Piaggio

by Hendrik Groen

In Piaggio lacht het leven Anton (61) niet bepaald toe: vrouw weg, baan kwijt en een bemoeizuchtige vader op zijn nek. Ook Marieke (58) kan wel wat geluk gebruiken, want het is tobben met de liefde en een lastige dochter. Als ze elkaar voor het eerst tegenkomen op een feestje, helpen het toeval en een paar drankjes ze een eind op weg. Letterlijk en in het leven.

Genres: Fiction, Literature, Dutch Literature, Novella

94 pages, Hardcover

Published March 11, 2026

About the author

Hendrik Groen, pseudonym of Peter de Smet, is a Dutch writer. He is the author of the book Pogingen iets van het leven te maken: Het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83¼ jaar (The Secret Diary of Hendrik Groen, 83¼ Years Old) published in 2014. That book was awarded in 2016 with the Audience Award for the Dutch Book. The sequel Zolang er leven is: het tweede geheime dagboek van Hendrik Groen, 85 jaar (On the Bright Side: The New Secret Diary of Hendrik Groen) appeared in 2016.

For years it was unknown who was hiding behind the pseudonym. This led to speculation about who it could be. Names from Sylvia Witteman to Arnon Grunberg were mentioned. Both De Volkskrant and NRC Handelsblad revealed almost simultaneously in 2016 that Peter de Smet was 62-year-old. De Smet responded with the words that 'he is not waiting for publicity' and 'has no sense in the fuss about fame'.

The Secret Diary of Hendrik Groen, 83¼ Years Old in 2016 won the Audience Award for the Dutch Book. This prize was not personally collected by the author.

In 2017, the books were filmed and broadcasted by Omroep MAX as the television series Hendrik Groen's Secret Diary. Screenwriter Martin van Waardenberg once again confirmed that De Smet was the man behind the pseudonym. In 2017, a stage adaptation was also brought to the stage under the direction of Gijs de Lange. Beau Schneider played the role of Hendrik Groen.

Reviews

[Aurora · Rating 1 out of 5]

Zucht. Ik weet het niet, misschien ben ik te streng, maar ik heb ook een beetje het gevoel dat dit alleen vermakelijk is voor mensen die nog nooit in hun leven een boek hebben aangeraakt. SORRY maar het schrijven vond ik echt tenenkrommend. Zoals: “Ik moet mezelf een schop onder mijn twijfelkontje geven, mompelde ze.” op de eerste pagina al. Dan wil ik echt huilen. En elke keer als ik een beetje in het verhaal kwam, dit stel eindelijk een beetje schattig begon te vinden, was er weer zo’n zin óf bleek het stel zo extreem wereldvreemd te zijn dat ik bijna schrok. Zijn mensen echt zo? Misschien heb ik toch iets geleerd van dit boekenweekgeschenk. Ik hoop maar dat veel mensen er toch erg van genieten en dat het gewoon aan mij ligt. Misschien kon ik me er gewoon niet aan overgeven.

[Gabriël de Klerk · Rating 2 out of 5]

Als Almere een boek was

[Diana Willemsen · Rating 3 out of 5]

Na een tenenkrommende eerste bladzijde een gezellig kneuterig verhaal.

[Ruben · Rating 1 out of 5]

Ik had het kunnen weten.
Ik heb geen zin om een gemeen ‘recensietje’ te schrijven. In plaats daarvan heb ik een lijst van vloeistoffen opgeschreven die me opvielen in mijn lectuur;
1. Bier
2. Rosé
3. Kwijl
4. Zoete Duitse wijn
5. Lijkvocht (kat)
6. Baco
7. Bloed
8. Zweet (plakkerig)
9. Cappuccino
10. Overgeefsel (cred. Diana)

[Jolien Gielen · Rating 3 out of 5]

Gratis gekregen boek voor de boekenweek.

