What do you think?
Rate this book
Grijs gebied
Naomi fietst in het nachtelijke Amsterdam van haar werk naar huis, wanneer ze onder een viaduct vanachter wordt vastgegrepen. De dader, een man met ijzingwekkend lichte ogen, randt haar op een verschrikkelijke en gewelddadige manier aan. Er is één getuige: een man, die vanaf zijn balkon toekijkt. Waarom grijpt hij niet in? Grijs gebied vertelt niet alleen over de jacht naar de dader van een gruwelijk misdrijf, het is ook een zoektocht naar de drijfveren van de mens; dader, slachtoffer of getuige.
96 pages, Paperback
First published April 1, 2015
4 people are currently reading
300 people want to read
About the author
Marion Pauw
45 books154 followersCopywriter, journalist and author. Currently lives and works in Amsterdam, Netherlands.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 129 reviews
July 6, 2015
Het enige spannende aan dit verhaal was of het nog een goed verhaal zou worden
June 30, 2015
Grijs gebied, het boekje dat je gratis krijgt als je meer dan 12,50 aan Nederlandse boeken besteedt tijdens de maand van het spannende boek.
Van zo'n boekje kun je dan natuurlijk ook geen hoge verwachtingen hebben, maar verrassend genoeg vond ik dit boekje eigenlijk best goed!
Dit boekje was niet mijn eerste kennismaking met Marion Pauw, want een tijdje terug heb ik ook zo'n kort boekje van haar gelezen, Lolliepop. Dat boekje vond ik echt verschrikkelijk, gelukkig heeft Pauw het met dit boekje goed kunnen maken!
In dit boekje, maak je kennis met Naomi, die 's nachts terug naar haar kamer fietst vanuit haar werk. Hoewel haar ouders haar altijd waarschuwde, besluit ze toch alleen door dat donkere tunneltje te fietsen. Daar aan gekomen wordt ze van haar fiets getrokken en helemaal in elkaar getrapt, tot een plotselinge voorbijganger hier een eind aan maakt. Dan begint de klopjacht naar de dader.
Voor zo'n dun boekje was het best een sterk verhaal. Ik wilde per se blijven lezen, om te achterhalen hoe het nu werkelijk in elkaar zat, want Pauw liet me echt aan de dader twijfelen. Uiteindelijk blijkt het einde niet zeer spectaculair, maar dat kan ook haast niet. Toch knap van Pauw dat ze zo'n boekje kan schrijven en het maakt me nieuwsgierig naar haar dikkere boeken!
Van zo'n boekje kun je dan natuurlijk ook geen hoge verwachtingen hebben, maar verrassend genoeg vond ik dit boekje eigenlijk best goed!
Dit boekje was niet mijn eerste kennismaking met Marion Pauw, want een tijdje terug heb ik ook zo'n kort boekje van haar gelezen, Lolliepop. Dat boekje vond ik echt verschrikkelijk, gelukkig heeft Pauw het met dit boekje goed kunnen maken!
In dit boekje, maak je kennis met Naomi, die 's nachts terug naar haar kamer fietst vanuit haar werk. Hoewel haar ouders haar altijd waarschuwde, besluit ze toch alleen door dat donkere tunneltje te fietsen. Daar aan gekomen wordt ze van haar fiets getrokken en helemaal in elkaar getrapt, tot een plotselinge voorbijganger hier een eind aan maakt. Dan begint de klopjacht naar de dader.
Voor zo'n dun boekje was het best een sterk verhaal. Ik wilde per se blijven lezen, om te achterhalen hoe het nu werkelijk in elkaar zat, want Pauw liet me echt aan de dader twijfelen. Uiteindelijk blijkt het einde niet zeer spectaculair, maar dat kan ook haast niet. Toch knap van Pauw dat ze zo'n boekje kan schrijven en het maakt me nieuwsgierig naar haar dikkere boeken!
March 31, 2024
? Ik ben niet zo van de thrillers, maar nam een paar jaar geleden van de Boekenzolder een 5-tal kleinere "literaire thrillers" mee om te kijken of met name de schrijfstijl mij aansprak om dan later nog eens een grotere thriller van dezelfde schrijver te lezen...
