What do you think?
Rate this book
Στα Μονοπάτια του Καπνού
Δραπετσώνα, 1930. Ο αστυνόμος Ηλίας Μαντάς αναλαμβάνει τη διαλεύκανση της υπόθεσης δολοφονίας μιας νεαρής πόρνης. Στο πλευρό του θα σταθεί ο φημισμένος γιατρός Πέτρος Φραζής. Αιτία, ένας περίτεχνος γρίφος που μοιάζει να ενώνει τους δρόμους τους, καθοδηγώντας τους μέσα από το αινιγματικό του περιεχόμενο.
Σύντομα οι δυο άντρες θα βρεθούν στην Καβάλα. Κυκλωμένοι από τα μεθυστικά αρώματα του καπνού, που μαρτυρούν τη δύναμη και την ευρωστία των καπνεμπόρων απ’ τη μια και την ανέχεια, τον κάματο, τη φθίση των καπνεργατών απ’ την άλλη, θα προσπαθήσουν να ξετυλίξουν το κουβάρι του μυστηρίου.
Μια δεύτερη δολοφονία επιβεβαιώνει τις υποψίες τους για το χορό θανάτου που έχει στηθεί με σκηνικό τη Μέκκα του καπνού. Και τα αναπάντητα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται: Τι ρόλο παίζει ο επιχειρηματίας Μηνάς Βασιλείου;
Ποια σχέση τον ενώνει με τη Φιλιώ, τον Θύμιο και τον Ασημάκη;
Τι μυστικά θαμμένα από χρόνια υπαγορεύουν τις κινήσεις τους;
Ποιος είναι ο αποστολέας των μυστηριωδών μηνυμάτων;
Εκεί που ο έρωτας παραπλανά τη λογική και το άσβεστο πάθος ψάχνει καταφύγιο, οι αποκαλύψεις διαδέχονται η μια την άλλη, οι ανατρεπτικές εξελίξεις καθηλώνουν και η αγωνία κορυφώνεται, καθώς η ψυχή αναζητά τη δικαίωση και τη λύτρωση οδηγώντας τα βήματά της στα μονοπάτια του καπνού.
«Η μοναξιά δεν έρχεται μόνη. Σπέρνει πίκρα και πόνο, για να θερίσει θυµό και οργή. Σβήνει τα δάκρυα πετώντας κόκκους λήθης, σαν τη φωτιά που υποτάσσεται από το χώµα πρoτού καταφέρει να εξαπλωθεί. Γίνεται µίασµα, βάφοντας ωχρά τα πρόσωπα που επιλέχθηκαν να περάσουν το κατώφλι της, και αφήνει πληγές ανοιχτές, που δε θα επουλουθούν στο πέρασµα του χρόνου. Και εγώ, που όλα τα ήξερα, µε κάθε λεπτοµέρεια, αδιαφόρησα στα σηµάδια της µοίρας και προχώρησα, κι ας γνώριζα καλά πως θα µε οδηγούσε σε αδιέξοδο µια τέτοια επιλογή».
Σύντομα οι δυο άντρες θα βρεθούν στην Καβάλα. Κυκλωμένοι από τα μεθυστικά αρώματα του καπνού, που μαρτυρούν τη δύναμη και την ευρωστία των καπνεμπόρων απ’ τη μια και την ανέχεια, τον κάματο, τη φθίση των καπνεργατών απ’ την άλλη, θα προσπαθήσουν να ξετυλίξουν το κουβάρι του μυστηρίου.
Μια δεύτερη δολοφονία επιβεβαιώνει τις υποψίες τους για το χορό θανάτου που έχει στηθεί με σκηνικό τη Μέκκα του καπνού. Και τα αναπάντητα ερωτήματα πολλαπλασιάζονται: Τι ρόλο παίζει ο επιχειρηματίας Μηνάς Βασιλείου;
Ποια σχέση τον ενώνει με τη Φιλιώ, τον Θύμιο και τον Ασημάκη;
Τι μυστικά θαμμένα από χρόνια υπαγορεύουν τις κινήσεις τους;
Ποιος είναι ο αποστολέας των μυστηριωδών μηνυμάτων;
Εκεί που ο έρωτας παραπλανά τη λογική και το άσβεστο πάθος ψάχνει καταφύγιο, οι αποκαλύψεις διαδέχονται η μια την άλλη, οι ανατρεπτικές εξελίξεις καθηλώνουν και η αγωνία κορυφώνεται, καθώς η ψυχή αναζητά τη δικαίωση και τη λύτρωση οδηγώντας τα βήματά της στα μονοπάτια του καπνού.
«Η μοναξιά δεν έρχεται μόνη. Σπέρνει πίκρα και πόνο, για να θερίσει θυµό και οργή. Σβήνει τα δάκρυα πετώντας κόκκους λήθης, σαν τη φωτιά που υποτάσσεται από το χώµα πρoτού καταφέρει να εξαπλωθεί. Γίνεται µίασµα, βάφοντας ωχρά τα πρόσωπα που επιλέχθηκαν να περάσουν το κατώφλι της, και αφήνει πληγές ανοιχτές, που δε θα επουλουθούν στο πέρασµα του χρόνου. Και εγώ, που όλα τα ήξερα, µε κάθε λεπτοµέρεια, αδιαφόρησα στα σηµάδια της µοίρας και προχώρησα, κι ας γνώριζα καλά πως θα µε οδηγούσε σε αδιέξοδο µια τέτοια επιλογή».
318 pages, Paperback
First published June 12, 2014
1 person is currently reading
41 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
July 6, 2014
Πριν λίγο καιρό, όταν είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο της Βασιλικής Λεβεντάκη, «Η Μοναξιά δεν έρχεται Μόνη», αμέσως κατάλαβα πως είχα να κάνω με μία χαρισματική δημιουργό η οποία μάλιστα έχει μία αποκλειστικά δική της συγγραφική – ιδιαίτερη ταυτότητα. Μαγεύτηκα με τη «Μοναξιά», ταξίδεψα στην αρχοντική Σύρο του 1900 και θαύμασα πραγματικά την ικανότητα της Βασιλικής να περιγράφει μ’ αυτό το τόσο προσεγμένο λεξιλόγιο όπως επίσης με εντυπωσίασε το πόσο καλά μπορούσε να μιλήσει για μία πολύ μακρινή εποχή, το πόσο ακριβής και προσεχτική ήταν ακόμα και σε λεπτομέρειες.
Ξεκινώντας πριν λίγες ημέρες την ανάγνωση του νέου της βιβλίου «Στα Μονοπάτια του Καπνού», από τις πρώτες κιόλας σελίδες ένιωσα απερίγραπτα συναισθήματα συγκίνησης ενώ παράλληλα ενθουσιάστηκα ακόμα μία φορά από τον τρόπο έκφρασης. Αν κάτι ξέρει να κάνει καλά η Βασιλική Λεβεντάκη είναι το να χειρίζεται τη γλώσσα με τρόπο αριστουργηματικό, προσφέροντας στον αναγνώστη ένα πλούσιο κείμενο το οποίο ικανοποιεί και γεννά αυθόρμητα συναισθήματα ενθουσιασμού.
Και σε αυτό της το βιβλίο η Βασιλική επέλεξε να μας μιλήσει για μία παρελθοντική εποχή, για το 1930 συγκεκριμένα και μάλιστα στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου η ιστορία διαδραματίζεται στην επαρχιακή πόλη της Καβάλας. Είναι πραγματικά εξαιρετικός ο τρόπος με τον οποίο περιγράφει την πόλη, τους ανθρώπους , τον τρόπο ζωής και δεν ξεφεύγει ούτε στο ελάχιστο, σημάδι πως έχει κάνει μία πολύ σοβαρή και προσεγμένη έρευνα ώστε να αποδώσει άρτια όλα τα παραπάνω.
Πέρα απ’ όλα αυτά όμως, έχουμε να κάνουμε με μία ιστορία μυστηρίου. Ένας δολοφόνος που χτυπά και ξαναχτυπά ο οποίος όπως όλα δείχνουν έχει ένα καλοστημένο σχέδιο μέσα στο μυαλό του και εμείς ως αναγνώστες καλούμαστε να ανακαλύψουμε ποιο είναι το πρόσωπο που κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά.
Δυστυχώς για μία ακόμα φορά έπεσα έξω και δεν κατάφερα να βρω τον δολοφόνο… Δεν θέλω να πω περισσότερα σχετικά γιατί πολύ φοβάμαι ότι θα παρασυρθώ και θα αποκαλύψω πράγματα που θα μπορούσαν να προδώσουν σημαντικές πληροφορίες.
Θα ήθελα όμως στο σημείο αυτό να σταθώ σε μερικά θέματα που θίγονται τα οποία προσωπικά με άγγιξαν σε απίστευτο βαθμό. Η προσφυγιά και η διαδικασία παραγωγής του καπνού έφεραν εικόνες στο μυαλό μου τις οποίες δεν έχω δει ποτέ με τα ίδια μου τα μάτια αλλά έχω ακούσει τη μητέρα μου να μου λέει ιστορίες της γιαγιάς της και αυθόρμητα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης άλλοτε έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια μου, άλλοτε σχηματίζονταν γλυκόπικρα χαμόγελα στα χείλη μου.
Σε κάθε περίπτωση η Βασιλική Λεβεντάκη σε αυτό της το βιβλίο δημιούργησε κατά τη γνώμη μου ένα περίτεχνο ψηφιδωτό από κάθε άποψη. Η πλοκή της, η έκφραση της, οι περιγραφές της, όλα καταλήγουν να δημιουργήσουν ένα σπουδαίο έργο που ξυπνά ένστικτα, μνήμες και επιθυμίες μέσα από ολοζώντανες εικόνες.
Το μυστήριο, ο φόβος, η αγωνία, η αγάπη, ο πόθος, ο έρωτας, η ανάγκη για επιβίωση και αυτοσυντήρηση ακόμα και η ζήλια ή ο φθόνος, όλα αυτά τα συναισθήματα εναλλάσσονται και καθοδηγούν τους ήρωες όπως ακριβώς και στην αληθινή ζωή να διαβούν δύσβατα μονοπάτια ώστε να φτάσουν στον ένα και μοναδικό προορισμό που δεν είναι άλλος από την λύτρωση της ίδιας της ψυχής.
Ένα αξιόλογο βιβλίο από κάθε άποψη και Βασιλική μου πραγματικά σε ευχαριστώ. Το απόλαυσα!
Ξεκινώντας πριν λίγες ημέρες την ανάγνωση του νέου της βιβλίου «Στα Μονοπάτια του Καπνού», από τις πρώτες κιόλας σελίδες ένιωσα απερίγραπτα συναισθήματα συγκίνησης ενώ παράλληλα ενθουσιάστηκα ακόμα μία φορά από τον τρόπο έκφρασης. Αν κάτι ξέρει να κάνει καλά η Βασιλική Λεβεντάκη είναι το να χειρίζεται τη γλώσσα με τρόπο αριστουργηματικό, προσφέροντας στον αναγνώστη ένα πλούσιο κείμενο το οποίο ικανοποιεί και γεννά αυθόρμητα συναισθήματα ενθουσιασμού.
Και σε αυτό της το βιβλίο η Βασιλική επέλεξε να μας μιλήσει για μία παρελθοντική εποχή, για το 1930 συγκεκριμένα και μάλιστα στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου η ιστορία διαδραματίζεται στην επαρχιακή πόλη της Καβάλας. Είναι πραγματικά εξαιρετικός ο τρόπος με τον οποίο περιγράφει την πόλη, τους ανθρώπους , τον τρόπο ζωής και δεν ξεφεύγει ούτε στο ελάχιστο, σημάδι πως έχει κάνει μία πολύ σοβαρή και προσεγμένη έρευνα ώστε να αποδώσει άρτια όλα τα παραπάνω.
Πέρα απ’ όλα αυτά όμως, έχουμε να κάνουμε με μία ιστορία μυστηρίου. Ένας δολοφόνος που χτυπά και ξαναχτυπά ο οποίος όπως όλα δείχνουν έχει ένα καλοστημένο σχέδιο μέσα στο μυαλό του και εμείς ως αναγνώστες καλούμαστε να ανακαλύψουμε ποιο είναι το πρόσωπο που κρύβεται πίσω απ’ όλα αυτά.
Δυστυχώς για μία ακόμα φορά έπεσα έξω και δεν κατάφερα να βρω τον δολοφόνο… Δεν θέλω να πω περισσότερα σχετικά γιατί πολύ φοβάμαι ότι θα παρασυρθώ και θα αποκαλύψω πράγματα που θα μπορούσαν να προδώσουν σημαντικές πληροφορίες.
Θα ήθελα όμως στο σημείο αυτό να σταθώ σε μερικά θέματα που θίγονται τα οποία προσωπικά με άγγιξαν σε απίστευτο βαθμό. Η προσφυγιά και η διαδικασία παραγωγής του καπνού έφεραν εικόνες στο μυαλό μου τις οποίες δεν έχω δει ποτέ με τα ίδια μου τα μάτια αλλά έχω ακούσει τη μητέρα μου να μου λέει ιστορίες της γιαγιάς της και αυθόρμητα κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης άλλοτε έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια μου, άλλοτε σχηματίζονταν γλυκόπικρα χαμόγελα στα χείλη μου.
