What do you think?
Rate this book
Rosalie Niemand
Alternate cover edition ISBN 9050670393
- GenresFiction
251 pages
First published January 1, 1988
4 people are currently reading
143 people want to read
About the author
Elisabeth Marain
23 books16 followersElisabeth Marain is een Vlaamse schrijfster.
Elisabeth Marain in de Nederlandstalige Wikipedia
Elisabeth Marain in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Elisabeth Marain bij "Schrijversgewijs"
Elisabeth Marain is a Flemish writer.
Elisabeth Marain in de Nederlandstalige Wikipedia
Elisabeth Marain in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Elisabeth Marain bij "Schrijversgewijs"
Elisabeth Marain is a Flemish writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
May 22, 2019
Het boek ‘Rosalie Niemand’ geeft het leven weer van Liliane Stijnen. Zij werd op vijfjarige leeftijd in een gesticht gestoken voor achterlijke kinderen omdat ze ongewenst was en daardoor als ‘vervelend’ werd aanschouwd. Op twaalfjarige leeftijd kwam ze dan in een psychiatrische instelling terecht voor volwassen vrouwen, waar ze door tal van folteringen het leven zuur werd gemaakt. Maar Rosalie bleef in haar eigen gezondheid geloven en kon zo na haar vijftigste eindelijk de deur van de psychiatrische instelling ‘Vrieze’ achter zich dichtslaan. Na het lezen van dit waargebeurde verhaal heb je alles behalve een goed gevoel, maar de zo kwetsbare Rosalie maakt zeker iets in je los. Het boek wordt gedetailleerd en traag beschreven en kan zo op sommige momenten als langdradig worden aanzien. Daarom geef ik dit boek 3 sterren.
November 12, 2014
Het verhaal van Rosalie is hartverscheurend, helaas vond ik het stijl van schrijven niet zo goed. Ik heb niet echt genoten van het lezen van dat boek en keek meer naar uit om dat zo snel mogelijk uit te lezen.
December 5, 2020
https://www.boek.be/boek/rosalie-niemand
Toen ze vijf jaar was werd Liliane Stijnen in een gesticht voor achterlijke kinderen gestopt, want ze was ongewenst. Daar werd ze lastig en opstandig van. Toen ze twaalf was, werd ze naar een psychiatrische inrichting voor volwassen vrouwen verplaatst, hoewel ze geestelijk gezond was.
Onder het strenge nonnenregime werd haar hele leven een aaneenschakeling van vernederingen, psychische martelingen, angst en onnoemelijk veel verdriet. Vijftig jaar lang was ze niemand, mocht ze niemand zijn en zo werd ze het personage Rosalie Niemand in een roman van Elisabeth Marain.
**************************************
https://www.scholieren.com/verslag/bo...
In het boek Rosalie Niemand vertelt de schrijfster Elisabeth Marain over het waargebeurde verhaal van Rosalie. Vier jaar lang heeft Elisabeth Marain zich verdiept in het leven van deze vrouw. Rosalies leven begint allesbehalve aangenaam, want ze wordt van bij haar geboorte door haar moeder afgewezen. Haar vader heeft ze nooit gekend. Als klein meisje probeert Rosalie zoveel mogelijk aandacht en liefde van haar moeder te krijgen, maar ze stuit steeds tegen een muur van onwil. Hierdoor wordt Rosalie opstandig en tegendraads. Wanneer ze vijf jaar oud is, heeft haar moeder er genoeg van en stuurt ze Rosalie naar een tehuis voor doofstomme en achterlijke kinderen. Daar leert Rosalie Emmeline kennen, die net zoals zij daar niet thuishoort. Na een paar jaar wordt Emmeline door haar moeder opgehaald. Als de oorlog aanbreekt worden de kinderen uit het tehuis in Namen terug naar huis gestuurd. Rosalie is daar nog steeds niet welkom. Wanneer ze elf jaar is, wordt ze door haar moeder naar een inrichting voor geestesgestoorde volwassen vrouwen gestuurd. Na een paar jaar moet ze opnieuw verhuizen, deze keer naar Vrieze. Daar komt ze terecht in de gesloten afdeling van het paviljoen