Świat jest teatrem

Raport #2

by Remigiusz Mróz

Z dachu jednego z budynków w warszawskim Śródmieściu, skacze kobieta, która nie miała żadnego powodu, by odebrać sobie życie. Służby nie podejrzewają przestępczego działania, dziennikarze wprost przeciwnie. Ofiara była bowiem kuzynką zmarłej reporterki, która jako jedyna znała prawdę na temat tajemniczej postaci – Boreasza.

Ekipa „Raportu NSI” rozpoczyna dziennikarskie śledztwo i odkrywa, że zmarła dziennikarka zostawiła serię zakodowanych wiadomości, prowadzących do rozwiązania tajemnicy. Rozpoczyna się wyścig z czasem, w którym reporterzy śledczy muszą wyprzedzić śmierć.

Genres: Audiobook

496 pages, Paperback

First published August 26, 2026

Reviews

[Logana]

Z dachu warszawskiego budynku spada młoda dziewczyna. Nie miała powodów do popełnienia samobójstwa, ale też nic nie wskazuje na udział osób trzecich. Legendarna wydawca Sandra Szpila, wraz z cieszącym się złą sławą Kubą Wagnerem i stażystami Aurelią Skowrońską i Sergiuszem Maratem podejmują się dziennikarskiego śledztwa. Dziewczyna, która spadła z dachu to Agnieszka Dobska, bratanica zamordowanej dziennikarki Patrycji. Dziewczyna wpadła na zakodowane wiadomości ciotki i podążała tropem Boreasza, przywódcy sekty O9A, podejrzewanego o handel ludźmi. Tropy prowadzą dziennikarzy do zaginionej przed laty Danuty Kamińskiej.
Wcześniejsze oskarżenia wobec Kuby Wagnera o mobbing i wykorzystywanie seksualne przybierają na sile. Pojawiają się kolejne kobiety, które twierdzą, że zostały przez niego gwałcone.

Jest to dobrze dopracowana historia dziennikarskiego śledztwa w sprawie zabójstw osób, które zginęły, bo były zbyt blisko odkrycia prawdy o tajemniczym Boreaszu. Skomplikowane elementy układanki rozpoczęte w pierwszej części zostały uzupełnione o kolejne. Obraz Boreasza jest pełny, ale z tła wyłania się kolejna tajemnica, ściśle związana z Kubą Wagnerem.
W pierwszej części podobał mi się brak absurdów i przesady, w którą potrafi wpaść autor. W tym tomie pojawiały się przekoloryzowane sytuacje, ale nie były kuriozalne, a bardziej teatralne. W końcu sam tytuł, nawiązujący do dzieła Szekspira, na to wskazuje.

Prócz kontynuacji historii rozpoczętej w "Piekło jest puste" i zapowiedzi kolejnego tomu, seria charakteryzuje się stałymi elementami. Są to m.in. przemoc domowa, wykorzystywanie seksualne, choroby psychiczne, toksyczne relacje rodzic — dziecko.

Polubiłam bohaterów, ale szczególną sympatią obdarzyłam Kubę za jego szorstkość i problemy z wyrażaniem wdzięczności.

Tą powieścią autor wystawił swoistą laurkę innym pisarzom, zarówno polskim, jak i zagranicznym, wymieniając ich na łamach. Czekałam na autoreklamę, która działa na mnie, jak płachta na byka. Ta nie nastąpiła, przez co autor zdobył u mnie kolejny plusik.

To, co działa na minus, to że autor strasznie długo kazał czekać na ten tom. Mimo zamieszczenia przypomnień musiałam sobie odświeżyć pierwszą część. Dzięki temu mogę stwierdzić, że bohaterowie są spójni, mimo że każdy ma nadany indywidualny charakter i dźwiga własny bagaż doświadczeń. Zadziwia mnie ta umiejętność.