Σε κάθε περίπτωση η Βασιλική Λεβεντάκη σε αυτό της το βιβλίο δημιούργησε κατά τη γνώμη μου ένα περίτεχνο ψηφιδωτό από κάθε άποψη. Η πλοκή της, η έκφραση της, οι περιγραφές της, όλα καταλήγουν να δημιουργήσουν ένα σπουδαίο έργο που ξυπνά ένστικτα, μνήμες και επιθυμίες μέσα από ολοζώντανες εικόνες.
Το μυστήριο, ο φόβος, η αγωνία, η αγάπη, ο πόθος, ο έρωτας, η ανάγκη για επιβίωση και αυτοσυντήρηση ακόμα και η ζήλια ή ο φθόνος, όλα αυτά τα συναισθήματα εναλλάσσονται και καθοδηγούν τους ήρωες όπως ακριβώς και στην αληθινή ζωή να διαβούν δύσβατα μονοπάτια ώστε να φτάσουν στον ένα και μοναδικό προορισμό που δεν είναι άλλος από την λύτρωση της ίδιας της ψυχής.
Ένα αξιόλογο βιβλίο από κάθε άποψη και Βασιλική μου πραγματικά σε ευχαριστώ. Το απόλαυσα!
November 6, 2016
Βασικά, είναι 3,5 αστέρια.
Η ιστορία είναι έξυπνη και καλά δομημένη, αλλά οι εμπλεκόμενοι αρκετοί και με κούρασε λίγο.
Η αλήθεια είναι ότι ίσως περίμενα περισσότερα...
Η ιστορία είναι έξυπνη και καλά δομημένη, αλλά οι εμπλεκόμενοι αρκετοί και με κούρασε λίγο.
Η αλήθεια είναι ότι ίσως περίμενα περισσότερα...
September 2, 2014
Δεν έχω διαβάσει πολλά αστυνομικά μυθιστορήματα αλλά τολμώ να πω ότι η κυρία Λεβεντάκη είναι μετρ του είδους για τα Ελληνικά δεδομένα. Η ιστορία διαδραματίζεται στα 1930, όταν ο καπνός είναι η βασική καλλιέργεια στην πόλη της Καβάλας. Την ίδια περίοδο, η φυματίωση συνεχίζει να θερίζει κορμιά στην Καβάλα αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Οι πρωτοφανείς δολοφονίες που ξεκινούν από τη Δραπετσώνα και συνεχίζονται στη Μέκκα του καπνού θα οδηγήσουν στο κατόπι του δολοφόνου έναν αστυνόμο και ένα γιατρό. Ένα μυστικό καλά κρυμμένο περιμένει να φανερωθεί και μια ψυχή να λυτρωθεί.
October 19, 2017
Λογοτεχνική περιγραφή αστυνομικού μυθιστορήματος. Η αλήθεια είναι ότι κάτι παρόμοιο δεν έχω διαβάσει.
Μια ιστορία αλλεπάλληλων δολοφονιών, που έχει την αιτία της 25 χρόνια πίσω (που να πω την αλήθεια, πάλι δε βρήκα το δολοφόνο) ντυμένη με κοσμητικές λέξεις και ρετρό διάθεση.
Οι αδυναμίες του βιβλίου: Ο αστυνόμος Μαντάς θυμίζει τους ντετέκτιβ της Αγκάθα Κρίστι, η οσφρητική του μύτη, το ερευνητικό του μάτι και το στήσιμό του εν γένει.
Παρόλο που η ιστορία τοποθετείται τη δεκαετία του ’30, το ξεχνάς καθ’ όλη τη διάρκεια και το θυμάσαι όταν διαβάζεις το οπισθόφυλλο. Οι χαρακτήρες έρχονται και παρέρχονται χωρίς ένας να σε στιγματίσει.
Τι μού άρεσε: Η ιδιαιτερότητα της απόδοσης της ιστορίας. Η αξιοπρεπέστατη προσπάθεια της συγγραφέως να το εκπονήσει, εκτός κι αν της βγαίνει έτσι φυσικά γιατί δεν έχω διαβάσει άλλο της βιβλίο. Σε βαθμό, όμως, που είναι υπερβολικός. Ακόμα και τα σημειώματα του δολοφόνου είναι περίτεχνα φτιαγμένα.
Μια ιστορία αλλεπάλληλων δολοφονιών, που έχει την αιτία της 25 χρόνια πίσω (που να πω την αλήθεια, πάλι δε βρήκα το δολοφόνο) ντυμένη με κοσμητικές λέξεις και ρετρό διάθεση.
Οι αδυναμίες του βιβλίου: Ο αστυνόμος Μαντάς θυμίζει τους ντετέκτιβ της Αγκάθα Κρίστι, η οσφρητική του μύτη, το ερευνητικό του μάτι και το στήσιμό του εν γένει.
Παρόλο που η ιστορία τοποθετείται τη δεκαετία του ’30, το ξεχνάς καθ’ όλη τη διάρκεια και το θυμάσαι όταν διαβάζεις το οπισθόφυλλο. Οι χαρακτήρες έρχονται και παρέρχονται χωρίς ένας να σε στιγματίσει.
Τι μού άρεσε: Η ιδιαιτερότητα της απόδοσης της ιστορίας. Η αξιοπρεπέστατη προσπάθεια της συγγραφέως να το εκπονήσει, εκτός κι αν της βγαίνει έτσι φυσικά γιατί δεν έχω διαβάσει άλλο της βιβλίο. Σε βαθμό, όμως, που είναι υπερβολικός. Ακόμα και τα σημειώματα του δολοφόνου είναι περίτεχνα φτιαγμένα.
May 16, 2018
Η γραφή της κυρίας Λεβεντάκη είναι υπέροχη, λυρική και συνάμα λογοτεχνική!!! Χάθηκα στις μαγικές περιγραφές της και δυστυχώς δεν κατάφερα να παρακολουθήσω την ιστορία... Μέχρι το τέλος δεν γνώριζα κανέναν όμως εκεί δέθηκαν όλα πάρα πολύ όμορφα. Δεν το διάβασα σαν αστυνομικό και δεν περίμενα σε καμία περίπτωση το δολοφόνο. Υπέροχες λέξεις στη σωστή σειρά βαλμένες κάνουν ένα όμορφο έργο κι αυτό είναι!!!
October 16, 2015
Μια αξιόλογη προσπάθεια για αστυνομικό μυθιστόρημα, με τη μυρωδιά του διαλεχτού καπνού να ανακατεύεται με τη διαπεραστική μυρωδιά του αίματος. Σαν τα φύλλα του καπνού που απλώνονται στον ήλιο για να αποξηρανθούν, έτσι και οι ήρωες του μυθιστορήματος απλώνονται στα μάτια του αναγνώστη και του αφηγούνται την ιστορία τους.
Ο αστυνόμος Ηλίας Μαντάς και ο γιατρός Πέτρος Φραζής εμπλέκονται σε μια σειρά δολοφονιών που ξεκινούν από τη Δραπετσώνα και καταλήγουν στην Καβάλα τη δεκαετία του 1930, λίγα χρόνια μετά τη μικρασιατική τραγωδία και την άφιξη των χιλιάδων προσφύγων στην Ελλάδα. Ποιος είναι ο επιχειρηματίας Μηνάς Βασιλείου; Τι κρύβει το παρελθόν του; Τα θύματα τι ρόλο παίζουν στη ζωή του; Ποιος είναι ο δολοφόνος;
Σε γενικές γραμμές, η ιστορία ήταν ικανοποιητική ως προς τον χειρισμό και την εξέλιξή της. Η ταυτότητα του δολοφόνου με άφησε άναυδο και μπορώ να πω ότι ήταν μια πολύ καλή ανατροπή, αν και μου θύμισε έντονα και παραλλαγμένα ανατροπή γνωστής συγγραφέως αστυνομικών βιβλίων. Μόνο η ιστορία με κράτησε και κάποια σκόρπια καλολογικά στοιχεία που συναντούσα κατά την ανάγνωση. Η κυρία Λεβεντάκη έχει όμορφη πένα, είδα σε πολλά σημεία αποσπάσματα που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, όμως στο παρόν βιβλίο ο τρόπος που παρουσίασε τα γεγονότα με ξένισε. Φρόντισε να παρουσιάσει τα θύματα, τους πρωταγωνιστές, τον γιατρό και τον αστυνομικό, τόσο καταιγιστικά και χωρίς ξεκάθαρο συνεκτικό δεσμό ανάμεσα στα περιστατικά, που χάθηκα. Περιέγραφε μια σκηνή, πήγαινε στην επόμενη, μετά σε μια άλλη τόσο απότομα που δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω άνετα την ιστορία. Καταλαβαίνω ότι σε ένα αστυνομικό βιβλίο η δράση είναι καταιγιστική, όμως τα γεγονότα και τα πρόσωπα συνδέονται, έστω με περιγραφή των τόπω�� και του περιβάλλοντος στο οποίο θα εκτυλιχτεί η επόμενη σκηνή.
Ένα άλλο σημείο που με ξένισε ήταν η περιττή περιγραφή γεγονότων και οι ξύλινοι διάλογοι με άφθονες λέξεις που δεν έχουν νόημα να βρίσκονται εκεί! Για παράδειγμα, δεν μπορεί να σου πετούν πέτρα στο τζάμι του σπιτιού σου και να λες: «Και ξαφνικά ακούω ένα δυνατό μα και παράξενο ήχο, τόσο κοντινό αλλά και τόσο μακρινό, σαν αστραπή που ξέσκιζε τον ουρανό, με κρυστάλλινη ηχώ όμως» (σελ. 163). Αυτό το παρατήρησα σε πολλά σημεία και στην αφήγηση και στις περιγραφές: «Η σκέψη και μόνο εκείνης της γυναίκας, της αέρινης, της εύθραστης, της γεμάτης αντιθέσεις, που επιδίωκε την επιβράβευση σαν κακομαθημένο κοριτσόπουλο και ταυτόχρονα πάλευε για ουσιαστική αλληλεγγύη σαν ώριμη γυναίκα, έκλεινε στον πυρήνα της την αμαρτία» (σελ. 159). Έχω την αίσθηση ότι ακουμπάμε στον βερμπαλισμό και δεν χρειάζεται, η ιστορία είναι δυνατή από μόνη της!
Από την άλλη η Καβάλα ξετυλίγεται πολύ όμορφα και αναπαρίσταται και η εποχή και ο τόπος πολύ μελετημένα. Η διαδικασία της καπνοδιαλογής, τα βάσανα των εργατών, τα λούσα των αφεντικών, η μητρόπολη του καπνού και σημαντικό λιμάνι, χαρίζουν μια μυρωδάτη τοιχογραφία, ποτισμένη όχι νικοτίνη αλλά σέρτικο καπνό.
Επομένως τα Μονοπάτια του καπνού το συστήνω για την ωραία ιδέα της αστυνομικής πλοκής και για την αναπαράσταση της Καβάλας του 1930, όχι για τη γραφή και το ύφος της συγγραφέως, η οποία όμως είμαι σίγουρος οτι δε θα με απογοητεύσει αν ασχοληθεί με άλλο είδος μυθιστορήματος ή ξαναγράψει αστυνομικό μυθιστόρημα με διαφορετική προσέγγιση.
Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Ένα δυσάρεστο γεγονός είχε φέρει κοντά τρεις ανθρώπους εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους, ενώνοντας κατά παράξενο τρόπο τις μοίρες τους. Ο αστυνόμος, ο κρατούμενος, ο γιατρός...Σαν χαρακτήρες μυθιστορήματος που ο συγγραφέας δεν αποφάσισε ακόμα να ξεκαθαρίσει το ρόλο τους στην πλοκή του έργου του. Σαν άγνωστοι διαβάτες που συναντήθηκαν τυχαία στη διασταύρωση του δρόμου και αποφάσισαν να βαδίσουν σε κοινή πορεία. Σαν κομμάτια γης που κάποια δίψασαν για μια ψιχάλα βροχής και άλλα ποτίστηκαν άφθονα με γάργαρο νερό, αλλά αναπτύχθηκαν από το ίδιο χώμα και ξεριζώθηκαν την ίδια στιγμή, για να βρεθούν ανακατεμένα στη χούφτα του αγρότη που θα αξιολογούσε την ποικιλία τους» (σελ. 36).
Η μαγευτική Καβάλα:
«Ήταν και οι ανάκατες μυρωδιές στους μαχαλάδες και στους εμπορικούς δρόμους, στα χαμόσπιτα και στις επαύλεις από μπαχαρικά και λογής λογής καρυκεύματα, που μπερδεύονταν με τα σπάνια αρώματα των πλούσιων κυράδων και ταξίδευαν τις αισθήσεις στους απολαυστικούς περιπάτους της όσφρησης. Ήταν και οι φωνές των παιδιών μετά το σχόλασμα, καθιώς κατηφόριζαν προς τις Καμάρες για να σνυαντήσουν μανάδες και συγγενείς, γείτονες και γνωστούς όταν εκείνοι τέλειωναν με το μεροκάματο στις καπναποθήκες και επέστρεφαν εξαντλημένοι στα σπιτικά τους, ένα ανθρώπινο ποτάμι που ξεχυνόταν δίχως επικίνδυνη ορμή. Ήταν και τα χέρια τα γδαρμένα από την κοπιαστική εργασία στο χωράφι, τα δάχτυλα τα τρυπημένα από τις βελόνες στο μπούρλιασμα, τότε που τα περισυλλεγμένα φύλλα αποχαιρετούσαν την ασφαλή αγκάλη των κοφινιών για να παραδοθούν στο πέρασμα της κλωστής κι έπειτα του σπάγκου και να μεταμορφωθούν σε γιορτινή γιρλάντα που δεν έμελλε να παίξει το ρόλο διακοσμητικού στοιχείου παρά καλούνταν να ρουφήξει άπληστα τις πύρινες αχτίδες του ήλιου, εξασφαλίζοντας την αποξήρανσή της, οι στιλπνές παλάμες την ώρα της δουλειάς στα τεζάκια, τους πάγκους διαλογής, με την αφή να ματώνει από τον αδιαμαρτύρητο κάματο όσων πάλευαν για την επιβίωσή τους. Ήταν και η επίδειξη πλούτου και γοήτρου στις χοροεσπερίδες της Μεγάλης Λέσχης που θάμπωνε την όραση με την πολυτέλεια και την υπερβολή. Χίλιες εικόνες τόσο ανόμοιες μεταξύ τους, συντροφιά σε μια κοινή πορεία, που μέτραγε χρόνια άνθησης και ακμής από τη μια, φτώχειας καια αγωνίας από την άλλη» (σελ. 67).
