Σχολείο των ντελικάτων εραστών

by Ρήγας Βελεστινλής, Δημήτριος Καραμπερόπουλος (Editor)

First published January 1, 1790

About the author

Ο Ρήγας Βελεστινλής ή Ρήγας Φεραίος (1757 - 24 Ιουνίου 1798) ήταν Έλληνας συγγραφέας, πολιτικός στοχαστής και επαναστάτης. Ο Ρήγας γεννήθηκε στο Βελεστίνο της Θεσσαλίας το 1757 απ' όπου και έλαβε το επώνυμό του, αν και μεταγενέστεροι λόγιοι αντικατέστησαν το Βελεστινλής με το Φεραίος.

Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στο σχολείο του Τυρνάβου, ενώ συνέχισε τις σπουδές του στο σχολείο των Αμπελακίων και τέλος της Ζαγοράς. Το 1777 διορίσθηκε δάσκαλος στον Κισσό του Πηλίου. Το 1782 πήγε στο Άγιο Όρος κι από εκεί έφυγε για την Κωνσταντινούπολη όπου διεύρυνε τις γνώσεις του στη γαλλική, την ιταλική και τη γερμανική γλώσσα. Το 1786 πήγε στο Βουκουρέστι της Βλαχίας όπου εργάστηκε στην αρχή ως γραμματικός υπό τον Ρουμάνο άρχοντα Μπακοβεάνου και εν συνεχεία ως γραμματικός στην υπηρεσία του ηγεμόνα της Βλαχίας Νικολάου Μαυρογένη.

Το 1790 ταξίδεψε για πρώτη φορά στη Βιέννη μαζί με τον Αυστριακό βαρώνο Λάνγκελφελτ. Εκεί παρέμεινε για έξι μήνες, ήρθε σε επαφή με άλλους Έλληνες ομογενείς και τύπωσε τα δύο πρώτα του βιβλία: Το "Σχολείον των ντελικάτων εραστών" και το "Φυσικής απάνθισμα". Το 1791 επέστρεψε στο Βουκουρέστι και εργάστηκε ως γραμματικός του ηγεμόνα Μιχαήλ Σούτσου και στη συνέχεια ως διερμηνέας στο τοπικό γαλλικό προξενείο. Εκείνη την εποχή ασχολήθηκε και με το εμπόριο. Το 1796 πήγε για δεύτερη φορά στη Βιέννη όπου τύπωσε πολλά έργα του και έκανε μεταφράσεις.

Στις 19 Δεκεμβρίου του 1797 ο Ρήγας, επιστρέφοντας στην Ελλάδα, συνελήφθη από την αυστριακή μυστική αστυνομία σε παραλιακό ξενοδοχείο της Τεργέστης. Στις 3 Μαΐου του 1798 οι Αυστριακοί τον παρέδωσαν μαζί με επτά συντρόφους του στις οθωμανικές αρχές, οι οποίες τους φυλάκισαν στον πύργο Νεμπόιζε του Βελιγραδίου. Την νύχτα της 24ης προς την 25η Ιουνίου του 1798 οι Οθωμανοί στραγγάλισαν τον Ρήγα και τους επτά συντρόφους του και έριξαν τα πτώματά τους στον Δούναβη.

Reviews

[Kyriakos Sorokkou]

Ελληνική λογοτεχνία του 12ου-18ου αιώνα.

1) Βασίλειος Διγενής Ακρίτης (1102-1140) 
2) Τα Πτωχοπροδρομικά Ποιήματα (1142-1164) 
3)  Αφήγησις Λιβίστρου Και Ροδάμνης (1240-1260) 
4) Καταλόγια - Στίχοι περί έρωτος αγάπης (1401-1450)
5) Απόκοπος/Βοσκοπούλα (1519 / 1627)
6) Ρίμες Αγάπης (1480-1580)
7) Ερωφίλη (1595)
8) Ερωτόκριτος (1600-1610) 
9) Ροδολίνος (1647) 
10) Άνθη Ευλαβείας (1708) 
11) Κήπος Χαρίτων (1764)

12) Σχολείο των ντελικάτων εραστών

χρόνος ανάγνωσης κριτικής: 55 δευτερόλεπτα

Αυτό ήταν και το προτελευταίο βιβλίο για αυτό το πρότζεκτ που σήμερα έφτασε στο τέλος του, καθώς σήμερα τέλειωσα και το τελευταίο βιβλίο του πρότζεκτ.

Αυτά τα δύο τελευταία βιβλία του πρότζεκτ (ενός πρότζεκτ που ξεκίνησε από τον 12ο αιώνα και το πρώτο εκτενές γραπτό μνημείο στην νεοελληνική, το έπος του Διγενή, και έφθασε μέχρι και τους πρόδρομους της νεοελληνικής πεζογραφίας Φεραίο και Καρατζιά) έχουν αρκετά κοινά μεταξύ τους.

Είναι και τα 2 γραμμένα σε πεζό λόγο, είναι και τα δύο συλλογές διηγημάτων, έχουν και τα δύο κοινό θέμα: των έρωτα μεταξύ νέων και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν ή/και τους βάζουν οι γονείς κι οι συγγενείς, και τα δύο εκδόθηκαν στη Βιέννη. Και τα δύο εκδόθηκαν την δεκαετία του 1790, και των δύο οι συγγραφείς εκτελέστηκαν στον Πύργο Νεμπόιτσα στο Βελιγράδι το 1798.

Έχοντας όμως διαβάσει πέρσι το Έρωτος Αποτελέσματα του Ιωάννη Καρατζιά, τον Λέανδρο του Παναγιώτη Σούτσου και τον Θέρσανδρο του Επαμεινώνδα Φραγκούδη, δεν ένιωσα ότι διάβασα κάτι καινούριο, έστω και αν οι συγκεκριμένοι έρωτες και περιπέτειες που έγραψε ο Ρήγας ήταν κατά πολύ πιο ενδιαφέροντες από τα προηγούμενα έργα. Ίσως διότι ήταν διασκευές και όχι πρωτότυπα διηγήματα.
Διασκευές 6 από τα εκατοντάδες διηγήματα του Γάλλου συγγραφέα Nicolas-Edme Rétif de La Bretonne

Φυσικά όπως και με τα Άνθη Ευλαβείας η εισαγωγή μου φάνηκε πιο ενδιαφέρουσα από το κυρίως κείμενο. Εκεί έμαθα για τη ζωή και το έργο του Ρήγα, τη ζωή και το έργο του Ρετίφ, την χρονολόγηση και την κειμενική ιστορία της διασκευής ανάμεσα σε πολλά άλλα.

[PastelKos · Rating 2 out of 5]

diabasa thn prwth istoria gia thn sxolh kai tbh protimw na me pyrobolhsoyn apo to na diabasw kai tis ypoloipes