🤔Ik vond het zeker een aardige thriller voor een boekje onder de 100 pagina's. Misschien ga ik later dus nog eens een grotere thriller van haar lezen...
MW31/3/24
🤔Ik vond het zeker een aardige thriller voor een boekje onder de 100 pagina's. Misschien ga ik later dus nog eens een grotere thriller van haar lezen...
MW31/3/24
March 24, 2024
Het gratis boekje van de Maand van het Spannende Boek 2015 van lieve Lotte gekregen. Ik moest mijn hoofd leegmaken en dit was een oké boekje voor één avond. Ik hou van meer verdieping, maar ik wist het ook dat ik dit van zo’n dun boekje niet moest verwachten. Misschien wel Daglicht of iets anders van deze schrijfster lezen?
July 11, 2015
Dit geschenk in de maand van het spannende boek was zeer de moeite waard. In mijn ziekenhuisbed las ik het in een dag uit.
Een jonge vrouw wordt op een vreselijke manier aangerand als ze naar huis fietst. Op zijn balkon ziet een man dit gebeuren. Hij doet niets. Waarom niet? Waarom grijpt een passerende man wel in?
Wat was de drijfveer van de dader? Waarom komt de getuige later toch in actie en hoe?
Knap om binnen de toch beperkte omvang van zo'n geschenkje zoveel aan de orde te stellen op zo'n boeiende manier.
Een jonge vrouw wordt op een vreselijke manier aangerand als ze naar huis fietst. Op zijn balkon ziet een man dit gebeuren. Hij doet niets. Waarom niet? Waarom grijpt een passerende man wel in?
Wat was de drijfveer van de dader? Waarom komt de getuige later toch in actie en hoe?
Knap om binnen de toch beperkte omvang van zo'n geschenkje zoveel aan de orde te stellen op zo'n boeiende manier.
February 21, 2021
Een leuk tussendoortje
Wanneer Noami na het werk via het viaduct naar huis rijdt wordt ze op een gruwelijke manier aangevallen door een man. Albert die rechtover het viaduct woont en zoals vele nachten weer niet kan slapen is getuige van dit geweld maar onderneemt niets.
Het verhaal wordt enerzijds vertelt door de getuige, het slachtoffer en de dader maar dit is een kortverhaal wat wel jammer is want het verhaal kon nog meer uitgewerkt worden en konden de gevoelens van de personages meer uitgediept worden.
Wanneer Noami na het werk via het viaduct naar huis rijdt wordt ze op een gruwelijke manier aangevallen door een man. Albert die rechtover het viaduct woont en zoals vele nachten weer niet kan slapen is getuige van dit geweld maar onderneemt niets.
Het verhaal wordt enerzijds vertelt door de getuige, het slachtoffer en de dader maar dit is een kortverhaal wat wel jammer is want het verhaal kon nog meer uitgewerkt worden en konden de gevoelens van de personages meer uitgediept worden.
June 8, 2015
Her verhaal zit goed in elkaar en Pauw weet je bij de eerste zin te grijpen. Een kort verhaal zoals het hoort te zijn. Verfrissend dat ze weinig schrijft vanuit het oogpunt van de politie maar juist vanuit de ogen van het slachtoffer en de getuige. Vooral het karakter van de buschauffeur (de getuige) is sterk neer gezet. Ik heb weinig op het boek aan te merken, maar ik geef het drie sterren omdat het geen boek is dat me voor een lange tijd zal bij blijven.
June 14, 2015
Vond hem niet heel erg spannend, maar wel vermakelijk om een crime vanuit drie verschillende standpunten te lezen - toeschouwer (getuige), slachtoffer en dader. Ik las hier ergens dat het een open einde had, maar ik vind dit juist een vrij gesloten einde. Geen mega aanrader, wel een leuk dun boekje voor tussendoor.
June 12, 2015
Initially I found the writing captivating. The scenes with the victim were well written. However there was no real twist as the story trudged on, and my interest started wavering which is never a good thing in a story that isn't even a 100 pages. The scenes with the witness/coward thoughts became repetitive, boring even. What a selfish asshole. The decisions he made were so wrong. I also missed a bit of a recap at the ending. Things were left up in the air like consequences or what happened to the victim afterwards. There was no closure to ths story for me as a reader.