De slechte reviews snap ik helemaal niet. Ik vond dit een prima, leuk kort verhaal.
Ik zal het boek niet bewust aanraden, maar het was een leuke lees ervaring.

Iets wat ik zelf verfrissend vond, waren de karakters en het verhaal dat vanuit een meer realistisch oogpunt werden geschreven. Karakters die niet perfect zijn en typerende kenmerken tonen voor hun leeftijd.
Eens wat anders als een romance van 20-30 jarigen die worden beschreven als goden.

Over all vond ik dit een schattig verhaal waar ik van genoten heb.

Nog een kleine side note: Wendy is een kutwijf en you can't convince me otherwise.

[Alicia · Rating 2 out of 5]

2,5

Aardig verhaaltje over twee normale mensen, met levens die anders liepen dan ze hadden gewild, op zoek naar wat meer in het leven. Pretendeert ook niet meer te zijn dan dat.

Anton verliest zijn baan als schoenverkoper en besluit alsnog een reis te maken die hij in zijn jeugd had willen maken. Marieke is een chronisch zieke kapster die niet meer fulltime kan werken, die in een opwelling besluit mee te gaan. Ze worstelen met verwachtingen van familie, hun zelfbeeld, mislukte relaties en de rol van werk in hun leven en ontsnappen daar op reis even aan. Voor veel mensen denk ik heel herkenbaar. Als keuze voor de boekenweek denk ik prima dat het eens iets is wat iedereen kan lezen.

Vlot geschreven, af en toe grappig, soms een beetje ergerlijk omdat het zo rolbevestigend is (Anton stilzwijgend, verantwoordelijk voor de auto onderhouden; Marieke de kletskous, zorgt voor het eten en snapt niets van kaartlezen).

[Imme van der Boom · Rating 1 out of 5]

Goedkoop is duurkoop, zeggen ze. En dit boekenweekgeschenk was gratis...

Sorry! Dat is dan weer onaardig. En de boekenrecensenten zijn al zo genadeloos over 'Piaggio'... Het zou een "belediging voor de smaakpapillen zijn" (De Groene) en uitsluitend het "imbeciele segment" van de lezers bedienen (HP/De Tijd). En dat verdient Peter de Smet ook weer niet - zeker niet nu hij net in de openbaarheid is getreden.

Maar toch kan ik er gewoon niks beters van maken: dit boekje is niet voor mij. Peter was mij al snel kwijt met zinnen als: "'Ik moet mezelf een schop onder mijn twijfelkontje geven,' mompelde ze." en "Anton glom nu niet alleen van het zweet maar ook van trots". Dit heeft uiteindelijk toch geresulteerd in mijn eerste éénsterrenreview (mijlpaal!).

[Sabine · Rating 3 out of 5]

Het is geen literair hoogstandje, maar dat had ik eerlijk gezegd ook niet verwacht. Hendrik Groen gaat voor het Boekenweekgeschenk natuurlijk niet ineens zijn hele schrijfstijl veranderen.

Ik vond het vooral een grappig en luchtig verhaal, met een paar herkenbare situaties die me af en toe deden glimlachen.

Dit jaar krijgt het Boekenweekgeschenk best wat kritiek. Toch denk ik dat dit juist een boekje is dat ook mensen aanspreekt die normaal zelden of nooit lezen. En is dat uiteindelijk niet waar de Boekenweek om draait? Dat meer mensen een boek oppakken?

[Astrid Inge · Rating 1 out of 5]

Nederland kent veel geweldige schrijvers die geweldige boeken schrijven en toch verrast de Stichting CPNB bijna ieder jaar met een zwak boekenweekgeschenk. Zo ook dit jaar.
Piaggio is een tenenkrommend verhaal vol lelijke uitdrukkingen en zogenaamd leuke woordspelingen. In de auto een mand onder je praatstoel leggen? Een schop onder je twijfelkontje geven? Het doet pijn aan de ogen. Dit boekje is geen propaganda van het Nederlandse boek, maar een aanleiding voor ontlezing.