[verq]

uwielbiam!!!!! 4.5

[Martyna]

Dałam się zwieść pierwszym tomem 🙃

[Wiktoria Kowalska]

4.5⭐️, bo trochę czasami nie wiedziałam już o co chodzi XD
Ale wciąga bardzo i moim skromnym zdaniem lepsza od poprzedniej części, ta końcówka - jak można tak zostawić czytelnika 🫢

[Ola Wicher]

Mróz jest pojebany

Czy zapewne normalnie bym stwierdziła że tu już aż za dużo przesady? Pewnie tak, ale w tym momencie bawiłam się świetnie, a to było coś czego potrzebuję

[vanessa]

jebaniutki czasem dobry jest nawet jeśli w głębi duszy nie chciałabym tego przyznać publicznie

[Laura Zarzyńska]

No trochę się fabuła ciągnie jak glut z nosa, ale za to jak wciąga! Dosłownie nie byłam w stanie się oderwać od tej intrygi. Nie podoba mi się nieco zakończenie, jednak pozostaje mi wierzyć w wizję Mroza 🙏🏻

[Tina]

Jezus Maria umrę z niecierpliwości czekając na kolejny tom. I oby faktycznie ta trylogia była pisana trzynastotomowcem

[zuzanka 🎀 softpocalunki]

Nie no… Drugi tom tak samo świetny jak pierwszy!!! Z rozdziały na rozdział byłam bardziej rozwalona psychicznie. A końcówka? BRO, I WANT MORE! Panie Remigiuszu… Proszę o to, by w najbliższym czasie wydać kolejny tom, bo OSTATNIE ZDANIE SPRAWIŁO, ŻE ZACZĘŁAM SIĘ STRESOWAĆ CO BĘDZIE DALEJ! 5/5⭐️

[Adrianna]

4,5/5 ⭐

[gabson]

1,5
wielkim fanem niestety nie jestem. o ile podobał mi się audiobook i aktorzy, wybrani do dubbingu, o tyle do samej fabuły i sposobu wykreowania bohaterów mam wiele zastrzeżeń. po pierwsze Jakub Wagner??? ile można obwiniać o wszystko jedną osobę, a później usprawiedliwiać ją dobrym sercem i tym, że w zasadzie to on ma zniszczoną psychikę i potem jeszcze cały świat się na niego uwziął. w zamian za ten nużący motyw nie dostajemy zajebistego bohatera, który może poszczycić się innymi cechami charakteru, za które można go uwielbiać i kibicować. cała ta postać składa się głównie z tajemniczości i poczucia winy, niewiele poza tym. nie uwierzyłam w najmniejszym stopniu w jakąkolwiek relacje pomiędzy nim, a Aurelią. on jest zaprzeczeniem wszystkiego, czym ona się kieruje i zupełnie nie odpowiada mi ten motyw, wydaje się wymuszony i ciągnięty w nieskończoność, bo niby zdają sobie sprawę, że to nie może się udać, ale jednocześnie ta "magiczna siła zwana miłością ciągnie ich do siebie", bleh. bardzo lubię wątki romantyczne w kryminałach i thrillerach, o ile są dobrze napisane. ten nie jest. kolejna sprawa i moje kolejne czepialstwo odnośnie Wagnera - niby jest tak bezmyślny, żeby nie skojarzyć, że jego żona jest zaginioną przed laty dziewczyną, mimo świadomości zbieżności nazwisk, w co Szpila i Skowrona z jakiegoś powodu w końcu wierzą, co jest dosłownie kretyńskie, bo przecież to zupełnie nie ma sensu, a później znów pojawia się opcja, że to on mógł odpowiadać za jej zaginięcie i potencjalną śmierć? bo pewnie znowu coś ukrywa, pewnie nie jest niczemu winny, ale 90% kolejnej książki to będzie udowadnianie, że znów wszyscy się na niego zmówili, a on w rzeczywistości jest taką dobrą duszyczką, której przydarza się wiele nieszczęść. nie zapowiada się to dobrze. kolejną kwestią są te infantylne i skrajnie sztuczne dialogi, które miały pokazać dystans pomiędzy postaciami, ich bliskość i jednocześnie pazur, którym mają charakteryzować się dziennikarze z krwi i kości, a w rzeczywistości były po prostu całkowicie bez polotu. następna rzecz - usilne wydłużanie momentów niepewności, opisywanie w nieskończoność ile to bohater myśli, ile to razy na jego twarz wkrada się grymas zastanowienia i wątpliwości. ucinanie scen w momentach kulminacyjnych w taki sposób, że chce się odłożyć książkę, bo ma się dość, a nie czeka się z utęsknieniem na kolejną stronę, przebierając nogami, żeby tylko dowiedzieć się co dalej. wywołuje to w czytelniku niechęć i zero zaangażowania. bo naprawdę taki okrutny złol, jak 1/2 Boreasza musi zastanawiać się trzysta lat nad tym czy wstrzyknąć truciznę do kroplówki? musi być podkreślone kilkukrotnie, że to jego pierwszy raz kiedy kogoś zabija, bo zwykle wysyłał do tego swoich pracowników. mniejsza o to, że taka osoba i tak nie ma żadnego sumienia, bo zajmowała się handlem ludźmi i organami, a poza tym stoi za porwaniami i cholera wie czym jeszcze - a jednocześnie mam uwierzyć w to, że nie jest w stanie wbić igły w kroplówkę żeby pozbawić życia kogoś, kto zniszczył cały jego plan? no błagam. ta scena z usiłowaniem zabójstwa była tak zła.
na tym zakończę swoje zarzuty, nie mogę polecić, ale mam ogromny sentyment do aktorów dubbingujacych i tylko ze względu na nich nie odłożyłam tej pozycji. dla ich głosów warto. poza tym całkowicie rozumiem, że wielu osobom ta historia może zwyczajnie podejść, widzę też jej dobre strony, po prostu są dla mnie zbyt mocno przykryte przez niedociągnięcia.

