What do you think?
Rate this book
พีระประกาศิต
คุณเมียแสนรัก
***เพราะความรักของหรัณย์ที่มีต่ออนิสาไม่มีวันสิ้นสุด***
หรัณย์ใส่ใจครอบครัวตั้งแต่เรื่องสัพเพเหระไปจนถึงเรื่องสำคัญ
อนิสาเคยถามว่าทำไมต้องทำเพื่อเธอมากมายขนาดนี้ ไม่เหนื่อยหรือไง เขาตอบกลับมาว่า ‘มันแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ผมไม่เหนื่อยหรอก ผมอยากเห็นแองเจิลมีความสุข เวลาแองเจิลยิ้ม หัวใจของผมก็พลอยเบิกบานไปด้วย’
เธอวางมือบนหัวใจแกร่ง ก่อนค่อยๆ เลื่อนใบหน้ามาจุมพิตลูกกระเดือกนูนเด่น รับรู้ว่าร่างหนาแข็งเกร็ง
ดวงตาของหรัณย์เจิดจ้าด้วยแรงปรารถนา ชายหนุ่มตอบสนองด้วยการจุมพิตที่หางตาสวยอย่างรักใคร่ ก่อนทั้งคู่จะปล่อยให้ริมฝีปากแตะกันแล้วคลอเคลียบดขยี้ บรรยากาศในรถตู้งดงามเพิ่มขึ้นหลายส่วนเพราะเสียงจุมพิต
อนิสาเพิ่งรู้ตอนแต่งงานไปแล้วว่าหรัณย์หวงเบ้าหน้าหล่อๆ ของตัวเองมาก เขาไม่ชอบให้ใครจับ ไม่ชอบให้ใครจูบ จนกระทั่งได้เจอเธอ
______________
***เพราะลูกของพ่อก็ภาษาไทยวิบัติเหมือนกับพ่อ***
ก้อนกลมๆ ขาวๆ วิ่งมาทางเจ้าของวันเกิดแล้วเอ่ยเสียงดังฟังชัด “พวกผมเตรียมของขวัญมาให้คุณยาย ‘น้ำหอย’ ด้วยฮะ”
ภาษาไทยให้ห้า ความมั่นหน้าให้สิบ อนิสาถอนฉุน “พี่ดวินครับ แม่บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เรียกคุณยายน้ำหอมว่าคุณยายใหญ่”
ออกเสียงคำว่า ‘หอม’ ไม่ได้ก็ยังดันทุรังจะพูดเหมือนพ่อไม่มีผิด
“คุณพ่อบอกว่าถ้าเราสามารถเรียกชื่อคู่สนทนาได้ จะแสดงถึงความจริงใจมากกว่าฮะ” ดวินโต้กลับหงอยๆ
อนิสาทำท่าจะพูดอีกคำสองคำ แต่สุคนธรสก็เอ่ยขึ้นอย่างใจกว้าง “ไม่เป็นไรหรอกอิ๋ง ถ้าหลานอยากเรียกชื่อของอาก็ปล่อยให้เรียกไปเถอะ”
ดวินมอบการ์ดวันเกิดที่ตนกับน้องชายช่วยกันวาดให้สุคนธรส “Happy Birth Day ผมขออวยพรให้คุณยายใหญ่ ‘จงเป็นสุขเป็นสุข’ นะฮะ”
______________
***เพราะความป่วนสืบทอดทางสายเลือด***
ดาร์ซิโอหรี่ตาหยอกล้อพี่ชาย “พี่ดวินมีจ๋าวๆ” ก่อนจะยกนิ้วของตัวเองขึ้นมานับ “กี่คนน้า ผมต้องนับๆ หนึ่ง สอง สาม...…สิบ งืออออ นิ้วไม่พอ น้องแดนพี่ขอยืมนิ้วหน่อย”
น้องแดนจัดตามคำขอด้วยการยกเท้าอวบๆ ขึ้นมาให้พี่ชายทันที
“...” ผู้ใหญ่ในห้อง
พอได้นิ้วเท้าของน้องชายมาเป็นกองกำลังเสริม ดาร์ซิโอก็ยิ้มร่าและเริ่มนับต่อ “สิบเอ็ด สิบสอง…” ก่อนจะสรุปด้วยเสียงดังฟังชัด “พี่ดวินมีจ๋าวสิบห้าคนฮะ”
อนุบาลมีสองห้อง มีเด็กห้องละสิบห้าคน เป็นผู้ชายกับผู้หญิงประมาณครึ่งๆ คนเป็นพ่อทำตาโต
“นี่มันยกสายชั้นแล้วไหมพี่ดวิน” ความฮอตปรอทแตกของลูกชายล้ำหน้าเขาไปไกลมาก เขาตอนเด็กพ่ายแพ้ดวินอย่างราบคาบ