Dimpina. Rosalie kan absoluut niet overweg met de hoofdzuster Verdanda en daardoor wordt ze meer dan eens gestraft. De dokter die in het gesticht de zieken beoordeelt, is dokter Gobbelin. Diezelfde dokter had Rosalie al eerder beoordeeld toen ze vijf jaar was en in het gesticht in Namen zat. De dokter heeft kanker en is terminaal. Daarom wil hij toch nog een goede daad verrichten voor hij doodgaat. Omdat hij medelijden heeft met Rosalie, vraagt hij aan een vriendin om Rosalie onder haar hoede te nemen. Deze vriendin, mevrouw Adeline, gaat ermee akkoord en haalt Rosalie weg uit het gesticht in Vrieze. Ze neemt Rosalie mee naar een vakantiehuis in Rixensart. Daar mag Rosalie samen met enkele meisjes van haar leeftijd helpen in het huishouden en bij het verzorgen van de kinderen. Omdat Rosalie heel goed kan kantklossen, mag ze in de leer gaan bij mevrouw Stomac. Tijdens deze periode bloeit Rosalie wat open. Maar omdat Rosalie met een van de andere meisjes erge ruzie heeft, besluit mevrouw Adeline om Rosalie terug te sturen naar Vrieze. Daar komt ze opnieuw terecht in de gesloten afdeling met de erge straffen. In dat gesticht komt ze ook opnieuw Emmeline tegen, die net als zij van het ene tehuis naar het andere is moeten verhuizen. Maar ook deze keer wordt Emmeline na een aantal jaar door haar moeder mee naar huis genomen. Ook Rosalies moeder wou Rosalie meenemen, maar zuster Verdanda vertelde haar allerlei smoesjes om Rosalie in Vrieze te houden. Rosalie hoorde dit pas na twee jaar. Wanneer Rosalie dertig jaar is, zijn de wetten over gestichten veranderd en zijn er al enkele van Rosalies vriendinnen uit het tehuis vertrokken. Ook Lisette is toen mogen vertrekken. Na een aantal jaar is het al geoorloofd om naar het dorp te gaan met begeleiding. Zo gaat Rosalie elke maand bij Lisette op bezoek. Ze bezoekt ook Wijngaerde, haar vroegere aalmoezenier bij wie ze voor het eerst haar verhaal deed. Lisette probeert Rosalie uit te huwelijken om uit het gesticht te geraken, maar Rosalie wil dit niet, omdat de man een dronkaard is. Na een paar jaar mag Rosalie met zuster Peurila, van de open afdeling, en een paar patiënten naar Lourdes. Zo leert ze Lutgart kennen, die een echte vriendin voor Rosalie wordt. Wanneer Rosalie bijna vijftig is, worden de subsidies op de gesloten afdelingen drastisch verminderd. Daarom kan Rosalie via Wijngaerde en met de hulp van Lutgart overgeplaatst worden. Daarna komt ze in het herstelhuis terecht. Ze heeft nu voor het eerst een echte job, weliswaar nog steeds tussen de lichtgestoorden. Op eigen houtje zoekt Rosalie ander werk en een huisje om in te gaan wonen. Uiteindelijk zoekt ze de nieuwe dokter van het gesticht op om zich genezen te laten verklaren. De dokter verklaart haar genezen en Rosalie kan eindelijk een leven in vrijheid beginnen te leven. Wijngaerde wil nog steeds Rosalie verzoenen met haar verleden en dus ook met haar moeder. Wanneer ze samen Rosalies moeder opzoeken, wil die Rosalie niet zien. Voor haar heeft Rosalie nooit bestaan. Rosalie weet niet goed of ze nu opgelucht is of niet.
Toen ze vijf jaar was werd Liliane Stijnen in een gesticht voor achterlijke kinderen gestopt, want ze was ongewenst. Daar werd ze lastig en opstandig van. Toen ze twaalf was, werd ze naar een psychiatrische inrichting voor volwassen vrouwen verplaatst, hoewel ze geestelijk gezond was.
Onder het strenge nonnenregime werd haar hele leven een aaneenschakeling van vernederingen, psychische martelingen, angst en onnoemelijk veel verdriet. Vijftig jaar lang was ze niemand, mocht ze niemand zijn en zo werd ze het personage Rosalie Niemand in een roman van Elisabeth Marain.
**************************************
https://www.scholieren.com/verslag/bo...