[Muriël Van Der Wal · Rating 2 out of 5]

Boekje heeft heel slechte recensies. Ik deel die maar vond het ook wel weer een schattig boekje.

[Tijs Blom · Rating 2 out of 5]

Als ik op de eerste pagina 'ik moet mijzelf een schop onder mijn twijfelkontje geven' lees, weet ik eigenlijk wel genoeg.

[Tim · Rating 4 out of 5]

Hendrik Groen weet perfect de gewone mens te beschrijven en dat bewijst hij maar weer eens in Piaggio. De kneuterigheid, waarvan de “Henk en Ingrid” types die zo herkenbaar zijn in Nederland, is een genot om te lezen. Ik heb het altijd te doen met de karakters van Hendrik Groen, ik wil dat ze slagen in het soms zo lastige of saaie leven. Hendrik bewijst dat het slagen in kleine dingen kan zitten. Een extra rosè en Bacardi cola kan overslaan naar een impulsieve reis. Weer een mooie toevoeging aan mijn collectie Hendrik Groen boeken!

[Duuk · Rating 1 out of 5]

1.5

ik heb hier echt geen woorden voor 😭😭😭

[Peter]

De Hollandse lulligheid vliegt je naar de keel.

[Finn · Rating 1 out of 5]

nooit een boeket roman van de Albert heijn gelezen maar dit is wat ik me daar bij voorstel

[Tessel Spijkers · Rating 1 out of 5]

tenenkrommend

[Julicke · Rating 2 out of 5]

Oké, heb het een eerlijke kans gegeven, maar dit was wel erg kneuterig zeg. Ik irriteerde me ontzettend aan de personage's, van Marieke's oneindige woordenwaterval tot Anton's constante mansplaining. En dan de vele roseetjes en koffietjes, breindodende dialoog en geforceerde gezelligheid. Dit boek is een goede samenvatting van irritaties die ik vaak heb met sommige Hollandse boomers. Vind het ook gek dat het thema van de boekenweek 'mijn generatie' is en dat het geschenk dan vooral geschreven lijkt te zijn voor een hele specifieke groep 50-plussers die zoiets aanspreekt.

Soms was het wel schattig en het boekje las makkelijk weg, maar dat is dan ook het enige positieve wat ik hierover kan zeggen. Het boekenweekgeschenk hoeft voor mij echt geen literair meesterwerkje te zijn. Ik vind het juist heel goed dat ze voor een meer toegankelijke auteur zijn gegaan dit jaar. Ondanks die gunfactor voor Hendrik Groen vond ik dit gewoon een hele slappe hap. Beetje feelgood voor boomers. Niks voor mij. 1,5 ⭐

[Tom Scheele · Rating 4 out of 5]

Voor het eerst in jaren een boekenweekgeschenk dat ik met plezier gelezen heb. Een leuk idee voor een verhaal, zo'n op het oog ongemakkelijke roadtrip leent zich eigenlijk voor wat meer details, een dag per dag beschrijving, maar dat gaat nu eenmaal niet bij een boekenweekgeschenk.

Naast dit alles best grappig hier en daar. Ook niet onbelangrijk 

[Mireille]

Ik vond het gewoon een heerlijk, lekker lezend verhaal. Personages die echter aanvoelden dan menig ander typje in hedendaagse romans. Positieve toon, perfect voor een treinreis.

[Marlou · Rating 1 out of 5]

Dit was echt kut

[Susanne · Rating 4 out of 5]

Het duurt even voor het verhaal op gang komt en er is wat minder ruimte voor diepgang dan in een reguliere (lange) Hendrik Groen, maar het las goed weg. Leuke personages, een prima plot en een fijne schrijfstijl.

[Michael · Rating 2 out of 5]

Vooropgesteld: ik was aanvankelijk niet zo pessimistisch als sommigen. Maar dit is toch wel bijzonder slecht geschreven. De personages zijn zo plat als een dubbeltje en wekken door hun alomvattende en van zelfreflectie gespeende misère nauwelijks sympathie. Kromme zinsnedes, onwaarschijnlijke bespiegelingen en een mager plot maken het geheel nogal teleurstellend.

