอ่านชาวไทยมาแล้วจากเรื่อง รูมเมตปริศนาเพื่อนร่วมห้อง, และแล้วก็ไม่เหลือใคร, ฆาตกรในกระจกเงา, ฆาตกรรมตำนานเลือด และ ยักษ์

ยูคิโกะเป็นภรรยาสาวแสนสวยของโซโนดะ เจ้าของคฤหาสน์และสวนกุหลาบงดงาม เธอกระโดดจากหน้าต่างชั้นสองลงมาตายอย่างเป็นปริศนา

เมื่อโยชิเอะเข้ามาเป็นภรรยาคนใหม่ เธอได้รับจดหมายขู่เอาชีวิตจากคนในคฤหาสน์ว่าจะนำเธอไปเป็นเครื่องสังเวยแด่ยูคิโกะผู้ล่วงลับ จากนั้นไม่นาน เธอก็กระโดดจากหน้าต่างชั้นสองลงมาตายเหมือนกับยูคิโกะ!

ต่อมา คารินได้แต่งงานกับโซโนดะ และย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ เธอพบเบาะแสสำคัญที่โยงใยไปถึงการตายของอดีตภรรยาของโซโนดะ และแล้วเธอก็ได้รับจดหมายขู่เอาชีวิตเช่นเดียวกับโยชิเอะ

ทุกคนในคฤหาสน์ล้วนมีพฤติกรรมน่าสงสัยทั้งสิ้น คารินต้องการรู้ให้ได้ว่า ใครกันแน่ที่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์เลวร้ายทั้งหมด เธอต้องรีบค้นหาความจริงให้พบ ก่อนที่เธอจะกลายเป็นเครื่องสังเวยแด่ยูคิโกะเป็นรายต่อไป!

Genres: Mystery, Japanese Literature

239 pages, Paperback

First published November 1, 1999

About the author

Associated Names:
* Aya Imamura
* 今邑 彩 (Japanese Profile)

Reviews

[Mook · Rating 4 out of 5]

ดีกว่าที่คาดหวังไว้ค่ะ เหมือนโดนสะกดจิตเข้าไปในคฤหาสน์กุหลาบด้วยอีกคน ตัวละครจิต ๆ ไม่น่าไว้ใจสักตัว แม้กระทั่งตัวเอกที่เล่าเรื่องเอง หลอนสะใจค่ะ

[เมื่อฉันรีวิวหนังสือ · Rating 5 out of 5]

เป็นแนวที่ไม่เคยอ่านมาก่อนเลย มันมีทั้งบรรยากาศความเป็นสืบสวนแล้วก็บรรยากาศความหลอนแบบแปลกๆ ตอนอ่านรู้สึกเหมือนได้กลิ่นกุหลสบลอยมาเลยจริงๆ setting ในเรื่องก็คือขลังมาก อ่านไประแวงไปหมด เนื้อเรื่องแต่ละบทก็คือน่าติดตามมาก ตอนแรกว่าจะอ่านฆ่าเวลาระหว่างรอครีมทาหน้าแห้งแล้วค่อยเข้านอนสรุปอ่านแล้วติดลมจ้า รู้สึกตัวอีกทีคืออ่านจบเล่มไปแล้ว แล้วคืออ่านถึงเที่ยงคืนครึ่ง ถถถ ในเล่มคือมี plot twist เยอะมาก แบบ อมก ที่คิดไว้คือผิดรัวๆๆๆ แล้วก็มีพลิกแล้วพลิกอีก ตอนจบก็คืออ่านแล้วทำเอาหลอนเลยฮือออ ทำเอาไม่กล้านอนเพราะกลัวฝันร้ายอะคิดดู (แต่มันไม่ได้หลอนเพราะมีผีนะ มันหลอนเพราะบรรยากาศกับตัวละครในเรื่องมากกว่า) พอคิดแล้วก็ยังหลอนไม่หาย บ้าบอ ความจริงคือซื้อเล่ม ฆาตกรรมล้างตระกูลมาด้วย แต่ยังไม่ได้อ่าน แล้วก็ไม่คิดว่าจะอ่านเร็วๆ นี้ด้วย เพราะยังหลอนกับเล่มนี้อยู่ ขอพักไปอ่านอะไรชิวๆ ก่อนนะ

[Luk-Wa · Rating 4 out of 5]

