What do you think?
Rate this book
Mijn naam is Edino
In 2019 werd een verborgen gezin ontdekt in Ruinerwold. De kinderen in het gezin leefden jarenlang afgesloten van de buitenwereld – op drie na. Edino ging dagelijks naar school, terwijl hij thuis onderdeel was van een gesloten systeem vol indoctrinatie. Mijn naam is Edino is een verhaal over opgroeien in twee werkelijkheden, over een maatschappij die toekijkt en niet ingrijpt, en over trauma's die zich herhalen, ook als je vrij bent.
'Mensen denken dat ze ons verhaal kennen, maar het beeld dat ze hebben is onvolledig. Ik vind het belangrijk om alles te vertellen, alleen dan kunnen we er iets van leren.' Edino van Dorsten
'Vijf jaar geleden sprak ik mijn broer voor het eerst in veertien jaar. Wij hebben letterlijk en figuurlijk aan twee verschillende kanten van ons gezin geleefd. Zijn boek is het ontbrekende puzzelstukje van ons familieverhaal.' Israel van Dorsten. Auteur Wij waren, ik ben. Weg uit Ruinerwold
'Mensen denken dat ze ons verhaal kennen, maar het beeld dat ze hebben is onvolledig. Ik vind het belangrijk om alles te vertellen, alleen dan kunnen we er iets van leren.' Edino van Dorsten
'Vijf jaar geleden sprak ik mijn broer voor het eerst in veertien jaar. Wij hebben letterlijk en figuurlijk aan twee verschillende kanten van ons gezin geleefd. Zijn boek is het ontbrekende puzzelstukje van ons familieverhaal.' Israel van Dorsten. Auteur Wij waren, ik ben. Weg uit Ruinerwold
320 pages, ebook
Published November 4, 2025
72 people are currently reading
498 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 54 reviews
December 23, 2025
Na het lezen van het boek van zijn broertje Israel van Dorsten was ik enorm benieuwd naar het verhaal van Edino als een van de oudste kinderen.
‘Mijn naam is Edino‘ is een autobiografisch verhaal dat diepe indruk op mij heeft gemaakt. Edino groeide op in het afgesloten en streng gecontroleerde gezin uit de beruchte Ruinerwold zaak, waarin zijn vader zichzelf de Messias noemde en het gezin gevangen hield in religieuze waanideeën, angst en absolute gehoorzaamheid.
Wat dit boek zo aangrijpend maakt, is dat Edino zijn verhaal heeft opgeschreven vanuit zijn herinneringen en dat maakt dat het voelt alsof je er als lezer bij bent. Dit was wat mij betreft zeer emotioneel en intens.
Hoewel hij voor de buitenwereld een ogenschijnlijk normaal leven leidde en gewoon naar school ging, lees je hoe er thuis een totaal andere realiteit was waarin broertjes en zusjes geïsoleerd leefden en waarin straf en controle de boventoon voerden.
Edino heeft zijn verhaal open en eerlijk opgeschreven en eigenlijk met alles wat hij vertelt raakt hij mij. Juist die eerlijkheid maakt het soms confronterend en pijnlijk om te lezen, omdat hij schrijft over gebeurtenissen waar wij ons gelukkig geen voorstelling van kunnen maken.
Wat ik bijzonder vind, is dat hij ondanks alles niet in bitterheid blijft hangen. Hij weet zijn verhaal toch met een hoopvolle boodschap af te sluiten.
Conclusie
‘Mijn naam is Edino‘ is een informatief en indrukwekkend boek met het verhaal van een mooi mens die behoorlijk wat heeft meegemaakt.
Zijn veerkracht vind ik bewonderenswaardig en is wat mij betreft een voorbeeld.
Ondanks de heftige waarheid, leest het boek gemakkelijk weg en weet Edino een juiste balans te vinden tussen zijn verhaal en dat wat hij de lezer mee wil geven.
Het is aangrijpend en ik verwacht dat het bij mij nog even zal blijven hangen.
‘Mijn naam is Edino‘ is een autobiografisch verhaal dat diepe indruk op mij heeft gemaakt. Edino groeide op in het afgesloten en streng gecontroleerde gezin uit de beruchte Ruinerwold zaak, waarin zijn vader zichzelf de Messias noemde en het gezin gevangen hield in religieuze waanideeën, angst en absolute gehoorzaamheid.
Wat dit boek zo aangrijpend maakt, is dat Edino zijn verhaal heeft opgeschreven vanuit zijn herinneringen en dat maakt dat het voelt alsof je er als lezer bij bent. Dit was wat mij betreft zeer emotioneel en intens.
Hoewel hij voor de buitenwereld een ogenschijnlijk normaal leven leidde en gewoon naar school ging, lees je hoe er thuis een totaal andere realiteit was waarin broertjes en zusjes geïsoleerd leefden en waarin straf en controle de boventoon voerden.
Edino heeft zijn verhaal open en eerlijk opgeschreven en eigenlijk met alles wat hij vertelt raakt hij mij. Juist die eerlijkheid maakt het soms confronterend en pijnlijk om te lezen, omdat hij schrijft over gebeurtenissen waar wij ons gelukkig geen voorstelling van kunnen maken.
Wat ik bijzonder vind, is dat hij ondanks alles niet in bitterheid blijft hangen. Hij weet zijn verhaal toch met een hoopvolle boodschap af te sluiten.
Conclusie
‘Mijn naam is Edino‘ is een informatief en indrukwekkend boek met het verhaal van een mooi mens die behoorlijk wat heeft meegemaakt.
Zijn veerkracht vind ik bewonderenswaardig en is wat mij betreft een voorbeeld.
Ondanks de heftige waarheid, leest het boek gemakkelijk weg en weet Edino een juiste balans te vinden tussen zijn verhaal en dat wat hij de lezer mee wil geven.
Het is aangrijpend en ik verwacht dat het bij mij nog even zal blijven hangen.
November 24, 2025
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Dit verhaal is eerlijk gezegd een van lastigste boeken sinds tijden om een mening over te geven. Het is gewoon simpelweg niet te beoordelen op een ‘goed plot’ of ‘prettige schrijfstijl’.
Edino neemt je als lezer van dit verhaal mee naar zijn jeugd en opvoeding als één van de kinderen in het gezin van ‘De kinderen van Ruinerwold’. Puur omdat hij zijn verhaal wil delen met de buitenwereld verdient hij al alle respect.
Het verhaal van Edino is een aangrijpend verhaal over zijn leven als één van de kinderen van Ruinerwold. Edino is het derde van totaal negen kinderen in dit gezin. Door de nieuwsberichten en documentaire op TV was de Ruinerwold-zaak mij niet helemaal onbekend, maar door te lezen hoe Edino alles ervaren heeft én vooral wat hij allemaal heeft moeten doorstaan, maakt dat het verhaal nog harder binnen kwam dan wat ik van te voren heb gezien en gelezen.