July 5, 2015
Het einde was een beetje abrupt
March 15, 2022
Hoe een onsympathiek persoon toch nog een held wordt. Leuk verhaal.
July 26, 2022
Dit boekje kreeg je geloof ik ooit gratis in de maand van het Spannende boek. ‘Een gegeven paard moet je niet in de bek kijken,’ zei mijn vader altijd. Het verhaal van ‘Grijs gebied’ is flinterdun en barst van de clichés. Zo heb ik me geërgerd aan een personage dat werkelijk alle kenmerken van autisme heeft zoals de DSM-5 die beschrijft. Ik heb betere boeken van Marion Pauw gelezen.
February 5, 2022
Leuk en spannend kort verhaal
June 9, 2024
Niet erg spannend, goed of verrassend. De personages maken het verhaal toch tot iets dat je uit wilt lezen.
July 31, 2024
Persoonlijk vond ik dit echt een goed verhaal. Kort maar krachtig. Stiekem hoop je toch op meer ook van Naomi, maar we moeten het hiermee doen. Ik zeg hulde aan de spotter en buschauffeur.
July 27, 2015
Het gratis boekje voor de 'maand van het spanende boek' is totaal niet spannend. Het verhaal eindigt te abrupt, ik kan me met geen van de personages identificeren en erg geloofwaardig vond ik het ook niet (oude man probeert de held uit te hangen). Het boekje las gelukkig heel snel weg. Het enige leuke vond ik de verschillende zienswijzen (slachtoffer, getuige en dader), maar verder..
June 16, 2015
Heel mooi opgebouwd, heerlijke schrijfstijl zonder franjes. Ik heb nog nooit eerder iets van haar gelezen, maar ik ga toch eens kijken wat er meer is van haar.
February 8, 2019
I got this one for free a while ago and it was ok. The scenes with the eyewitness got a little boring though but the writing was good.
February 7, 2016
review volgt, maar heerlijk om over Amsterdam te lezen. bekende straten en een bekende buslijn.
July 22, 2022
Maybe because this is a smallish book and was written as the "free book" for the Dutch book day a few years ago, my expectations were not high when I picked it up after it languished on my shelf. I was quite impressed--at how the author brings these unpleasant events close to us. She describes people who are in a sense very ordinary in Dutch middle class society--a pretty, young girl who shines forth the self-confidence and assuredness only the young can who have (until now) been protected from any really nasty people; an overweight/underconfident bus driver who seems to have too much time to consider his failure as a person; an autistic young man whose daily activity is to spot planes arriving at Schiphol and whose mother (no doubt out of a desire to keep him safe) seeks to avoid any change and sense of responsibility; and of course a foreign (Swedish) psychopath who is driven by dark urges, including the sexual assault on the young girl. Pauw also depicts the mediocre "good enough" players in Dutch middle class society--the overbearing and prejudiced police woman who forces her police partner to pay Euros 4 for Starbucks coffee instead of drinking the free rank coffee at the office; the nagging wife of the bus driver; and the concerned parents of the young girl now in hospital.
These characters are developed well over the course of this slim novella, in terms so evocative and well described of daily life in the un-cool parts of Amsterdam. I don't want to spoil the ending, but what could have gone badly (the book really scares me as to how much power police have, and how little some police officers will care about finding out the truth) and how redemptive the ending is for the ordinary "dood gew0on" Dutch citizen in a world that seems to be less warm, less happy and more dangerous for these ordinary citizens.
How often when something goes wrong do we spend time wishing we could just turn back the clock, so much so that it seems we lose life while regretting.
A sub theme of the book I found was that despite all the "experts" teaching people what to do, often such training is dry and at odds with our conscience. For example, the training the bus driver gets to deal with aggressive passengers is to control temper and not do anything. More generally, the general aura is for citizens not to get involved. How good is it then that, despite the risks of having the police jump to the wrong conclusions, the bad guy knowing where you live, and one's family being dragged against their will into "your mess", the ordinary Joe and the somewhat strange young autistic man (read the book) in the end have to override this "training" and act as they see best for that moment in time.