ดีเกินคาด ยิ่งอ่านตอนกลางคืน ได้บรรยากาศ หลอนตามเลย พาทที่เป็นไดอารีเล่าได้ดีมาก ค่อยๆสร้างอารมณ์หวาดระแวง อ่านไปก็มโนว่าอยู่ในคฤหาสน์กุหลาบตามในเรื่องเลย ชอบชื่อพันธ์กุหลาบต่างๆ ชื่อเพราะๆทั้งนั้นเลย

ตอนจบหักมุมดี เราเดาได้แค่บางส่วน ในส่วนที่เดาไม่ได้ พอเฉลยก็เซอร์ไพรซ์มากๆ เรื่องนี้แต่งมาเกิน20ปีละเรื่องยังน่าติดตามอยู่เลย ใครที่ชอบแนวpsycho thriller แนะนำมากๆ

[too lazy to read · Rating 4 out of 5]

[4.2/5] ยอมรับว่าพีคดี แต่สำหรับเราไม่ได้หลอนขนาดนั้น สนุกน่าติดตามทั้งเรื่องเลย อ่านรวดเดียวจบ ผู้เขียนผู้แปลทำดีเลย บรรยายทุกอย่างได้เห็นภาพ เหมือนอยู่ในโลกนั้นด้วยอีกคน บรรยายคฤหาสน์ได้หลอนและในขณะเดียวกันน่าหลงใหล เหมือนต้องมนตราตามที่ตัวละครเตือนไว้เลย อ่านจบแล้วอยากไปหากุหลาบมาเลี้ยงบ้างเลย5555 บรรยายกุหลาบได้ดูสูงส่ง น่าทะนุถนอม น่าลองปลูกมาก ๆ

[Ottoshi Intel · Rating 4 out of 5]

พึ่งเคยอ่านของ อิมะมุระ อายะ ออกแนวหลอนๆนิดๆ เนื้อเรื่องอ่านเพลิน ตรงไปตรงมา หลอนๆนิดๆ วางตัวละครชวนให้หลงทางตลอด โดยรวมแล้วดูจิตๆกันทั้งบ้าน

[Pipat Tanmontong · Rating 4 out of 5]

อิมะมุระ อายะ ยังวางพล็อตได้ดีเหมือนที่ทำกับ”ฆาตกรรมช้างตระกูล” แต่คราวนี้ทุกตัวละครมีคาแรคเตอร์ไม่น่าคบเอาเลย ทำให้อ่านแล้วอึดอัด
ช่วงคลายปมผิดคาด แต่เฉลยแบบรวบรัดไปหน่อย

[Penpitcha Thaweepong · Rating 4 out of 5]

แปลดีมาก สำนวนภาษาสละสลวย

เปิดเรื่องมาดี บรรยากาศได้เลย คิดถึงนิยายแนวโกธิคเก่า ๆ

แต่พอเฉลยแล้วรู้สึกว่าแผ่วไปเลย หักมุมก็จริง แต่รู้สึกว่าที่บิ๊วท์มาก่อนหน้านี้คือเพื่ออะไร ความรู้สึกเลยดรอปไปหน่อย จะชอบก็ไม่สุด

[Jane · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เป็นหนังสือจากปลายปากกาของอ.อิมามุระ อายะ ซึ่งเป็นนักเขียนหญิงที่ได้รับการยอมรับว่ามีความโดดเด่นในการผสมผสานความลึกลับบวกกับใช้บรรยากาศของความหลอนในสังคมชนบทแบบญี่ปุ่นได้อย่างลงตัว

เเต่เรื่องนี้สั้นมาก มีความยาวแค่ 239 หน้าเอง แต่เราใช้เวลาในการอ่านน่าจะสักสองชม.นิด ๆ เพราะเราต้องละเลียดทุกบรรทัด ทุกย่อหน้าที่อ.เขียนเลยเเหละ

ยังขอย้ำคำเดิมว่าอ.อิมามุระเป็นอ.คนเดียว ที่เราอ่านผลงานทีไร แล้วไม่อยากจะไปเข้าห้องน้ำกลางดึก
เพราะเวลาบรรยากาศในเรื่อง คือจะหลอนประสาทมาก อ่านแล้วเหมือนโดนดึงดูดเข้าไปในที่นั้น ๆ ได้เลยทีเดียวเชียวเเหละ คือขนลุกหลังคอเป็นระยะ ๆ