Edino heeft zijn verhaal met alle open- en eerlijkheid neergezet, wat tijdens het lezen ook voelbaar wordt. Gaandeweg het verhaal geeft het steeds meer een beklemmender en zwaarder gevoel, net zoals het voor Edino was. Tijdens het lezen van dit verhaal zat ik regelmatig vol verbazing en vooral met tranen in mijn ogen. Het is niet voor te stellen wat Edino, maar ook zijn broers en zussen hebben moeten doorstaan onder de heerschappij van hun vader.
Wat ik mezelf tijdens het lezen ook meerdere malen afvroeg is hoe het mogelijk was dat niemand, uitgezonderd de juf van Edino, ooit eerder aan de bel heeft getrokken, en vooral hoe het mogelijk was dat zijn vader zo lang door kon gaan met zijn ‘manier van opvoeden’.
Wat voor jeugd hadden Edino en zijn broers en zussen gehad als er eerder aan de bel was getrokken?
Dit boekt maakt helaas pijnlijk duidelijk dat het niet voor iedereen vanzelfsprekend is om in een veilige en stabiele thuissituatie op te groeien. Gelukkig ben ik gezegend met een onwijs lieve vader en moeder, maar helaas geldt dat niet voor iedereen.
Het verhaal eindigt met dat Edino zijn vader, ondanks de verschrikkelijke gebeurtenissen die hij heeft meegemaakt en heeft moeten ondergaan, toch weet te vergeven.
Dit vond ik bewonderenswaardig, en het getuigd van zoveel respect dat Edino ondanks alles het beste uit zijn leven weet te halen en bouwt aan een gelukkige toekomst.
Edino, bedankt voor je openheid en dat je mij als lezer mee hebt genomen in jouw verhaal. Ik wens jou én je broers en zussen alle goeds toe voor nu en de toekomst.
Luitingh-Sijthoff, nogmaals bedankt voor het toesturen van het recensie-exemplaar ❤️
Dit verhaal is eerlijk gezegd een van lastigste boeken sinds tijden om een mening over te geven. Het is gewoon simpelweg niet te beoordelen op een ‘goed plot’ of ‘prettige schrijfstijl’.
Edino neemt je als lezer van dit verhaal mee naar zijn jeugd en opvoeding als één van de kinderen in het gezin van ‘De kinderen van Ruinerwold’. Puur omdat hij zijn verhaal wil delen met de buitenwereld verdient hij al alle respect.
Het verhaal van Edino is een aangrijpend verhaal over zijn leven als één van de kinderen van Ruinerwold. Edino is het derde van totaal negen kinderen in dit gezin. Door de nieuwsberichten en documentaire op TV was de Ruinerwold-zaak mij niet helemaal onbekend, maar door te lezen hoe Edino alles ervaren heeft én vooral wat hij allemaal heeft moeten doorstaan, maakt dat het verhaal nog harder binnen kwam dan wat ik van te voren heb gezien en gelezen.
Edino heeft zijn verhaal met alle open- en eerlijkheid neergezet, wat tijdens het lezen ook voelbaar wordt. Gaandeweg het verhaal geeft het steeds meer een beklemmender en zwaarder gevoel, net zoals het voor Edino was. Tijdens het lezen van dit verhaal zat ik regelmatig vol verbazing en vooral met tranen in mijn ogen. Het is niet voor te stellen wat Edino, maar ook zijn broers en zussen hebben moeten doorstaan onder de heerschappij van hun vader.
Wat ik mezelf tijdens het lezen ook meerdere malen afvroeg is hoe het mogelijk was dat niemand, uitgezonderd de juf van Edino, ooit eerder aan de bel heeft getrokken, en vooral hoe het mogelijk was dat zijn vader zo lang door kon gaan met zijn ‘manier van opvoeden’.
Wat voor jeugd hadden Edino en zijn broers en zussen gehad als er eerder aan de bel was getrokken?
Dit boekt maakt helaas pijnlijk duidelijk dat het niet voor iedereen vanzelfsprekend is om in een veilige en stabiele thuissituatie op te groeien. Gelukkig ben ik gezegend met een onwijs lieve vader en moeder, maar helaas geldt dat niet voor iedereen.
Het verhaal eindigt met dat Edino zijn vader, ondanks de verschrikkelijke gebeurtenissen die hij heeft meegemaakt en heeft moeten ondergaan, toch weet te vergeven.
Dit vond ik bewonderenswaardig, en het getuigd van zoveel respect dat Edino ondanks alles het beste uit zijn leven weet te halen en bouwt aan een gelukkige toekomst.
Edino, bedankt voor je openheid en dat je mij als lezer mee hebt genomen in jouw verhaal. Ik wens jou én je broers en zussen alle goeds toe voor nu en de toekomst.
Luitingh-Sijthoff, nogmaals bedankt voor het toesturen van het recensie-exemplaar ❤️
November 4, 2025
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ uit respect voor het delen van zo’n moeilijk verhaal. Daar ga ik geen ‘rating’ aan geven.
Mooi beeldvormend geschreven. Zo verschrikkelijk om te lezen dat een ouder zoveel onrecht en pijn kan aandoen en dat een kind (want het is nog maar een kind) toch blijft hunkeren naar liefde en aandacht van diezelfde ouder.
Mooi beeldvormend geschreven. Zo verschrikkelijk om te lezen dat een ouder zoveel onrecht en pijn kan aandoen en dat een kind (want het is nog maar een kind) toch blijft hunkeren naar liefde en aandacht van diezelfde ouder.
December 5, 2025
In 2019 werd een verborgen gezin ontdekt in Ruinerwold. De kinderen in het gezin leefden jarenlang afgesloten van de buitenwereld – op drie na. Edino ging dagelijks naar school, terwijl hij thuis onderdeel was van een gesloten systeem vol indoctrinatie.
'Mijn naam is Edino' is een verhaal over opgroeien in twee werkelijkheden, over een maatschappij die toekijkt en niet ingrijpt, en over trauma’s die zich herhalen, ook als je vrij bent.
Wow, wat een bizar verhaal was dit zeg! Ongelofelijk wat de kinderen uit dit gezin meegemaakt hebben.
Je leest dit verhaal vanuit Edino, één van de kinderen van het verborgen gezin in Ruinerwold. Hij mocht de buitenwereld in en naar school, maar thuis overkwamen hem verschrikkelijke dingen.
Edino vertelt over zijn jeugd, zijn vader en moeder, de opvoeding die hij kreeg, zijn tijd op school en alle verschrikkelijke dingen die hij en de andere kinderen moesten ondergaan.