[Joanna Gacek]

4.5

Czytając tę książkę, miałam wrażenie, że oglądam już jej ekranizację. Bawiłam się świetnie. Można doszukiwać się różnych rzeczy, ale w tym przypadku nie zamierzam.

Podobało mi się, jak Mróz połączył fikcję z prawdziwymi postaciami, autorami i książkami. Dzięki temu całość miała jeszcze ciekawszy klimat.

[Martyna Koźbiał]

Idąc za radą Remka, jeśli w przyszłości założę z kolegami gang to też nazwiemy go własnymi nazwiskami, a gangsterką ksywką będziemy się przedstawiali na ulicach. Mam wrażenie, że Mróz kieruje się mottem Króla Juliana "a teraz prędko, nim dotrze do nas, że to bez sensu". Mimo wszystko jak zwykle bawiłam się super, audiobook fantastyczny.

[Viqe]

79/79🥶 3,5⭐
dałam się porwać tej historii, nawet pomimo braku wyczekiwania na tą serię

mam kilka zastrzeżeń co do wątków i zakończenia, ale słuchowisko oddało

[maja]

🎧 Słuchowisko: fajnie zrealizowana adaptacja książki.
Treść: głupota, będąc złoczyńcą, robić sobie nickname z fragmentów nazwisk

[Angelika]

4,5

[jxulla]

3,75

[Sylwia Walczak]

Może byłoby 5 gdyby nie zabił Sergia

[Olga]

Słuchowisko jest wspaniałe zrealizowane i główna czwórka dźwiga to, czego literacko i fabularnie nie dowozi Remek. Ale wciąga straszliwie, szkoda że o niczym

[helena]

kto jest synem kogo
lol

[Paweł Czarnecki]

Dużo lepsza niz pierwsza część.

[౨ৎ˚₊✩ paula ౨ৎ˚₊✩]

trochę mnie irytuje fakt, że tutaj wszystko jest takie chyłkowe😭 bohaterowie, dialogi dosłownie 1:1 jakby ktoś napisał fanfiction w trochę innym uniwersum, ale trzeba przyznać, że przynajmniej wciąga

[mag_rzska]