Ο αστυνόμος Ηλίας Μαντάς και ο γιατρός Πέτρος Φραζής εμπλέκονται σε μια σειρά δολοφονιών που ξεκινούν από τη Δραπετσώνα και καταλήγουν στην Καβάλα τη δεκαετία του 1930, λίγα χρόνια μετά τη μικρασιατική τραγωδία και την άφιξη των χιλιάδων προσφύγων στην Ελλάδα. Ποιος είναι ο επιχειρηματίας Μηνάς Βασιλείου; Τι κρύβει το παρελθόν του; Τα θύματα τι ρόλο παίζουν στη ζωή του; Ποιος είναι ο δολοφόνος;
Σε γενικές γραμμές, η ιστορία ήταν ικανοποιητική ως προς τον χειρισμό και την εξέλιξή της. Η ταυτότητα του δολοφόνου με άφησε άναυδο και μπορώ να πω ότι ήταν μια πολύ καλή ανατροπή, αν και μου θύμισε έντονα και παραλλαγμένα ανατροπή γνωστής συγγραφέως αστυνομικών βιβλίων. Μόνο η ιστορία με κράτησε και κάποια σκόρπια καλολογικά στοιχεία που συναντούσα κατά την ανάγνωση. Η κυρία Λεβεντάκη έχει όμορφη πένα, είδα σε πολλά σημεία αποσπάσματα που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, όμως στο παρόν βιβλίο ο τρόπος που παρουσίασε τα γεγονότα με ξένισε. Φρόντισε να παρουσιάσει τα θύματα, τους πρωταγωνιστές, τον γιατρό και τον αστυνομικό, τόσο καταιγιστικά και χωρίς ξεκάθαρο συνεκτικό δεσμό ανάμεσα στα περιστατικά, που χάθηκα. Περιέγραφε μια σκηνή, πήγαινε στην επόμενη, μετά σε μια άλλη τόσο απότομα που δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω άνετα την ιστορία. Καταλαβαίνω ότι σε ένα αστυνομικό βιβλίο η δράση είναι καταιγιστική, όμως τα γεγονότα και τα πρόσωπα συνδέονται, έστω με περιγραφή των τόπω�� και του περιβάλλοντος στο οποίο θα εκτυλιχτεί η επόμενη σκηνή.
Ένα άλλο σημείο που με ξένισε ήταν η περιττή περιγραφή γεγονότων και οι ξύλινοι διάλογοι με άφθονες λέξεις που δεν έχουν νόημα να βρίσκονται εκεί! Για παράδειγμα, δεν μπορεί να σου πετούν πέτρα στο τζάμι του σπιτιού σου και να λες: «Και ξαφνικά ακούω ένα δυνατό μα και παράξενο ήχο, τόσο κοντινό αλλά και τόσο μακρινό, σαν αστραπή που ξέσκιζε τον ουρανό, με κρυστάλλινη ηχώ όμως» (σελ. 163). Αυτό το παρατήρησα σε πολλά σημεία και στην αφήγηση και στις περιγραφές: «Η σκέψη και μόνο εκείνης της γυναίκας, της αέρινης, της εύθραστης, της γεμάτης αντιθέσεις, που επιδίωκε την επιβράβευση σαν κακομαθημένο κοριτσόπουλο και ταυτόχρονα πάλευε για ουσιαστική αλληλεγγύη σαν ώριμη γυναίκα, έκλεινε στον πυρήνα της την αμαρτία» (σελ. 159). Έχω την αίσθηση ότι ακουμπάμε στον βερμπαλισμό και δεν χρειάζεται, η ιστορία είναι δυνατή από μόνη της!
Από την άλλη η Καβάλα ξετυλίγεται πολύ όμορφα και αναπαρίσταται και η εποχή και ο τόπος πολύ μελετημένα. Η διαδικασία της καπνοδιαλογής, τα βάσανα των εργατών, τα λούσα των αφεντικών, η μητρόπολη του καπνού και σημαντικό λιμάνι, χαρίζουν μια μυρωδάτη τοιχογραφία, ποτισμένη όχι νικοτίνη αλλά σέρτικο καπνό.
Επομένως τα Μονοπάτια του καπνού το συστήνω για την ωραία ιδέα της αστυνομικής πλοκής και για την αναπαράσταση της Καβάλας του 1930, όχι για τη γραφή και το ύφος της συγγραφέως, η οποία όμως είμαι σίγουρος οτι δε θα με απογοητεύσει αν ασχοληθεί με άλλο είδος μυθιστορήματος ή ξαναγράψει αστυνομικό μυθιστόρημα με διαφορετική προσέγγιση.
Χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
«Ένα δυσάρεστο γεγονός είχε φέρει κοντά τρεις ανθρώπους εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους, ενώνοντας κατά παράξενο τρόπο τις μοίρες τους. Ο αστυνόμος, ο κρατούμενος, ο γιατρός...Σαν χαρακτήρες μυθιστορήματος που ο συγγραφέας δεν αποφάσισε ακόμα να ξεκαθαρίσει το ρόλο τους στην πλοκή του έργου του. Σαν άγνωστοι διαβάτες που συναντήθηκαν τυχαία στη διασταύρωση του δρόμου και αποφάσισαν να βαδίσουν σε κοινή πορεία. Σαν κομμάτια γης που κάποια δίψασαν για μια ψιχάλα βροχής και άλλα ποτίστηκαν άφθονα με γάργαρο νερό, αλλά αναπτύχθηκαν από το ίδιο χώμα και ξεριζώθηκαν την ίδια στιγμή, για να βρεθούν ανακατεμένα στη χούφτα του αγρότη που θα αξιολογούσε την ποικιλία τους» (σελ. 36).
Η μαγευτική Καβάλα:
«Ήταν και οι ανάκατες μυρωδιές στους μαχαλάδες και στους εμπορικούς δρόμους, στα χαμόσπιτα και στις επαύλεις από μπαχαρικά και λογής λογής καρυκεύματα, που μπερδεύονταν με τα σπάνια αρώματα των πλούσιων κυράδων και ταξίδευαν τις αισθήσεις στους απολαυστικούς περιπάτους της όσφρησης. Ήταν και οι φωνές των παιδιών μετά το σχόλασμα, καθιώς κατηφόριζαν προς τις Καμάρες για να σνυαντήσουν μανάδες και συγγενείς, γείτονες και γνωστούς όταν εκείνοι τέλειωναν με το μεροκάματο στις καπναποθήκες και επέστρεφαν εξαντλημένοι στα σπιτικά τους, ένα ανθρώπινο ποτάμι που ξεχυνόταν δίχως επικίνδυνη ορμή. Ήταν και τα χέρια τα γδαρμένα από την κοπιαστική εργασία στο χωράφι, τα δάχτυλα τα τρυπημένα από τις βελόνες στο μπούρλιασμα, τότε που τα περισυλλεγμένα φύλλα αποχαιρετούσαν την ασφαλή αγκάλη των κοφινιών για να παραδοθούν στο πέρασμα της κλωστής κι έπειτα του σπάγκου και να μεταμορφωθούν σε γιορτινή γιρλάντα που δεν έμελλε να παίξει το ρόλο διακοσμητικού στοιχείου παρά καλούνταν να ρουφήξει άπληστα τις πύρινες αχτίδες του ήλιου, εξασφαλίζοντας την αποξήρανσή της, οι στιλπνές παλάμες την ώρα της δουλειάς στα τεζάκια, τους πάγκους διαλογής, με την αφή να ματώνει από τον αδιαμαρτύρητο κάματο όσων πάλευαν για την επιβίωσή τους. Ήταν και η επίδειξη πλούτου και γοήτρου στις χοροεσπερίδες της Μεγάλης Λέσχης που θάμπωνε την όραση με την πολυτέλεια και την υπερβολή. Χίλιες εικόνες τόσο ανόμοιες μεταξύ τους, συντροφιά σε μια κοινή πορεία, που μέτραγε χρόνια άνθησης και ακμής από τη μια, φτώχειας καια αγωνίας από την άλλη» (σελ. 67).
February 5, 2020
" ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΆΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΎ"
📖Η άποψη μου 📖
Καλησπέρα σας, άλλο ένα ταξίδι έφτασε στο τέλος του .
Να πω την αλήθεια δεν με κέρδισε από την αρχή αλλά οσο προχωρούσε γινότανε όλο και πιο ενδιαφέρον .
Το βιβλίο ξεκινάει με την δολοφονία μίας νεαρής πόρνης στην Αθήνα και ένα σημείωμα στον τόπο του εγκλήματος που τους οδηγεί στην Καβάλα.
Την υπόθεση αναλαμβάνουν ο αστυνομικός Ηλίας Μαντάς και ο γιατρός Πέτρος Φραζης .
Φτάνοντας στην Καβάλα προσπαθούν να ξετυλίξουν το κουβάρι του μυστηρίου αλλά μια δεύτερη δολοφονία επιβεβαιώνει τις υποψίες τους . Πολλά πρόσωπα μπλεγμένα, τόσα μυστικά έτοιμα να φανερωθούν, κανένα όμως στοιχείο για τα κίνητρα που οδηγούν στο ποιός είναι ο ένοχος για να μπει μια αρχή και ένα τέλος σε αυτή την ιστορία.
Τι σχέση έχει ο Μήνας,η Φιλιώ,ο Θύμιος και ο Ασημάκης?
Τι μυστικά έχουν θαμμένα τόσα χρόνια?
Ποιος είναι ο αποστολές των μηνυμάτων ?
Ποιος κρύβεται πίσω από τις δολοφονίες?
Η αγωνία στο τέλος κορυφώνεται με εξελίξεις που δεν τις περιμένεις .
📖Η άποψη μου 📖
Καλησπέρα σας, άλλο ένα ταξίδι έφτασε στο τέλος του .
Να πω την αλήθεια δεν με κέρδισε από την αρχή αλλά οσο προχωρούσε γινότανε όλο και πιο ενδιαφέρον .
Το βιβλίο ξεκινάει με την δολοφονία μίας νεαρής πόρνης στην Αθήνα και ένα σημείωμα στον τόπο του εγκλήματος που τους οδηγεί στην Καβάλα.
Την υπόθεση αναλαμβάνουν ο αστυνομικός Ηλίας Μαντάς και ο γιατρός Πέτρος Φραζης .
Φτάνοντας στην Καβάλα προσπαθούν να ξετυλίξουν το κουβάρι του μυστηρίου αλλά μια δεύτερη δολοφονία επιβεβαιώνει τις υποψίες τους . Πολλά πρόσωπα μπλεγμένα, τόσα μυστικά έτοιμα να φανερωθούν, κανένα όμως στοιχείο για τα κίνητρα που οδηγούν στο ποιός είναι ο ένοχος για να μπει μια αρχή και ένα τέλος σε αυτή την ιστορία.
Τι σχέση έχει ο Μήνας,η Φιλιώ,ο Θύμιος και ο Ασημάκης?
Τι μυστικά έχουν θαμμένα τόσα χρόνια?
Ποιος είναι ο αποστολές των μηνυμάτων ?
Ποιος κρύβεται πίσω από τις δολοφονίες?
Η αγωνία στο τέλος κορυφώνεται με εξελίξεις που δεν τις περιμένεις .
This entire review has been hidden because of spoilers.