As the bus driver couple age, they kvetch and complain: "Ineens overwoog hij haar terug te ropen. Haar weer eens tegen zich aan te trekken en haar te zeggen dat hij echt van haar hield, al was hij een ongelikte been in de omgang. Maar hij deed het niet."
Some very Dutch sentiments were also spot on, as when the young girl, while resting, receives lots of flowers and stuffed animals: "Ze vroeg zich af waar [die knuffelbeesten] voor dienden. Dachten mensen nou echt dat ze ich beter zou voelen door een teddybear? Wat hadden die dingen voor nut?"
and when the bus driver does decide to act, and is surprised to see the large number of birds the bad guy kept flying out: "Gefixeerd bleef Albert naar de vogels te staren, bevroren in het moment. Pas toen ze achter de volgende flat waren verdwenen, besefte hij dat al die tijd was vergeten te ademen."
Good tension, good insights, realistic images--all well worth reading this book.
These characters are developed well over the course of this slim novella, in terms so evocative and well described of daily life in the un-cool parts of Amsterdam. I don't want to spoil the ending, but what could have gone badly (the book really scares me as to how much power police have, and how little some police officers will care about finding out the truth) and how redemptive the ending is for the ordinary "dood gew0on" Dutch citizen in a world that seems to be less warm, less happy and more dangerous for these ordinary citizens.
How often when something goes wrong do we spend time wishing we could just turn back the clock, so much so that it seems we lose life while regretting.
A sub theme of the book I found was that despite all the "experts" teaching people what to do, often such training is dry and at odds with our conscience. For example, the training the bus driver gets to deal with aggressive passengers is to control temper and not do anything. More generally, the general aura is for citizens not to get involved. How good is it then that, despite the risks of having the police jump to the wrong conclusions, the bad guy knowing where you live, and one's family being dragged against their will into "your mess", the ordinary Joe and the somewhat strange young autistic man (read the book) in the end have to override this "training" and act as they see best for that moment in time.
As the bus driver couple age, they kvetch and complain: "Ineens overwoog hij haar terug te ropen. Haar weer eens tegen zich aan te trekken en haar te zeggen dat hij echt van haar hield, al was hij een ongelikte been in de omgang. Maar hij deed het niet."
Some very Dutch sentiments were also spot on, as when the young girl, while resting, receives lots of flowers and stuffed animals: "Ze vroeg zich af waar [die knuffelbeesten] voor dienden. Dachten mensen nou echt dat ze ich beter zou voelen door een teddybear? Wat hadden die dingen voor nut?"
and when the bus driver does decide to act, and is surprised to see the large number of birds the bad guy kept flying out: "Gefixeerd bleef Albert naar de vogels te staren, bevroren in het moment. Pas toen ze achter de volgende flat waren verdwenen, besefte hij dat al die tijd was vergeten te ademen."
Good tension, good insights, realistic images--all well worth reading this book.
January 14, 2022
Als dit een lokkertje moet zijn om spannende boeken te kopen, dan koop ik nooit een spannend boek. Want spannend was dit verhaal allesbehalve, behalve begin en finale. Verder is de stijl monotoon, saai, onnodig arrogant en brutaal. Ik kon ook niet waarderen dat een buschauffeur als zo'n lomperik wordt getekend. Ik ken zelf twéé buschauffeurs en die zijn verdraaid leuk. En ze houden nog eens van hun beroep ook. Toegegeven, ze werken niet in Amsterdam.
Misschien komt het door het cultuurverschil dat ik Albert en zijn echtgenote echt niet kon bevatten. Ik ben immers Vlaming, en dit verhaal speelt zich af in Amsterdam. De manier waarop Albert en Ans met elkaar omgingen is voor mij ondenkbaar. Het woord 'mens' dat Albert steeds tegen zijn vrouw gebruikt, ik kon mij er echt niet in vinden.
Gelukkig was er het personage Kevin. Daar heb ik me echt goed mee geamuseerd.