เนื้อหาเรื่องนี้ไม่มีอะไรเเปลกใหม่นะ
เป็นงานเเนวถนัดของอ. แต่ถือว่าทำได้ไม่ดีนักเมื่อเทียบกับผลงานเรื่องอื่น ๆ เช่น ยักษ์, คดีฆาตกรรมตำนานเลือด, ฆาตกรในกระจกเงา หรือรูมเมท ปริศนาเพื่อนร่วมห้อง
เเต่ก็เข้าใจได้ เพราะเรื่องนี้อ.เขียนมาตั้งเเต่ปี 1990 เป็นยุคเเรก ๆ เลยก็ว่าได้
เเต่โดยรวมจัดว่าดี
ดีกว่านักเขียนอื่น ๆ หลายคน
เราลำเอียง เพราะเราถูกจริตกับงานเขียนของอ.มากจริง ๆ 5555

เรื่องนี้ดำเนินไปด้วยการเล่าเรื่องจากมุมมองของบุคคลที่ 1 (POV) ซึ่งนีบว่าเป็นสไตล์ทีอ.เเกถนัดอีกนั่นเเล...
จะสลับไประหว่างความคิดของฆาตกร นางเอกที่ชื่อคารินและมุมมองจากสมุดบันทึกของภรรยาคนที่สองชื่อโยชิเอะที่เสียชีวิตไปเเล้ว ก่อนจะปิดท้ายด้วยบทจบสุดพีค ตามซิกเนเจอร์ของอ.อีกตามเคย
พีคจริง ๆ เราอ่านจบนี่ต้องนั่งนิ่งอีกเเล้ว เหมือนงานเล่มก่อน ๆ ของอ.เลย
คือเรื่องจบ ความคิดของคนอ่านเเบบเรา ๆ มันไม่จบอะ
มันต้องคิดต่อ มันเเบบบรรยายไม่ได้จริง ๆ
ใครชอบเเนว ๆ นี้ขอให้ลอง
แต่... เรื่องสำคัญของนิยายสืบสวน... คือห้ามอ่านด้านหลังก่อนเด็ดขาด 5555555555555555555555

สรุปว่าชอบมาก คนเเปลเเปลดี อ่านเเล้วเข้าใจง่าย คำบรรยายสวยละเมียดละไมดีด้วย คือถ่ายทอดได้ดี อ่านเเล้วบางทีหลอนได้กลื่นกุหลาบตามไปอีกกกกกกก
หลอนมากเเค่ไหน ถามใจเธอว์ดูสิคะะะะะ

[Tanh Chomphooteep · Rating 4 out of 5]