July 13, 2014
Ομολογώ, ότι, αν δεν γνώριζα τη συγγραφέα του βιβλίου «Στα μονοπάτια του καπνού», ενός από τα καλύτερα και πιο δυνατά, μυθιστορήματα που διάβασα τον τελευταίο καιρό και ανήκει και σε ένα δύσκολο λογοτεχνικό είδος (αστυνομικό), το οποίο ναι μεν έχει πολλούς φιλαναγνώστες στη χώρα μας, αλλά όχι πολλούς έλληνες συγγραφείς να το προτιμούν, (συγκριτικά με άλλες χώρες πάντα), δεν θα μπορούσα να φαντασθώ, ότι έχει γραφθεί από Ελληνίδα συγγραφέα, (και αποσαφηνίζω, προς αποφυγή παρεξηγήσεων, για το συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος), η οποία κάθε φορά μας εκπλήσσει ακόμα πιο ευχάριστα, αφού υπερβαίνει τις δικές μου (τουλάχιστον) αναγνωστικές προσδοκίες. Η περιγραφή στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, λιτή, επαρκής να τονίσει το μυστήριο, που άλλωστε οφείλει να διατρέχει ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, καλεί τον αναγνώστη να γίνει συγκοινωνός των βασικών του ηρώων, στην προσπάθεια διαλεύκανσης δύο εγκλημάτων που φαίνεται να συνδέονται μεταξύ τους με παράδοξο και πάντως όχι ευδιάκριτο, εκ πρώτης όψεως, τρόπο. Η λιτότητα όμως της περίληψης του βιβλίου, δεν προιδεάζει για την εξέλιξη της ιστορίας, η οποία είναι καταιγιστική, θα την έλεγα κινηματογραφική, με εικόνες γλαφυρές χωρίς υπερβολές, (και κυρίως χωρίς να προδίδουν τον/την ένοχο/η, μέχρι το τέλος, προσωπικά δεν είχα την ελάχιστη υπόνοια για την αλήθεια), ρεαλιστικές και σωστά τοποθετημένες και συνδεδεμένες με το χωροχρόνο της αφήγησης, χαρακτήρες ανθρώπινους, με παρελθόν, βιώματα δύσκολα ή επώδυνα, πάθη, αδυναμίες, προβληματισμούς, μυστικά, ενοχές, στοιχεία τα οποία προσδίδουν στα «Μονοπάτια του Καπνού» αληθοφάνεια, και ενισχύουν τα πλανώμενα ερωτήματα, για τα ανεξιχνίαστα εγκλήματα και τους δράστες αυτών, έως και την απόλυτη τελική κορύφωση και αποκάλυψη. Καθόλου προβλέψιμη πάντως η ολοκλήρωση της ιστορίας, και με εξέπληξε πολύ ευχάριστα το γεγονός, ότι, η απάντηση στο βασικό ερώτημα μου, ως αναγνώστριας, για την ταυτότητα του/της δολοφόνου αλλά και των κινήτρων του/της, δόθηκε προς το τέλος, (και όχι από τα μέσα του βιβλίου, όπως συμβαίνει πολλές φορές στα αστυνομικά μυθιστορήματα), αφού είχαν πλέον αποκωδικοποιηθεί όλα τα σημεία και στοιχεία που τμηματικά αποκαλύπτονταν, είχαν ερμηνευθεί συμπεριφορές και σκέψεις, και είχαν συνδεθεί τα σημαινόμενα με τα σημαίνοντα. Η τοποθέτηση δε, της ιστορίας χρονικά στον Μεσοπόλεμο και τοπικά στην Καβάλα, εκτός της σύνδεσης με τον τίτλο του βιβλίου, λειτούργησε, μέσω της αφήγησης, ως πιστή αναπαράσταση του κοινωνικού, οικονομικού και πολιτικού (ακόμα) σκηνικού της εποχής, χωρίς να κυριαρχεί εις βάρος της ίδιας της πλοκής, αλλά αντίθετα, ενίσχυσε το μυστήριο που περιέβαλλε τα βασικά πρόσωπα, επειδή το περιβάλλον και οι συνθήκες, συνδιαμόρφωσαν χαρακτήρες και εν τέλει, δικαιολόγησαν συμπεριφορές που, αρχικά, φαίνονται άλογες, αδικαιολόγητες, και ανεξήγητες. Κλείνοντας το βιβλίο, αισθάνθηκα ευτυχής που το κράτησα στα χέρια μου, και απόλαυσα την ανάγνωσή του, σχεδόν χωρίς διακοπή, μπορώ να πω, χαίρομαι δε, ιδιαίτερα που η Βασιλική Λεβεντάκη, τιμά με την αστείρευτη έμπνευσή της και τη χαρισματική πένα της, την αστυνομική λογοτεχνία, αφού μας παραδίδει τόσο έξοχα δείγματα γραφής. Αναμένω με ανυπομονησία το επόμενο !!!!!!!! ΥΓ. Μπορεί να φαίνεται υπερβολικό, αλλά τα πέντε αστέρια είναι λίγα !!!!!!!!!
July 9, 2014
H Βασιλική Λεβεντάκη εχει βάλει την προσωπική της σφραγίδα στο αστυνομικό βιβλίο !!!
Στήνει περίτεχνα έναν κόσμο, φωτεινό και συνά��α σκοτεινό, απλοϊκό και συνάμα περίπλοκο, πρωτίστως όμως, χάρη στην απαράμιλλη γραφή και τις εμπνεύσεις της, πειστικό, γλαφυρό, συναρπαστικό, σχεδόν ανεπανάληπτο. Η ιστορία που εξελίσσεται είναι γεμάτη αγωνία και ανατροπές, που θα μπορούσε, σίγουρα, να γίνει μια συναρπαστική ταινία, αφού αυτό το βιβλίο δεν ήταν ένα βιβλίο απλό, ήταν ένα ολόκληρο αστυνομικό θρίλερ!
Ιντριγκες και πάθη, πλαστοπροσωπίες και ένοχα μυστικά κυριαρχούν , η ένταση χτυπάει κόκκινο και η αγωνία κορυφώνεται με αποτέλεσμα να μην μπορείς ούτε ένα λεπτό να διακόψεις την ανάγνωση. Κανείς δεν ξέρει μέχρι που μπορεί να φτάσει το χέρι ενός ανθρώπου που πονά... Η εκδίκηση είναι ένα συναίσθημα που οταν ξυπνά στο διάβα της σαρώνει τόσα συναισθήματα, δυνατά μεν αλλά όχι αήττητα. Πάθος, πόνος, ζήλια, θυσία, ίντριγκα και άλλα τόσα δημιουργούν πράξεις με απώτερο σκοπό… και όλα αυτά για την ...δικαίωση όπως την καταλαβαίνει ο καθένας απο μας !!!Η αλήθεια είναι τόσο περίτεχνα κρυμμένη που μόνο στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου μαθαίνουμε τον πραγματικό ένοχο !!! Με ταξίδεψες για άλλη μια φορά Βασιλική μου... Η αστυνομική διάθεση μαζί με τα ανθρώπινα συναισθήματα προσδίδουν στο βιβλίο μια μοναδική ατμόσφαιρα.... Συγχαρητήρια !!!
Στήνει περίτεχνα έναν κόσμο, φωτεινό και συνά��α σκοτεινό, απλοϊκό και συνάμα περίπλοκο, πρωτίστως όμως, χάρη στην απαράμιλλη γραφή και τις εμπνεύσεις της, πειστικό, γλαφυρό, συναρπαστικό, σχεδόν ανεπανάληπτο. Η ιστορία που εξελίσσεται είναι γεμάτη αγωνία και ανατροπές, που θα μπορούσε, σίγουρα, να γίνει μια συναρπαστική ταινία, αφού αυτό το βιβλίο δεν ήταν ένα βιβλίο απλό, ήταν ένα ολόκληρο αστυνομικό θρίλερ!
Ιντριγκες και πάθη, πλαστοπροσωπίες και ένοχα μυστικά κυριαρχούν , η ένταση χτυπάει κόκκινο και η αγωνία κορυφώνεται με αποτέλεσμα να μην μπορείς ούτε ένα λεπτό να διακόψεις την ανάγνωση. Κανείς δεν ξέρει μέχρι που μπορεί να φτάσει το χέρι ενός ανθρώπου που πονά... Η εκδίκηση είναι ένα συναίσθημα που οταν ξυπνά στο διάβα της σαρώνει τόσα συναισθήματα, δυνατά μεν αλλά όχι αήττητα. Πάθος, πόνος, ζήλια, θυσία, ίντριγκα και άλλα τόσα δημιουργούν πράξεις με απώτερο σκοπό… και όλα αυτά για την ...δικαίωση όπως την καταλαβαίνει ο καθένας απο μας !!!Η αλήθεια είναι τόσο περίτεχνα κρυμμένη που μόνο στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου μαθαίνουμε τον πραγματικό ένοχο !!! Με ταξίδεψες για άλλη μια φορά Βασιλική μου... Η αστυνομική διάθεση μαζί με τα ανθρώπινα συναισθήματα προσδίδουν στο βιβλίο μια μοναδική ατμόσφαιρα.... Συγχαρητήρια !!!
August 20, 2015
4,5 προς 5 αστέρια. Πολύ καλό και ενδιαφέρον βιβλίο. Θεωρώ ότι μπορώ να το συγκαταλέξω στα αγαπημένα μου, όπως και τις δαιμονισμένες-η μοναξιά δεν έρχεται μόνη. Τώρα αρχίζει η λεπτομερειακή κριτική:
Θετικά:
+Πολύ καλή και ενδιαφέρουσα πλοκή. Καλογραμμένο βιβλίο.
+ Πάνω κάτω ο ίδιος σκελετός με το προηγούμενο βιβλίο απλώς με κάποιες αναγκαίες αλλαγές. (Πρόσωπα, περιοχή, γεγονότα.) Παρεμπιπτόντως ο χρονικός άξονας είναι περίπου ο ίδιος με το προηγούμενο βιβλίο. Όπως και στο πρώτο έτσι και στο δεύτερο. Που αυτό δεν ήταν καθόλου κακό κατά την γνώμη μου.
+Ο Ηλίας Μαντάς (ο κύριος ήρωας του βιβλίου) συνδυάζει μίξη στοιχείων Πουαρό και αστυνόμου Μπέκα. Αυτήν την εντύπωση είχα καθώς διάβαζα αυτό το βιβλίο.
+Καλός αριθμός σελίδων. Όχι πάρα πολλές ευτυχώς!
Αρνητικά (εντάξει όχι ακριβώς και τόσο κακό αλλά οκ):
-Πολύ μεγάλη και συχνή χρήση των εκφραστικών μέσων (παρομοιώσεις, μεταφορές, προσωποποιήσεις).
Παρατηρήσεις: Μου άρεσε πολύ αυτό το βιβλίο! Ήταν ένα τέλειο (πέρα από το ένα ελάττωμα που ανέφερα πιο πάνω που δεν ακριβώς και μεγάλο ελάττωμα αλλά τέλος πάντων) αστυνομικό μυθιστόρημα. Συνίσταται σε όσους τους αρέσει η δράση, οι φόνοι, τα εγκλήματα, το πάθος και είναι μεγάλοι φαν των αστυνομικών μυθιστορημάτων.
Θετικά:
+Πολύ καλή και ενδιαφέρουσα πλοκή. Καλογραμμένο βιβλίο.
+ Πάνω κάτω ο ίδιος σκελετός με το προηγούμενο βιβλίο απλώς με κάποιες αναγκαίες αλλαγές. (Πρόσωπα, περιοχή, γεγονότα.) Παρεμπιπτόντως ο χρονικός άξονας είναι περίπου ο ίδιος με το προηγούμενο βιβλίο. Όπως και στο πρώτο έτσι και στο δεύτερο. Που αυτό δεν ήταν καθόλου κακό κατά την γνώμη μου.
+Ο Ηλίας Μαντάς (ο κύριος ήρωας του βιβλίου) συνδυάζει μίξη στοιχείων Πουαρό και αστυνόμου Μπέκα. Αυτήν την εντύπωση είχα καθώς διάβαζα αυτό το βιβλίο.
+Καλός αριθμός σελίδων. Όχι πάρα πολλές ευτυχώς!
Αρνητικά (εντάξει όχι ακριβώς και τόσο κακό αλλά οκ):
-Πολύ μεγάλη και συχνή χρήση των εκφραστικών μέσων (παρομοιώσεις, μεταφορές, προσωποποιήσεις).
Παρατηρήσεις: Μου άρεσε πολύ αυτό το βιβλίο! Ήταν ένα τέλειο (πέρα από το ένα ελάττωμα που ανέφερα πιο πάνω που δεν ακριβώς και μεγάλο ελάττωμα αλλά τέλος πάντων) αστυνομικό μυθιστόρημα. Συνίσταται σε όσους τους αρέσει η δράση, οι φόνοι, τα εγκλήματα, το πάθος και είναι μεγάλοι φαν των αστυνομικών μυθιστορημάτων.
January 30, 2018
απο τα χειροτερα βιβλια που εχω διαβασει. το μισο ηταν γεματο φλυαριες και αχρειαστες βλακειες που το μονο που καταφερναν ειναι να με κουρασουν και να χρειαστω σχεδον ενα μηνα για να το διαβασω. βεβαια ειναι καταπληκτικο φυσικο φαρμακο κατα της αυπνιας.
August 16, 2022
Αθήνα 1930. Μια νεαρή πόρνη βρίσκεται δολοφονημένη και την υπόθεση αναλαμβάνει να διαλευκάνει ο αστυνόμος Ηλίας Μαντάς. Στον τόπο του εγκλήματος θα βρεθεί ένα στοιχείο που θα κάνει τους πάντες να παγώσουν. Πάνω στο κρεβάτι, στο κέντρο του, υπήρχε ένας φάκελος τοποθετημένος επιδεικτικά και είχε γραμμένο το όνομα ενός λαμπρού επιστήμονα, του πνευμονολόγου Πέτρου Φραζή. Μέσα στο φάκελο βρισκόταν ένα μήνυμα, ένας γρίφος:
«Στη γη που μπόλιασε τη μυρωδιά του καπνού ψάξε να ανακαλύψεις τα κρυμμένα σημάδια…».
