What do you think?
Rate this book
หมั้นด้วยใจ หมายด้วยรัก
เมื่อความรักถูกสลักตรึงแน่นไว้ในหัวใจ
ต่อให้ความทรงจำจะเลือนหาย... เจ้าของหัวใจก็ยังเป็นเธอ
ณ ประเทศเยอรมนีในฤดูอันหนาวเหน็บ เธอและเขาได้พบกันจนก่อเกิดเป็นความรักลึกซึ้ง แต่ยังไม่ทันข้ามวันหลังตัดสินใจหมั้นกันอย่างไม่เป็นทางการ ทุกสิ่งอย่างกลับพลิกผันเมื่อทั้งคู่ประสบอุบัติเหตุจนสมองเขาได้รับการกระทบกระเทือน... ในความทรงจำของเขาไม่มีเธออีกต่อไป...
แม้จะกลายเป็นคนแปลกหน้า กระนั้นเธอก็ไม่คิดปล่อยมือจากคนรัก แต่พ่อของเขากลับกีดกันด้วยเหตุผลว่าเธอนั้นไม่คู่ควร เธอจึงต้องตัดใจหันหลังจากมาทั้งน้ำตา ทิ้งไว้เพียงรอยสักรูป ‘ตัวเอ็ม’ แทนชื่อเธอบนอกซ้ายของเขาเท่านั้นที่เป็นหลักฐานความสัมพันธ์ที่ไม่เคยรางเลือน
เจ็ดปีแล้ว... ที่เขาไม่รับรู้ว่ามีเธออยู่บนโลกใบนี้ เจ็ดปี... ที่เธอพยายามผลักดันตัวเองเพื่อขึ้นไปยืนอยู่จุดเดียวกับเขาได้อย่างสมศักดิ์ศรี และวันนี้ที่ได้พบกันอีกครั้ง... มันคงถึงเวลาแล้วที่เธอจะสร้างความทรงจำใหม่กับเขาเสียที!
ต่อให้ความทรงจำจะเลือนหาย... เจ้าของหัวใจก็ยังเป็นเธอ
ณ ประเทศเยอรมนีในฤดูอันหนาวเหน็บ เธอและเขาได้พบกันจนก่อเกิดเป็นความรักลึกซึ้ง แต่ยังไม่ทันข้ามวันหลังตัดสินใจหมั้นกันอย่างไม่เป็นทางการ ทุกสิ่งอย่างกลับพลิกผันเมื่อทั้งคู่ประสบอุบัติเหตุจนสมองเขาได้รับการกระทบกระเทือน... ในความทรงจำของเขาไม่มีเธออีกต่อไป...
แม้จะกลายเป็นคนแปลกหน้า กระนั้นเธอก็ไม่คิดปล่อยมือจากคนรัก แต่พ่อของเขากลับกีดกันด้วยเหตุผลว่าเธอนั้นไม่คู่ควร เธอจึงต้องตัดใจหันหลังจากมาทั้งน้ำตา ทิ้งไว้เพียงรอยสักรูป ‘ตัวเอ็ม’ แทนชื่อเธอบนอกซ้ายของเขาเท่านั้นที่เป็นหลักฐานความสัมพันธ์ที่ไม่เคยรางเลือน
เจ็ดปีแล้ว... ที่เขาไม่รับรู้ว่ามีเธออยู่บนโลกใบนี้ เจ็ดปี... ที่เธอพยายามผลักดันตัวเองเพื่อขึ้นไปยืนอยู่จุดเดียวกับเขาได้อย่างสมศักดิ์ศรี และวันนี้ที่ได้พบกันอีกครั้ง... มันคงถึงเวลาแล้วที่เธอจะสร้างความทรงจำใหม่กับเขาเสียที!
352 pages, Paperback
First published February 1, 2015
10 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
October 30, 2015
พระเอกนางเอก
ราเชนทร์ (เชน)
ลัลนา (หนูนา, มินนี่)
รีวิวหลังอ่าน
ตอนอ่านหลังปก คิดว่าเรื่องจะดราม่ามาก ฮ่าๆ เพราะพระเอกความจำเสื่อมนี่แหละ แต่อ่านไปอ่านมากลับไม่ได้เครียดขนาดนั้น แค่รู้สึกสงสารว่ากว่าทั้งคู่จะได้ลงเอยกันจริงๆ ก็ปาไป 7+1 ปี
จริงๆ อยากให้มีเรื่องราวในเยอรมันมากกว่านี้ค่ะ ลี่ยังรู้สึกว่าพระนางรักกันไวไป แบบบอกไม่ถูกอ่ะค่ะ เลยยังไม่อินในจุดนี้เท่าไร แต่โดยรวมรู้สึกเลยว่าพี่นัธเขียนได้ดีขึ้นค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ เราจะติดตามต่อไป ^_^
ในส่วนของสำนวนภาษา อ่านได้ลื่นไหลดีค่ะ จนอ่านไปได้ไวมากเลย (จริงๆ จบตั้งแต่เมื่อวันอังคาร แต่พอดีติดภารกิจเก็บของในบ้านค่ะ นี่ลาพักร้อน 2 วัน เพื่อจะจัดของในบ้านจนแทบจะเป็นลมตายกับสมบัติบ้าบอของตัวเอง) แต่การดำเนินเรื่อง เหมือนจะดราม่า เหมือนจะเศร้ากับหนูนาที่โดนกีดกันไม่ให้รักกับเชน แต่ในความรู้สึกลี่ ยังไม่ได้รู้สึกถึงขนาดนั้นอ่ะค่ะ เลยเหมือนอ่านเรื่องที่เหมือนหนูนา (นางเอก) กลับมาเอาคืนเรื่องที่โดนพ่อของราเชนทร์กีดกัน ในฐานะเราเป็นคนนอกเลย แถมหนูนาก็ยังกลับมารักกับเชนไวมากอีก จนเราเองตกใจ ฮ่าๆ
สิ่งที่ทำให้รู้สึกเศร้าก็คือ ในช่วงที่ความทรงจำของเชนหายไป ก็คือหายไปจริงๆ เชนจำไม่ได้หรอก แต่สุดท้ายก็ทำให้รู้ว่าที่รู้สึกรักและคุ้นเคยกับหนูนา ก็เพราะเคยรักกับหนูนามาก่อนนี่เอง จุดนี้เศร้านะ เพราะว่าทำให้รู้สึกว่าเอ่ออออ คนที่เรารัก ความทรงจำในจุดนั้นหายไปเลย (นึกถึงละครเรื่องเจ้าชายกบของไต้หวัน (หมิงเต้าแสดงคู่กับเฉินเฉียวเอิน) เรื่องนั้นตอนหลังพระเอกก็จำไม่ได้นะ แต่ก็กลับมารักนางเอกอีกครั้งเช่นเดิม)
ส่วนพ่อของเชน บอกตรงๆ ว่า อ่านแล้วไม่ชอบเลย แทนที่ว่าเคยผ่านจุดนั้นมาก่อน จะเข้าใจหนูนา ดันกีดกันจนเกิดเป็นเรื่องราวใหญ่โตลากยาวมานานหลายปี เหอๆๆ แถมทำเรื่องเลวร้าย จนทำร้ายคนมากมายหลายคน รู้สึกเป็นพ่อที่เห็นแก่ตัวอ่ะ
สงสารคุณตาของเชน ลูกสาวก็รักอธิน (พ่อของเชน) และอธินก็ทำให้ลูกสาวช้ำใจตาย (เพราะเจ้าชู้มาก) ไม่แปลกใจว่าทำไมก่อนเชนจะความจำเสื่อม ถึงได้ไม่เคยเอ่ยปากเรียกพ่อเลย เรียกแต่ “คุณ” แล้วก็แอบฮาที่เชนเรียกตาว่า “ต่าต๊า” น่ารักดีอ่ะ อ่านไปอมยิ้มไปกับฉากนี้ค่ะ
อ่านเรื่องนี้สลับกับ “รักร้ายละลายใจ” เลยเอาธุรกิจของสองเรื่องนี้มาปนกันเลยค่ะ ฮ่าๆ แถมเอาไปฝันต่อด้วย สนุกสนานมากมาย ฮ่าๆๆๆ แต่ฝันว่าอะไรตื่นมาก็ลืมแล้วอ่ะ จำได้ว่าเกี่ยวกับเรื่องนี้แหละ
โดยรวมอ่านเพลินๆ อมยิ้มได้ค่ะ แต่ในจุดดราม่า อยากให้พี่นัธเขียนให้พีคกว่านี้อ่ะค่ะ จะเข้าถึงอารมณ์ดราม่ามากขึ้นค่ะ
อ่านๆ ไป นึกได้ว่ามีภารกิจฉาก #ฝน เลยถ่ายรูปมาแปะค่ะ เป็นฉากที่หลังจากเชนความจำเสื่อม แล้วหนูนาไปหาเชน แล้วเจออธินกีดกัน หนูนาก็ตากฝนรอยันเช้าเลย
ลืมเล่าว่าอ่านๆ ไปอ่ะ เริ่มงงๆ ว่าเชนหรือหนูนาพูด เพราะสองคนนี้แทนตัวด้วยชื่อ ฮ่าๆๆๆ อ่านไปต้องค่อยๆ คิดตามไป
ปกงามเข้ากับเรื่องมาก เพราะมีบ้านเป็นกระท่อมที่แสนจะโรแมนติก ที่พระนางได้รักกัน (และ… ฮาาา) จนตัดสินใจหมั้นกัน แถมยังสักตัวเอ็มกับรูปมงกุฎไว้ที่หน้าอก (จริงๆ เชนจะสักรูปมินนี่ แต่หนูนาบอกว่าเอาแค่เอ็มก็พอ)
ราเชนทร์ (เชน)
ลัลนา (หนูนา, มินนี่)
รีวิวหลังอ่าน
ตอนอ่านหลังปก คิดว่าเรื่องจะดราม่ามาก ฮ่าๆ เพราะพระเอกความจำเสื่อมนี่แหละ แต่อ่านไปอ่านมากลับไม่ได้เครียดขนาดนั้น แค่รู้สึกสงสารว่ากว่าทั้งคู่จะได้ลงเอยกันจริงๆ ก็ปาไป 7+1 ปี
จริงๆ อยากให้มีเรื่องราวในเยอรมันมากกว่านี้ค่ะ ลี่ยังรู้สึกว่าพระนางรักกันไวไป แบบบอกไม่ถูกอ่ะค่ะ เลยยังไม่อินในจุดนี้เท่าไร แต่โดยรวมรู้สึกเลยว่าพี่นัธเขียนได้ดีขึ้นค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ เราจะติดตามต่อไป ^_^
ในส่วนของสำนวนภาษา อ่านได้ลื่นไหลดีค่ะ จนอ่านไปได้ไวมากเลย (จริงๆ จบตั้งแต่เมื่อวันอังคาร แต่พอดีติดภารกิจเก็บของในบ้านค่ะ นี่ลาพักร้อน 2 วัน เพื่อจะจัดของในบ้านจนแทบจะเป็นลมตายกับสมบัติบ้าบอของตัวเอง) แต่การดำเนินเรื่อง เหมือนจะดราม่า เหมือนจะเศร้ากับหนูนาที่โดนกีดกันไม่ให้รักกับเชน แต่ในความรู้สึกลี่ ยังไม่ได้รู้สึกถึงขนาดนั้นอ่ะค่ะ เลยเหมือนอ่านเรื่องที่เหมือนหนูนา (นางเอก) กลับมาเอาคืนเรื่องที่โดนพ่อของราเชนทร์กีดกัน ในฐานะเราเป็นคนนอกเลย แถมหนูนาก็ยังกลับมารักกับเชนไวมากอีก จนเราเองตกใจ ฮ่าๆ
สิ่งที่ทำให้รู้สึกเศร้าก็คือ ในช่วงที่ความทรงจำของเชนหายไป ก็คือหายไปจริงๆ เชนจำไม่ได้หรอก แต่สุดท้ายก็ทำให้รู้ว่าที่รู้สึกรักและคุ้นเคยกับหนูนา ก็เพราะเคยรักกับหนูนามาก่อนนี่เอง จุดนี้เศร้านะ เพราะว่าทำให้รู้สึกว่าเอ่ออออ คนที่เรารัก ความทรงจำในจุดนั้นหายไปเลย (นึกถึงละครเรื่องเจ้าชายกบของไต้หวัน (หมิงเต้าแสดงคู่กับเฉินเฉียวเอิน) เรื่องนั้นตอนหลังพระเอกก็จำไม่ได้นะ แต่ก็กลับมารักนางเอกอีกครั้งเช่นเดิม)
ส่วนพ่อของเชน บอกตรงๆ ว่า อ่านแล้วไม่ชอบเลย แทนที่ว่าเคยผ่านจุดนั้นมาก่อน จะเข้าใจหนูนา ดันกีดกันจนเกิดเป็นเรื่องราวใหญ่โตลากยาวมานานหลายปี เหอๆๆ แถมทำเรื่องเลวร้าย จนทำร้ายคนมากมายหลายคน รู้สึกเป็นพ่อที่เห็นแก่ตัวอ่ะ
สงสารคุณตาของเชน ลูกสาวก็รักอธิน (พ่อของเชน) และอธินก็ทำให้ลูกสาวช้ำใจตาย (เพราะเจ้าชู้มาก) ไม่แปลกใจว่าทำไมก่อนเชนจะความจำเสื่อม ถึงได้ไม่เคยเอ่ยปากเรียกพ่อเลย เรียกแต่ “คุณ” แล้วก็แอบฮาที่เชนเรียกตาว่า “ต่าต๊า” น่ารักดีอ่ะ อ่านไปอมยิ้มไปกับฉากนี้ค่ะ
อ่านเรื่องนี้สลับกับ “รักร้ายละลายใจ” เลยเอาธุรกิจของสองเรื่องนี้มาปนกันเลยค่ะ ฮ่าๆ แถมเอาไปฝันต่อด้วย สนุกสนานมากมาย ฮ่าๆๆๆ แต่ฝันว่าอะไรตื่นมาก็ลืมแล้วอ่ะ จำได้ว่าเกี่ยวกับเรื่องนี้แหละ
โดยรวมอ่านเพลินๆ อมยิ้มได้ค่ะ แต่ในจุดดราม่า อยากให้พี่นัธเขียนให้พีคกว่านี้อ่ะค่ะ จะเข้าถึงอารมณ์ดราม่ามากขึ้นค่ะ
อ่านๆ ไป นึกได้ว่ามีภารกิจฉาก #ฝน เลยถ่ายรูปมาแปะค่ะ เป็นฉากที่หลังจากเชนความจำเสื่อม แล้วหนูนาไปหาเชน แล้วเจออธินกีดกัน หนูนาก็ตากฝนรอยันเช้าเลย
ลืมเล่าว่าอ่านๆ ไปอ่ะ เริ่มงงๆ ว่าเชนหรือหนูนาพูด เพราะสองคนนี้แทนตัวด้วยชื่อ ฮ่าๆๆๆ อ่านไปต้องค่อยๆ คิดตามไป
ปกงามเข้ากับเรื่องมาก เพราะมีบ้านเป็นกระท่อมที่แสนจะโรแมนติก ที่พระนางได้รักกัน (และ… ฮาาา) จนตัดสินใจหมั้นกัน แถมยังสักตัวเอ็มกับรูปมงกุฎไว้ที่หน้าอก (จริงๆ เชนจะสักรูปมินนี่ แต่หนูนาบอกว่าเอาแค่เอ็มก็พอ)
September 8, 2015
เรื่อง...หมั้นด้วยใจ หมายด้วยรัก
By...นัธ
ราเชนทร์ (เชน) + ลัลนา (หนูนา)
>>>เม้าท์กันหน่อย<<<
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (เด็กแปดล้านตัวเลยค่ะ) อ่านจบรวดเดียว 2 ทุ่มถึงตี 3 เอิ๊กๆๆ มาทำงานด้วยสภาพหมีแพนด้าอายค่ะ อยากจะบอกว่าอยากให้แฟนความจำเสื่อมบ้างอ่ะ ฟื้นมาจะได้เปลี่ยนเป็นคนละคน 5555 (ล้อเล่นนะตะเอง) ฟินจ้าฟิน
--- ส่วนตัวแล้วชอบนางเอกมากค่ะ “ลัลนา” หรือ “หนูนา” คือ นางเป็นคนใจดี อ่อนโยน ฉลาดในการเจรจา และในบางมุมก็มีความดื้อรั้น ทะเยอทยาน(ในทางที่ดี) อดทน รักมั่นคง สมกับเป็นสาวในยุคนี้เลยค่ะ
เรื่องราวไหลลื่น ค่อยเป็นค่อยไป ตอนพบกันและทำความรู้จักกันช่วงนี้เรียกได้ว่า “หวานมาก” ถึงแม้จะมีนางมารมาผจญนิดหน่อย แต่นางเอกก็แก้สถานการณ์ได้ดีมากค่ะ อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ อ่านไปยิ้มไป จนไม่อยากให้มีดราม่าเลยล่ะค่ะ แต่ไม่ได้หรอก อย่างนั้นมันจะไปสนุกอะไรเนอะ และแล้วจุดพลิกผันเกิดขึ้น ณ วันที่ทั้งคู่ตกลง “หมั้นด้วยใจ” (เพิ่งถึงบางอ้อฉากนี้แหละค่ะ ว่าทำไมต้องหมั้นด้วยใจ หมายด้วยรัก) พี่เชนของเค้าความจำเสื่อมค่ะ จำหนูนาไม่ได้ ตอนนี้ไม่เจ็บปวดเท่าไหร่ แต่นางไฝว้กับพ่อพี่เชนนี่ซิ เจ็บปวดอ่ะค่ะ (แอบเคืองพ่อสามีเบาๆ 555) เคยเห็นแต่แม่พระเอกกีดกัน นี่โดนพ่อกีดกัน ด้วยความไม่เหมาะสมกันทางฐานะ ชอบตอนนางเอกปรับลุคตัวเองแล้วพยายามให้ตัวเองเหมาะสม อ่านแล้วมีแรงฮึดสู้เลยล่ะ และการกลับมาพบกันอีก พระเอกภาคนี้ไม่เหลือตัวตนเดิมเลยค่ะ กลายเป็นหนุ่มหล่อ ผู้มีน้ำใจ ว่านอนสอนง่าย ฮ่าๆๆ น่ารักมากกกกกกกกกค่ะ ช่วงนี้มีเกมทางธุรกิจฟาดฟันกันระหว่างคุณตากับพ่อพี่เชน ลุ้นตัวเกร็งเลยค่ะ และบทสุดท้ายแอบน้ำตาซึมตอนที่พี่เชนอ่านโปสการ์ดที่หนูนาเขียนแล้วเก็บไว้เตือนความจำว่าตลอดเวลาแม้ว่าพี่เชนจะความจำเสื่อมก็ยังไม่เคยเลิกรัก ซึ้งอ่ะ แอบขำกับฉากตอนไปให้พ่อตาโขกสับ มีน้อยไปหน่อยค่ะ น่าจะโดนแกล้งอีกสักนิด แต่เอ๊ะ...เดี๋ยวนะ!!! พี่จ็อบอ่ะน่ารักตั้งแต่แรกจนจบเลย...หลงรักๆๆๆๆๆๆๆ เรื่องนี้
By...นัธ
ราเชนทร์ (เชน) + ลัลนา (หนูนา)
>>>เม้าท์กันหน่อย<<<
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (เด็กแปดล้านตัวเลยค่ะ) อ่านจบรวดเดียว 2 ทุ่มถึงตี 3 เอิ๊กๆๆ มาทำงานด้วยสภาพหมีแพนด้าอายค่ะ อยากจะบอกว่าอยากให้แฟนความจำเสื่อมบ้างอ่ะ ฟื้นมาจะได้เปลี่ยนเป็นคนละคน 5555 (ล้อเล่นนะตะเอง) ฟินจ้าฟิน
--- ส่วนตัวแล้วชอบนางเอกมากค่ะ “ลัลนา” หรือ “หนูนา” คือ นางเป็นคนใจดี อ่อนโยน ฉลาดในการเจรจา และในบางมุมก็มีความดื้อรั้น ทะเยอทยาน(ในทางที่ดี) อดทน รักมั่นคง สมกับเป็นสาวในยุคนี้เลยค่ะ
เรื่องราวไหลลื่น ค่อยเป็นค่อยไป ตอนพบกันและทำความรู้จักกันช่วงนี้เรียกได้ว่า “หวานมาก” ถึงแม้จะมีนางมารมาผจญนิดหน่อย แต่นางเอกก็แก้สถานการณ์ได้ดีมากค่ะ อ่านแล้วอบอุ่นหัวใจ อ่านไปยิ้มไป จนไม่อยากให้มีดราม่าเลยล่ะค่ะ แต่ไม่ได้หรอก อย่างนั้นมันจะไปสนุกอะไรเนอะ และแล้วจุดพลิกผันเกิดขึ้น ณ วันที่ทั้งคู่ตกลง “หมั้นด้วยใจ” (เพิ่งถึงบางอ้อฉากนี้แหละค่ะ ว่าทำไมต้องหมั้นด้วยใจ หมายด้วยรัก) พี่เชนของเค้าความจำเสื่อมค่ะ จำหนูนาไม่ได้ ตอนนี้ไม่เจ็บปวดเท่าไหร่ แต่นางไฝว้กับพ่อพี่เชนนี่ซิ เจ็บปวดอ่ะค่ะ (แอบเคืองพ่อสามีเบาๆ 555) เคยเห็นแต่แม่พระเอกกีดกัน นี่โดนพ่อกีดกัน ด้วยความไม่เหมาะสมกันทางฐานะ ชอบตอนนางเอกปรับลุคตัวเองแล้วพยายามให้ตัวเองเหมาะสม อ่านแล้วมีแรงฮึดสู้เลยล่ะ และการกลับมาพบกันอีก พระเอกภาคนี้ไม่เหลือตัวตนเดิมเลยค่ะ กลายเป็นหนุ่มหล่อ ผู้มีน้ำใจ ว่านอนสอนง่าย ฮ่าๆๆ น่ารักมากกกกกกกกกค่ะ ช่วงนี้มีเกมทางธุรกิจฟาดฟันกันระหว่างคุณตากับพ่อพี่เชน ลุ้นตัวเกร็งเลยค่ะ และบทสุดท้ายแอบน้ำตาซึมตอนที่พี่เชนอ่านโปสการ์ดที่หนูนาเขียนแล้วเก็บไว้เตือนความจำว่าตลอดเวลาแม้ว่าพี่เชนจะความจำเสื่อมก็ยังไม่เคยเลิกรัก ซึ้งอ่ะ แอบขำกับฉากตอนไปให้พ่อตาโขกสับ มีน้อยไปหน่อยค่ะ น่าจะโดนแกล้งอีกสักนิด แต่เอ๊ะ...เดี๋ยวนะ!!! พี่จ็อบอ่ะน่ารักตั้งแต่แรกจนจบเลย...หลงรักๆๆๆๆๆๆๆ เรื่องนี้
Displaying 1 - 2 of 2 reviews