An Archaeological History of Indian Buddhism

by Lars Fogelin

An Archaeological History of Indian Buddhism is a comprehensive survey of Indian Buddhism from its origins in the 6th century BCE, through its ascendance in the 1st millennium CE, and its eventual decline in mainland South Asia by the mid-2nd millennium CE. Weaving together studies of archaeological remains, architecture, iconography, inscriptions, and Buddhist historical sources, this book uncovers the quotidian concerns and practices of Buddhist monks and nuns (the sangha), and their lay adherents--concerns and practices often obscured in studies of Buddhism premised largely, if not exclusively, on Buddhist texts. At the heart of Indian Buddhism lies a persistent social contradiction between the desire for individual asceticism versus the need to maintain a coherent community of Buddhists. Before the early 1st millennium CE, the sangha relied heavily on the patronage of kings, guilds, and ordinary Buddhists to support themselves. During this period, the sangha emphasized the
communal elements of Buddhism as they sought to establish themselves as the leaders of a coherent religious order. By the mid-1st millennium CE, Buddhist monasteries had become powerful political and economic institutions with extensive landholdings and wealth. This new economic self-sufficiency allowed the sangha to limit their day-to-day interaction with the laity and begin to more fully satisfy their ascetic desires for the first time. This withdrawal from regular interaction with the laity led to the collapse of Buddhism in India in the early-to-mid 2nd millennium CE. In contrast to the ever-changing religious practices of the Buddhist sangha, the Buddhist laity were more conservative--maintaining their religious practices for almost two millennia, even as they nominally shifted their allegiances to rival religious orders. This book also serves as an exemplar for the archaeological study of long-term religious change through the perspectives of practice theory, materiality, and
semiotics.

Genres: Buddhism, Archaeology, Nonfiction, Religion, India, History

264 pages, Hardcover

First published January 31, 2015

Reviews

[فؤاد · Rating 3 out of 5]

از چند سال پیش که در مورد باورهای بودایی خوندم، دوست داشتم کتابی در مورد تاریخ بودیسم هم بخونم. برام جادویی و شگفت‌انگیز بود که این آیین که این همه دور به نظر می‌رسه، تا چند قرن قبل در شرق ایران حضور داشته و بعضی از شخصیت‌های معروف ایرانی (مثل خاندان برمکی) بودایی‌الاصل بودن.

این کتاب اومده تواریخ خود بودایی‌ها رو کنار گذاشته، چون این تواریخ با فاصلهٔ هزار ساله نوشته شدن و جانب‌دارانه‌ن. به جاش فقط با استفاده از شواهد باستان‌شناسی سعی می‌کنه تاریخ بودیسم رو بازسازی کنه.

تصویر کلی‌ای که کتاب ترسیم می‌کنه اینه که به نظر نمیاد هیچ وقت بودایی‌ها راهب‌های دوره‌گردی بوده باشن که از طریق تکدّی قوت روزانه‌شون رو تأمین می‌کنن. در قدیمی‌ترین شواهد باستان‌شناسی که از بودایی‌ها داریم، همیشه یه صومعه داشتن و صومعه‌شون اوقافی داشته که هزینه‌هاشون رو تأمین می‌کرده. تصویر راهب دوره‌گرد در واقع بعدها درست شده تا یه گذشتهٔ آرمانی برای خودشون بسازن. و جالبه که بعد از این که این تصویر خیالی درست شد، بعضی راهب‌های بودایی به‌واقع سعی کردن این زندگی رو پیشه کنن و به گذشتهٔ آرمانی‌ای برگردن که هیچ وقت وجود نداشته.

کتاب می‌گه علت از بین رفتن بودیسم در هند، اونم بعد از رشد سریعش در امپراتوری‌های مائوری، گوپتا و کوشانی، این بود که بودایی‌ها به مرور زمان ارتباطشون رو با مردم از دست دادن. در صومعه‌ها خودشون رو حبس کردن و به تحصیل فلسفه و علوم مشابه مشغول شدن. این باعث شد مردم به مرور زمان رابطهٔ معنویشون رو با بودیسم از دست بدن و جذب ادیان دیگه (آیین هندو و جین) بشن. راهب‌های بودایی در عمل تبدیل شده بودن به قشر تحصیلکرده‌ای که در امور دیوانی به پادشاهان خدمت می‌کردن و در مقابل از طریق زمین‌هایی که پادشاهان وقفشون می‌کردن، امرار معاش می‌کردن.

وقتی غزنویان و سپس گورکانیان به هند حمله کردن، مراکز دینی رو به خاطر اهمیت سیاسی و اقتصادیشون، تخریب و غارت کردن. نه فقط مراکز بودایی، بلکه مراکز هندو و جین. اما فرق این آیین‌ها این بود که آیین هندو و جین بین مردم پیرو داشتن، در نتیجه بعد از تخریب مراکز دینیشون، تونستن به حیات خودش در بین مردم ادامه بدن. اما آیین بودایی طی چندین قرن دیگه پیروی بین مردم عادی نداشت. در نتیجه با از بین رفتن مراکز دینی، آیین بودایی هم در هند از بین رفت.

[Nattapon Chotsisuparat · Rating 5 out of 5]

An Archaeological History of Indian Buddhism by Lars Fogelin. There are many things to mention about this book. First, it's interesting that many people in Asia are Buddhist yet this book was written by an American, where the majority of people are Christian. Why is that? I think it's because Asian Buddhism tends to focus more on the spiritual, mental and supernatural aspects while Western culture is often more curious about how things work more focused on science, history and analysis. I want to read about the historical life of the Buddha but it's hard to find books that focus on that. Most books are filled with folklore, tales and supernatural elements. That's why this book stands out. It's incredibly underrated. There are very few books that deal with the archaeological side of Buddhism and this one does a great job. I want to understand how we can differentiate real history and biography from myths and stories. This book helps with that. It's a superb work and it's disappointing to see that it hasn't received many reviews. It explores Buddhist sites like ancient caves,historical sites, cities and statues something I find fascinating.