❓Γιατί ο δολοφόνος απευθύνει μήνυμα στον γιατρό;
❓Γιατί τον αναμιγνύει στην υπόθεση;
❓Τι επιζητά; Τι επιδιώκει;
❓Τι σχέση έχει ο γιατρός με το θύμα;
Ο Μαντάς και ο Φραζής θα ενώσουν τις γνώσεις και τις δυνάμεις τους, προκειμένου να λύσουν τον γρίφο και να ανακαλύψουν την ταυτότητα του δολοφόνου. Όλα τα στοιχεία θα τους οδηγήσουν στην Καβάλα, στη Μέκκα του καπνού. Τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται άκρως επικίνδυνα, όταν ένας δεύτερος φόνος διαπράττεται. Και αυτό είναι μόνο η αρχή, γιατί θα ακολουθήσουν και άλλοι…
❓Ποιος είναι ο δολοφόνος;
❓Ποιο είναι το κίνητρό του;
❓Γιατί διασταύρωσε τόσο έξυπνα τους δρόμους του Μαντά και του Φραζή;
Στην ιστορία εμπλέκονται αρκετά άτομα, άντρες και γυναίκες, οι οποίοι μοιράζονται ένα μυστικό από το παρελθόν. Ένα μυστικό που θέτει τη ζωή τους σε κίνδυνο, γιατί προσπαθεί να βγει στην επιφάνεια. Κάποιος όμως δεν το θέλει αυτό και τα στόματα πρέπει να σφραγιστούν. Για πάντα. Άραγε θα καταφέρει ο Μαντάς να ξετυλίξει έγκαιρα το κουβάρι του μυστηρίου και να ανακαλύψει τον δολοφόνο πριν να είναι αργά;
«Στα μονοπάτια του καπνού» είναι ένα πολύ καλό αστυνομικό μυθιστόρημα, μια ιστορία τυλιγμένη από ένα πέπλο μυστηρίου, ένα ταξίδι, εκεί όπου η μυρωδιά του καπνού αναμειγνύεται με αυτή του αίματος. Έξυπνη πλοκή, λυρική γραφή που σε μαγεύει, λεπτομερείς και παραστατικές περιγραφές που κάνουν τις εικόνες να ζωντανεύουν μπρος στα μάτια σου. Αγάπη, έρωτας, μίσος, ζήλια, φθόνος, αγωνία, φόβος, δίψα για εκδίκηση, όλα αυτά τα συναισθήματα θα βιώσει ο αναγνώστης. Αποκαλύψεις, εκπλήξεις και ανατροπές υπάρχουν κυριολεκτικά μέχρι και την τελευταία σελίδα, όπου τότε γίνεται γνωστή και η ταυτότητα του δολοφόνου. Μου άρεσε πολύ και σας το προτείνω. 8 / 10
✒️«Η μοναξιά δεν έρχεται μόνη. Σπέρνει πίκρα και πόνο, για να θερίσει θυμό και οργή. Σβήνει τα δάκρυα πετώντας κόκκους λήθης, σαν τη φωτιά που υποτάσσεται από το χώμα προτού καταφέρει να εξαπλωθεί. Γίνεται μίασμα, βάφοντας ωχρά τα πρόσωπα που επιλέχθηκαν να περάσουν το κατώφλι της, και αφήνει πληγές ανοιχτές, που δε θα επουλωθούν στο πέρασμα του χρόνου.» (σελίδα 9)
«Στη γη που μπόλιασε τη μυρωδιά του καπνού ψάξε να ανακαλύψεις τα κρυμμένα σημάδια…».
❓Γιατί ο δολοφόνος απευθύνει μήνυμα στον γιατρό;
❓Γιατί τον αναμιγνύει στην υπόθεση;
❓Τι επιζητά; Τι επιδιώκει;
❓Τι σχέση έχει ο γιατρός με το θύμα;
Ο Μαντάς και ο Φραζής θα ενώσουν τις γνώσεις και τις δυνάμεις τους, προκειμένου να λύσουν τον γρίφο και να ανακαλύψουν την ταυτότητα του δολοφόνου. Όλα τα στοιχεία θα τους οδηγήσουν στην Καβάλα, στη Μέκκα του καπνού. Τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται άκρως επικίνδυνα, όταν ένας δεύτερος φόνος διαπράττεται. Και αυτό είναι μόνο η αρχή, γιατί θα ακολουθήσουν και άλλοι…
❓Ποιος είναι ο δολοφόνος;
❓Ποιο είναι το κίνητρό του;
❓Γιατί διασταύρωσε τόσο έξυπνα τους δρόμους του Μαντά και του Φραζή;
Στην ιστορία εμπλέκονται αρκετά άτομα, άντρες και γυναίκες, οι οποίοι μοιράζονται ένα μυστικό από το παρελθόν. Ένα μυστικό που θέτει τη ζωή τους σε κίνδυνο, γιατί προσπαθεί να βγει στην επιφάνεια. Κάποιος όμως δεν το θέλει αυτό και τα στόματα πρέπει να σφραγιστούν. Για πάντα. Άραγε θα καταφέρει ο Μαντάς να ξετυλίξει έγκαιρα το κουβάρι του μυστηρίου και να ανακαλύψει τον δολοφόνο πριν να είναι αργά;
«Στα μονοπάτια του καπνού» είναι ένα πολύ καλό αστυνομικό μυθιστόρημα, μια ιστορία τυλιγμένη από ένα πέπλο μυστηρίου, ένα ταξίδι, εκεί όπου η μυρωδιά του καπνού αναμειγνύεται με αυτή του αίματος. Έξυπνη πλοκή, λυρική γραφή που σε μαγεύει, λεπτομερείς και παραστατικές περιγραφές που κάνουν τις εικόνες να ζωντανεύουν μπρος στα μάτια σου. Αγάπη, έρωτας, μίσος, ζήλια, φθόνος, αγωνία, φόβος, δίψα για εκδίκηση, όλα αυτά τα συναισθήματα θα βιώσει ο αναγνώστης. Αποκαλύψεις, εκπλήξεις και ανατροπές υπάρχουν κυριολεκτικά μέχρι και την τελευταία σελίδα, όπου τότε γίνεται γνωστή και η ταυτότητα του δολοφόνου. Μου άρεσε πολύ και σας το προτείνω. 8 / 10
✒️«Η μοναξιά δεν έρχεται μόνη. Σπέρνει πίκρα και πόνο, για να θερίσει θυμό και οργή. Σβήνει τα δάκρυα πετώντας κόκκους λήθης, σαν τη φωτιά που υποτάσσεται από το χώμα προτού καταφέρει να εξαπλωθεί. Γίνεται μίασμα, βάφοντας ωχρά τα πρόσωπα που επιλέχθηκαν να περάσουν το κατώφλι της, και αφήνει πληγές ανοιχτές, που δε θα επουλωθούν στο πέρασμα του χρόνου.» (σελίδα 9)
July 31, 2014
Όταν έπιασα στα χέρια μου το συγκεκριμένο βιβλίο μου συνέβη το εξής παράδοξο. Ενώ ήθελα τόσο πολύ να μου αρέσει, για κάποιο λόγο ήμουν σίγουρη πως θα συνέβαινε το αντίθετο. Ίσως γιατί έχω συνηθίσει όταν επιθυμώ κάτι με πάθος να συμβαίνει το αντίστροφο. Η υπόθεση στο οπισθόφυλλο ήταν αρκετά τραβηχτική, όμως αυτό που κάνει τη διαφορά είναι σίγουρα το εντυπωσιακό εξώφυλλο.
Ξεκινάω λοιπόν το διάβασμα και από τις πρώτες δύο σελίδες άρχισα να σκέφτομαι πως η υπόθεση μάλλον είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Όταν ένα κείμενο είναι τόσο ευανάγνωστο οφείλεις να το διαβάσεις απλώς και μόνο γι' αυτό. Κι αν μπορείς να είσαι σίγουρος για κάτι, είναι πως τα «Μονοπάτια του Καπνού», είναι ένα εξαιρετικά καλογραμμένο βιβλίο.
Η ιστορία μας μεταφέρει στη δεκαετία του '30, κάπου στην Αθήνα , όπου ο αστυνόμος Ηλίας Μαντάς ζητά τη βοήθεια του γιατρού Πέτρου Φραζή για την εξιχνίαση ενός μυστηριώδη φόνου. Ο δολοφόνος όμως, όντας πάντα ένα βήμα μπροστά, παίζει μαζί τους και τους προτρέπει να τον ακολουθήσουν.
Θα μπορούσα να πω και άλλα για την πλοκή, όμως δε θέλω. Αρνούμαι να στερήσω στον οποιοδήποτε την υπέροχη εμπειρία του να ανακαλύψει μόνος του τα πάντα για την υπόθεση αυτού του βιβλίου. Άλλωστε, όπως σε κάθε καθαρόαιμο αστυνομικό μυθιστόρημα, ακόμη και η παραμικρή λεπτομέρεια έχει τη σημασία της. Στο συγκεκριμένο αστυνομικό βιβλίο, το τόσο καλοδουλεμένο και άρτιο, ακόμη και ο τίτλος αποτελεί εμπνευσμένη επιλογή και κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης μπορεί ο αναγνώστης να διαπιστώσει τη σημασία του.
Λατρεύω τα αστυνομικά μυθιστορήματα. Έχω διαβάσει πολλά του είδους και έχω συγκεκριμένες συμπάθειες και αντιπάθειες. Πλήττω με την Αγκάθα Κρίστι, ενώ τρελαίνομαι για τον Κόναν Ντόυλ. Μυήθηκα από νωρίς στον κόσμο του μοναδικού Γιάννη Μαρή και έχω τεράστια αδυναμία στον σύγχρονο Πολυχρόνη Κουτσάκη. Όπως είναι αντιληπτό έχω ιδιαίτερη προτίμηση στα αστυνομικά βιβλία στυλ νουάρ. Είναι κάτι τέτοιο τα «Μονοπάτια του Καπνού»;
Όχι, βέβαια! Το βιβλίο «Στα Μονοπάτια του Καπνού» είναι κάτι νέο, μοναδικό, εξαιρετικό. Δεν περίμενα ποτέ να με ενθουσιάσει τόσο ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν ανήκει στις προηγούμενες κατηγορίες που ανέφερα. Ίσως φταίει το ότι δεν ήμουν εξοικειωμένη με την πένα της κυρίας Λεβεντάκη, πράγμα που θα διορθώσω άμεσα. Όμως διαβάζοντας το συγκεκριμένο λογοτεχνικό έργο ήρθα σε επαφή με αισθήματα που δεν περίμενα να βιώσω. Η πένα της συγγραφέως είναι γεμάτη λυρισμό και αλληγορία. Ταυτόχρονα ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με ένα σύγχρονο, αστυνομικό θρίλερ, το οποίο όμως είναι τοποθετημένο πολλές δεκαετίες νωρίτερα. Και ενώ η γλώσσα, οι άνθρωποι, η πένα έχουν κάτι το παλιακό -γιατί έτσι οφείλουν λόγω χρονικής τοποθέτησης- ο σύγχρονος αναγνώστης δε βαριέται ούτε δευτερόλεπτο. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το μέγεθος του βιβλίου. Είναι ακριβώς όσο πρέπει για να μη μείνουν κενά στην ιστορία, χωρίς όμως να γίνεται βαρετό και γραφικό. Πλήρως απαλλαγμένο από περιττές πληροφορίες, μας μεταφέρει με σαφήνεια τις εικόνες, τις μυρωδιές, τα συναισθήματα. Η συγγραφέας δίνει μεγάλη προσοχή σε όλους τους χαρακτήρες του βιβλίου ανεξαιρέτως, χτίζοντας ένα άρτιο ψυχογράφημα για τον καθένα ξεχωριστά. Προσωπικά μου ήταν ιδιαιτέρως δύσκολο να βρω τη λύση του μυστηρίου, αλλά και να έρθω αντιμέτωπη με τις σκέψεις που μου γέννησαν οι λέξεις στην τελευταία σελίδα. Ενώ το συγκεκριμένο σημείο είναι κομμάτι του βιβλίου, της ιστορίας, ταυτόχρονα μοιάζει αποκομμένο. Σαν να έχει βγει κατευθείαν από την καρδιά της συγγραφέως, αλλά και του αναγνώστη.
Όπως, μάλλον, έγινε αντιληπτό το διάβασμα αυτού του βιβλίου αποτέλεσε για εμένα μια υπέροχη έκπληξη. Έχω την τάση όταν ενθουσιάζομαι και θαυμάζω κάτι να το υποστηρίζω με πάθος. Σας προτρέπω λοιπόν να διαβάσετε τα «Μονοπάτια του Καπνού». Ακόμη κι αν δεν είστε λάτρεις του αστυνομικού, αξίζει την προσοχή σας για πολλούς λόγους. Η προσεκτική και αξιόλογη έρευνα που έχει κάνει η κυρία Λεβεντάκη , αλλά κυρίως η προσεγμένη τοποθέτηση των ιστορικών -και όχι μόνο- γεγονότων πάνω στο χαρτί φανερώνει πως πρόκειται για μια σπουδαία συγγραφέας. Αυτό όμως που εμένα με εντυπωσίασε και που θαυμάζω πάντα στους συγγραφείς, είναι η διαχείριση των λέξεων, η χρήση τους, η τοποθέτησή τους στο κείμενο. Κατά τη γνώμη μου, είναι ξεκάθαρο πως η Βασιλική Λεβεντάκη είναι μια μοναδική τεχνίτρια της γλώσσας.
Ξεκινάω λοιπόν το διάβασμα και από τις πρώτες δύο σελίδες άρχισα να σκέφτομαι πως η υπόθεση μάλλον είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Όταν ένα κείμενο είναι τόσο ευανάγνωστο οφείλεις να το διαβάσεις απλώς και μόνο γι' αυτό. Κι αν μπορείς να είσαι σίγουρος για κάτι, είναι πως τα «Μονοπάτια του Καπνού», είναι ένα εξαιρετικά καλογραμμένο βιβλίο.