Ik spoiler niet teveel, maar het is ontzettend heftig en ik kreeg enorm veel medelijden met deze kinderen. Wat een zieke opvoeding hebben zij gehad! Regelmatig dacht ik: nee, dit kan toch niet écht waar zijn!?
Het is ook enorm knap hoe de kinderen uiteindelijk hun eigen leven hebben kunnen oppakken, de vrijheid die ze nu hebben en er zelf het beste van maken.
'Mijn naam is Edino' is een heftig en haast onwerkelijk verhaal over een verborgen gezin dat (gelukkig!) uiteindelijk ontdekt is. Een tip als je van non-fictie houdt!
Beoordeling: 4,0 ⭐️
'Mijn naam is Edino' is een verhaal over opgroeien in twee werkelijkheden, over een maatschappij die toekijkt en niet ingrijpt, en over trauma’s die zich herhalen, ook als je vrij bent.
Wow, wat een bizar verhaal was dit zeg! Ongelofelijk wat de kinderen uit dit gezin meegemaakt hebben.
Je leest dit verhaal vanuit Edino, één van de kinderen van het verborgen gezin in Ruinerwold. Hij mocht de buitenwereld in en naar school, maar thuis overkwamen hem verschrikkelijke dingen.
Edino vertelt over zijn jeugd, zijn vader en moeder, de opvoeding die hij kreeg, zijn tijd op school en alle verschrikkelijke dingen die hij en de andere kinderen moesten ondergaan.
Ik spoiler niet teveel, maar het is ontzettend heftig en ik kreeg enorm veel medelijden met deze kinderen. Wat een zieke opvoeding hebben zij gehad! Regelmatig dacht ik: nee, dit kan toch niet écht waar zijn!?
Het is ook enorm knap hoe de kinderen uiteindelijk hun eigen leven hebben kunnen oppakken, de vrijheid die ze nu hebben en er zelf het beste van maken.
'Mijn naam is Edino' is een heftig en haast onwerkelijk verhaal over een verborgen gezin dat (gelukkig!) uiteindelijk ontdekt is. Een tip als je van non-fictie houdt!
Beoordeling: 4,0 ⭐️
December 3, 2025
Ik kende het verhaal al door Israels boek en de docu. Blijft heel ingrijpend en mooi geschreven/ingesproken!
November 5, 2025
In 1 ruk uitgelezen! Ik vind een boek niet snel heftig, maar toch heb ik 4 uur lang met gespannen kaken gezeten. Soms zelfs met open mond omdat ik iedere keer, als ik dacht dat het niet erger kon, er juist nog iets ergers gebeurde. Het leed, verdriet, eenzaamheid maar vooral het fysieke en mentale geweld wat erin voorkomt, en tegelijkertijd ook de hunkering naar goedkeuring, acceptatie en liefde is zo overweldigend.
Wat het boek zó ontzettend aangrijpend maakt is dat het voor Edino natuurlijke dagelijkse kost was. Het was voor hem vanzelfsprekend, normaal. En juist die manier waarop bepaalde dingen zijn omschreven maakt het een verschrikkelijk maar ook enorm belangrijk boek. Dit verhaal zal me nog lang bij blijven!
Wat het boek zó ontzettend aangrijpend maakt is dat het voor Edino natuurlijke dagelijkse kost was. Het was voor hem vanzelfsprekend, normaal. En juist die manier waarop bepaalde dingen zijn omschreven maakt het een verschrikkelijk maar ook enorm belangrijk boek. Dit verhaal zal me nog lang bij blijven!
November 23, 2025
4 sterren voor de schrijfstijl, maar ik kan het niet laten om toch 5 sterren te geven. Aan het eind zitten zuchten en puffen, in a good way, omdat ik (en dit dekt de lading onvoldoende) zo onder de indruk ben van de veerkracht van deze kinderen, en nu in het bijzonder van Edino. Ook de oproep aan ons als samenleving om met z'n allen op te komen voor kwetsbare kinderen die onvoldoende beschermd worden, en de stukken over dat het onmogelijk is om je grenzen aan te geven als je niet weet wat grenzen zijn, en ze jarenlang door een ander zijn bepaald. Een diepe buiging voor jullie allemaal ♥️
December 21, 2025
Mijn naam is Edino is een heftig boek. Wat er gebeurd is, maakte veel indruk op mij. Het is mooi en duidelijk geschreven en het verhaal blijft hangen. Ik gun de familie het allerbeste. Zeker een aanrader.
November 24, 2025
Ik heb het audioboek geluisterd voorgelezen door Edino zelf. Niet normaal veel respect voor deze kinderen en hun weerbaarheid
November 24, 2025
Het voelt bijna vreemd om een recensie te schrijven over een boek als ‘Mijn naam is Edino’. Niet omdat het boek niet goed is, het is indrukwekkend en intens, maar omdat het gaat over echte mensen, echte herinneringen en echte trauma’s. Het voelt ongepast om daar een oordeel aan te hangen. Toch wil ik graag delen wat dit boek met me deed.
Na het kijken van de documentaire over Ruinerwold vond ik het hele verhaal al ontzettend intrigerend en aangrijpend. Het boek van Israël las ik destijds binnen een dag uit, maar ook toen wisten we dat we nog niet het hele verhaal hadden. Daarom was ik enorm nieuwsgierig naar de invalshoek van Edino: wat heeft hij gezien, gevoeld en meegemaakt?
Het antwoord is: veel. Soms meer dan je eigenlijk wilt weten, omdat het bijna niet te bevatten is dat een gezin, kinderen, dit hebben moeten doorstaan. Het is mensonterend wat er achter die afgesloten deuren is gebeurd. De manier waarop hij vertelt over het geweld, de isolatie, het misbruik… sommige stukken laten je letterlijk huiveren. En dan dat moment waarop zijn moeder sterft en hem niet meer herkent. Dat brak mijn hart compleet.
Het is (kinder)mishandeling en misbruik, zowel fysiek als mentaal. En het houdt niet op bij de gebeurtenissen zelf. De fragmenten over zijn leven na Meppel 2019 laten zien hoe diep de littekens zitten, hoe groot de impact is, en nog altijd blijft.
Wat mij vooral raakt, is de manier waarop Edino zijn verhaal deelt. Open, rauw, zonder zichzelf te sparen. Dit is niet zomaar een boek; het is een getuigenis. Een inkijk in een leven dat niemand zou moeten leiden. En tegelijkertijd straalt het ook kracht uit. In hoe hij terugkijkt, hoe hij probeert te begrijpen, hoe hij vooruit wil; voor zichzelf, voor zijn broers en zussen, voor zijn eigen kinderen en voor anderen.
Een autobiografie als deze beoordeel je niet op verhaalstructuur of spanning. Maar als ik moet zeggen wat het met me deed: het kwam keihard binnen. Aangrijpend en huiveringwekkend. Een verhaal dat wel gehoord moet worden, en een man waarvoor ik alleen maar bewondering kan hebben.
