نصرالله

by محمد رضا زائری

104 pages, Unknown Binding

About the author

حجت الاسلام محمدرضا زائری یکی از معدود افرادی است که در این کشور نان صداقتشان را می خورند. در خانواده ای دغدغه مند بزرگ شده (پدر آقای زائری چندین دوره نماینده مجلس بوده و نیز استاندار هرمزگان که به گواهی خود آقای زائری در یکی از سه گانه شان که ذکرش در ادامه خواهد رفت، یکی از سالم ترین مسئولین جمهوری اسلامی بوده اند) و با شاگردی بزرگانی دغدغه مند بزرگ شده (مثل آقای اشعری ایضا در داخل پارانتز قبل) و در دوران طلبگی نیز با دغدغه ارائه صحیح از اسلام در دین تفقه کرده است.
خانه روزنامه نگاران جوان یکی از نخستین فعالیت های مهم و صد البته بابرکت حاج آقا زائری بود. در عصر حاکمیت اصلاحات و روزنامه های زنجیره ای شان، حاج آقا محملی فراهم کردند و جوان های حزب اللهی را دور خودش جمع کرد. روزی که قاضی مرتضوی «حاج آقا زائری» را به دادگاه کشاند و «خانه» را تعطیل کرد، حاج آقا اولین ضربه صراحت گویی و صداقتش را خرد.

سردبیری همشهری تجربه جدی در عرصه ژورنالیسم برای روحانی اهل دغدغه بود. ابتکاراتی نو وخلاقانه مثل همشهری محله، از حجت الاسلام زائری یک چهره اجتماعی مذهبی فعال ساخت.

آقای زائری دو مجله تاسیس کرد در نیمه اول دهه هشتاد. یکی «خیمه» و دیگری «جدید». یکی برای جوان های مذهبی و هیئت ها و دیگری برای جوان های به اصطلاح خاکستری و در قالب کمیک استریپ! کم تر کسی باور می کرد مجه ای باشد و مدیر مسئولش حجت الاسلام زائری و سردبیرش هادی حیدری و مضمونش هم کمیک استریپ؛ اما این هم یکی از دغدغه های حاج آقا بود. بیان نامحسوس مفاهیم اجتماعی دین در قالب جوان پسند کمیک استریپ. یکی از کارهای حاج آقا در «جدید»اش «مهر خاوران» بود که بیانی از انقلاب بود برای جماعت نوجوان. حاج آقا متن برای کمیک استریپ هم نوشت.

حضور چند ساله حجت الاسلام زائری در لبنان برای تحصیل در رشته «روابط اسلام و مسیحیت» بهانه ای بود برای درک عینی از موقعیت یک نمایندگی از «جمهوری اسلامی» در عروس خاورمیانه. درک عینی سختی های گفتن از گفتمان شیعه به روایت امام روح الله خمینی در کشوری که نه حجاب اجباری است و نه به کازینو رفتن جرم. بودن در محیطی که امام چشم سبز جمعیت شیعه طبقه ضعیف را به قدرت برتر و محبوب لبنان بدل کرد. دیدن رفتار کسانی چون «علامه فضل الله» و هم نشینی با اعجوبه ای چون «سید حسن نصرالله». درک عینی حدیث «هل الدین الا الحب» (آیا دین غیر ازمحبت است) و هم نشین شدن با حدیث «ادعوا علینا صامتین».

تقریبا چند ماه از حضور حاج آقا در لبنان نگذشته بود که جنگ معروف ۳۳روزه آغاز شد. یک گزارشگر از واقعه و معجزه شده بود؛ حاج آقا. بعد روزهای فتنه هم یک سخنگوی بین المللی شده بود برای جمهوری اسلامی ایران، کاراتر از سخنگوهای رسمی وزارت امور خارجه. حضور در شبکه های معروف عربی و مناظره با کسانی که نظام را به تقلب متهم می کردند. در «الجزیره» و «العربیه» و…

Reviews

[Batul · Rating 4 out of 5]

دو تا نکته خیلی مهم گفتن سید بزرگوار
یک. در جواب این سؤال که چرا تو سخنرانی‌ها مطالب معرفتی و فکری هم مطرح میکنید؟ می‌فرمایند که این لازم است که مسائل روز با بحثهای نظری و فکری جمع بشه، چون این باعث میشه باور و تفکر وارد عرصه عمل بشه و فقط یه باور مجرد تو کتابها و نشست‌های اندیشمندان نباشه.
این قضیه باعث شده جوانان حزب الله دقیقا وظیفه خودشون رو نسبت به مسائل روز بدونن چون توی هر مساله براشون تبیین میشه که طبق معیارها و اصول و اندیشه امام موضع‌گیری حزب الله اینه.

دوم. این مسأله که لبنان ایران نیست و از لحاظ فرهنگی تفاوت های خیلی خیلی زیادی دارن و نمیشه نسخه‌های دو کشور رو با هم مقایسه کردو گفت پس چرا اینجا اینطور نیست.

[Hoorann · Rating 5 out of 5]

کتاب نصرالله نوشته ی آقای زائری به طور خلاصه به زندگی دبیرکل حزب الله پرداخته است و شامل گفتگوها و یادداشت هایی است که در روزنامه ها و مجلات به چاپ رسیده اند. به نظرم کتاب بسیار خوبی بود. ولی سید عزیز نوشته ی آقای داود آبادی بیشتر به زندگی سیدحسن نصرالله پرداخته بود. میتوان گفت این دو کتاب تکمیل کننده ی یکدیگرند. بنابر تجربه ی خودم به کسانی که با شخصیت سید حسن نصرالله آشنا نیستند یا میخواهند بیشتر ایشان را بشناسند توصیه میکنم اول کتاب سید عزیز را مطالعه کنند بعد به سراغ این کتاب بروند.