Η ιστορία μας μεταφέρει στη δεκαετία του '30, κάπου στην Αθήνα , όπου ο αστυνόμος Ηλίας Μαντάς ζητά τη βοήθεια του γιατρού Πέτρου Φραζή για την εξιχνίαση ενός μυστηριώδη φόνου. Ο δολοφόνος όμως, όντας πάντα ένα βήμα μπροστά, παίζει μαζί τους και τους προτρέπει να τον ακολουθήσουν.
Θα μπορούσα να πω και άλλα για την πλοκή, όμως δε θέλω. Αρνούμαι να στερήσω στον οποιοδήποτε την υπέροχη εμπειρία του να ανακαλύψει μόνος του τα πάντα για την υπόθεση αυτού του βιβλίου. Άλλωστε, όπως σε κάθε καθαρόαιμο αστυνομικό μυθιστόρημα, ακόμη και η παραμικρή λεπτομέρεια έχει τη σημασία της. Στο συγκεκριμένο αστυνομικό βιβλίο, το τόσο καλοδουλεμένο και άρτιο, ακόμη και ο τίτλος αποτελεί εμπνευσμένη επιλογή και κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης μπορεί ο αναγνώστης να διαπιστώσει τη σημασία του.
Λατρεύω τα αστυνομικά μυθιστορήματα. Έχω διαβάσει πολλά του είδους και έχω συγκεκριμένες συμπάθειες και αντιπάθειες. Πλήττω με την Αγκάθα Κρίστι, ενώ τρελαίνομαι για τον Κόναν Ντόυλ. Μυήθηκα από νωρίς στον κόσμο του μοναδικού Γιάννη Μαρή και έχω τεράστια αδυναμία στον σύγχρονο Πολυχρόνη Κουτσάκη. Όπως είναι αντιληπτό έχω ιδιαίτερη προτίμηση στα αστυνομικά βιβλία στυλ νουάρ. Είναι κάτι τέτοιο τα «Μονοπάτια του Καπνού»;
Όχι, βέβαια! Το βιβλίο «Στα Μονοπάτια του Καπνού» είναι κάτι νέο, μοναδικό, εξαιρετικό. Δεν περίμενα ποτέ να με ενθουσιάσει τόσο ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν ανήκει στις προηγούμενες κατηγορίες που ανέφερα. Ίσως φταίει το ότι δεν ήμουν εξοικειωμένη με την πένα της κυρίας Λεβεντάκη, πράγμα που θα διορθώσω άμεσα. Όμως διαβάζοντας το συγκεκριμένο λογοτεχνικό έργο ήρθα σε επαφή με αισθήματα που δεν περίμενα να βιώσω. Η πένα της συγγραφέως είναι γεμάτη λυρισμό και αλληγορία. Ταυτόχρονα ο αναγνώστης έρχεται αντιμέτωπος με ένα σύγχρονο, αστυνομικό θρίλερ, το οποίο όμως είναι τοποθετημένο πολλές δεκαετίες νωρίτερα. Και ενώ η γλώσσα, οι άνθρωποι, η πένα έχουν κάτι το παλιακό -γιατί έτσι οφείλουν λόγω χρονικής τοποθέτησης- ο σύγχρονος αναγνώστης δε βαριέται ούτε δευτερόλεπτο. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το μέγεθος του βιβλίου. Είναι ακριβώς όσο πρέπει για να μη μείνουν κενά στην ιστορία, χωρίς όμως να γίνεται βαρετό και γραφικό. Πλήρως απαλλαγμένο από περιττές πληροφορίες, μας μεταφέρει με σαφήνεια τις εικόνες, τις μυρωδιές, τα συναισθήματα. Η συγγραφέας δίνει μεγάλη προσοχή σε όλους τους χαρακτήρες του βιβλίου ανεξαιρέτως, χτίζοντας ένα άρτιο ψυχογράφημα για τον καθένα ξεχωριστά. Προσωπικά μου ήταν ιδιαιτέρως δύσκολο να βρω τη λύση του μυστηρίου, αλλά και να έρθω αντιμέτωπη με τις σκέψεις που μου γέννησαν οι λέξεις στην τελευταία σελίδα. Ενώ το συγκεκριμένο σημείο είναι κομμάτι του βιβλίου, της ιστορίας, ταυτόχρονα μοιάζει αποκομμένο. Σαν να έχει βγει κατευθείαν από την καρδιά της συγγραφέως, αλλά και του αναγνώστη.
Όπως, μάλλον, έγινε αντιληπτό το διάβασμα αυτού του βιβλίου αποτέλεσε για εμένα μια υπέροχη έκπληξη. Έχω την τάση όταν ενθουσιάζομαι και θαυμάζω κάτι να το υποστηρίζω με πάθος. Σας προτρέπω λοιπόν να διαβάσετε τα «Μονοπάτια του Καπνού». Ακόμη κι αν δεν είστε λάτρεις του αστυνομικού, αξίζει την προσοχή σας για πολλούς λόγους. Η προσεκτική και αξιόλογη έρευνα που έχει κάνει η κυρία Λεβεντάκη , αλλά κυρίως η προσεγμένη τοποθέτηση των ιστορικών -και όχι μόνο- γεγονότων πάνω στο χαρτί φανερώνει πως πρόκειται για μια σπουδαία συγγραφέας. Αυτό όμως που εμένα με εντυπωσίασε και που θαυμάζω πάντα στους συγγραφείς, είναι η διαχείριση των λέξεων, η χρήση τους, η τοποθέτησή τους στο κείμενο. Κατά τη γνώμη μου, είναι ξεκάθαρο πως η Βασιλική Λεβεντάκη είναι μια μοναδική τεχνίτρια της γλώσσας.
February 19, 2015
Είναι δυσανάλογες οι κριτικές αυτού του βιβλίου -μόλις 28 ως τώρα,μαζί με τη δική μου- σε σχέση με τα αντίτυπα που έχει πουλήσει. Η εξήγηση είναι απλή: Δεν μπαίνει στον κόπο να γράψει κάποιος για κάτι που δεν του άρεσε. Φυσικά, επ ουδενί δεν εννοώ ότι η πλειοψηφία των αναγνωστών είναι δυσαρεστημένη.
Ωστόσο, θεωρώντας ότι η κυρία Β.Λεβεντάκη έχει τις δυνατότητες να προσφέρει πολλά στην σύγχρονη ελληνική πεζογραφία και πιστεύοντας ότι οι πιθανότητες να το πράξει είναι με το μέρος της, εγώ δεν θα (ξανα)εκθειάσω με λεπτομέρειες τα θετικά στοιχεία του βιβλίου, που αναμφίβολα είναι αρκετά και ποιοτικά, μα θα επισημάνω τα λιγοστά αρνητικά που διέκρινα ως μια καλοπροαίρετη προσπάθεια να βοηθήσω κι εγώ με τις παρατηρήσεις μου στην περαιτέρω ακόμα μεγαλύτερη βελτίωση των μελλοντικών έργων της.
Θα σταθώ σε 3-4 σημεία που, πάντα σύμφωνα με την ταπεινή μου άποψη, χρήζουν βελτίωσης:
α)Αναίτια Θολούρα:
Υπήρξαν κάποια σημεία, κάποιες στιγμές, που ο αναγνώστης αισθάνθηκε μόνος του να βαδίζει στο σκοτάδι. Όχι το μυστηριακό σκοτάδι, αυτό είναι ελκυστικό, εννοώ μια θολούρα που συναντάμε όταν διαβάζουμε μακροσκελείς περιγραφές που στερούνται ονομάτων, κινήτρων & λόγου ύπαρξης. Δεν θάθελα να προδώσω κάτι από την σφιχτά δομημένη κατά τα λοιπά ιστορία, όσοι έχουν το βιβλίο στη διάθεσή τους ας κοιτάξουν στις σελίδες 214-216 ως αναφορά σε ένα τυχαίο παράδειγμα. Αυτές οι αλαγάριστες, ακαταστάλαχτες περιγραφές χωρίς αιτία και αφορμή και χωρίς να ξέρουμε ποιός κάνει τι, δεν κατάλαβα σε τι βοηθάνε το σκελετό της ιστορίας, πέραν από το να γεμίζουν τις σελίδες άσκοπα.
β)Περιδίνηση: Απότομη παρουσίαση ενός γεγονότος (πχ φόνου) εν είδει είδησης και, κατόπιν, εξιστόρησή του σε παρελθόντα χρόνο. Εδώ θα πω το χιλιοειπωμένο και πασίγνωστο ότι τα φλασμπάκ -και δη τα αυθαίρετα- είναι κονσέρβα ενώ η αγωνία της απευθείας μετάδοσης αναντίρρητη. Κι Ο ενεστώτας χρόνος ακαταμάχητος. Γιατί αυτά τα μπρος-πίσω κυρία Βασιλική; Αφού το ξέρω τόχετε το απευθείας, το δείξατε επιτυχώς σε κάποια άλλα σημεία.
γ)Υπερδοσολογία αισθηματισμού:
Αυτό βέβαια είναι γυναικείο χαρακτηριστικό γνώρισμα και δεν περίμενα κάποια εξαίρεση. Απλά δεν ήμουνα προετοιμασμένος για ...ποσότητες σε ένα βιβλίο που θεωρείται αστυνομικό ή μυστηρίου. Θα μπορούσαν μερικές αγκαλιές, ερωτικές θωπείες και τρυφερά ενσταντανέ να εκλείπανε, δε θα χάναμε και τίποτα. Αλλά αυτό μπορεί να αρέσει σε κάποιους ανθρώπους (γένους θηλυκού) οπότε αγνοήστε το, είναι μια απλή επισήμανση.
δ)Ανακρίβειες:
Δεν υπάρχουν πολλές αλλά και οι ελάχιστες είναι αρκετές για να κλονίσουν τον ιστό της υπόθεσης. Ευτυχώς, παρά τους κλυδωνισμούς, το "οικοδόμημα" της υπόθεσης κρατιέται στη θέση του:
Άλλο παράδοξο είναι το ότι ο αστυνόμος και ο γιατρός αυτοαποκαλούνται φίλοι ενώ είναι μαζί μόλις μια βδομάδα (και ούτε). Δεν αποκαλείς φίλο κάποιον που δεν έχεις παρελθόν με κοινά βιώματα που σας ενώνει.
Παρά τα παραπάνω, το βιβλίο έχει αρχή μέση και τέλος, έχει γλώσσα κατανοητή που θα μπορούσε να ήταν και ακόμα πιο απλή, ειδικά στην αρχή, και μας ζωντανεύει πραγματικά τον τόπο και τον χρόνο που αναφέρεται, δείχνοντας βαθιά μελέτη των κοινωνικών, πολιτιστικών και ιδεολογικών στοιχείων της εποχής και της περιοχής από την συγγραφέα.
Εν κατακλείδι, τα μονοπάτια του καπνού μου άρεσαν παρόλο που απαίτησαν μεγάλη προσοχή και συγκέντρωση για να μη χαθεί το νήμα μεταξύ των πολλών προσώπων και των 2 εποχών που τα γεγονότα διαδραματίζονται (1905 και 1930).
Ωστόσο, θεωρώντας ότι η κυρία Β.Λεβεντάκη έχει τις δυνατότητες να προσφέρει πολλά στην σύγχρονη ελληνική πεζογραφία και πιστεύοντας ότι οι πιθανότητες να το πράξει είναι με το μέρος της, εγώ δεν θα (ξανα)εκθειάσω με λεπτομέρειες τα θετικά στοιχεία του βιβλίου, που αναμφίβολα είναι αρκετά και ποιοτικά, μα θα επισημάνω τα λιγοστά αρνητικά που διέκρινα ως μια καλοπροαίρετη προσπάθεια να βοηθήσω κι εγώ με τις παρατηρήσεις μου στην περαιτέρω ακόμα μεγαλύτερη βελτίωση των μελλοντικών έργων της.
Θα σταθώ σε 3-4 σημεία που, πάντα σύμφωνα με την ταπεινή μου άποψη, χρήζουν βελτίωσης:
α)Αναίτια Θολούρα:
Υπήρξαν κάποια σημεία, κάποιες στιγμές, που ο αναγνώστης αισθάνθηκε μόνος του να βαδίζει στο σκοτάδι. Όχι το μυστηριακό σκοτάδι, αυτό είναι ελκυστικό, εννοώ μια θολούρα που συναντάμε όταν διαβάζουμε μακροσκελείς περιγραφές που στερούνται ονομάτων, κινήτρων & λόγου ύπαρξης. Δεν θάθελα να προδώσω κάτι από την σφιχτά δομημένη κατά τα λοιπά ιστορία, όσοι έχουν το βιβλίο στη διάθεσή τους ας κοιτάξουν στις σελίδες 214-216 ως αναφορά σε ένα τυχαίο παράδειγμα. Αυτές οι αλαγάριστες, ακαταστάλαχτες περιγραφές χωρίς αιτία και αφορμή και χωρίς να ξέρουμε ποιός κάνει τι, δεν κατάλαβα σε τι βοηθάνε το σκελετό της ιστορίας, πέραν από το να γεμίζουν τις σελίδες άσκοπα.
β)Περιδίνηση: Απότομη παρουσίαση ενός γεγονότος (πχ φόνου) εν είδει είδησης και, κατόπιν, εξιστόρησή του σε παρελθόντα χρόνο. Εδώ θα πω το χιλιοειπωμένο και πασίγνωστο ότι τα φλασμπάκ -και δη τα αυθαίρετα- είναι κονσέρβα ενώ η αγωνία της απευθείας μετάδοσης αναντίρρητη. Κι Ο ενεστώτας χρόνος ακαταμάχητος. Γιατί αυτά τα μπρος-πίσω κυρία Βασιλική; Αφού το ξέρω τόχετε το απευθείας, το δείξατε επιτυχώς σε κάποια άλλα σημεία.