Na het kijken van de documentaire over Ruinerwold vond ik het hele verhaal al ontzettend intrigerend en aangrijpend. Het boek van Israël las ik destijds binnen een dag uit, maar ook toen wisten we dat we nog niet het hele verhaal hadden. Daarom was ik enorm nieuwsgierig naar de invalshoek van Edino: wat heeft hij gezien, gevoeld en meegemaakt?
Het antwoord is: veel. Soms meer dan je eigenlijk wilt weten, omdat het bijna niet te bevatten is dat een gezin, kinderen, dit hebben moeten doorstaan. Het is mensonterend wat er achter die afgesloten deuren is gebeurd. De manier waarop hij vertelt over het geweld, de isolatie, het misbruik… sommige stukken laten je letterlijk huiveren. En dan dat moment waarop zijn moeder sterft en hem niet meer herkent. Dat brak mijn hart compleet.
Het is (kinder)mishandeling en misbruik, zowel fysiek als mentaal. En het houdt niet op bij de gebeurtenissen zelf. De fragmenten over zijn leven na Meppel 2019 laten zien hoe diep de littekens zitten, hoe groot de impact is, en nog altijd blijft.
Wat mij vooral raakt, is de manier waarop Edino zijn verhaal deelt. Open, rauw, zonder zichzelf te sparen. Dit is niet zomaar een boek; het is een getuigenis. Een inkijk in een leven dat niemand zou moeten leiden. En tegelijkertijd straalt het ook kracht uit. In hoe hij terugkijkt, hoe hij probeert te begrijpen, hoe hij vooruit wil; voor zichzelf, voor zijn broers en zussen, voor zijn eigen kinderen en voor anderen.
Een autobiografie als deze beoordeel je niet op verhaalstructuur of spanning. Maar als ik moet zeggen wat het met me deed: het kwam keihard binnen. Aangrijpend en huiveringwekkend. Een verhaal dat wel gehoord moet worden, en een man waarvoor ik alleen maar bewondering kan hebben.
December 17, 2025
Hoe moet ik dit boek beoordelen? In wezen was het boek van Edino's jongere broer Israël beter geschreven. Het zat beter in elkaar qua structuur, qua spanningsopbouw, qua ritme, qua zwaarte. Maar moet je iemand die zo'n verhaal als Edino opschrijft, hierop bekritiseren? Het is bewonderenswaardig dat dit opgeschreven is. Edino stelt zichzelf heel kwetsbaar op door met zijn eigen authentieke verhaal naar buiten te komen en dat is zeer waardevol, voor hemzelf en voor zijn lezers. Samen met het boek van Israël vormt het (voorlopig?) een tweeluik, over een ongelooflijk leven, een ongelooflijke opvoeding, een ondenkbaar leed dat deze kinderen is aangedaan. Alleen al het feit DAT ze bezig zijn een leven voor zichzelf op te bouwen, vind ik al bewonderenswaardig. En net als Israëls boek, geeft Edino's boek inzicht in religieus fanatisme, verwaarlozing en macht. Ik wens Edino, zijn broers en zussen het allerbeste.
November 5, 2025
Het boek is heel kwetsbaar opgesteld met anekdotes van Edino zijn jeugd, niet alleen de misbruik van zijn vader maar ook later nog wanneer andere daar nog eens gebruik van proberen te maken. Fijn ook om iets meer te lezen vanuit een ander perspectief, beide boeken (Wij waren, Ik ben) zijn 5 sterren waard en laten een heel goed verhaal zien van macht/geloof en hoe machteloos je eigenlijk bent als kind in zo'n geval en hoe dat zich uit in gevoel en gedrag.
Alle respect en liefde voor deze broers en zussen!
Alle respect en liefde voor deze broers en zussen!
November 16, 2025
Het is een aangrijpend relaas van één van de kinderen van Ruinerwold. Edino is het derde van negen kinderen in een disfunctioneel gezin. Allemaal gaan ze gebukt onder de opvoeding van hun vader, die zich een soort messias waant. Hij roept geesten op in de lichamen van zijn vrouw en kinderen en straft ze bij het meenemen van slechte energie. Na de dood van de moeder van het gezin worden de weerzinwekkende praktijken zo nog erger. Het is goed beschreven en bijna een wonder dat hij dit nog zo mooi en levensecht kan navertellen. Een aanrader.
December 21, 2025
Af en toe wilde ik niet verder luisteren omdat het zo’n heftig verhaal is. Maar toch wel gedaan, omdat je weet dat er een ontsnapping aan deze vreselijke situatie is. Verhelderend om te lezen hoe moeilijk het is voor de kinderen om niet eerder hier uit weg te vluchten of aan de bel te trekken . En dat geldt ook voor kinderen en vrouwen die met soortgelijke ellende te maken hebben. Echt helemaal ontsnappen is het eigenlijk ook niet als je hele jeugd hierdoor gevormd is. Moedig boek. Mooie epiloog ook.
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 17, 2025
Ja, hoe beoordeel je een verhaal als dit? Vrijwel in 1 ruk uitgelezen.
November 19, 2025
Net als bij het boek van zijn broertje Israel is het ook nu erg lastig om een rating te geven aan zo’n persoonlijk verhaal. Wat ik wel zou aanraden is om eerst de documentaire te bekijken voor de beeldvorming. Dit heeft mij in ieder geval geholpen om het een en ander beter te begrijpen tijdens het lezen.
November 19, 2025
Bijzonder om te lezen. Een indrukwekkend verhaal.
Ik heb er bewondering voor dat je dit zo kunt beschrijven en kunt overbrengen.
Een aanrader voor iedereen. Het laat je nadenken over hoe het leven verschillend kan zijn voor iedereen.
Ik heb er bewondering voor dat je dit zo kunt beschrijven en kunt overbrengen.
Een aanrader voor iedereen. Het laat je nadenken over hoe het leven verschillend kan zijn voor iedereen.
November 30, 2025
Geen woorden voor.
Alleen maar sterren!
Alleen maar sterren!
Read
November 30, 2025Zo’n heftig en indrukwekkend verhaal 💔
December 1, 2025
Kan niet anders dan dit 5 sterren geven, ongelofelijk verhaal
December 19, 2025
Aangrijpend verhaal. Het luisterboek wordt door Edino zelf voorgelezen
December 21, 2025
Triest om te lezen wat deze kinderen hebben moeten door staan.