In het boek Rosalie Niemand vertelt de schrijfster Elisabeth Marain over het waargebeurde verhaal van Rosalie. Vier jaar lang heeft Elisabeth Marain zich verdiept in het leven van deze vrouw. Rosalies leven begint allesbehalve aangenaam, want ze wordt van bij haar geboorte door haar moeder afgewezen. Haar vader heeft ze nooit gekend. Als klein meisje probeert Rosalie zoveel mogelijk aandacht en liefde van haar moeder te krijgen, maar ze stuit steeds tegen een muur van onwil. Hierdoor wordt Rosalie opstandig en tegendraads. Wanneer ze vijf jaar oud is, heeft haar moeder er genoeg van en stuurt ze Rosalie naar een tehuis voor doofstomme en achterlijke kinderen. Daar leert Rosalie Emmeline kennen, die net zoals zij daar niet thuishoort. Na een paar jaar wordt Emmeline door haar moeder opgehaald. Als de oorlog aanbreekt worden de kinderen uit het tehuis in Namen terug naar huis gestuurd. Rosalie is daar nog steeds niet welkom. Wanneer ze elf jaar is, wordt ze door haar moeder naar een inrichting voor geestesgestoorde volwassen vrouwen gestuurd. Na een paar jaar moet ze opnieuw verhuizen, deze keer naar Vrieze. Daar komt ze terecht in de gesloten afdeling van het paviljoen Dimpina. Rosalie kan absoluut niet overweg met de hoofdzuster Verdanda en daardoor wordt ze meer dan eens gestraft. De dokter die in het gesticht de zieken beoordeelt, is dokter Gobbelin. Diezelfde dokter had Rosalie al eerder beoordeeld toen ze vijf jaar was en in het gesticht in Namen zat. De dokter heeft kanker en is terminaal. Daarom wil hij toch nog een goede daad verrichten voor hij doodgaat. Omdat hij medelijden heeft met Rosalie, vraagt hij aan een vriendin om Rosalie onder haar hoede te nemen. Deze vriendin, mevrouw Adeline, gaat ermee akkoord en haalt Rosalie weg uit het gesticht in Vrieze. Ze neemt Rosalie mee naar een vakantiehuis in Rixensart. Daar mag Rosalie samen met enkele meisjes van haar leeftijd helpen in het huishouden en bij het verzorgen van de kinderen. Omdat Rosalie heel goed kan kantklossen, mag ze in de leer gaan bij mevrouw Stomac. Tijdens deze periode bloeit Rosalie wat open. Maar omdat Rosalie met een van de andere meisjes erge ruzie heeft, besluit mevrouw Adeline om Rosalie terug te sturen naar Vrieze. Daar komt ze opnieuw terecht in de gesloten afdeling met de erge straffen. In dat gesticht komt ze ook opnieuw Emmeline tegen, die net als zij van het ene tehuis naar het andere is moeten verhuizen. Maar ook deze keer wordt Emmeline na een aantal jaar door haar moeder mee naar huis genomen. Ook Rosalies moeder wou Rosalie meenemen, maar zuster Verdanda vertelde haar allerlei smoesjes om Rosalie in Vrieze te houden. Rosalie hoorde dit pas na twee jaar. Wanneer Rosalie dertig jaar is, zijn de wetten over gestichten veranderd en zijn er al enkele van Rosalies vriendinnen uit het tehuis vertrokken. Ook Lisette is toen mogen vertrekken. Na een aantal jaar is het al geoorloofd om naar het dorp te gaan met begeleiding. Zo gaat Rosalie elke maand bij Lisette op bezoek. Ze bezoekt ook Wijngaerde, haar vroegere aalmoezenier bij wie ze voor het eerst haar verhaal deed. Lisette probeert Rosalie uit te huwelijken om uit het gesticht te geraken, maar Rosalie wil dit niet, omdat de man een dronkaard is. Na een paar jaar mag Rosalie met zuster Peurila, van de open afdeling, en een paar patiënten naar Lourdes. Zo leert ze Lutgart kennen, die een echte vriendin voor Rosalie wordt. Wanneer Rosalie bijna vijftig is, worden de subsidies op de gesloten afdelingen drastisch verminderd. Daarom kan Rosalie via Wijngaerde en met de hulp van Lutgart overgeplaatst worden. Daarna komt ze in het herstelhuis terecht. Ze heeft nu voor het eerst een echte job, weliswaar nog steeds tussen de lichtgestoorden. Op eigen houtje zoekt Rosalie ander werk en een huisje om in te gaan wonen. Uiteindelijk zoekt ze de nieuwe dokter van het gesticht op om zich genezen te laten verklaren. De dokter verklaart haar genezen en Rosalie kan eindelijk een leven in vrijheid beginnen te leven. Wijngaerde wil nog steeds Rosalie verzoenen met haar verleden en dus ook met haar moeder. Wanneer ze samen Rosalies moeder opzoeken, wil die Rosalie niet zien. Voor haar heeft Rosalie nooit bestaan. Rosalie weet niet goed of ze nu opgelucht is of niet.
July 11, 2024
Hartverscheurend verhaal van een vrouw die jarenlangs onterecht opgesloten en gefolterd werd. Interessante en choquerende inzichten in de katholieke instituten en kloosterordes. Het doet de ogen open en geeft een andere blik op psychische problemen.
Vlot geschreven en goed opbouwende verhaallijn.
Een aanrader!
Vlot geschreven en goed opbouwende verhaallijn.
Een aanrader!
July 3, 2009
Mijn hemel wat een verdriet. Over misstanden in de psychiatrie
February 29, 2016
Een boek dat is bijgebleven. Ook prachtig toneelstuk van D'hUZAren over gemaakt.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews