"Πολλοί συνάδελφοι αλλά και απλοί πολίτες, με τους οποίους έρχομαι σε επαφή και συζητώ διάφορες συγκλονιστικές υποθέσεις που χειρίστηκα και έζησα κατά τη μακροχρόνια δημοσιογραφική μου σταδιοδρομία, με παρότρυναν να τις καταγράψω, να τις αποτυπώσω σε βιβλίο. Πρόκειται για εμπειρίες μιας ζωής.
Μέσα στις σελίδες του βιβλίου, θα βρει ο αναγνώστης τα στυγερά εγκλήματα που απασχόλησαν την κοινή γνώμη για μέρες ή και πολλές εβδομάδες, λόγω του τρομακτικού ενδιαφέροντος που παρουσίασαν. Είναι τα εγκλήματα που –όπως αναφέρει και ο τίτλος– συγκλόνισαν την Ελλάδα.
Εννοείται ότι όλες οι υποθέσεις που περιγράφω είναι πέρα για πέρα αληθινές. Δεν περιέχουν φανταστικές σκηνές ή υποθετικές λεπτομέρειες. Ούτε προσπάθησα να τις παρουσιάσω πιο τραγικές απ’ ό,τι ήταν. Κατέγραψα όσα είδα και βίωσα κάνοντας πάντα ρεπορτάζ στον τόπο όπου διαδραματίζονταν τα γεγονότα.
Οι άγριες δολοφονίες και τα άλλα εγκλήματα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο καταγράφηκαν με ιδιαίτερη προσοχή, χωρίς υπερβολές, χωρίς ίχνος διαστρέβλωσης των πραγματικών περιστατικών. Είμαι βέβαιος ότι πολλές από αυτές τις υποθέσεις θα χρησιμεύσουν και στον ιστορικό του μέλλοντος, λόγω της αυθεντικότητάς τους και της πιστής καταγραφής των πραγματικών περιστατικών και μόνο". Π.Σ.
Ο Πάνος Σόμπολος γεννήθηκε στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας (Δημοτικό διαμέρισμα Καραϊσκάκης). Σπούδασε δημοσιογραφία κι από τα πρώτα χρόνια εντάχθηκε στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Εργάστηκε στις εφημερίδες Ακρόπολη, Αθηναϊκή, Μακεδονία (γραφεία Αθήνας) και στα περιοδικά Εικόνες, Πάνθεο, Ρομάντζο κ.ά. καθώς και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων καλύπτοντας για ένδεκα χρόνια το δικαστικό ρεπορτάζ. Για 22 χρόνια δούλεψε στην ΕΡΤ (ΥΕΝΕΔ, ΕΡΤ2, ΝΕΤ), την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, στον τομέα ειδήσεων και σε εκπομπές. Επίσης εργάστηκε στην εφημερίδα Έθνος και στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA ως προϊστάμενος του αστυνομικού ρεπορτάζ. Ήταν ο δημιουργός και παρουσιαστής της εκπομπής «Αυτόπτης μάρτυρας» του MEGA, που είχε την υψηλότερη θεαματικότητα από όλες τις εκπομπές του καναλιού. Έχει καλύψει σχεδόν όλα τα μεγάλα γεγονότα που συγκλόνισαν τη χώρα στα σαράντα χρόνια της δημοσιογραφικής του πορείας, όπως πολύνεκρους και καταστροφικούς σεισμούς, αεροπορικές τραγωδίες, μεγάλες πυρκαγιές, δολοφονίες, τροχαία δυστυχήματα, ναυάγια, τρομοκρατικές ενέργειες, αεροπειρατείες και όλες τις πολύκροτες υποθέσεις της επικαιρότητας. Επίσης έχει καλύψει μεγάλα γεγονότα στο εξωτερικό, όπως την ανατίναξη αεροπλάνου στη Μάλτα με πολλά θύματα, την πολύνεκρη επίθεση σε λεωφορείο με Έλληνες τουρίστες στην Κωνσταντινούπολη, την εξέγερση στην Αλβανία με τις παρατράπεζες, τους πολύνεκρους σεισμούς στα βάθη της Τουρκίας και πολλά άλλα.
Μια απλή καταγραφή γεγονότων όπως τα είδε και τα έζησε ο συγγραφέας, με μερικές μαρτυρίες και ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν απο το 1980 έως και το 2007 περίπου (αν θυμάμαι καλά τις ημερομηνίες).
Διαβασμένο 2 φορές για μένα ένα βιβλίο άκρως ενδιαφέρων. Έμαθα για εγκλήματα που αγνοούσα την ύπαρξη τους .μην το δείτε ως λογοτεχνία γιατί δεν είναι . Είναι ουσιαστικά ένα αστυνομικό ρεπορτάζ σε μορφή βιβλίου για εγκλήματα που ο κύριος Σομπολος κάλυψε κατά τη διάρκεια της καριέρας του.
