تاریخ بخشی تفکیکناپذیر از محیطِ تأثیرگذارِ فعلی به شمار میرود و از سویی ما بر کالبدی بهجامانده از گذشته در حالِ زندگی هستیم. آنچه از بناهای تاریخی که امروز شاهدِ آن هستیم، تنها یادگاری تاریخی از گذشته محسوب نمیشود، بلکه بخشی از هویتِ شهر است که ما اکنون میراثدارِ آن هستیم. آنچه میبینیم شاکلهی حسِ مکانی برای کسانی است که در آن دوران در آنجا میزیستند و یا ردی از خاطرهها در آن نقش بسته است.
————————————————
اسناد و مدارکِ یونسکو در سال ۱۹۹۵ در نارا بیان میدارد که: میراثِ فرهنگیِ هر ملتی به منزلهی میراثِ فرهنگیِ کلِ جهان است و مسئولیتِ حفظ و مدیریتِ آنچه به ملتی تعلق دارد در وهلهی نخست بر عهدهی جامعهی پدیدآورندهی اثر است و پس از آن بر عهدهی هر کسی است که دغدغهی حفظِ آثار را دارد.
————————————————
هدف از حفاظت، برگرداندنِ بنا به وضعیتِ روزِ نخستِ آن و یا
نبرد با عواملِ طبیعی و روندِ فرسایش نیست.
————————————————
از بعدِ اقتصادی و محیطی حفاظت و استفادهی مجدد از بنا توجیهپذیر است. با این حال هنوز باورِ عمومی بر آن است که بناهای قدیمی نیازمندِ نگهداریِ مداوم هستند در حالی که بناهای نوساز از آن بینیاز هستند. این قضیه در عمل حقیقت ندارد و بنایی که هزینهی نگهداری نداشته باشد افسانهای بیش
نیست.
————————————————
فرآیندِ جهانی شدن موجبِ ایجادِ نزدیکی و شباهتِ فرهنگی شده است اما همین مسئله نقشِ مهمی را در برجسته کردنِ اختلافاتِ فرهنگی نیز ایفا میکند.