ชวนให้อ่านต่อได้เรื่อยๆ แม้ว่าจะมีบางจุดรู้สึกยืดๆ บ้าง แต่ก็ไม่มากนัก เพราะหนังสือขับเคลื่อนด้วยปริศนา ทำให้รู้ตัวอีกทีก็พลิกไปจะจบเล่มแล้ว ใครที่ชอบงานสืบสวนผสมกลิ่นอายลึกลับสยองขวัญ เล่มนี้ก็เป็นอีกเล่มที่น่าตามเก็บค่ะ
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
“กุหลาบเลือด” เล่าผ่านนางเอกชื่อ “คาริน” หญิงสาววัย 20 ต้นๆ ที่ถูกดึงดูดโดยสวนกุหลาบของคฤหาสถ์สไตล์ตะวันตก เป็นเหตุให้เธอได้รู้จักกับ “โซโนดะ” ชายหนุ่มวัยกลางคนเจ้าของคฤหาสถ์ ไม่นานนักเธอก็ได้แต่งงานกับเขาและมาอา��ัยอยู่ที่นี่ดั่งฝัน
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
อะไรๆ ก็ดูสวยงาม ถ้าไม่นับว่า 1) เธอเป็นภรรยาคนที่ 3 ของโซโนดะ โดยที่ภรรยา 2 คนก่อนนั้นต่างกระโดดลงมาจากชั้น 2 ตายทั้งคู่ และ 2) เธอทยอยได้รับจดหมายขู่ฆ่า เหมือนที่ “โยชิเอะ” ภรรยาคนที่ 2 ได้รับเป๊ะ
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
คารินจึงต้องตามหาว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลังจดหมายนี้ ซึ่งแต่ละตัวละครในคฤหาสถ์ก็มีแต่คนน่าสงสัยเต็มไปหมด มีความเป็นไปได้ทั้งนั้น
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
เล่มนี้เป็นนิยายขนาดยาว ความหนาระดับกลางๆ ไม่บางไม่หนาเกินไป (237 หน้า) สามารถพกอ่านได้สบายๆ และอ่านได้เพลินๆ แบบรู้ตัวอีกทีก็อ่านไปหลายบทแล้ว เพราะแต่ละบทเขียนแบบสั้นๆ ด้วย
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
การใช้ภาษาบรรยายยังคงมีเอกลักษณ์ของ อ. นั่นคือความสละสลวยแฝงไปด้วยกลิ่นอายลึกลับ อ่านแล้วเหมือนถูกดูดเข้าไปอยู่ในโลเคชั่นของหนังสือ ยิ่งเรื่องนี้มีโลเคชั่นเป็นสวนกุหลาบด้วยแล้ว ยิ่งแฝงความหอมหวานเข้าไปในความดำมืดอีก เป็นรสสัมผัสที่แปลกใหม่ดี ตรงนี้ถือว่าผู้แปลแปลได้ดีมาก
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
การบรรยายเป็นแบบบุคคลที่ 1 ซึ่งหลักๆ ก็คือตัวนางเอกนี่แหละ เหมือนเราได้ร่วมไขปริศนาไปกับนางเอก เดานู่นเดานี่ไปพร้อมๆ กัน ตรงนี้ผู้เขียนทำได้ดี ขนาดว่าตัวละครมีอยู่ไม่กี่คนแต่ก็เดาไม่ถูกสักทีว่าใครเป็นคนร้าย
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
ในฝั่งของเนื้อเรื่อง ชวนให้ติดตามแม้ว่าจะไม่ได้มีจุดพีคอะไรมากมาย ข้อเสียนิดนึงคือบางช่วงบางตอนเนื้อเรื่องเหมือนไม่ได้ไปไหนเท่าไร ทำให้อ่านแล้วรู้สึกง่วงๆ อยู่บ้าง แต่ถึงอย่างนั้นเนื้อเรื่องก็ไม่ปล่อยให้ยืดนาน สรรหาอะไรมาให้แปลกใจได้ต่อเรื่อยๆ ยิ่งตอนใกล้จบยิ่งไม่อยากวางเลย
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
ตอนคลายปม รู้สึกว่าตัวละครเล่นใหญ่ไปหน่อย แบบคนอะไรจะตะบี้ตะบันลงทุนทำถึงขนาดนี้ 555 แต่ก็นั่นแหละ เป็นการเฉลยที่คาดไม่ถึงอยู่เหมือนกันแม้จะพยายามเดาไปพร้อมๆ นางเอกก็ตาม
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
ส่วนตอนจบนั้นก็ยังคงสไตล์อิมามุระ อายะไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม คือเหมือนจะแฮปปี้แล้ว แต่ก็ทิ้งท้ายไว้แบบหลอนๆ ให้ไปคิดกันต่อเอาเอง (แล้วส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นความคิดที่ไม่ค่อยดีซะด้วย)

[เด็กแว่น · Rating 5 out of 5]

เรื่องนี้อ่านแล้วอึดอัดจริง ๆ รู้สึกจิต ๆ หน่อย แต่ได้ความรู้เรื่องของสายพันธุ์กุหลาบ ที่มักแทรกมากับเนื้อเรื่อง ซึ่งเรามองว่าก็เหมาะสมกับที่ชื่อเรื่อง กุหลาบเลือด เลยชูโรงดอกไม้สะเลย เรื่องนี้ ค่อนข้างผิดหวังนิดหน่อย อาจจะเพราะเราอ่าน ฆาตกรรมในกระจก ฆ่าล้างตระกูล มาแล้วมันดันพีคและสนุกกว่าเรื่องนี้ เลยขอหักคะแนนนิดหนึ่ง โดยรวมแล้วก็ยังสนุกอวู่ดี 55555

[bluebae · Rating 5 out of 5]

ชอบวิธีการเล่าเรื่องแบบ slow burn ค่อย ๆ ดื่มด่ำกับบรรยากาศในคฤหาสน์หลังนี้แล้วก็เริ่มเลย ความหลอนต่าง ๆ เอาจริงคือกลัวทุกคนและทุกสิ่งในเรื่องยกเว้นคาริน ระแวงไปหมดดด ชอบตอนจบสุด ๆ แต่เชื่อว่าหลายคนน่าจะเกลียดตอนจบแบบนี้

[kun · Rating 3 out of 5]

3.5 ตอนแรกคิดว่าจะให้มากกว่านี้ สรุปมาตกม้าตายตอนจบ อ่านมากำลังสนุกเลย พอมาถึงตอนเฉลยคือ ทุกความหลอนความสนุกลุ้นที่คนเขียนเขียนขึ้นมา หมดกัน …

[Pete WK. · Rating 5 out of 5]