En ten slotte vond ik ook de handelingen van Albert ongeloofwaardig, net als de manier waarop het politieonderzoek verliep.
Kortom, dit is niet echt een respectvol geschenk aan de lezers van spannende boeken.
Misschien komt het door het cultuurverschil dat ik Albert en zijn echtgenote echt niet kon bevatten. Ik ben immers Vlaming, en dit verhaal speelt zich af in Amsterdam. De manier waarop Albert en Ans met elkaar omgingen is voor mij ondenkbaar. Het woord 'mens' dat Albert steeds tegen zijn vrouw gebruikt, ik kon mij er echt niet in vinden.
Gelukkig was er het personage Kevin. Daar heb ik me echt goed mee geamuseerd.
En ten slotte vond ik ook de handelingen van Albert ongeloofwaardig, net als de manier waarop het politieonderzoek verliep.
Kortom, dit is niet echt een respectvol geschenk aan de lezers van spannende boeken.
June 16, 2020
Deze thriller-novella was van begin tot eind verrassend en op twee punten zeer spannend. De horror van de misdaad drong echt tot me door, en benam me meermaals de adem terwijl zich lichte tranen vormden in mijn ooghoeken. De maatschappelijke vragen die centraal staan worden ook krachtig aangesneden: Wat zou jíj doen als je getuige was van een misdaad? Wat is nou echt het juiste om te doen? En kun je leven met je rol, wat die ook is?
Dit gezegd hebbende, het tempo van het verhaal was niet goed gebalanceerd: de laatste paar hoofdstukken gingen veel te snel en dat haalde de spanning er voor mij juist uit. De plotselinge en eenvoudige bekendmaking van de dader kwam op mij nogal saai over. Het einde kan bevredigend zijn voor sommige lezers, maar was dat voor mij niet helemaal, al zette het me wel aan het denken over bovenstaande vragen. Al met al een leuke korte thriller, maar niet meer dan dat.
Dit gezegd hebbende, het tempo van het verhaal was niet goed gebalanceerd: de laatste paar hoofdstukken gingen veel te snel en dat haalde de spanning er voor mij juist uit. De plotselinge en eenvoudige bekendmaking van de dader kwam op mij nogal saai over. Het einde kan bevredigend zijn voor sommige lezers, maar was dat voor mij niet helemaal, al zette het me wel aan het denken over bovenstaande vragen. Al met al een leuke korte thriller, maar niet meer dan dat.
June 3, 2021
Ik vond het boek eigenlijk heel erg tegenvallen. Ik had het leuker/interessanter gevonden als we meer werden meegenomen in de hoofden en de achtergrondverhalen van o.a Naomi, Albert, die leraar en de dader. Nu kwam heel veel op hetzelfde neer. Ik had het interessanter gevonden als de hoofdpersonen meer uitgewerkt zouden worden.
Ik vind het thema wel erg interessant, maar ik vind het niet geschikt voor zo’n kort verhaal. Ook vond ik het niet echt een literaire thriller. Ik heb niet met spanning het verhaal gelezen. Ook gebeurde er niet veel onverwachte dingen.
Hoogtepunt van het boek? Hoofdstuk 19 en 20! Verder vond ik het echt tegenvallen en erg voorspelbaar.
Het einde van het boek vond ik ook erg vaag.
Ik vind het thema wel erg interessant, maar ik vind het niet geschikt voor zo’n kort verhaal. Ook vond ik het niet echt een literaire thriller. Ik heb niet met spanning het verhaal gelezen. Ook gebeurde er niet veel onverwachte dingen.
Hoogtepunt van het boek? Hoofdstuk 19 en 20! Verder vond ik het echt tegenvallen en erg voorspelbaar.
Het einde van het boek vond ik ook erg vaag.
May 31, 2017
Deze kleine novelle heb ik in een keer uitgelezen. Het gaat over een verkrachting en hoe iedereen dit beleefd, en nog interessanter: de nasleep hiervan.