γ)Υπερδοσολογία αισθηματισμού:
Αυτό βέβαια είναι γυναικείο χαρακτηριστικό γνώρισμα και δεν περίμενα κάποια εξαίρεση. Απλά δεν ήμουνα προετοιμασμένος για ...ποσότητες σε ένα βιβλίο που θεωρείται αστυνομικό ή μυστηρίου. Θα μπορούσαν μερικές αγκαλιές, ερωτικές θωπείες και τρυφερά ενσταντανέ να εκλείπανε, δε θα χάναμε και τίποτα. Αλλά αυτό μπορεί να αρέσει σε κάποιους ανθρώπους (γένους θηλυκού) οπότε αγνοήστε το, είναι μια απλή επισήμανση.
δ)Ανακρίβειες:
Δεν υπάρχουν πολλές αλλά και οι ελάχιστες είναι αρκετές για να κλονίσουν τον ιστό της υπόθεσης. Ευτυχώς, παρά τους κλυδωνισμούς, το "οικοδόμημα" της υπόθεσης κρατιέται στη θέση του:
Άλλο παράδοξο είναι το ότι ο αστυνόμος και ο γιατρός αυτοαποκαλούνται φίλοι ενώ είναι μαζί μόλις μια βδομάδα (και ούτε). Δεν αποκαλείς φίλο κάποιον που δεν έχεις παρελθόν με κοινά βιώματα που σας ενώνει.
Παρά τα παραπάνω, το βιβλίο έχει αρχή μέση και τέλος, έχει γλώσσα κατανοητή που θα μπορούσε να ήταν και ακόμα πιο απλή, ειδικά στην αρχή, και μας ζωντανεύει πραγματικά τον τόπο και τον χρόνο που αναφέρεται, δείχνοντας βαθιά μελέτη των κοινωνικών, πολιτιστικών και ιδεολογικών στοιχείων της εποχής και της περιοχής από την συγγραφέα.
Εν κατακλείδι, τα μονοπάτια του καπνού μου άρεσαν παρόλο που απαίτησαν μεγάλη προσοχή και συγκέντρωση για να μη χαθεί το νήμα μεταξύ των πολλών προσώπων και των 2 εποχών που τα γεγονότα διαδραματίζονται (1905 και 1930).
June 10, 2015
Τί θα μπορούσε να πει κανείς για την ικανότητα σου να χαρίζεις στους αναγνώστες βιβλία με πραγματική ποιότητα; Περπάτησα στα Μονοπάτια του Καπνού σου εισπνέοντας την αρμύρα της θάλασσας στους δρόμους της Καβάλας ταυτόχρονα με την γλυκιά και εθιστική μυρωδιά του καπνού των εμπόρων της εποχής στην οποία εμβόλιμα με τοποθέτησες, χαρίζοντας μου εικόνες και ήθη από τα περασμένα. Ακολούθησα τη σπονδυλωτή σου ιστορία με περιέργεια και θαυμασμό, για τα μυστικά και τις αποκαλύψεις που με αριστοτεχνία μου πρόσφερες βήμα το βήμα, σελίδα τη σελίδα. Η ατμόσφαιρα σκοτεινή, επιτακτική, γκρίζα και ταυτόχρονα κατακόκκινη από το μυστήριο και τα μοιραία πάθη, σε συνδυασμό με το αίμα θυτών και θυμάτων. Η γραφή σου μοναδική με την ορθή και δομημένη άριστα χρήση της ελληνικής γλώσσας, φορές με λυρικές αποχρώσεις με μάγεψε, σε σημείο να γυρνώ πίσω σε προτάσεις και σελίδες για να αφομοιώσω, να θαυμάσω τις έννοιες. Οι χαρακτήρες άψογα φτιαγμένοι, οδηγούν με τις πράξεις τους σε άπειρα ερωτηματικά και σε ακόμη περισσότερες απαντήσεις στο τέλος.... Όσα μπράβο και να πω, όσα συγχαρητήρια και να σου δώσω, θα είναι και θα μοιάζουν λίγα για ένα αξιόλογο βιβλίο ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας όπως αυτό που δημιούργησες!
July 6, 2014
Η Βασιλικη Λεβεντακη με αυτο της το βιβλιο μπαινει στην λιστα με τους καλλιτερους συγγραφεις αστυνομικων μυθιστορημάτων.
Ενας φονος που γινεται στη Δραπετσωνα το 1930, ειναι η αρχη μιας ιστορίας που φτανει στην πολη της Καβαλας και στα μονοπάτια του καπνου.
Χαρακτηρες αρτια δομημενοι γεματοι παθη.Εικονες λυρικες περνουν μπροστα απο τα ματια μας με ταχυτητα κινηματογραφικης ταινιας.Μυστηριο που κραταει τον αναγνωστη δεμενο ως την τελευταια σελιδα. Τελος ανατρεπτικο.Ολα ειναι δοσμενα σε σωστες δοσεις
Διαβαζοντας το ενοιωθα να βρισκομαι μαζι με τον αστυνομο Μαντα και να προσπαθω να εξιχνιασω το μυστηριο.
Ενα μεγαλο μπραβο στην κυρια Λεβεντακη..Παντα τετοια !!!!!!!
Ενας φονος που γινεται στη Δραπετσωνα το 1930, ειναι η αρχη μιας ιστορίας που φτανει στην πολη της Καβαλας και στα μονοπάτια του καπνου.
Χαρακτηρες αρτια δομημενοι γεματοι παθη.Εικονες λυρικες περνουν μπροστα απο τα ματια μας με ταχυτητα κινηματογραφικης ταινιας.Μυστηριο που κραταει τον αναγνωστη δεμενο ως την τελευταια σελιδα. Τελος ανατρεπτικο.Ολα ειναι δοσμενα σε σωστες δοσεις
Διαβαζοντας το ενοιωθα να βρισκομαι μαζι με τον αστυνομο Μαντα και να προσπαθω να εξιχνιασω το μυστηριο.
Ενα μεγαλο μπραβο στην κυρια Λεβεντακη..Παντα τετοια !!!!!!!
November 20, 2014
Ξεκινώντας το διάβασμα διαπίστωσα πως σε αυτό το βιβλίο, δεν θα με κρατούσε μόνο η υπόθεση και η πλοκή, αλλά και ο όμορφος δομημένος λόγος, ο αριστοτεχνικός χειρισμός των λέξεων που δημιουργεί εικόνες που δεν θα ήταν ορατές, συναισθήματα που δεν θα ήταν εμφανή αν δεν υπήρχε αυτή η καταπληκτική λογοτεχνική γραφή! Η μοναξιά διαχέεται παντού στην ατμόσφαιρα, το μυστήριο απλώνεται σε κάθε λέξη που μας μεταφέρει στην ιστορία μας.
Δραπετσώνα 1930 και ο Αστυνόμος Ηλίας Μαντάς αναλαμβάνει να διαλευκάνει τον φόνο μιας πόρνης. Ένας γρίφος τον αναγκάζει να ζητήσει την συνεργασία του φημισμένου γιατρού Πέτρου Φραζή και τους οδηγεί στην πόλη της Καβάλας! Ο γρίφος και η πρόθεση του δολοφόνου να τους παρασύρει στο παιχνίδι του τους φέρνει στα μονοπάτια της πόλης του καπνού και των ανθρώπων της! Πλούσιοι καπνέμποροι, εργάτες μέσα στην ανέχεια και πρόσφυγες στοιχειοθετούν τον πληθυσμό της πόλης! Οι επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων πολλές και η περιγραφή τους ένα στοιχείο που αποτελεί πολύ καλή επιλογή από την συγγραφέα!
Οι γρίφοι συνεχίζονται και οι ήρωες μπαίνουν σε ένα παιχνίδι που κανείς δεν ξέρει που θα οδηγήσει! Άνθρωποι άγνωστοι φαινομενικά μεταξύ τους αρχίζουν κομμάτι κομμάτι να συνθέτουν τα κομμάτια της ζωής τους! Νέες δολοφονίες νέες απόπειρες για να σταματήσει ο δολοφόνος την εύρεση της αλήθειας και να ανακόψει την προδιαγεγραμμένη αποκάλυψη του! Όλοι είναι ύποπτοι, όλοι έχουν κίνητρο, όλοι υπήρξαν κατά κάποιον τρόπο θύματα από κάποιους; Και μέσα στην δίνη των ερευνών και του φόβου που διακατέχει όλους τους πρωταγωνιστές για την ζωή τους που κινδυνεύει, ένας μεγάλος έρωτας έρχεται να γεννηθεί: η περιγραφή του και η εξέλιξη του μαγική!
Συνεργασίες και συμμαχίες απρόσμενες, μυστικά και πάθη που έρχονται σιγά σιγά στο φως! Αγωνία στο κατακόρυφο καθώς απεγνωσμένα οι ήρωες προσπαθούν να βρουν διέξοδο στα διλήμματα και στις ενοχές τους! Κάποιοι θα εξιλεωθούν αναζητώντας την λήθη του θανάτου, κάποιοι αναζητούν την φυγή! Και εκεί που νομίζεις ότι τα έμαθες όλα εκεί που πίστεψες ότι κατάλαβες την αλήθεια έρχεται η μεγάλη ανατροπή!
Εν κατακλείδι αυτό το στοιχείο που κάνει την διαφορά σε αυτό το βιβλίο δεν είναι ένα αλλά πολλά!
Από την πρώτη σελίδα του βιβλίου το μυστήριο και η δράση κυριαρχεί. Χωρίς ανάσα παρακολουθείς την εναλλαγή των υπόπτων και γίνεσαι ένα μαζί τους προσπαθώντας να ακολουθήσεις τα μονοπάτια των πράξεων τους! Οι χαρακτήρες άλλοτε προκαλούν συμπάθεια και άλλοτε εκνευρισμό με τις φοβίες και τον τρόπο που αρνούνται να πάρουν την ζωή στα χέρια τους και να της αλλάξουν πορεία! Και δεν είναι μόνο η υπόθεση, οι γρίφοι και τα λογοπαίγνια που σε κρατούν σε αγωνία και σε βάζουν σε διαρκή εναλλαγή συναισθημάτων και σκέψεων, αλλά και η καταπληκτική διαχείριση του λόγου που σε βάζει μέσα στην ψυχή των πρωταγωνιστών! Στο μεδούλι της ψυχοσύνθεση όσων έχουν εμπλακεί με τον τρόπο τους στην ιστορία! Και έχοντας διανύσει μια απόσταση σελίδων και έχοντας κάνει ατελείωτους συλλογισμούς για το ποιος είναι ο δολοφόνος, έχοντας καταλήξει ήδη σε ένα συμπέρασμα έρχεται η μεγάλη ανατροπή στην προτελευταία σελίδα!
Μια συμβουλή: Να το διαβάσετε σιγά σιγά για να αφήσετε τις λέξεις να σας παρασύρουν εντός της ιστορίας, για ζήσετε σιγά σιγά τις πράξεις και τις σκέψεις των ηρώων μέσα στα μονοπάτια του καπνού που καλύπτουν τις ενοχές και τις προθέσεις τους!
Δραπετσώνα 1930 και ο Αστυνόμος Ηλίας Μαντάς αναλαμβάνει να διαλευκάνει τον φόνο μιας πόρνης. Ένας γρίφος τον αναγκάζει να ζητήσει την συνεργασία του φημισμένου γιατρού Πέτρου Φραζή και τους οδηγεί στην πόλη της Καβάλας! Ο γρίφος και η πρόθεση του δολοφόνου να τους παρασύρει στο παιχνίδι του τους φέρνει στα μονοπάτια της πόλης του καπνού και των ανθρώπων της! Πλούσιοι καπνέμποροι, εργάτες μέσα στην ανέχεια και πρόσφυγες στοιχειοθετούν τον πληθυσμό της πόλης! Οι επιπτώσεις στην υγεία των ανθρώπων πολλές και η περιγραφή τους ένα στοιχείο που αποτελεί πολύ καλή επιλογή από την συγγραφέα!
Οι γρίφοι συνεχίζονται και οι ήρωες μπαίνουν σε ένα παιχνίδι που κανείς δεν ξέρει που θα οδηγήσει! Άνθρωποι άγνωστοι φαινομενικά μεταξύ τους αρχίζουν κομμάτι κομμάτι να συνθέτουν τα κομμάτια της ζωής τους! Νέες δολοφονίες νέες απόπειρες για να σταματήσει ο δολοφόνος την εύρεση της αλήθειας και να ανακόψει την προδιαγεγραμμένη αποκάλυψη του! Όλοι είναι ύποπτοι, όλοι έχουν κίνητρο, όλοι υπήρξαν κατά κάποιον τρόπο θύματα από κάποιους; Και μέσα στην δίνη των ερευνών και του φόβου που διακατέχει όλους τους πρωταγωνιστές για την ζωή τους που κινδυνεύει, ένας μεγάλος έρωτας έρχεται να γεννηθεί: η περιγραφή του και η εξέλιξη του μαγική!