กุหลาบเลือดเป็นผลงานชิ้นที่ 2 ของ อิมารุมะ อายะ ที่เราได้อ่าน เล่มแรกก็ึคือฆาตกรในกระจกเงา ที่อ่านเมื่อเดือนกุมภาพันธ์

ที่จริงไม่คิดจะหยิบเล่มนี้มาอ่านเร็วขนาดนี้หรอก เพราะตั้งเป้าไว้ว่า จะไม่อ่านหนังสือชุดที่เป็นซีรี่ส์ หรือของนักเขียนคนเดิม
แบบติดต่อกัน ระยะห่างที่จะอ่านได้อย่างน้อยคือ 2 เดือนนับจากเล่มก่อน ที่ทำแบบนี้เพราะป้องกันความซ้ำซากจำเจ และไม่อยากให้หนังสือชุดต่างๆมันจบเร็ว เพราะกลัวจะไม่มีอะไรให้อ่าน 55555

เหตุผลที่หยิบมาอ่านเร็วขึ้นนั่นเป็นเพราะว่าเผลอไปฟังสปอยล์เข้าให้ จาด ในยูทูบที่จัดเป็นเหมือนงานนัดปะพูดคุยเกี่ยวกับหนังสือแล้ว หัวข้อคลิปนั้นคือหนังสือเรื่อง กุหลาบเลือด เราสนใจก็เลยลองฟังไปเรื่อยๆ ปรากฏว่ามีพูดคุยกันถึงบทสรุป
และบอกด้วยว่าใครคือคนบงการเรื่องท้งหมด ทำเอาเราเหวอไปเลย 55555


แต่เดชะบุญ ด้วยที่เราเป็นคนความจำไม่ดี(ฮือ) นับตั้งแต่วันที่ฟังคลิปนั้น จนมาถึงวันที่หยิบหนังสือมาอ่าน กลายเป็นว่าเราจำรายละเอียดเกี่ยวกับสปอยล์ที่เราได้ฟังตอนนั้นไม่ได้เลย มีแค่คร่าวๆที่จำได้


เข้าเรื่อง (กว่าจะเข้าได้)
เรื่องย่อก็ตามข้างบนนั่นแหละ หนังสือเล่มนี้เหมือนเป็นสูตรสำเร็จของนิยายแนวลึกลับ มีทั้งคฤหาสน์ เรื่องราวลึกลับในคฤหาสน์
อะไรต่างๆนาๆ
การดำเนอนเร่ื่องถือว่ากระชับรวดเร็ว และบรรยากาศที่ผู้ืเขียนสามารถรังสรรได้อย่างยอดเยี่ยม
มีที่ไม่ชอบอย่างเดียวคือการบรรยายเกี่ยวกับกุลหาบพันธ์ต่างๆ ซึ่งเป็นการบรรยายแบบเป็นจริงเป็นจังมาก พันธ์นี้ชื่ออะไร กลิ่นแบบไหนดอกสีอะไร มีหมดเล ถึงกับต้องขออนุญาตเสียมารยาทอ่านแบบข้ามๆไปเลย

ส่วนจุดที่ชอบ นอกจากบรรยากาศของเรื่องแล้ว คือการที่คนเขีนยเค้ารู้จักคนอ่าน สามารถดักคนอ่านได้ทุกจุด
ยูคิโกะ คือภรรยาคนแรกของเจ้าของคฤหาสน์ ที่เสียชีวิตไปก่อนหน้า
ภรรยาคนที่สองของเจ้าของคฤหาสน์ ฆ่าตัวตาย โดดลงมาจากหน้าต่างห้องชั้นบน ต่อหน้าต่อตานางเอกแฉมตอนนั้นภรรคนแรกที่ว่าก็มีท่าทางหวาดกลัวเหมิือนกับว่ามีคนอยู่ในห้องนั้นด้วย

จนนางเอกเอามาคิด แต่ทางตำรวจและพยานแวดล้อมต่างๆก็แสดงให้เห็นชัดเจนมาห้องนั้นล้อคจากข้างในไม่มีใครสามารถเข้าไป หรือหลบออกมาได้ ซึ่งในจุดนี้ก็คือปริศนาแรกที่คนอ่านต้องขบคิด


ปริศนาที่สองคือการที่นางเอกของเราย้ายมาอยู่ในคฤหานืหลังนี้ในฐานะภรรยาคนใหม่ และจากนั้นก้ได้รับจดหมายข่มขู่
แล้วทั้งคฤหาสน์ ก็มีแต่คนชื่นชอบและหลงไหลในตัวยูคิโกะที่เป็นภรรยาคนแรก เอามาพูดมาชมจนนางเอกของเราแทบบจะน้อยใจ