December 25, 2025
Voor de lezer een verhaal, maar het zal je leven geweest zijn...Onder de indruk van hoe de lezer wordt meegenomen in alle gebeurtenissen en je kan je alleen maar voorstellen wat voor impact het op de levens van alle betrokkenen heeft gehad
November 14, 2025
n Mijn naam is Edino is zo’n boek dat je niet zomaar leest, maar dat onder je huid gaat zitten. Edino, inmiddels 33 jaar, vertelt op een indrukwekkend eerlijke manier hoe het was om op te groeien met een vader die zichzelf zag als een nieuwe Messias. Hij was één van de drie kinderen die officieel bekend waren bij de buitenwereld en die de kans kregen om naar school te gaan. Zijn vijf jongere broers en zussen waren nooit aangegeven, zodat ze volledig geïsoleerd konden opgroeien, zonder enige invloed van buitenaf zodat ze puur konden blijven.
Als lezer voelde ik meteen de beklemming die over dit gezin hing. De oudere kinderen kregen te horen dat de jongere kinderen een “geheim met God” waren. Als ze erover zouden praten, zou hun vader in de gevangenis belanden. Die voortdurende angst en manipulatie vormden het fundament van hun jeugd. Pas in 2019 werd bekend dat op een boerderij in Ruinerwold een verborgen gezin leefde — een onthulling die de hele maatschappij schokte.
Eerlijk gezegd wist ik vóór dit boek nauwelijks iets van de Ruinerwold-zaak. Ik had er ooit wel vaag iets over gehoord in de media, maar het was nooit echt tot me doorgedrongen. Door Edino’s eigen woorden te lezen, komt het veel harder binnen dan welk nieuwsbericht ook. Zijn belevenissen voel je direct binnenkomen — de beklemming, de verwarring, isolatie maar vooral de mentale en fysieke mishandeling die jarenlang deel uitmaakte van zijn dagelijkse leven. De manier waarop hij de indoctrinatie door zijn vader beschrijft, vond ik aangrijpend en soms ronduit hartverscheurend dat ik soms echt even moest pauzeren om het te laten bezinken.
Terwijl ik las, voelde ik mijn hart steeds zwaarder worden. Het idee dat kinderen zó moeten opgroeien, in omstandigheden die niemand zou mogen meemaken, blijft bij me. En wat me misschien nog verdrietiger maakt: het besef dat dit gezin waarschijnlijk niet het enige is.
Dit boek heeft me opnieuw bewust gemaakt van een pijnlijke realiteit: dat er helaas veel meer gezinnen bestaan dan we kunnen indenken waar verwaarlozing en mishandeling aan de orde van de dag zijn, vaak zonder dat iemand het ziet. Of waar het wel opgemerkt wordt door de omgeving, maar waar er geen verdere stappen worden gezet om welke reden dan ook.
Dit boek heeft me echt geraakt. Mijn naam is Edino is een krachtig, moedig verhaal dat je niet zomaar naast je neerlegt. Het laat je stilvallen, nadenken en vooral voelen — en dat maakt het wat mij betreft een belangrijke en indrukwekkende leeservaring.
Als lezer voelde ik meteen de beklemming die over dit gezin hing. De oudere kinderen kregen te horen dat de jongere kinderen een “geheim met God” waren. Als ze erover zouden praten, zou hun vader in de gevangenis belanden. Die voortdurende angst en manipulatie vormden het fundament van hun jeugd. Pas in 2019 werd bekend dat op een boerderij in Ruinerwold een verborgen gezin leefde — een onthulling die de hele maatschappij schokte.
Eerlijk gezegd wist ik vóór dit boek nauwelijks iets van de Ruinerwold-zaak. Ik had er ooit wel vaag iets over gehoord in de media, maar het was nooit echt tot me doorgedrongen. Door Edino’s eigen woorden te lezen, komt het veel harder binnen dan welk nieuwsbericht ook. Zijn belevenissen voel je direct binnenkomen — de beklemming, de verwarring, isolatie maar vooral de mentale en fysieke mishandeling die jarenlang deel uitmaakte van zijn dagelijkse leven. De manier waarop hij de indoctrinatie door zijn vader beschrijft, vond ik aangrijpend en soms ronduit hartverscheurend dat ik soms echt even moest pauzeren om het te laten bezinken.
Terwijl ik las, voelde ik mijn hart steeds zwaarder worden. Het idee dat kinderen zó moeten opgroeien, in omstandigheden die niemand zou mogen meemaken, blijft bij me. En wat me misschien nog verdrietiger maakt: het besef dat dit gezin waarschijnlijk niet het enige is.
Dit boek heeft me opnieuw bewust gemaakt van een pijnlijke realiteit: dat er helaas veel meer gezinnen bestaan dan we kunnen indenken waar verwaarlozing en mishandeling aan de orde van de dag zijn, vaak zonder dat iemand het ziet. Of waar het wel opgemerkt wordt door de omgeving, maar waar er geen verdere stappen worden gezet om welke reden dan ook.
Dit boek heeft me echt geraakt. Mijn naam is Edino is een krachtig, moedig verhaal dat je niet zomaar naast je neerlegt. Het laat je stilvallen, nadenken en vooral voelen — en dat maakt het wat mij betreft een belangrijke en indrukwekkende leeservaring.
November 21, 2025
In dit boek vertelt Edino van Dorsten openhartig over zijn jeugd binnen een streng religieus en volledig door zijn vader gecontroleerd gezin. Hij groeit op met zijn ouders en negen kinderen, maar een normale jeugd kent hij niet. Zijn vader die binnen het gezin wordt gezien als prime father bepaalt alles en gebruikt zijn geloof als rechtvaardiging voor elke regel, straf en beslissing. Volgens hem ziet en hoort God alles, en geeft hij dat aan de vader door.
Edino beschrijft hoe straffen varieerden van langdurige afzondering tot ’s nachts buiten moeten blijven. De voortdurende angst, schaamte en verwarring maken diepe indruk, evenals het verbale, fysieke en seksuele misbruik dat in het gezin voorkwam.
Slechts drie van de kinderen gingen naar school; meerdere kinderen waren nooit officieel aangegeven en bestonden voor de buitenwereld dus niet. Binnen het gezin kregen alle kinderen bij geboorte een ‘missie’. Volgens hun vader waren zij de prime children, bestemd om later een soort ministers te worden in het door hem bedachte Eden, een zelfvoorzienende ideale wereld waarin hij de Messias zou zijn. Edino kreeg zijn naam omdat hij later de rechter van Eden zou moeten worden.
Het boek is ingedeeld in korte hoofdstukken die de verschillende woonplaatsen en periodes van het gezin volgen, van Hasselt (2003–2005) en Zwartsluis (2005), tot Meppel (2009–2010 en 2019) in 2019 heeft het bekendheid gekregen en verteld Edino ook wat het met hem heeft gedaan. Door de beknopte hoofdstukken leest het verhaal vlot.