Μια αξιόλογη δουλειά απο τον κύριο Σόμπολο εκτενής οι έρευνες και εμπεριστατωμένες. Παρόλα αυτά θεωρώ ως επι το πλείστον πως οι ιστορίες ήταν όντως συγκλονίστηκες, κάποιες άλλες όμως αφόρητα ανιαρές και μακροσκελή.
Αποκαλυπτικό και εξαιρετικά ενδιαφέρον για όποιον θέλει να μάθει όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες (όχι όλων) των πιο σκληρών και απάνθρωπων εγκλημάτων που συνέβησαν στην Ελλάδα (της δεκαετίας του 1970 μέχρι και την δεκαετία του 2010). Θα προτιμούσα κάθε περιγραφή εγκλήματος να έχει πιο ομοιόμορφη δομή, ενώ την αναγνωστική εμπειρία σίγουρα θα εμπλούτιζαν εικόνες από το φωτογραφικό υλικό του δημοσιογράφου. Η ανθρωπιστική προσέγγιση που αναγράφεται στην περίληψη του βιβλίου θα μπορούσε να ήταν λίγο πιο αισθητή. Δεν μπορώ να αμφισβητήσω, βέβαια, το πόσο ανατριχιαστική ήταν η γλαφυρή περιγραφή των εγκλημάτων, σε σημείο που με έκανε να αφήσω το βιβλίο κάτω και να συνεχίσω αργότερα. Ορισμένες περιγραφές προκαλούν τέτοια αποστροφή και σε κάνουν να νιώθεις ότι ζεις την εξέλιξη των γεγονότων σε πραγματικό χρόνο.
2/5 Θετικά: ανάλυση πολλών υποθέσεων με αναλυτικά στοιχεία,ημερομηνίες, παραθέσεις από τις ανακρίσεις και τις ομολογίες και το κλίμα που υπήρχε εκείνη την εποχή γύρω από την υπόθεση. Θυμίζει αρκετά αστυνομικό ρεπορτάζ / χαρτιά από δικογραφίες. Ανεκτίμητη αξία το γεγονός ότι τα έζησε ακριβώς την στιγμή που διαδραματίστηκαν τα γεγονότα και μεταφέρει όλη την αίσθηση.
Αρνητικά: ο τρόπος γραφής είναι πολύ αδύναμος στα σημεία όπου έμπαιναν τα προσωπικά σχόλια και λόγια του. Δεν είναι συγγραφέας ο άνθρωπος, αλλά ας έπαιρνε έστω βοήθεια από κάποιον που είναι εφόσον ήθελε να γράψει βιβλίο και όχι ρεπορτάζ. Επανάληψη 5 συγκεκριμένων φράσεων (κουραστικό) , cringe συμβουλές και συμπεράσματα δικά του (ακόμη και σε θέματα που δεν θεωρώ ότι άπτονται στο επάγγελμα του κι είναι αδιανόητο να εμπλέκεται σε αυτά πχ ψυχολογικές εκτιμήσεις και σχόλια-χαρακτηρισμοί *ο περίεργος, ο διαταραγμένος κ.α.* κάτσε καλά φωτεινέ παντογνώστη! ) + το καταλάβαμε ότι προτείνει το ρεπορτάζ κατευθείαν στον τόπο του εγκλήματος ΚΑΙ ότι αυτός πήγαινε πάντα από κοντά OKAY!
Πράγματι συγκλονιστικά εγκλήματα και πράγματι έμειναν ανεξίτηλα χαραγμένα, τουλάχιστον κάποια από αυτά, στη μνήμη μας. Παρόλα αυτά, κάποιες φορές, ένιωθα να διαβάζω τις αναφορές μια εφημερίδας στη στήλη με τα εγκλήματα παρά τις σελίδες ενός βιβλίο. Θα το πρότεινα σε όσους ενδιαφέρονται να ξεσκονίσουν κάθε βιβλίο με αναφορές σε αληθινά εγκλήματα.