และเรื่องก็ดำเนินไปเรื่อยๆ ที่บอกว่าคนเขียนดักคนอ่านได้อยุ่หมัด นั่นก็คือการที่ให้นางเอกของเราสันนิฐานถึงทุกความเป็นไปได้ที่ว่าใครเป็นคนส่งจดหมายข่มขู่มา เราเชื่อว่าทุกๆคนที่อ่าน มีแนวคิดและเดาเอาไว้อยู่แล้วว่าเป็นใคร ที่น่าตกใจคือ คนเขียนให้นางเอกเดาเอาไปหมดแล้ว

ขณะที่เราอ่านๆไป ก็นีกครึ้มในใจว่า เป็นคนนั้นแน่ๆ ใช้มุกนั้นแน่ๆ แต่พออ่านบทถัดไป นางเอกของเราก้ดันมาเดาแบบที่เราคิดไว้ แล้วก็ถูกปัดตกไปด้วยหลักฐานพยานต่างๆ พอเราเริ่มเดามุกใหม่หรือพุ่งเป้าไปที่คนใหม่ นางเอกของเราก็เดาแบบที่เราคิดไว้เป๊ะ


ตอนอ่านรู้สึกทึ่งมาก จนแอบสงสัยไม่ได้ว่า ถ้าเล่นดักคอคนอ่านในทุกๆความเป็นไปได้แบบนี้ เจ๊จะมาไม้ไหนได้อีก
แล้วไปจนถึงเกือบๆท้ายเล่ม ที่เราก็เดาเอาไว้ว่า ในเมื่อเดาคนนั้นก็ไม่ใช่ คนนี้ก็ไม่ใช่ หรือว่า.......
แน่นอนจ้า คนเขียนก็ดักเราได้อีกเป็นรอบที่สามล้าน 555

แต่ก็เพราะว่าคนเขียนเค้าตั้งใจดักคอคนอ่านในทุกๆเรื่อง ทุกๆแนวทาง นั่นก็เลยทำให้เรารู้สึกว่า ตอนจบมันแผ่วลงไปนิดนึง
ซึ่งแผ่วลงในด้านที่ว่าเราหมดความตื่นเต้นแล้ว หลือแต่ความประหลาดใจและทึ่งกับปริศนาที่ได้ถูกปิดไว้มาทั้งเรื่อง

สรุป
ไม่ผิดหวังเลย
ชอบบรรยากาศในเรื่อง
ชอบตรงที่เดาอะไรไว้คนเขียนก็วางบทให้นางเอกมาคิดแบบเราแล้วก็ปัดไอ้ข้อสันนิฐานพวกนั้นทิ้งไปหมดเลย ขนาดที่ว่าเคยไปฟังสปอยล์มาแล้ว ตอนอ่านยังเดายังจับจุดอะไรไม่ได้เลย
ใครอ่านอยู่ก็เดาไปเถอะ คนอื่นอาจจะเดาได้ แตสำหรับผม เดาไปทางไหนก็ถูกดักไว้หมดเลย ชอบตรงนี้มาก
ที่ไม่ชอบนิดนึงก็แค่เรื่องการบรรยายเกี่ยวกับกุหลาบนี่แหละ น่าเบื่อมาก
แต่ยังไงก็แล้วแต่ ก็ให้คะแนนเต็มเพราะชอบนักเขชียนเป็นการส่วนตัว 5555



อ่านของอาจารย์แกมาแล้ว 2 เล่ม คือเรื่องนี้กับฆาตกรในกระจกเงา
ถ้าเทียบกันคือชอบ ฆาตกรในกระจกเงามากกว่า เพราะเรื่องนั้นคือเน้นสืบสวน มีทริกการฆาตกรรมที่น่ากังขา เน้นหาฆาตกรแบบจริงๆจังๆ ในขณะที่กุหลาบเลือดนอกจากที่มีคนตายก่อนที่นางเอกจะมาอยู่คฤหาสน์แล้ว ก็ไม่มีใครตายอีกเลย เหมือนเน้นแค่การตามล่าหาความจริงกับคนนคฤหาสน์มากกว่า ซึ่งส่วนตัวเราชอบแนวฆาตกรรมที่เน้นเรื่องการรวางทริกต่างๆ แบบคินดะอิจิ แบบแนวสืบสวนของยุคก่อนๆ