Ponieważ przed laty wciągnęło mnie "W kręgach władzy", nieco zniechęcona Chyłką, wybrałam sobie tę licząc, że nowa seria idzie w kierunku political fiction czy media fiction. W trakcie czytania zorientowałam się, że to drugi tom ale można czytać jako samodzielną książkę. Jest stacja telewizyjna NSI, znana już z innych powieści. Ma program w stylu "Superwizjera", w którym przedstawia reportaże śledcze. Prowadząca dziennikarskie śledztwo reporterka została zamordowana. Ginie jej bratanica, która starała kontynuować pracę ciotki. Teraz przed zespołem i odkrycie, kto stał za śmiercią dwóch kobiet i odkrycie tożsamości groźnego przestępcy, znanego jako Boreasz. Tropy zostały zakodowane przez ich koleżankę w znanej powieści sensacyjnej. Jednak dopiero przeczytanie książki od deski do deski pozwala ruszyć ze sprawą. To dzięki wypadkowi, który spowodowali ludzie Boreasza, dziennikarz trafił do szpitala i z nudów ją przeczytał.
Są też osobiste problemy, jeden bohaterów, również był ikoną mediów prawicowych, jest seksoholikiem, oskarżanym przez współpracownice o molestowanie a nawet gwałt. Ceniona dziennikarka, w pracy silna kobieta, jest ofiarą przemocy domowej. Adeptka zawodu zmaga się z traumą. Energii dodaje im mate, którą piją litrami. Mnie by się też przydała, bo powieści brakowało sensacyjnego nerwu, tego dreszczyku emocji, który budzi czytelniczy niepokój. A tak jest poprawna.

[Sm00k Sm00czek]

Aj.
Zacznę od tego, że fajne nawiązanie do serii o Chyłce i Langerze.
No i to tyle...
'Zasadniczo' i 'w istocie' co kilka zdań, bohaterowie rodem z amerykańskich filmów akcji klasy B i totalni nieudacznicy w roli policjantów.
A już Kuba - wyszedł z wypadku ledwo (samochód nosił ślady zepchnięcia, ale przecież to opona pękła, mimo że była cała), potem ledwo uszedł z życiem od pobicia i popyla sobie. A Szpila - ona była w śpiączce (!), ale obudziła się, od razu się wypisała i zaczęła śmigać jak nowonarodzona. No nie kupuję tego.
A zakończenie... Pospieszone. Sceny kończące się tak, jakby sugerowały, że wydarzy się coś, co się naprawdę nie wydarzyło, a opisane tak zostało dla zbudowania napięcia. Cóż, nie zbudowało, bo raz to może zadziałać, ale nie co chwilę. Zarówno Szpila jak i Kuba w głowie używają tych samych zdań 'czy to pomyślałam, czy powiedziałam na głos' - męczące, bo jedyne czym można było odróżnić jedno od drugiego to wszędobylskie prostackie haselka kobiety, co też jest sporym minusem.
Pamiętam, że pierwsza część była mocno średnia. Ta nie jest gorsza, ale niestety też nie zasługuje na wyższą ocenę.
Coś mi ostatnio z Mrozem nie po drodze.

[Jakub Kowalczyk]

Świetna seria. Mam nadzieję, że nie będzie sztucznie przedłużana i faktycznie skończy się na trzech planowanych częściach. Mróz narzucił sobie spory bagaż, biorąc pod uwagę to jak kończy się ta odsłona. Napięcie od początku do końca w historii, w której żadna postać nie może czuć się bezpiecznie. Po prostu genialne

[Adrian]

Dobrze że dopiero za czwartym podejściem udało się to skończyć. Dłużące się bardzo i mało wciągających momentów. Po pierwszej części liczyłem że druga też taka będzie jedyne co tu trzymało dobry poziom to docinki między Wagnerem a Szpilą

[Kaja]

Przeczytałam tę książkę nie wiedząc, że jest drugą częścią ale to mi w zasadzie nie przeszkodziło. Naprawdę niezła, chociaż na typowym Mrozowym poziomie. Końcówka jak zwykle wynagradza czytanie całości.

[Katarzyna]

Nadal świetna rozrywka. Ale przewracałam oczami częściej niż przy poprzednim tomie. A zakończenie, epilog właściwie, mnie nie zaciekawiło, tylko zirytowało. Pewnie będę czytać kolejny tom, ale z mniejszym entuzjazmem.

[patrycja☆]

3.8
Świetnie mi się ją czytało, bardzo się zaangażowałam, ale nie jestem fanką rozwiązania, liczyłam na coś bardziej zaskakującego. Końcówka zachęca do czekania na następny tom, panie Remku chcę więcej

[Eyvai ⁵⁵]

Tesknie za "chylkowym" formatem gdzie w każdej ksiazce zaczyna sie I kończy jakas sprawe.... nie wiem, ta ksiazka mogla byc wtraceniem jeszcze w pierwszym tomie - za bardzo sie nad wszytskim rozdrabniamy