Το Διαμάντι των Θεών

by Στυλιανός Κιλημάντζος

Ο πόλεμος ανάμεσα στους Σαλούβιαρ και τους Ούρμπιλαχ μαίνεται ασταμάτητα για αιώνες. Οι Σαλούβιαρ θέλουν πίσω την παλιά τους πρωτεύουσα, τη Ραμίνα και όλα τα εδάφη που έχασαν από τους πολεμοχαρείς Ούρμπιλαχ. Ο στρατηγός Μπέριντεμ Ιμπανόγιο φυλάει τα σύνορα για λογαριασμό των Σαλούβιαρ και έχει γίνει ο φόβος και ο τρόμος των εχθρών του. Στην πεδιάδα της Ζιλμάτα, κάτω από την οροσειρά Φουγέτ, θα ανακαλύψει ένα μυστικό υπόγειο κόσμο γεμάτο θαύματα και μαγεία. Εκεί οι Ιβίρφιντ, ο λαός της φύσης, θα τον αντιμετωπίσουν με καχυποψία, εκτός από την πανέμορφη Παφύλια. Εκείνη θα τον βοηθήσει στις περιπέτειές του που θα τον οδηγήσουν στην απόκτηση του διαμαντιού των θεών. Ενός πανάρχαιου και πανίσχυρου μαγικού αντικειμένου που θα του δώσει τη δύναμη που χρειάζεται, για να αφανίσει τις ορδές των Ούρμπιλαχ. Όμως όσο χρησιμοποιεί το διαμάντι, αυτό του κατατρώει σιγά-σιγά τα σωθικά και με τα τεχνάσματά του, παίρνει μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο τον έλεγχο. Καθώς η μάχη ανάμεσα στους δύο λαούς κλιμακώνεται, ο Μπέριντεμ θα δώσει την υπέρτατη προσωπική του μάχη. Αυτή για την ψυχή του.

531 pages, Paperback

First published February 1, 2013

About the author

Ο Στυλιανός Κιλημάντζος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 8/2/1981. Έχει σπουδάσει αγγλική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και έχει μεταπτυχιακό στη μετάφραση από το Πανεπιστήμιο του Portsmouth. Έχει ασχοληθεί επαγγελματικά με τη διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας, τη μετάφραση και τη διερμηνεία.

https://skilimantzos81.wordpress.com/

Reviews

[Ευθυμία Δεσποτάκη · Rating 3 out of 5]

Έχοντας ήδη διαβάσει τα δύο πρώτα βιβλία του Κιλημάντζου (Το Χρονικό της Παγωμένης Ηπείρου και Για το Θρόνο της Θερίνια), και με την ανοδική πορεία που φαινόταν να διαγράφει η γραφή του, περίμενα κάτι αν μη τι άλλο εξαιρετικό από το Διαμάντι των Θεών.

Δεν είναι κακό. Ωστόσο δεν είναι αυτό που λαχταρούσα να δω γραμμένο από τον Κιλημάντζο. Περίμενα να περάσει στο επόμενο στάδιο, να δώσει λίγη περισσότερη σημασία στη γραφή του (γιατί από κοσμοπλασία και χαρακτήρες, η Θερίνια ήταν εξαιρετική). Και εδώ, η κοσμοπλασία είναι πολύ καλή, οι χαρακτήρες μη-ιδανικοί (πράγμα που λατρεύω και τον χαίρομαι γι' αυτό). αλλά η γραφή είναι ακόμη κάπως άγαρμπη.