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้คือทุกคนมีความผิดปกติทางจิต มีปมที่ส่งผลกระทบรุนแรงจากอดีตซ่อนอยู่ เมื่อมาอยู่ร่วมกัน ความป่วยไข้เลยระเบิดออกมา

โซโนดะพระเอกและอะกิระน้องสาว ถูกเลี้ยงดูอย่างเข้มงวดจากครอบครัว ไม่ให้พบเจอโลกภายนอก มีความสุขและปลอดภัยในโลกจินตนาการของตัวเอง จนหวาดกลัวและเข้าสังคมไม่เป็น

นางเอกคาริน มีครอบครัวคือพ่อเพียงคนเดียว หลังจากนั้นพ่อมาด่วนจากไป เธอกลายเป็นคนโดดเดี่ยวแทบไม่มีสังคมขาดเป้าหมายของชีวิต

คนโดดเดียวสองคนต่างดึงดูดซึ่งกันและกัน จนกระทั่งแต่งงานกัน แต่คฤหาสน์นี้มีความลับซ่อนอยู่ ภรรยาคนแรกและคนที่สองต่างฆ่าตัวตายตามกันไป หรือมีมือที่มองไม่เห็นชักใยอยู่เบื้องหลัง คารินซึ่งเป็นภรรยาคนที่สามต้องมาคลี่คลายปริศนานี้ ก่อนที่ศพที่สามจะเป็นตนเอง

เรื่องนี้สนุกแต่ไม่สุด รู้สึกป่วยจิตกันเกินไปหน่อย จบแบบปลายเปิด ชอบการบรรยายกุหลาบจนรู้สึกได้กลิ่นกุหลาบขณะอ่านกันเลยทีเดียว

[Jiranya Nawatrakarn · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายหลอนๆอีกเล่มของอ.อิมะมุระ อายะ ซึ่งเป็นนักเขียนที่เราชื่นชอบมากกก❤ เล่มแรกที่ทำให้เราตกหลุมรักคือ รูมเมท ปริศนาเพื่อนร่วมห้อง (ไว้จะมารีวิวนะ) เล่มนี้โปรยเรื่องมาได้น่าสนใจ และเหมือนจะตั้งใจหลอกเราด้วยคำโปรยเต็มๆ😅 เป็นเล่มบางๆไม่หนามาก แต่ยังสนุกเหมือนเดิมตามมาตรฐานของอ.อิมะมุระ ที่ถ้าใครเคยอ่านแล้วจะรู้ว่าอ.บรรยายฉากได้หลอนจริงๆ และแน่นอนว่าก็ต้องหักมุมตามสไตล์การเขียนของอ.เช่นเคย

[Txga · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้จิตๆ เขียนบรรยายบรรยากาศในคฤหาสน์ และการกระทำของตัวละครได้ดี โดยเฉพาะการกระทำที่มีต่อคุณนายคนก่อน อึดอัดอ่ะ อ่านแล้วเครียด5555 แต่สนุกนะ เหมือนมันลุ้นตลอดเวลาว่ามันยังไงกันแน่หนิ ชอบเฉลยเรื่องจดหมาย แต่ไม่ชอบเฉลยเรื่องยูกิโกะ ไม่ชอบเลย พอเดาได้นะว่าจะเป็นแนวนี้แต่ไม่คิดว่าจะออกมาอิหยังวะได้ขนาดนี้

⭐ 3.5

[Tohkittipong · Rating 3 out of 5]

กุหลาบเลือด อีกหนึ่งผลงานของอิมะมุระ อายะ
เล่มนี้จะมีบรรยากาศความหลอนลึกลับภายในคฤหาสน์และเคลือบกลิ่นหอมหวานของดอกกุหลาบ โครงเรื่องก็สลับซับซ้อนตามสไตล์ผู้เขียน
อ่านจบแล้วก็ไม่ดีไม่แย่นะครับ อ่านเพลินๆไม่นานก็จบ

[199kilogram🥟 · Rating 4 out of 5]

ชอบความซ้อนไปซ้อนมาของเรื่องมาก ตอนที่นางเอกกำลังค้นหาความจริงคือวางไม่ลงเลยจริงๆ นี่เป็นเรื่องแรกที่อ่างานของอ.อายะ ก็คือชอบมากก ไม่ใช่แบบสืบสวนจ๋าขนาดนั้น แต่เป็นการเอาเนื้อเรื่องมาต่อกัน จนสามารถระบุคนร้ายได้ แต่...ก็นั่นแหละค่า