Συνεργασίες και συμμαχίες απρόσμενες, μυστικά και πάθη που έρχονται σιγά σιγά στο φως! Αγωνία στο κατακόρυφο καθώς απεγνωσμένα οι ήρωες προσπαθούν να βρουν διέξοδο στα διλήμματα και στις ενοχές τους! Κάποιοι θα εξιλεωθούν αναζητώντας την λήθη του θανάτου, κάποιοι αναζητούν την φυγή! Και εκεί που νομίζεις ότι τα έμαθες όλα εκεί που πίστεψες ότι κατάλαβες την αλήθεια έρχεται η μεγάλη ανατροπή!
Εν κατακλείδι αυτό το στοιχείο που κάνει την διαφορά σε αυτό το βιβλίο δεν είναι ένα αλλά πολλά!
Από την πρώτη σελίδα του βιβλίου το μυστήριο και η δράση κυριαρχεί. Χωρίς ανάσα παρακολουθείς την εναλλαγή των υπόπτων και γίνεσαι ένα μαζί τους προσπαθώντας να ακολουθήσεις τα μονοπάτια των πράξεων τους! Οι χαρακτήρες άλλοτε προκαλούν συμπάθεια και άλλοτε εκνευρισμό με τις φοβίες και τον τρόπο που αρνούνται να πάρουν την ζωή στα χέρια τους και να της αλλάξουν πορεία! Και δεν είναι μόνο η υπόθεση, οι γρίφοι και τα λογοπαίγνια που σε κρατούν σε αγωνία και σε βάζουν σε διαρκή εναλλαγή συναισθημάτων και σκέψεων, αλλά και η καταπληκτική διαχείριση του λόγου που σε βάζει μέσα στην ψυχή των πρωταγωνιστών! Στο μεδούλι της ψυχοσύνθεση όσων έχουν εμπλακεί με τον τρόπο τους στην ιστορία! Και έχοντας διανύσει μια απόσταση σελίδων και έχοντας κάνει ατελείωτους συλλογισμούς για το ποιος είναι ο δολοφόνος, έχοντας καταλήξει ήδη σε ένα συμπέρασμα έρχεται η μεγάλη ανατροπή στην προτελευταία σελίδα!
Μια συμβουλή: Να το διαβάσετε σιγά σιγά για να αφήσετε τις λέξεις να σας παρασύρουν εντός της ιστορίας, για ζήσετε σιγά σιγά τις πράξεις και τις σκέψεις των ηρώων μέσα στα μονοπάτια του καπνού που καλύπτουν τις ενοχές και τις προθέσεις τους!
December 15, 2016
Πριν λίγες ημέρες έπεσε στα χέρια μου το συγκεκριμένο βιβλίο της Βασιλικής Λεβεντάκη. Δυστυχώς δεν μου άρεσε ο τρόπος γραφής σε σημείο να με κουράσει και με δυσκολία να φτάσω στο τέλος. Πολύ ποιητικός λόγος, με πολλές περιγραφές και λεπτομέρειες. Μπορώ να καταλάβω ότι σε όσους αρέσουν οι γλαφυρές και ποιητικές περιγραφές, θα τους φανεί ένα πολύ καλά δοσμένο βιβλίο αλλά δεν θα πρότεινα σε όποιον έχει συνηθίσει έναν άλλο τρόπο γραφής.
Η υπόθεση είχε προοπτικές αλλά έχασε εξαιτίας της απόδοσης. Βέβαια αν έχεις διαβάσει 4-5 αστυνομικά παραπάνω, μπορείς να καταλάβεις περίπου τι γίνεται. Έχει μερικές εκπλήξεις αλλά όχι κάτι το συνταρακτικό.
Εν ολίγοις, «Τα μονοπάτια του καπνού» δεν έχουν να προσφέρουν κάτι το διαφορετικό ή έστω συναρπαστικό και θεωρώ πως είναι ένα βιβλίο μόνο για τους λάτρεις του συγκεκριμένου ύφους.
Η υπόθεση είχε προοπτικές αλλά έχασε εξαιτίας της απόδοσης. Βέβαια αν έχεις διαβάσει 4-5 αστυνομικά παραπάνω, μπορείς να καταλάβεις περίπου τι γίνεται. Έχει μερικές εκπλήξεις αλλά όχι κάτι το συνταρακτικό.
Εν ολίγοις, «Τα μονοπάτια του καπνού» δεν έχουν να προσφέρουν κάτι το διαφορετικό ή έστω συναρπαστικό και θεωρώ πως είναι ένα βιβλίο μόνο για τους λάτρεις του συγκεκριμένου ύφους.
July 17, 2014
Για άλλη μια φορά η Βασιλική Λεβαντάκη ξεπέρασε τις προσδοκίες μου, με παρέσυρε στα μονοπάτια του καπνου κάνοντας με να μην μπορώ να αφήσω το βιβλίο απο τα χέρια μου !!Γεμάτο μυστήριο..είναι ένα σκοτεινό αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν μπορείς να καταλάβεις πώς συνδέονται οι ήρωες μεταξύ τους όυτε φυσικά να βρείς τον δολοφόνο παρα μόνο όταν φτάσεις στο τέλος.Καθόλου προβλέψιμο, γεμάτο ανατροπές με την χαρισματική γραφή της Βασιλικής που σ'αιχμαλωτίζει και σε κερδίζει απο τις πρώτες σελίδες!!
April 15, 2017
Ενδιαφέρον βιβλίο με ωραίο θέμα αν και δεν εμβαθύνει επί της ουσίας ποτέ στην πόλη και στην επιρροή του καπνού παρά μόνο παραθέτει 2-3 γεγονότα.
Αστυνομική ιστορία με πολύ απρόβλεπτο τέλος.
Ως μειονέκτημα, προσωπικά δεν μου άρεσαν τα κομμάτια γραφής που λειτουργούσαν σαν flashbacks κατά μια έννοια, ποτέ δεν καταλάβαινα ποιος μιλούσε και πότε.Θεωρώ πως πιο πολύ αποσυντόνιζαν, τουλάχιστον στην πρώτη ανάγνωση.
Αστυνομική ιστορία με πολύ απρόβλεπτο τέλος.
Ως μειονέκτημα, προσωπικά δεν μου άρεσαν τα κομμάτια γραφής που λειτουργούσαν σαν flashbacks κατά μια έννοια, ποτέ δεν καταλάβαινα ποιος μιλούσε και πότε.Θεωρώ πως πιο πολύ αποσυντόνιζαν, τουλάχιστον στην πρώτη ανάγνωση.
December 26, 2019
Ενδιαφέρον βιβλίο. Πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή και ροή γρήγορη που δεν αφήνει τον αναγνώστη να βαρεθεί. Πόσο βαθιά μπορεί να φτάνουν οι ρίζες του κιπνητρου για μια σειρά φόνων;;; Πόσα χρόνια άσβεστη η πίκρα οδηγεί τελικά τις πράξεις;; Σε κάποια σημεία με μπέρδευε το ποιος αφηγείται, καλό όμως σε γενικές γραμμές. Σίγουρα με εξέπληξε ο ένοχος. Δεν το περίμενα με τίποτα!!
August 20, 2014
ΑΨΟΓΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΉΡΙΑ ΣΤΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ.
February 20, 2022
Ένα βιβλίο γεμάτο υπεροχες εικόνες,πλούσιες περιγραφες όχι μόνο για τα μέρη αλλά για τα συναισθηματα!Θαυμασιο και εξαιρετικά προσεγμένο λεξιλόγιο που δείχνει την δουλειά της συγγραφέως όχι απλα να μας πει μια ιστορία,αλλά να την αγαπήσουμε μέσα από τα μάτια της.Να κατανοήσουμε τους ηρωες και τις πραξεις τους ακόμη κι αν είναι ενάντια στα δικά μας προσωπικά πιστευω!Ενα αναγνωστικό ταξίδι που βαδίζει στα μονοπάτια του καπνού της πλανεύτρας Καβάλας και μας γεμίζει μυστήριο,αγωνία και μας τραβάει να αναζητήσουμε μάζι με τον αστυνόμο Μαντα ,μέσα από ένα πληθος ανατροπών,τον αίτιο όλων των δεινών!
July 15, 2017
Είναι το πρώτο βιβλίο της Βασιλικής Λεβεντάκη που διαβάζω! Πολύ καλή η δομή της ιστορίας και η εξέλιξή της, αλλά μόνο προς το τέλος κατάφερα να ξεχωρίσω ποιος είναι ποιος....πολλά ονόματα που μπερδευόταν μέσα στην πλοκή της ιστορίας! Μια αξιόλογη ιστορία αστυνομικού μυθιστορήματος!
June 30, 2022
Το μυθιστόρημα της Βασιλικής Λεβέντακη είναι σίγουρα αξιόλογο και αρκετά ενδιαφέρον...μια ιστορία που εκτυλίσσεται την εποχή του 1930 στην πόλη του καπνου, την Καβάλα. Παρ'όλα τα θετικά στοιχεία του βιβλίου -που είναι αδιαμφισβητητα αρκετα- έχω μερικές επισημάνσεις που αφορούν κυρίως το λεξιλόγιο και το ύφος. Πιο συγκεκριμένα, σε ολη την πορεία του εργο χαρακτηρίζεται από μια λυρικότητα και ποιητικότητα η οποία δυστυχώς σε ορισμένα σημεία φτάνει στα όρια της ακατάσχετης φλυαρίας και καταντά κουραστική. Στη περίπτωση για παράδειγμα που "μιλουν" οι απλοί κάτοικοι, οι εργάτες των καπναποθηκων που πολύ πιθανόν να μην έχουν λάβει ιδιαίτερη γλωσσική παιδεία το θεωρώ υπερβολή να χρησιμοποιουν τόσο αριστοτεχνικα τον λόγο και να μην επιλεγουν ένα λεξιλόγιο πιο καθημερινό και ενδεχομένως με μερικούς τοπικούς ιδιωματισμους. Όσον αφορά την πόλη της Καβάλας η συγγραφέας, κατά τη γνώμη μου,δεν εμβάθυνε επί της ουσίας σε ιστορικά γεγονότα η στην καθημερινή ζωή των εργατών, την οποία θα μπορούσε να αποδοσει με μεγαλύτερη γλαφυρότατα. Έτσι, τολμώ να πω πως δεν περπάτησα στα μονοπατια του καπνου... σίγουρα ομως σε ένα μονοπάτι μυστηρίου.
Η πλοκή, ωστόσο, είναι ενδιαφέρουσα και κράτα την αγωνία του αναγνώστη. Το τέλος δε...δικαιώνει!!!!
Η πλοκή, ωστόσο, είναι ενδιαφέρουσα και κράτα την αγωνία του αναγνώστη. Το τέλος δε...δικαιώνει!!!!
May 18, 2016
Το πρώτο βιβλίο που διαβάζω της Βασιλικής Λεβεντάκη και σίγουρα όχι το τελευταίο. Η ιστορία διαδραματίζεται κυρίως στην Καβάλα το 1930, όπου ο καπνός είναι η βασική καλλιέργεια στην πόλη. Οι πρωτοφανείς δολοφονίες ξεκινούν από την Δραπετσώνα και συνεχίζονται στην Καβάλα, όπου τον ακολουθούν ο αστυνόμος Μαντάς και ένας γιατρός που έχει εμπλακεί στον πρώτο φόνο χάρη ενός γράμματος- γρίφου. Ο δολοφόνος χτυπά και ξαναχτυπά έχοντας στο μυαλό του ένα καλοστημένο σχέδιο. Δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω τον δολοφόνο , ο οποίος μου αποκαλύφθηκε σχεδόν στην τελευταία σελίδα…
Όμως η συγγραφέας με την άριστη πλοκή της και τις ��εριγραφές της με πειστικό και γλαφυρό τρόπο, μου δημιούργησε πολύ ζωντανές εικόνες όσο διάβαζα το βιβλίο.
Το μυστήριο, ο φόβος, η αγωνία, η αγάπη, ο πόθος, ο έρωτας, η ανάγκη για επιβίωση όπως ακόμα και η ζήλια και ο φθόνος, όλα αυτά τα συναισθήματα εναλλάσσονται και καθοδηγούν τους ήρωες όπως ακριβώς και στην αληθινή ζωή να περπατήσουν μέσα σε μονοπάτια και να καταφέρουν να φτάσουν στον προορισμό τους - στη λύτρωση της ίδιας της ψυχής τους.
Όμως η συγγραφέας με την άριστη πλοκή της και τις ��εριγραφές της με πειστικό και γλαφυρό τρόπο, μου δημιούργησε πολύ ζωντανές εικόνες όσο διάβαζα το βιβλίο.
Το μυστήριο, ο φόβος, η αγωνία, η αγάπη, ο πόθος, ο έρωτας, η ανάγκη για επιβίωση όπως ακόμα και η ζήλια και ο φθόνος, όλα αυτά τα συναισθήματα εναλλάσσονται και καθοδηγούν τους ήρωες όπως ακριβώς και στην αληθινή ζωή να περπατήσουν μέσα σε μονοπάτια και να καταφέρουν να φτάσουν στον προορισμό τους - στη λύτρωση της ίδιας της ψυχής τους.
November 4, 2015
Ο τρόπος που έχει πλάσει η συγγραφέας τον χαρακτήρα του αστυνομικού και το ρόλο του στην ιστορία, κερδίζει τις εντυπώσεις του ατμοσφαιρικού αυτού μυθιστορήματος!
January 20, 2017
Καβάλα, καπνέμπορος, φόνοι
December 14, 2022
Πολλά πρόσωπα μπερδεύουν την υπόθεση που όμως είναι άψογα δεμένη και δοσμένη....
Displaying 1 - 29 of 29 reviews