[Jan · Rating 2 out of 5]

Een van de personages vraagt zich af jegens een ander personage of zij niet te veel converseert zoals zij als kapster gewend was. Mijn antwoord: ja. Dit is wat mij betreft een pars pro toto voor het hele boekje. En om het iets te scherp te verwoorden: dit is een Smet op het blazoen van de CPNB. JM

[Tiemen Hageman · Rating 2 out of 5]

Twee stomme mensen gaan iets doen waar ze eigenlijk geen zin in hebben, hebben een verschrikkelijke tijd, en noemen het de reis van hun leven.

[Sarah · Rating 3 out of 5]

Inderdaad een wel erg simpel verhaal waar je je neus voor op kunt halen, maar eerlijk gezegd heb ik het best met plezier gelezen in de trein.

[Lieke]

Si, no.

[Faath · Rating 2 out of 5]

In de bus naar huis las ik het boekje 'Piaggio' van Hendrik Groen. Het werd door literair Nederland afgeslacht. Ik durfde het in eerste instantie niet te lezen, maar omdat ik in de bus niet aan mijn telefoon gekluisterd wilde zitten en de emoties rondom mijn hart de hoogtes in schoten, moest ik wel iets doen om de tijd te verdrijven. Het boekje begon ontzettend kneuterig. Alsof een kind dit verhaal heel snel moest schrijven om eindelijk toegang te krijgen tot een iPad. Er was geen diepgang. En die kan je echt wel hebben in boekjes met korte verhalen. Ik heb een keer moeten lachen, dat was dan wel een opluchting en mijn stress verdween voor de zon (het scheen ook nog eens lekker door de ramen van de bus). Dit ging ook over het type mens waar ik ver buiten wil blijven. Cynisch. Alles is slecht. En de gesprekken. De gortdroge gesprekken waarvan je al weet wat er aan gaat komen bij het volgende antwoord. Oké, het gaat deze Boekenweek over generaties. Maar ik ken genoeg zestigers die niet zo zijn. Is dit een soort niche binnen die leeftijdscategorie? Terwijl ik dit schrijf, merk ik ook dat ik niets overhoud van het verhaal, maar ik moest hier echt mijn ei over kwijt. Het was verder ook gewoon een verhaal dat je verder aan niemand aanraadt, maar ook eventjes vlug wil lezen om in andere gedachten te zijn, en ik denk dat het laatste gelukt is. Oh, en als 27-jarige wil ik toch meegeven dat je je dromen zelf moet najagen Vergeet iedereen om je heen. Niemand boeit het wat je doet. Wees gelukkig en ga zelf je reis volgen en wacht niet af.

[Yani Vanderstappen · Rating 2 out of 5]

2,5⭐️

Gratis boek gekregen voor boekenweek.
Snelle, gezellige read. Niet heel speciaal, maar zeker ook niet slecht.
Het is geen boek waar veel ingebeurd, geen boek die spannend is.
Het is gewoon een kortverhaal over 2 mensen die door elkaar uit hun comfortzone worden getrokken.
Een verhaal over 2 mensen die elkaar vinden, die bij elkaar comfort en gezelschap vinden.

[Emiel · Rating 1 out of 5]

Nou nou nou. Als je een mentaal bergafwaartse 50+er bent dan kan dit boek best leuk zijn. Voor mij is dit het eerste boek dat zal verdwijnen wanneer ik geen WC papier meer heb in de post-WW3 apocalyps.

[Arnold Huijgen · Rating 1 out of 5]

Compleet voorspelbaar. Ik ben maar gaan bladeren omdat zelfs 94 bladzijden te veel zijn. Vaak matig en soms ronduit slecht geschreven. Geen reclame voor de Nederlandse boekenwereld.