Ik vond dat Edino dit verhaal heel mooi, eerlijk en kwetsbaar heeft verteld. De manier waarop hij terugblikt op zijn jeugd is confronterend maar nergens sensatiegericht. Het is oprecht, rauw en integer. Ondanks de zware thematiek blijft het boek toegankelijk door de korte hoofdstukken en de heldere stijl. De inhoud laat je niet los want door de gedetailleerde beschrijving leef je heel erg mee met de kinderen.
Wat ik ook erg indrukwekkend vond was hoe Edino niet alleen zijn ervaringen beschrijft maar het ook probeert te begrijpen. Hij geeft context, legt zijn gevoelens bloot en laat zien hoeveel verwarring en eenzaamheid hij heeft gevoeld. Wat ik heel schokkend vind is hoe geïsoleerd en onzichtbaar dit gezin jarenlang heeft kunnen leven en dat sommige kinderen officieel niet eens bestonden, dit blijft voor mij onvoorstelbaar. Ik ben blij dat er ook een hoofdstuk over 2019 is toegevoegd, waarin duidelijk wordt waarom zij niet eerder naar buiten zijn getreden en hoe het was om hun vader na jaren weer onder ogen te komen. Ik ben heel dankbaar en blij dat ik over dit bijzondere verhaal een recensie heb mogen schrijven.
Edino beschrijft hoe straffen varieerden van langdurige afzondering tot ’s nachts buiten moeten blijven. De voortdurende angst, schaamte en verwarring maken diepe indruk, evenals het verbale, fysieke en seksuele misbruik dat in het gezin voorkwam.
Slechts drie van de kinderen gingen naar school; meerdere kinderen waren nooit officieel aangegeven en bestonden voor de buitenwereld dus niet. Binnen het gezin kregen alle kinderen bij geboorte een ‘missie’. Volgens hun vader waren zij de prime children, bestemd om later een soort ministers te worden in het door hem bedachte Eden, een zelfvoorzienende ideale wereld waarin hij de Messias zou zijn. Edino kreeg zijn naam omdat hij later de rechter van Eden zou moeten worden.
Het boek is ingedeeld in korte hoofdstukken die de verschillende woonplaatsen en periodes van het gezin volgen, van Hasselt (2003–2005) en Zwartsluis (2005), tot Meppel (2009–2010 en 2019) in 2019 heeft het bekendheid gekregen en verteld Edino ook wat het met hem heeft gedaan. Door de beknopte hoofdstukken leest het verhaal vlot.
Ik vond dat Edino dit verhaal heel mooi, eerlijk en kwetsbaar heeft verteld. De manier waarop hij terugblikt op zijn jeugd is confronterend maar nergens sensatiegericht. Het is oprecht, rauw en integer. Ondanks de zware thematiek blijft het boek toegankelijk door de korte hoofdstukken en de heldere stijl. De inhoud laat je niet los want door de gedetailleerde beschrijving leef je heel erg mee met de kinderen.
Wat ik ook erg indrukwekkend vond was hoe Edino niet alleen zijn ervaringen beschrijft maar het ook probeert te begrijpen. Hij geeft context, legt zijn gevoelens bloot en laat zien hoeveel verwarring en eenzaamheid hij heeft gevoeld. Wat ik heel schokkend vind is hoe geïsoleerd en onzichtbaar dit gezin jarenlang heeft kunnen leven en dat sommige kinderen officieel niet eens bestonden, dit blijft voor mij onvoorstelbaar. Ik ben blij dat er ook een hoofdstuk over 2019 is toegevoegd, waarin duidelijk wordt waarom zij niet eerder naar buiten zijn getreden en hoe het was om hun vader na jaren weer onder ogen te komen. Ik ben heel dankbaar en blij dat ik over dit bijzondere verhaal een recensie heb mogen schrijven.
November 27, 2025
Toen het nieuws naar buiten kwam, van een gezin dat al jarenlang afgezonderd leefde, was iedereen natuurlijk benieuwd naar het verhaal en de kinderen om wie het ging. De documentaire, die daarna verscheen, hebben wij hier thuis meteen bekeken en het is en blijft een ontzettend aangrijpend verhaal.
Toen dit boek aangekondigd werd, wist ik meteen dat ik het wilde lezen. Hoewel ik op voorhand al wel verwacht had dat het heftig en aangrijpend zou zijn, viel dat in het niets bij wat ik allemaal las.
Edino vertelt zijn versie van het verhaal. Hoe hij jarenlang gebukt ging onder het strenge regime van zijn vader, de constante angst, de zware straffen en latere fysieke en seksuele mishandelingen.
Edino neemt je in dit boek mee naar alle woonplaatsen waar het gezin heeft gewoond. Van 2003- 2005 in Hasselt, 2005 Zwartsluis en Meppel van 2009 tot 2010. In 2019, wanneer de politie op zijn stoep staat, woont hij ook in Meppel.
We volgen zijn leven waarin hij als één van de weinige naar school mocht, terwijl de andere kinderen een geheim moesten blijven. Hij heeft het moeilijk op school, mist vaak dagen en wordt door de andere kinderen gemeden.
Zodra zijn moeder is overleden moet hij van zijn vader geesten toelaten in zijn lichaam en wordt zo uiteindelijk de nieuwe vrouw van zijn vader. Deze chronologische volgorde laat zien hoe de situatie steeds meer verslechterd.
In vergelijking met de documentaire gaat het boek dieper in op de innerlijke strijd en de bijbehorende gedachtes en ik kan niet in woorden uitleggen hoe ontzettend zielig ik het vind dat de kinderen dit hebben moeten meemaken.
Het verhaal is rauw en aangrijpend geschreven. Je voelt zijn eenzaamheid die hij gevoeld moet hebben toen hij jonger was, door de pagina’s heen. Dat niemand hem kwam helpen op zijn juf na die een melding deed bij jeugdzorg, maar zijn vader wist iedereen om de tuin te leiden, dus is er helaas niets mee gebeurd.
Het boek van zijn broertje Israel heb ik nog liggen en staat zeker op de planning om gelezen te worden. Ik ben ook benieuwd naar zijn kant van haar verhaal aangezien hij één van de kinderen was die niet naar school mocht en terwijl de oudere kinderen het huis al verlaten hadden, zat hij er nog met de andere jongere kinderen. Ik ben nieuwsgierig naar hoe hij die tijd beleefd heeft.
Indien je de documentaire hebt gezien is dit boek een intense en waardevolle aanvulling.
Mijn naam is Edino is een hartverscheurend, eerlijk en belangrijk verhaal dat mij nog lang gaat bijblijven. Bedankt Edino voor jouw verhaal! Een verhaal dat gehoord moet worden.
Toen dit boek aangekondigd werd, wist ik meteen dat ik het wilde lezen. Hoewel ik op voorhand al wel verwacht had dat het heftig en aangrijpend zou zijn, viel dat in het niets bij wat ik allemaal las.
