مژگان کلهر بیست و سوم اردیبهشت 1350 به دنیا آمد. پدرش اهل کتاب و کتابخوانی بود و همین باعث شد او به کتاب علاقهمند شود. کتابهای زیادی میخواند و داستان مینوشت. کمکم نوشتن را کنار گذاشت و فقط خواند. هر چیزی به دستش میرسید میخواند. از کتاب و مجله و روزنامه گرفته تا رمانهای کلاسیک. اواخر دبیرستان در مسابقهی گزارشنویسی مجلهی سروش نوجوان شرکت کرد و نامش بهعنوان یکی از برگزیدههای خبرنگار افتخاری سروش نوجوان اعلام شد. مژگان کلهر اکنون علاوهبر تألیف و ترجمهی ادبیات کودک و نوجوان، از ویراستاران نشر افق و نشر پیدایش است.
از آثار تألیفی و ترجمهی مژگان کلهر در نشر افق، میتوان به «باهوش»، «کفترکش»، «دروغگو و جاسوس»، «دفتر خاطرات»، «چه کسی آقای صورتی را میشناسد؟»، مجموعهی «هنری زلزله»، مجموعهی «کلاس اولی، کتاب اولی»، مجموعهی «جونی بی جونز» و «دردسرهای بچهی شرور» اشاره کرد.
دقیقاً کتابی بود که دنبالش میگشتم. یه کتاب جمع و جور که این داستانو به زبان آسون(!) تعریف کنه. هر چند برای من یه خرده دنبال کردن جاهایی که به نظم بود سخت بود. ولی وای فکر نمیکردم تهش اینجوری تموم بشه:)))))
بسمه خسرو و شیرین داستانی نیست که بتوان آن را قضاوت کرد.یک عاشقانه ی تاریخی که به قلم توانای حکیم نظامی به نظم در آمده بی شک از بهترین هاست. اما خسرو و شیرینِ خانم کلهر را می توان قضاوت کرد به همان اندازه که می توان آن را دوست داشت. خسرو و شیرینی که خانم کلهر برایمان روایت می کند دیگر یک عاشقانه ی تاریخی نیست. از همان سطرهای نخست کتاب با جهانی دیگر رو به رو می شویم. خسرویی سر سخت و در عین حال عاشق پیشه و شیرینی عاشق و شکننده. نوع نگاه مژگان کلهر شاید به علت زن بودنش به طور کلی تغییری اساسی در داستان به وجود آورده است. زن بودن و زنانگی در این کتاب به حدی درست و به جا استفاده شده که نه در ذوق می زند و نه در سایه ی مردانگی داستان قرار می گیرد. شیرین و مریم به عنوان زنان این داستان پا به پای خسرو و فرهاد پیش می روند. نه شیرین عاشقی خسته و منفعل است نه مریم شاهبانویی تحت سلطه ی پادشاه. هر دو انتخاب می کنند،تصمیم می گیرند و پای خوب و بد انتخاب ها و تصمیم هایشان می ایستند. خسرو و شیرین مژگان کلهر انتخاب خوبیست برای آشنا شدن با داستان حکیم نظامی. مژگان کلهر به استادی بخش های اضافی داستان را حذف کرده و کاملا مختصر تمام سوز و گداز یک عشق را به تصویر کشیده است. خسرو و شیرین،آن هم به نثری که مژگان کلهر انتخاب کرده،پیش نهاد خوبی برای چند عصر پاییزی ست.