[Sitang Tanti-Atsawayothee · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้อ่านไปด้วยความเร็วที่มากกว่านิยายเล่มอื่นๆ(แนวนี้) ที่เคยอ่าน
เพราะอยากรู้ว่าใครกันแน่คือคนที่เขียนจดหมายขู่

อ่านสนุกอ่านเพลิน มีความไร้กาลเวลาอยู่ในนิยายด้วย
ถ้าไม่พูดถึงโทรศัพท์สาธารณะแบบใช้การ์ด ก็จะนึกไม่ออกเลยว่าเรื่องที่คนเขียนเล่านี่อยู่ในยุคไหน

[Chatree Rungsang · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ แต่สิ่งที่เด่นคือการฉายภาพอันซับซ้อนและบิดเบี้ยวในจิตใจมนุษย์ได้ดี

[tamxreads · Rating 4 out of 5]

บรรยากาศหลอนๆดี สนุกจนวางไม่ลง แต่ที่ให้4ดาวเพราะไม่ชอบตอนจบ5555555555555

[Jeneva Izorion · Rating 4 out of 5]

หลอน ๆ ดี บรรยากาศไม่น่าไว้ใจอะไรซักอย่าง จ้างให้อยู่ก็ยังคิดแล้วคิดอีกว่าจะอยู่อิคฤหาสน์นี่ดีมั้ย

[Peurae · Rating 4 out of 5]

คาดเดาไม่ได้เลย จนถึงบทเฉลยสุดท้าย
อ่านจบแล้วพบว่า สิ่งที่ลึกล้ำและน่ากลัวที่สุด ก็คือจิตใจของมนุษย์นี่ล่ะนะ

[Runz Sama · Rating 4 out of 5]

' The bloody rose : กุหลาบเลือด ' หลังๆนี่ไม่ได้อ่านหนังสือญี่ปุ่นเลย เล่มนี้สมเป็นงานป้าอายะจริงๆ มีความหลอนน่ากลัวแบบญี่ปุ่นที่แท้จริง.. ตัวละครที่ให้เราลุ้นตามนี่อ่านไปก็ต้องคอยสะกดจิตตัวเองว่าจะโดนดักหรือเปล่า.. งานป้านี่ชอบหักมุม หลอกคนอ่าน..5555 ซึ่งเรื่องนี้ก็..นะ อินเซปชั่นไปอี๊กกก หลอกในหลอกที่แท้จริง หลอนอ่ะ..555555 จะสงสาร จะเห็นใจ จะวางใจแล้วเชียว!!! ผู้หญิงนี่น่ากลัวจริงๆ..../เด่วๆ

[Kamons · Rating 3 out of 5]

ผลงานเล่มนี้เราให้อยู่ในระดับกลางๆ คือทุกอย่างมันดูครึ่งๆ กลางๆ ไปเสียหมดมันไปไม่สุดสักทาง
ตัวละครก็ดูแข็งๆ ทื่อๆ มันดูเหมือนจะลึกลับมีปมแต่ก็ไม่น่าสนใจ ไม่มีเสน่ห์เลยสักตัวเดียว สุดท้ายพออ่านจบก็ อ้าว.. จบแบบนี้เองเหรอ ถึงตอนจบจะเหนือจากที่คิดไปหน่อยแต่ก็ไม่ได้ประหลาดใจอะไรขนาดนั้นเพราะมันไม่มีจุดพีคอะไรให้เราสงสัยในปริศนาเลยสักนิดเดียว

[Iggyizzy2000 · Rating 3 out of 5]

'กุหลาบเลือด' มีเส้นเรื่องที่ค่อนข้างตรงไปตรงมา
ใช้ฉากและคำไม่สิ้นเปลืองหากเทียบกับนิยายแนวสืบๆของญี่ปุ่นรุ่นใหม่ๆ
ทำให้สามารถอ่านจบได้อย่างรวดเร็ว
เรื่องไม่ซับซ้อนมากเน้นบรรยากาศหลอนๆ ปนความไม่น่าไว้วางใจในบรรดาผู้ต้องสงสัย

ความสนุกระดับปานกลาง
เหมาะสำหรับพกพาไปอ่านนอกสถานที่เพราะเรื่องไม่หนักมาก
อ่านเพลินๆ

[Natnaree · Rating 4 out of 5]

Should have been a 5 stars read but I’m not a fan of how it ends (not that it’s the author’s false or anything, Imamura san did a great job as always) so 4 stars