زندگی روزمره در ایران مدرن با تأملی بر سینمای ایران

by هاله لاجوردی

172 pages, Paperback

First published January 1, 2009

Reviews

[Peyman Haghighattalab · Rating 3 out of 5]

اول خواستم بدون خواندن بخش نظریه و روش‌شناسی یک راست تحلیل فیلم‌ها را بخوانم. بعد دیدم نمی‌شود. آمدم از اول شروع کردم به خواندن بخش نظریه و روش و به طرز عجیبی دلچسب بود. فهمیدم این که بخش نظریه و روش خیلی از کتاب‌های برآمده از پایان‌نامه‌های بچه‌های علوم اجتماعی برایم عذاب بوده مشکل از من نبوده. هاله لاجوردی خیلی دقیق روش‌های جامعه‌شناسی خرد و کلان و نظریه‌های انتقادی را فهمیده بود و چون فهمش کامل بود پس بیانش هم روشن و جذاب بود. حالا به یقین رسیده‌ام وقتی متنی مبهم و پیچیده است فهم خود نویسنده مشکل دارد. از معدود کتاب‌های این طوری بود که برایم بخش نظریه و روشش جذاب‌تر بود.

کتاب در ستایش زندگی روزمره به عنوان اصلی‌ترین قلمرو تولید معنا است و برای فهم زندگی روزمره‌ی ایرانیان مدرن ۶ فیلم دهه هفتادی را میانجی قرار داده است.

بخش‌های زیادی از کتاب برایم یادگرفتنی بود. یک دور هم باید بنشینم ۶ تا فیلم مورد بررسی این کتاب را دوباره نگاه کنم.

هاله لاجوردی زود از دنیا رفت. وقتی کتابش را تمام کردم افسوس خوردم. دانشگاه لیاقتش را نداشت متاسفانه.

[Bondar Bidakhsh · Rating 3 out of 5]

در بخش اول، نویسنده، به بررسی نظریه‌های زندگی روزمره می‌پردازد، زندگی روزمره حوزه‌ای تقریبا نو در مطالعات فرهنگی است که هاله لاجوردی از پیشگامان آن در ایران محسوب می‌شود. تجربه معلمی و تدریس لاجوردی باعث شده بخش اول بسیار روان و قابل فهم‌ باشد و از پیچیدگی‌های صوری خبری نیست. ایده‌ی اصلی این است که مطالعه زندگی روزمره می‌تواند، میان نظریات کلان و خرد جامعه‌شناسی پیوند برقرار کند و نابسندگی چنین مطالعاتی را بهبود بخشد. از این منظر بخش اول کتاب برای آشنا شدن با نظریه‌پردازان زندگی روزمره به خصوص هانری لفور و اگنس هلر بسیار مفید است و نویسنده توانسته در حجمی محدود قوت‌های مطالعه‌ی انتقادی رندگی روزمره و ضعف‌های نظریه‌های کلان و خرد را در شناخت جامعه، تشریح کند. در بخش دوم لاجوردی از دریچه‌ي شش فیلم دهه‌ي هفتادی سینمای ایران (کاغذ بی‌خط، سارا، دو زن، چتری برای دو نفر، لیلا و زیر پوست شهر) با نگاهی انتقادی به روابط و فرآیندهای زندگی روزمره می‌پردازد. از نظر من، این بخش از کتاب به قوت نیمه‌ي اول نیست. البته همانطور که در بالا ذکر شد این کتاب را می‌توان از اولین ‌تلاش‌ها در حوزه زندگی روزمره دانست و نحوه نگاه لاجوردی به سینمای ایران و زندگی روزمره‌ی ایرانیان صرف‌نظر از عمق و خلاقیت به کار رفته در تحلیل‌ها، از منظر روش‌شناختی برای پژوهشگران جوان‌تر مفید است.

[امیرمحمد حیدری · Rating 1 out of 5]

مزخرف.