Edino vertelt zijn versie van het verhaal. Hoe hij jarenlang gebukt ging onder het strenge regime van zijn vader, de constante angst, de zware straffen en latere fysieke en seksuele mishandelingen.
Edino neemt je in dit boek mee naar alle woonplaatsen waar het gezin heeft gewoond. Van 2003- 2005 in Hasselt, 2005 Zwartsluis en Meppel van 2009 tot 2010. In 2019, wanneer de politie op zijn stoep staat, woont hij ook in Meppel.
We volgen zijn leven waarin hij als één van de weinige naar school mocht, terwijl de andere kinderen een geheim moesten blijven. Hij heeft het moeilijk op school, mist vaak dagen en wordt door de andere kinderen gemeden.
Zodra zijn moeder is overleden moet hij van zijn vader geesten toelaten in zijn lichaam en wordt zo uiteindelijk de nieuwe vrouw van zijn vader. Deze chronologische volgorde laat zien hoe de situatie steeds meer verslechterd.
In vergelijking met de documentaire gaat het boek dieper in op de innerlijke strijd en de bijbehorende gedachtes en ik kan niet in woorden uitleggen hoe ontzettend zielig ik het vind dat de kinderen dit hebben moeten meemaken.
Het verhaal is rauw en aangrijpend geschreven. Je voelt zijn eenzaamheid die hij gevoeld moet hebben toen hij jonger was, door de pagina’s heen. Dat niemand hem kwam helpen op zijn juf na die een melding deed bij jeugdzorg, maar zijn vader wist iedereen om de tuin te leiden, dus is er helaas niets mee gebeurd.
Het boek van zijn broertje Israel heb ik nog liggen en staat zeker op de planning om gelezen te worden. Ik ben ook benieuwd naar zijn kant van haar verhaal aangezien hij één van de kinderen was die niet naar school mocht en terwijl de oudere kinderen het huis al verlaten hadden, zat hij er nog met de andere jongere kinderen. Ik ben nieuwsgierig naar hoe hij die tijd beleefd heeft.
Indien je de documentaire hebt gezien is dit boek een intense en waardevolle aanvulling.
Mijn naam is Edino is een hartverscheurend, eerlijk en belangrijk verhaal dat mij nog lang gaat bijblijven. Bedankt Edino voor jouw verhaal! Een verhaal dat gehoord moet worden.
December 30, 2025
Edino van Dorsten is iemand die niet zomaar een boek schrijft, maar een levenservaring deelt die bijna te zwaar lijkt om door één persoon gedragen te worden. Hij groeide op in een afgesloten, beklemmende omgeving en moest zichzelf opnieuw uitvinden in een wereld die hij nauwelijks kende. Dat maakt hem niet alleen auteur, maar ook verteller van een verhaal dat hij jarenlang niet mócht vertellen. Zijn stem klinkt rauw, eerlijk en soms verrassend zacht, alsof hij nog steeds voorzichtig aftast hoeveel ruimte hij mag innemen.
In Mijn naam is Edino neemt hij je mee in zijn eigen geschiedenis, maar niet op een afstandelijke manier. Je voelt de verwarring van zijn jeugd, de constante spanning in het gezin en de enorme impact van een vader die alles controleerde. Wat het boek bijzonder maakt, is dat Edino niet alleen terugblikt, maar ook laat zien hoe het voelt om voor het eerst zelf keuzes te mogen maken. Zijn zoektocht naar vrijheid, identiteit en vertrouwen wordt heel tastbaar. Soms zit je bijna ongemakkelijk dicht op zijn gedachten, alsof je iets leest dat eigenlijk te persoonlijk is — maar juist dat maakt het zo krachtig. Het is geen verhaal dat je simpelweg “leest”; je beweegt erdoorheen, met alle schurende en hoopvolle momenten erbij.
De schrijfstijl is direct en ongefilterd, zonder onnodige opsmuk. Dat werkt goed, omdat het past bij de manier waarop Edino zijn verleden probeert te begrijpen: stap voor stap, zonder te verbergen wat pijn doet. Af en toe voelt de tekst wat hoekig of herhalend, alsof hij zoekende is naar woorden die nog niet helemaal bestaan voor wat hij wil zeggen. Maar die kleine oneffenheden maken het juist authentiek. De personages - vooral zijn familieleden - worden niet overdreven uitgewerkt, maar krijgen genoeg contouren om hun invloed voelbaar te maken. Zijn vader is geen karikatuur, maar een dreigende aanwezigheid die je als lezer bijna fysiek voelt. Edino zelf groeit gaandeweg uit tot iemand die je wilt aanmoedigen, omdat je merkt hoe hard hij werkt om zichzelf niet langer te laten definiëren door zijn verleden.
Mijn naam is Edino is een eerlijk, soms rauw, maar uiteindelijk hoopvol verhaal dat je nog even met je meedraagt nadat je het hebt dichtgeslagen.
In Mijn naam is Edino neemt hij je mee in zijn eigen geschiedenis, maar niet op een afstandelijke manier. Je voelt de verwarring van zijn jeugd, de constante spanning in het gezin en de enorme impact van een vader die alles controleerde. Wat het boek bijzonder maakt, is dat Edino niet alleen terugblikt, maar ook laat zien hoe het voelt om voor het eerst zelf keuzes te mogen maken. Zijn zoektocht naar vrijheid, identiteit en vertrouwen wordt heel tastbaar. Soms zit je bijna ongemakkelijk dicht op zijn gedachten, alsof je iets leest dat eigenlijk te persoonlijk is — maar juist dat maakt het zo krachtig. Het is geen verhaal dat je simpelweg “leest”; je beweegt erdoorheen, met alle schurende en hoopvolle momenten erbij.
De schrijfstijl is direct en ongefilterd, zonder onnodige opsmuk. Dat werkt goed, omdat het past bij de manier waarop Edino zijn verleden probeert te begrijpen: stap voor stap, zonder te verbergen wat pijn doet. Af en toe voelt de tekst wat hoekig of herhalend, alsof hij zoekende is naar woorden die nog niet helemaal bestaan voor wat hij wil zeggen. Maar die kleine oneffenheden maken het juist authentiek. De personages - vooral zijn familieleden - worden niet overdreven uitgewerkt, maar krijgen genoeg contouren om hun invloed voelbaar te maken. Zijn vader is geen karikatuur, maar een dreigende aanwezigheid die je als lezer bijna fysiek voelt. Edino zelf groeit gaandeweg uit tot iemand die je wilt aanmoedigen, omdat je merkt hoe hard hij werkt om zichzelf niet langer te laten definiëren door zijn verleden.