______________
หรัณย์ใส่ใจครอบครัวตั้งแต่เรื่องสัพเพเหระไปจนถึงเรื่องสำคัญ
อนิสาเคยถามว่าทำไมต้องทำเพื่อเธอมากมายขนาดนี้ ไม่เหนื่อยหรือไง เขาตอบกลับมาว่า ‘มันแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ผมไม่เหนื่อยหรอก ผมอยากเห็นแองเจิลมีความสุข เวลาแองเจิลยิ้ม หัวใจของผมก็พลอยเบิกบานไปด้วย’
เธอวางมือบนหัวใจแกร่ง ก่อนค่อยๆ เลื่อนใบหน้ามาจุมพิตลูกกระเดือกนูนเด่น รับรู้ว่าร่างหนาแข็งเกร็ง
ดวงตาของหรัณย์เจิดจ้าด้วยแรงปรารถนา ชายหนุ่มตอบสนองด้วยการจุมพิตที่หางตาสวยอย่างรักใคร่ ก่อนทั้งคู่จะปล่อยให้ริมฝีปากแตะกันแล้วคลอเคลียบดขยี้ บรรยากาศในรถตู้งดงามเพิ่มขึ้นหลายส่วนเพราะเสียงจุมพิต
อนิสาเพิ่งรู้ตอนแต่งงานไปแล้วว่าหรัณย์หวงเบ้าหน้าหล่อๆ ของตัวเองมาก เขาไม่ชอบให้ใครจับ ไม่ชอบให้ใครจูบ จนกระทั่งได้เจอเธอ
______________
***เพราะลูกของพ่อก็ภาษาไทยวิบัติเหมือนกับพ่อ***
ก้อนกลมๆ ขาวๆ วิ่งมาทางเจ้าของวันเกิดแล้วเอ่ยเสียงดังฟังชัด “พวกผมเตรียมของขวัญมาให้คุณยาย ‘น้ำหอย’ ด้วยฮะ”
ภาษาไทยให้ห้า ความมั่นหน้าให้สิบ อนิสาถอนฉุน “พี่ดวินครับ แม่บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เรียกคุณยายน้ำหอมว่าคุณยายใหญ่”
ออกเสียงคำว่า ‘หอม’ ไม่ได้ก็ยังดันทุรังจะพูดเหมือนพ่อไม่มีผิด
“คุณพ่อบอกว่าถ้าเราสามารถเรียกชื่อคู่สนทนาได้ จะแสดงถึงความจริงใจมากกว่าฮะ” ดวินโต้กลับหงอยๆ
อนิสาทำท่าจะพูดอีกคำสองคำ แต่สุคนธรสก็เอ่ยขึ้นอย่างใจกว้าง “ไม่เป็นไรหรอกอิ๋ง ถ้าหลานอยากเรียกชื่อของอาก็ปล่อยให้เรียกไปเถอะ”
ดวินมอบการ์ดวันเกิดที่ตนกับน้องชายช่วยกันวาดให้สุคนธรส “Happy Birth Day ผมขออวยพรให้คุณยายใหญ่ ‘จงเป็นสุขเป็นสุข’ นะฮะ”
______________
***เพราะความป่วนสืบทอดทางสายเลือด***
ดาร์ซิโอหรี่ตาหยอกล้อพี่ชาย “พี่ดวินมีจ๋าวๆ” ก่อนจะยกนิ้วของตัวเองขึ้นมานับ “กี่คนน้า ผมต้องนับๆ หนึ่ง สอง สาม...…สิบ งืออออ นิ้วไม่พอ น้องแดนพี่ขอยืมนิ้วหน่อย”
น้องแดนจัดตามคำขอด้วยการยกเท้าอวบๆ ขึ้นมาให้พี่ชายทันที
“...” ผู้ใหญ่ในห้อง
พอได้นิ้วเท้าของน้องชายมาเป็นกองกำลังเสริม ดาร์ซิโอก็ยิ้มร่าและเริ่มนับต่อ “สิบเอ็ด สิบสอง…” ก่อนจะสรุปด้วยเสียงดังฟังชัด “พี่ดวินมีจ๋าวสิบห้าคนฮะ”
อนุบาลมีสองห้อง มีเด็กห้องละสิบห้าคน เป็นผู้ชายกับผู้หญิงประมาณครึ่งๆ คนเป็นพ่อทำตาโต
“นี่มันยกสายชั้นแล้วไหมพี่ดวิน” ความฮอตปรอทแตกของลูกชายล้ำหน้าเขาไปไกลมาก เขาตอนเด็กพ่ายแพ้ดวินอย่างราบคาบ
______________
583 pages, ebook
Published August 29, 2022
1 person want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.