Μια ξεκάθαρη δημοσιογραφική καταγραφή των εγκλημάτων. Δεν πρόκειται για λογοτεχνικό κείμενο, μην περιμένετε ανατροπές και απαντήσεις στα ερωτήματα σας. Κάποια από τα εγκλήματα που περιγράφονται τα είχα παρακολουθήσει. Κάποια άλλα όχι και παρουσίαζαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Ωραίο που υπάρχει ένα βιβλίο - αρχείο των πιο γνωστών υποθέσεων στην Ελλάδα αλλά ειλικρινά ο τρόπος γραφής κάνει το βιβλίο να μην διαβάζεται. Θυμίζει εξιστόρηση καφενείου
Ξεκίνησα να διαβάζω αυτό το βιβλίο περιμένοντας κάτι αντίστοιχο με τα άρθρα της Μηχανής του Χρόνου. Δυστυχώς απογοητεύθηκα. Δεν υπάρχουν αποκόμματα εφημερίδων ή φωτογραφίες (τουλάχιστον στην ηλεκτρονική έκδοση που δανείστηκα από την Εθνική Βιβλιοθήκη - δεν ξέρω πως είναι το φυσικό βιβλίο). Αυτό έχει σαν συνέπεια να μην σε μεταφέρει στην εκάστοτε εποχή. Η γλώσσα είναι εξαιρετικά φτωχή, κατά διαστήματα εκνευριστικά ανάρμοστη. "Τους θέρισε"¨, "είδαν τον χάρο με τα μάτια τους" κτλ. Έχει πολύ άγριες περιγραφές των εγκλημάτων - σε σημείο που δεν το περίμενα. Έχει πολλά άσχετα πράγματα (παραγράφους ολόκληρες με ονόματα εισαγγελέων και δικαστικών λ.χ.) αλλά ελάχιστα προσωπικά στοιχεία. Αυτό το "όπως τα έζησα" στον τίτλο, που θα περίμενε κανείς να στοιχειοθετείται με προσωπικά περιστατικά, είναι αμελητέο και ανούσιο. Το διάβασα γιατί οι περισσότερες περιπτώσεις κάτι μου θύμιζαν ή ήθελα να μάθω περισσότερα σε κάποιες που θυμόμουν καλά, αλλά δεν το ευχαριστήθηκα. Φυσικά δεν το κρίνω σαν λογοτεχνικό κείμενο, αλλά ούτε σαν συλλογή άρθρων εφημερίδας μοιάζει. Το site της Μηχανής του Χρόνου είναι πολύ προτιμότερο...
Ως προς τον τρόπο γραφής, δε μου άρεσε τόσο πολύ, αλλά αυτό είναι σίγουρα υποκειμενικό κριτήριο. Οι υποθέσεις που παρουσιάζονται και φυσικά ο,τι έχει βιώσει μέσα από τη δουλειά του αυτός ο άνθρωπος, είναι αναμφίβολα σημαντικές για τη νεότερη ελληνική ιστορία.
Κακογραμμένο, με γλώσσα καφενείου, γεμάτο αχρείαστους χαρακτηρισμούς και αυθαίρετα συμπεράσματα του δημοσιογράφου. Επίσης για κάποιον που έζησε τα γεγονότα από κοντά δεν έχει να πει και πολλά που δεν είναι ήδη γνωστά.
Συγκλονιστικό! Διαβάζοντάς το μαθαίνεις όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες εγκλημάτων που συγκλόνισαν την Ελλάδα. Η καταγραφή, απλή, δημοσιογραφική, κερδίζει αμέσως τον αναγνώστη.
Ένα βιβλίο αστυνομικού ρεπορτάζ όχι όμως κουραστικό με μορφή αρθρογραφίας αλλά κυρίως βιωματικό. Όσοι εκδηλώνουν ενδιαφέρον για τέτοιου είδους θεματολογία σίγουρα θα το απολαύσουν.
3,5 / 5 Καθαρά δημοσιογραφική εξιστόρηση και όχι συγγραφική. Αξιότιμη όμως η προσπάθεια. Μαθαίνεις εκ των έσω τι (αν μπορούμε να το πούμε έτσι) κάποια πράγματα
Πολύ καλό, αν σας ενδιαφέρει το αστυνομικό ρεπορταζ. Ο Σόμπολος, αναφέρεται αποκλειστικα σε εγκλήματα που κάλυψε με την πένα του, ενώ ενδιαφέρον είναι ότι παραθέτει πολλές φορές και τις επίσημες μαρτυρίες των θυτών.
a href="https://booklovergr.wordpress.com/&qu... θα πρέπει σε καμία περίπτωση να το αντιμετωπίσετε σαν συγγραφικό μυθιστόρημα. Αλλά, σαν μια εκτενέστερη δημοσιογραφική καταγραφή των ρεπορτάζ που κάλυψε από πρώτο χέρι ο Πάνος Σόμπολος. Και η αλήθεια, όσο το διάβαζα ήθελα να αναζητήσω στο διαδίκτυο τις υποθέσεις για να θυμηθώ τα πρόσωπα που αναφέρονται. Έχοντας υπόψιν ότι διαδραματίζονται στην ελληνική κοινωνία τα εγκλήματα, σε πιάνει ένα σοκ και ένα δέος στο πόσο κοντά μπορεί να βρεθεί ο κάθε ένας και να διαπράξει, όχι απλά ένα έγκλημα, αλλά ένα εντελώς και απόλυτα φρικιαστικό έγκλημα. Τα σημεία με τις αναφορές των ομολογιών των θυτών, όπως ακριβώς καταγράφηκαν, είναι το λιγότερο συγκλονιστικές!