Mijn naam is Edino is een eerlijk, soms rauw, maar uiteindelijk hoopvol verhaal dat je nog even met je meedraagt nadat je het hebt dichtgeslagen.
December 27, 2025
🗣️ Ik leerde het verhaal van het verborgen gezin in Ruinerwold kennen via het boek van Israel van Dorsten. Daarin brengt hij zijn versie van het verhaal, zijn ervaringen. Het resultaat is een eerlijk, kwetsbaar maar vooral ongelooflijk moedig relaas.
🗣️ Nu deelt ook oudere broer Edino zijn kant van het verhaal. Ze groeiden op in hetzelfde gezin, maar tegelijkertijd ook niet. Edino was één van de drie schoolgaande kinderen. Van zijn vader kreeg hij steeds vaker het verwijt dat hij slechte invloeden van buitenaf meebracht, waar hij steevast voor moest boeten.
🗣️ Na de dood van zijn moeder verslechterde de situatie van Edino verder. Hij mocht niet om haar rouwen, want ze had hen verraden, ze was een afvallige van het geloof. Edino moest haar rol als medium voor de vader steeds vaker innemen. Urenlang was hij zichzelf niet, maar moest hij de ene na de andere geest toelaten.
🗣️ Het komt uiteindelijk zover dat Edino niet meer in huis mag wonen, want zijn negatieve invloeden zijn niet langer welkom.
🗣️ Na vele jaren van fysieke en mentale mishandeling vindt Edino stapsgewijs een weg naar buiten. Maar hij weet niet wat hij met de situatie van de andere kinderen aan moet.
🗣️ Het voelt belangrijk om het verhaal van Edino naast dat van zijn broer te kunnen leggen, om ook hem zijn stem terug te geven. Hoewel ze in hetzelfde gezin opgroeiden, leefden ze grotendeels in verschillende werkelijkheden.
🗣️ Aan hun getuigenissen kan en wil ik uiteraarf geen waardeoordeel verbinden. Maar als we even puur ‘verhaaltechnisch’ kijken en je hebt geen van beide boeken al gelezen, dan zou ik je aanraden om met het boek van Israel te starten. Naar mijn gevoel is dat het meest helder opgebouwd, waardoor je de gruwelen die de kinderen doormaakten beter zal begrijpen. Las je dat boek al en wil je meer weten, dan werpt het verhaal van Edino meer en vooral een iets ander licht op de situatie.
🗣️ Nu deelt ook oudere broer Edino zijn kant van het verhaal. Ze groeiden op in hetzelfde gezin, maar tegelijkertijd ook niet. Edino was één van de drie schoolgaande kinderen. Van zijn vader kreeg hij steeds vaker het verwijt dat hij slechte invloeden van buitenaf meebracht, waar hij steevast voor moest boeten.
🗣️ Na de dood van zijn moeder verslechterde de situatie van Edino verder. Hij mocht niet om haar rouwen, want ze had hen verraden, ze was een afvallige van het geloof. Edino moest haar rol als medium voor de vader steeds vaker innemen. Urenlang was hij zichzelf niet, maar moest hij de ene na de andere geest toelaten.
🗣️ Het komt uiteindelijk zover dat Edino niet meer in huis mag wonen, want zijn negatieve invloeden zijn niet langer welkom.
🗣️ Na vele jaren van fysieke en mentale mishandeling vindt Edino stapsgewijs een weg naar buiten. Maar hij weet niet wat hij met de situatie van de andere kinderen aan moet.
🗣️ Het voelt belangrijk om het verhaal van Edino naast dat van zijn broer te kunnen leggen, om ook hem zijn stem terug te geven. Hoewel ze in hetzelfde gezin opgroeiden, leefden ze grotendeels in verschillende werkelijkheden.
🗣️ Aan hun getuigenissen kan en wil ik uiteraarf geen waardeoordeel verbinden. Maar als we even puur ‘verhaaltechnisch’ kijken en je hebt geen van beide boeken al gelezen, dan zou ik je aanraden om met het boek van Israel te starten. Naar mijn gevoel is dat het meest helder opgebouwd, waardoor je de gruwelen die de kinderen doormaakten beter zal begrijpen. Las je dat boek al en wil je meer weten, dan werpt het verhaal van Edino meer en vooral een iets ander licht op de situatie.
November 8, 2025
Wat een indrukwekkend boek. Ik had de documentaire hiervoor al een keer gezien en ik raad aan om die eerst te zien. Zo kreeg ik echt een beeld bij de meeste dingen die werden beschreven.
Ik vond het heel interessant om het verhaal vanuit Edino te lezen. Ook welke gedachtes hij had tijdens alles wat er gebeurde.
Ook heb ik tijdens het lezen meerdere malen bedacht hoe belangrijk het is dat mensen letten op hun medemens. Wat als er meer mensen aan de bel hadden getrokken? En niet alleen zijn juf.
Ik vond op het einde heel mooi om te lezen dat ze de vader niets verweten. Echt heel mooi om te zien hoe hij over alles dacht achteraf.
Dit verhaal is elke keer enorm aangrijpend. Zo bijzonder hoe dit allemaal heeft kunnen gebeuren in Nederland zonder dat iemand het doorhad. En ook bijzonder hoeveel macht iemand kan hebben over andere mensen. En hoe dit voor sommige mensen echt de realiteit is en dat zij geloven dat ze echt handelen voor een groter doel.
Dit is echt een verhaal die je aangrijpt vanaf de eerste bladzijde. Hij is echt heftig en daardoor is het handig om eerst triggerwarnings op te zoeken. Maar wat is dit verhaal goed verwoord. Ik had het idee dat over alles goed is nagedacht.
Ik vond het heel interessant om het verhaal vanuit Edino te lezen. Ook welke gedachtes hij had tijdens alles wat er gebeurde.
Ook heb ik tijdens het lezen meerdere malen bedacht hoe belangrijk het is dat mensen letten op hun medemens. Wat als er meer mensen aan de bel hadden getrokken? En niet alleen zijn juf.
Ik vond op het einde heel mooi om te lezen dat ze de vader niets verweten. Echt heel mooi om te zien hoe hij over alles dacht achteraf.
Dit verhaal is elke keer enorm aangrijpend. Zo bijzonder hoe dit allemaal heeft kunnen gebeuren in Nederland zonder dat iemand het doorhad. En ook bijzonder hoeveel macht iemand kan hebben over andere mensen. En hoe dit voor sommige mensen echt de realiteit is en dat zij geloven dat ze echt handelen voor een groter doel.
Dit is echt een verhaal die je aangrijpt vanaf de eerste bladzijde. Hij is echt heftig en daardoor is het handig om eerst triggerwarnings op te zoeken. Maar wat is dit verhaal goed verwoord. Ik had het idee dat over alles goed is nagedacht.
Displaying 1 - 30 of 54 reviews