Het boek was zeer toegankelijk geschreve nen wat echt een grote pluspunt is, is dat er in zo'n kort verhaal de personages uitgediept werden. Het verhaal was boeiend en spoorde aan om het in een ruk uit te lezen maar het einde vond ik vrij onrealistisch. Het ruïneerde eigenlijk het verhaal.
Mocht je het tegenkomen is het prima om de tijd te verdrijven, maar speciaal hiervoor opzoek gaan?
Het boek was zeer toegankelijk geschreve nen wat echt een grote pluspunt is, is dat er in zo'n kort verhaal de personages uitgediept werden. Het verhaal was boeiend en spoorde aan om het in een ruk uit te lezen maar het einde vond ik vrij onrealistisch. Het ruïneerde eigenlijk het verhaal.
Mocht je het tegenkomen is het prima om de tijd te verdrijven, maar speciaal hiervoor opzoek gaan?
October 14, 2022
Het is een klein boekje en persoonlijk vind ik dat heerlijk voor tussendoor. De schrijfstijl is prettig en vlot. In dit boek leef je mee met de persoon en heb ik meermaals gedacht: "waarom doe je dit nou zo?" tot aan frustratie toe en heb ik zitten gruwelen van de details. Mijns inziens legt dit boek wel bloot waar we in de samenleving vaak bang voor zijn en wat we vaak horen; meisjes moeten niet alleen in het donker onder een viaduct door fietsen. Marion legt de beweegredenen van de mens in de huidige samenleving knap bloot!
January 21, 2021
Het is een novelle, want een boek dat werd gegeven i.h.k.v. De Maand van het Spannende Boek. Het is echter niet heel diep uitgewerkt, en toont op bijna clichématige wijze de identiteitsworsteling van de mannelijke hoofdpersoon. Het vrouwelijke slachtoffer komt er bijna nog bekaaider vanaf, want haar verhaal eindigt eigenlijk in het niets. Dat doet je dan wel weer meerdere vragen stellen, dus in die zin is het wel weer een eindje dat echt open is.
December 31, 2023
2,5 ster. Afgerond naar 3 sterren, omdat het wel oké was. Prima schrijfstijl, leest vlot, interessant/origineler dat het voornamelijk vanuit slachtoffer, dader en getuige is geschreven i.p.v. veelal politie. Toch blijft echte (onderhuidse) spanning wel uit en het einde ging wat snel. Ah ja en Albert... beetje geval apart. Onsympathiek en gelukkig voor hem wordt hij toch nog de held van het verhaal. Personage is dus wel goed neergezet.
March 7, 2018
Niet een heel spannend boek. Het is wel interessant om een misdaad mee te krijgen vanuit drie perspectieven: de dader, het slachtoffer en de omstander. Ik vond alleen dat deze personages psychologisch gezien niet heel goed waren uitgewerkt en dat is jammer, want dat maakt dat ik het boek niet perse zou aanraden. Het is een leuk boek voor tussendoor, maar niet echt spannend.
January 30, 2023
Sterk verhaal. Een niet spannend boek schrijven rondom dit onderwerp is knap. Las heel vlug, in 1 ruk uitgelezen! Je wilt blijven weten of het goed komt/wat er gaat gebeuren. Volgensmij verder niet hele bijzondere personages of ontwikkelingen, maar dit dunne boekje had mijn volledige concentratie. Overal prima om even wat spanning te voelen en snel weg te lezen!
March 23, 2024
Vondst van het boekenplankje op het station.
Mooi geschreven, het is maar een heel kort verhaal maar gaat toch goed de diepte in en ik had niet het gevoel dat er teveel gehaast werd in het verloop. Het begint met een vrij lugubere mishandeling, maar gelukkig wordt dat niet teveel in detail uitgemolken. Het gaat vooral over de verwarde gedachten van de betokkenen vanuit een verschillende rol.
Mooi geschreven, het is maar een heel kort verhaal maar gaat toch goed de diepte in en ik had niet het gevoel dat er teveel gehaast werd in het verloop. Het begint met een vrij lugubere mishandeling, maar gelukkig wordt dat niet teveel in detail uitgemolken. Het gaat vooral over de verwarde gedachten van de betokkenen vanuit een verschillende rol.
Displaying 1 - 30 of 129 reviews